Interpretacja indywidualna z dnia 8 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.292.2026.2.BS
Sprzedaż majątku osobistego, którego posiadanie przekracza 6 miesięcy i które nie spełnia kryteriów działalności gospodarczej, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że incydentalna sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób fizycznych.
Uzupełnił Pan swój wniosek w odpowiedzi na wezwanie w dniu 7 kwietnia 2026 roku.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Zasięgnął Pan porad telefonicznie w US w (…) oraz w KAS a także podczas rozmów z prawnikami i doradcami podatkowymi i dostał Pan odpowiedzi pozytywne odnośnie Pana wiedzy i sytuacji, iż nie podlega Pan żadnemu opodatkowaniu, ponieważ majątek zbierał Pan całe życie i nie handluje nim Pan zarobkowo tylko spienięża jednorazowo w określonym celu; a także żadna z rzeczy stanowiąca Pana majątek nie była zakupiona ani wręczona Pana osobie w czasie krótszym niż 6 miesięcy - cały Pana majątek zbierany był przez ponad 40 lat Pana życia - od urodzenia do 42 urodzin. Żadna z Pana rzeczy, które chce Pan spieniężyć, nie była też nabyta w ostatnich 6 latach. Pana majątek złożony jest z wielu rzeczy otrzymanych jako prezenty, a także z kolekcjonowania hobbystycznego:
- znaczków pocztowych - około 30 klaserów (większość już sprzedana);
- obrazów - 3 sztuki (sprzedane);
- zbioru porcelany chińskiej (sprzedana);
- kryształów w różnej postaci (częściowo sprzedane);
- książek (częściowo sprzedane);
- kolekcji komiksów i resoraków z lat 80 - 90 (sprzedane w całości);
- starych zegarów stojących wahadłowych - 2 sztuki (sprzedane);
- i innego majątku w postaci drobnych pojedynczych rzeczy;
a także z oszczędności zbieranych przez całe życie do "skarbony" od członków Pana rodziny i znajomych na różne okazje: imieniny, urodziny, różne święta oraz bez okazji dawane w małych sumach przeważnie od 100 do 200 zł.
Sprzedając Pana uzbierane przez ponad 40 lat rzeczy incydentalnie, jednorazowo i bez powtarzalności, według Pana skromnej wiedzy nabytej również podczas czytania i przeglądania podobnych spraw w internetowych bazach prawnych oraz w indywidualnych interpretacjach skarbowych, a także jak wspomniał Pan powyżej z rozmów z prawnikami i doradcami podatkowymi - nie podlega Pan żadnemu opodatkowaniu, ponieważ nie handluje Pan majątkiem zarobkowo, a jedynie pragnie go jednorazowo spieniężyć by użyć tych pieniędzy do zakupu nowego auta i na potrzeby życia codziennego.
Pragnie Pan legalnie wpłacić uzbieraną sumę na swoje konto by zakupić nowe auto z salonu.
Szacuje Pan, że suma mojego spieniężanego majątku może wynieść kilkaset tysięcy zł w całości łącznie z oszczędnościami zbieranymi przez całe życie do "skarbony".
Sprzedaje Pan i sprzedawał Pana przedmioty osobom prywatnym okazjonalnie i bez powtarzalności.
Pragnie Pan prosić o indywidualną interpretację podatkową odnośnie Pana wiedzy i sytuacji indywidualnie i na piśmie, by w przyszłości wpłacając Pana oszczędności i spieniężony majątek na konto bankowe, zrobić to w pełni legalnie.
Oczekuję na Państwa indywidualną interpretację podatkową i dziękuję za poświęcony czas przy rozpatrywaniu mojej prośby.
Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
Ad. 1. - Nigdy nie prowadził Pan działalności gospodarczej.
Ad. 2. - Pana prywatne rzeczy składające się na Pana prywatny majątek sprzedaje Pan okazjonalnie, incydentalnie od około 28 lat raz lub dwa razy w roku wg prywatnych potrzeb (np.: brak pieniędzy na życie, chęć zakupu innej bardziej przydatnej rzeczy).
Ad. 3. - Nie potrafi Pan określić takiego czasu ponieważ sprzedaje Pan swoje prywatne rzeczy okazjonalnie i incydentalnie i nie wie Pan, kiedy nastąpi wyższa potrzeba spieniężenia czegokolwiek z Pana majątku na potrzeby typu: opłaty mieszkania, utrzymanie rodziny, inne wydatki związane z życiem.
Ad. 4. - Pana prywatne rzeczy sprzedaje Pan zazwyczaj osobom zupełnie dla Pana obcym, poznanym dopiero podczas rozmowy telefonicznej lub podczas samej sprzedaży
Ad. 5. - Nie poszukuje Pan na siłę nabywców Pana rzeczy, a potencjalni nabywcy dowiadują się o Pana rzeczach przeznaczonych do sprzedaży od Pana znajomych, od znajomych Pana znajomych lub od innych osób poznawanych w Pana życiu lub na skutek różnych sytuacji życiowych a także podczas rozmów i spotkań rodzinnych czy przyjacielskich.
Ad. 6. - Nie prezentuje Pan nigdzie i nie będzie prezentował nigdzie Pana rzeczy prywatnych, które pragnie Pan spieniężyć z Pana majątku, ponieważ wystarcza Panu forma pozyskiwania potencjalnych klientów opisana w punkcie 5. Sprzedaż pojedynczych i różnych drobnych przedmiotów z Pana majątku wykonuje Pan incydentalnie i sporadycznie, dlatego nie potrzebuje Pan ogłaszać się na żadnych portalach w Internecie.
Ad. 7. - Nie korzysta Pan z żadnych usług osób trzecich wspierających sprzedaż - osobiście zarządza Pan swoim majątkiem i osobiście dokonuje Pan swoich incydentalnych sprzedaży.
Pytanie
Czy dokonując sprzedaży - jako osoba prywatna nie prowadząca działalności handlowej ani gospodarczej - Pana poszczególnych przedmiotów stanowiących Pana majątek zbierany przez ponad 40 lat od urodzenia - podlega Pan podatkowi dochodowemu?
Pana stanowisko w sprawie
Zasięgnął Pan porad telefonicznie w US w (…) oraz w KAS a także podczas rozmów z prawnikami i doradcami podatkowymi i dostał Pan odpowiedzi pozytywne odnośnie Pana wiedzy i sytuacji, iż nie podlega Pan żadnemu opodatkowaniu, ponieważ Pana majątek zbierał Pan całe życie i nie handluję nim Pan zarobkowo tylko spienięża jednorazowo i incydentalnie w określonym celu; a także żadna z rzeczy stanowiących Pana majątek nie była zakupiona ani wręczona Pana osobie w czasie krótszym niż 6 miesięcy - cały Pana majątek zbierany był przez ponad 40 lat Pana życia - od urodzenia do 42 urodzin. Żadna z Pana rzeczy, które chce Pan spieniężyć, nie była też nabyta w ostatnich 6 latach. Sprzedając uzbierane przez ponad 40 lat rzeczy incydentalnie, jednorazowo i bez powtarzalności, według Pana skromnej wiedzy nabytej również podczas czytania i przeglądania podobnych spraw w internetowych bazach prawnych oraz w indywidualnych interpretacjach skarbowych, a także jak wspomniałem powyżej z rozmów z prawnikami i doradcami podatkowymi - nie podlega Pan żadnemu opodatkowaniu, ponieważ nie handluje Pan majątkiem zarobkowo, a jedynie pragnie go Pan jednorazowo spieniężyć by użyć tych pieniędzy do zakupu nowego auta i na potrzeby życia codziennego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.
Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu omawianej ustawy to działalność, która ma następujące cechy:
- jest działalnością zarobkową;
- jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;
- jest prowadzona we własnym imieniu.
Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku, zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Jednocześnie brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty.
Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu.
Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak:
- „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, albo „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);
- „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania; kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym.
Jeżeli więc rozmiar, powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku zbycie rzeczy spełnia przesłanki uznania ich za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winno zostać rozliczone na zasadach właściwych dla tej działalności.
Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Z tego przepisu wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei kwota uzyskana ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w tej regulacji nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.
Z opisu sprawy wynika, że majątek zbierał Pan całe życie i nie handluje nim Pan zarobkowo tylko spienięża jednorazowo w określonym celu, a także żadna z rzeczy stanowiąca Pana majątek nie była zakupiona ani wręczona Pana osobie w czasie krótszym niż 6 miesięcy - cały Pana majątek zbierany był przez ponad 40 lat Pana życia - od urodzenia do 42 urodzin. Żadna z Pana rzeczy, które chce spieniężyć, nie była też nabyta w ostatnich 6 latach. Pana majątek złożony jest z wielu rzeczy otrzymanych jako prezenty, a także z kolekcjonowania hobbystycznego:
- znaczków pocztowych - około 30 klaserów (większość już sprzedana);
- obrazów - 3 sztuki (sprzedane);
- zbioru porcelany chińskiej (sprzedana);
- kryształów w różnej postaci (częściowo sprzedane);
- książek (częściowo sprzedane);
- kolekcji komiksów i resoraków z lat 80 - 90 (sprzedane w całości);
- starych zegarów stojących wahadłowych - 2 sztuki (sprzedane);
- i innego majątku w postaci drobnych pojedynczych rzeczy.
Skoro rzeczy, o których mowa we wniosku, były przez Pana nabywane z majątku prywatnego, a nie w ramach działalności gospodarczej, to ich zbycie nie będzie stanowić działalności gospodarczej, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem sprzedaż tę należy rozpatrywać w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, skutkuje powstaniem przychodu.
Jak Pan wskazał powyżej rzeczy gromadził Pan przez wiele lat, a każdą z nich posiadał Pan więcej niż 6 miesięcy - zatem zbycie to nie będzie stanowić źródła przychodów w rozumieniu tego przepisu, a w konsekwencji nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Podsumowanie, sprzedaż przez Pana rzeczy stanowiących Pana majątek prywatny nie będzie spełniać znamion źródła przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wyprzedaż przez Pana rzeczy po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

