Interpretacja indywidualna z dnia 11 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.310.2026.1.MZ
Zniesienie współwłasności nieruchomości, które jest nieodpłatne, ekwiwalentne i bez spłat oraz dopłat, nie stanowi nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT, jeśli wartość otrzymanych składników mieści się w wartości posiadanych uprzednio udziałów. Datą nabycia jest data pierwotnego nabycia przez spadkodawców.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest jedynym spadkobiercą po swoich rodzicach: A.A. (zmarłej w 2022 r.) oraz B.B. (zmarłym w 2022 r.). Spadek po każdym z rodziców został nabyty w całości, co potwierdzają akty poświadczenia dziedziczenia: Rep. A (…)/2022 (po A.A.) oraz Rep. A (…)/2022 (po B.B.). Dział spadku nie był przeprowadzany, ponieważ Wnioskodawca był jedynym spadkobiercą.
Rodzice Wnioskodawcy posiadali udziały w nieruchomości położonej w (...). Udział 1/5 przysługiwał B.B. i został przez niego nabyty w drodze dziedziczenia po jego rodzicach, E.E. i F.F., co wynika z aktu notarialnego Rep. A (…)/1996. Udział 1/5 przysługiwał A.A. i został przez nią nabyty w drodze zakupu aktem notarialnym Rep. A (…)/2017, w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej.
Po śmierci rodziców Wnioskodawca nabył łącznie 2/5 udziałów w nieruchomości przy ul. (...): - 1/5 po matce (nabycie w 2022 r.), - 1/5 po ojcu (nabycie w 2022 r.).
W dniu 3 lipca 2023 r. współwłaściciele nieruchomości przy ul. D. dokonali nieodpłatnego zniesienia współwłasności, aktem notarialnym Rep. A (…)/2023. Zniesienie współwłasności polegało na ustanowieniu odrębnej własności lokali i przypisaniu ich poszczególnym współwłaścicielom. Zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat, a wartość otrzymanych przez Wnioskodawcę lokali mieściła się w wartości udziałów 2/5, które przysługiwały mu przed zniesieniem współwłasności. W wyniku zniesienia współwłasności Wnioskodawca nie uzyskał żadnego przysporzenia majątkowego ponad wartość posiadanych udziałów.
Wnioskodawca rozważa sprzedaż lokali powstałych w wyniku zniesienia współwłasności. Sprzedaż może nastąpić w perspektywie około roku, jednak na dzień składania wniosku nie została ustalona konkretna data ani nie zawarto żadnych umów przedwstępnych. Sprzedaż nie jest związana z działalnością gospodarczą i ma charakter prywatny.
Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości i nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży poza lokalami objętymi niniejszym wnioskiem.
Opis stanu faktycznego - wprowadzenie i chronologia
Wnioskodawca jest jedynym spadkobiercą po swoich rodzicach: A.A. oraz B.B., którzy posiadali udziały w nieruchomości położonej w (...). Udziały te zostały nabyte przez rodziców w różnych datach i w różny sposób, co ma kluczowe znaczenie dla ustalenia daty nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.
1.Nabycie udziału przez B.B. (ojca)
B.B. nabył udział 1/5 w nieruchomości przy ul. D. w drodze dziedziczenia po swoich rodzicach, E.E. i F.F. Dziedziczenie zostało potwierdzone prawomocnymi postanowieniami sądu z 1991 r., a następnie odzwierciedlone w akcie notarialnym Rep. A (…)/1996.
W akcie tym wskazano:
·uprawnienie do otrzymania we współużytkowanie wieczyste opisanej wyżej nieruchomości nabyli na podstawie dziedziczenia po E.E. i F.F. małżonkach
Udział ten stanowił majątek osobisty B.B.
2.Nabycie udziału przez A.A. (matkę)
A.A. nabyła udział 1/5 w tej samej nieruchomości w drodze zakupu, aktem notarialnym Rep. A (…)/2017 z dnia 23 października 2017 r.
W akcie wskazano, że:
„umów majątkowych małżeńskich nie zawierali, w ich małżeństwie obowiązuje ustrój wspólności ustawowej”.
Oznacza to, że udział nabyty w 2017 r. wszedł do majątku wspólnego małżeńskiego A.A. i B.B.
3.Nabycie udziałów przez Wnioskodawcę (spadek po rodzicach)
W 2022 r. zmarli oboje rodzice Wnioskodawcy. Wnioskodawca nabył:
- 1/5 udziału po matce - akt poświadczenia dziedziczenia Rep. A (…)/2022,
- 1/5 udziału po ojcu - akt poświadczenia dziedziczenia Rep. A (…)/2022.
W obu przypadkach Wnioskodawca był jedynym spadkobiercą, a dział spadku nie był przeprowadzany.
Łącznie Wnioskodawca nabył 2/5 udziałów w nieruchomości przy ul. D.
Opis zniesienia współwłasności z dnia 3 lipca 2023 r. (Rep. A (…)/2023)
W dniu 3 lipca 2023 r. współwłaściciele nieruchomości położonej w (...) dokonali nieodpłatnego zniesienia współwłasności, co zostało potwierdzone aktem notarialnym Rep. A (…)/2023.
Zniesienie współwłasności polegało na:
- ustanowieniu odrębnej własności lokali w budynku,
- przypisaniu poszczególnych lokali dotychczasowym współwłaścicielom,
- zniesieniu współwłasności całej nieruchomości,
- braku jakichkolwiek spłat i dopłat,
- zachowaniu wartości udziałów posiadanych przez każdego współwłaściciela przed zniesieniem współwłasności.
Wnioskodawca, posiadający 2/5 udziałów w nieruchomości (nabytych w 2022 r. w drodze spadku po rodzicach), otrzymał lokale, których łączna wartość mieściła się w wartości tych udziałów. Oznacza to, że:
- nie doszło do przysporzenia majątkowego,
- nie doszło do nabycia ponad udział,
- nie wystąpiły żadne świadczenia wzajemne,
- zniesienie współwłasności miało charakter czysto techniczny, polegający na wyodrębnieniu lokali.
W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz interpretacji Dyrektora KIS, nieodpłatne i ekwiwalentne zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia nieruchomości, jeżeli wartość otrzymanego składnika mieści się w wartości udziału posiadanego przed zniesieniem współwłasności.
W niniejszej sprawie warunek ten został spełniony w całości.
Uzasadnienie podatkowe i wskazanie dat nabycia
W przedstawionym stanie faktycznym kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy zniesienie współwłasności z dnia 3 lipca 2023 r. stanowiło „nabycie” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Wnioskodawca wskazuje, że zniesienie współwłasności miało charakter nieodpłatny, ekwiwalentny i techniczny, a wartość otrzymanych lokali nie przekroczyła wartości udziałów 2/5, które przysługiwały mu przed zniesieniem współwłasności.
Zgodnie z utrwaloną linią interpretacyjną Dyrektora KIS oraz orzecznictwem sądów administracyjnych:
- jeżeli zniesienie współwłasności odbywa się bez spłat i dopłat,
- a wartość otrzymanego składnika nie przekracza wartości udziału posiadanego przed zniesieniem,
- to nie dochodzi do nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
W takim przypadku za datę nabycia należy uznać datę nabycia udziałów sprzed zniesienia współwłasności.
Daty nabycia udziałów w niniejszej sprawie:
1.Udział 1/5 nabyty przez B.B. - nabycie w drodze dziedziczenia po jego rodzicach (lata 90) - udział ten wszedł do majątku osobistego ojca - Wnioskodawca nabył go w 2022 r. w drodze spadku, ale zgodnie z art. 10 ust. 5 PIT liczy się data nabycia przez spadkodawcę,
2.Udział 1/5 nabyty przez A.A. - nabycie w drodze zakupu w 2017 r. (Rep. A (…)/2017) - udział ten wszedł do majątku wspólnego małżeńskiego - Wnioskodawca nabył go w 2022 r. w drodze spadku, ale dla PIT liczy się rok 2017.
Łącznie oznacza to, że:
- dla udziału po ojcu pięcioletni termin upłynął w 1996 r.,
- dla udziału po matce pięcioletni termin upłynął z końcem 2022 r.
Zniesienie współwłasności z 3 lipca 2023 r. nie stanowiło nabycia, ponieważ:
- było nieodpłatne,
- było ekwiwalentne,
- nie wystąpiły spłaty ani dopłaty,
- wartość otrzymanych lokali mieściła się w wartości udziałów 2/5,
- Wnioskodawca nie uzyskał żadnego przysporzenia majątkowego.
W konsekwencji:
- za daty nabycia należy uznać daty nabycia udziałów przez rodziców,
- pięcioletni termin upłynął,
- planowana sprzedaż lokali nie będzie podlegała opodatkowaniu PIT.
Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym, dotyczącym sprzedaży lokali mieszkalnych powstałych w wyniku nieodpłatnego i ekwiwalentnego zniesienia współwłasności nieruchomości przy (...), za datę nabycia tych lokali należy uznać:
1.daty nabycia udziałów przez rodziców Wnioskodawcy (tj. nabycie w drodze dziedziczenia przez B.B. oraz nabycie w drodze zakupu przez A.A.), a w konsekwencji
2.czy sprzedaż lokali przez Wnioskodawcę nie będzie podlegała opodatkowaniu PIT, ponieważ upłynął pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 ustawy o PIT?
Pana stanowisko w sprawie
W przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż lokali mieszkalnych powstałych w wyniku nieodpłatnego i ekwiwalentnego zniesienia współwłasności nie będzie zdaniem Wnioskodawcy podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wynika to z zasad ustalania daty nabycia nieruchomości oraz z utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, opodatkowaniu podlega odpłatne zbycie nieruchomości, jeżeli następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Jednocześnie art. 10 ust. 5 ustawy o PIT stanowi, że w przypadku nabycia nieruchomości w drodze spadku, okres pięcioletni liczy się od końca roku, w którym nieruchomość nabył spadkodawca.
W niniejszej sprawie udziały w nieruchomości przy ul. D. zostały nabyte przez rodziców Wnioskodawcy odpowiednio: - przez B.B. w drodze dziedziczenia (nabycie w latach 90 ), - przez A.A. w drodze zakupu w 2017 r. Wnioskodawca nabył te udziały w 2022 r. w drodze spadku, a zatem zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, datą nabycia dla celów podatkowych są daty nabycia przez spadkodawców.
Zniesienie współwłasności z dnia 3 lipca 2023 r. było nieodpłatne i ekwiwalentne. Wartość otrzymanych lokali mieściła się w wartości udziałów 2/5, które przysługiwały wnioskodawcy przed zniesieniem współwłasności. Nie doszło do żadnego przysporzenia majątkowego, nie wystąpiły spłaty ani dopłaty, a wnioskodawca nie uzyskał składników majątku o wartości przekraczającej wartość posiadanych udziałów.
W świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz interpretacji indywidualnych Dyrektora KIS, nieodpłatne i ekwiwalentne zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia nieruchomości. Za datę nabycia należy uznać datę nabycia udziałów sprzed zniesienia współwłasności. Oznacza to, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, upłynął już w odniesieniu do udziału nabytego przez ojca (nabycie w latach 90) oraz upłynie z końcem 2022 r. w odniesieniu do udziału nabytego przez matkę w 2017 r. W konsekwencji sprzedaż lokali powstałych w wyniku zniesienia współwłasności nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592). Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie - nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Nabycie w drodze spadku
Z analizy wniosku wynika, że nabył Pan w drodze spadku po rodzicach: matce oraz po ojcu, którzy zmarli w 2022 r. 2/5 cz. w nieruchomości. Udział 1/5 cz. nieruchomości przysługiwał Pana ojcu i został nabyty po jego rodzicach w drodze dziedziczenia w latach 90-tych. Udział 1/5 cz. został nabyty przez matkę w drodze zakupu w 2017 r.
W odniesieniu do powyższego wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem nabycia w drodze spadku, dlatego w tym wypadku należy posiłkować się normami prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) stanowi, że:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei w świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a- c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawców, tj. Pana ojciec nabył udział w latach 90-tych, natomiast Pana matka nabyła w 2017 r.
Nabycie w drodze zniesienia współwłasności
Celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Stosownie do art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.):
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Z kolei art. 196 § 1 i § 2 ww. Kodeksu stanowi, że:
§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Zgodnie zaś z art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Natomiast zgodnie z art. 211 ww. Kodeksu:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Art. 212 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Przy czym zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbyło się bez spłat i dopłat.
Za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz zniesienie współwłasności zostało dokonane bez spłat i dopłat.
Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu, mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.
Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku zniesienia współwłasności, jeśli:
- podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub
- wartość rzeczy mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie w majątku wspólnym.
Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
Zatem, jeżeli przy zniesieniu współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności, oznacza to, że dla części nieruchomości - nabytej w drodze zniesienia współwłasności - datą nabycia, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
We wniosku wskazał Pan, że zniesienie współwłasności było nieodpłatne, a wartość otrzymanego udziału w nieruchomości nie przekraczała wartości udziału, jaki Pan posiadał przed zniesieniem współwłasności.
Skoro wartość nabytego przez Pana udziału w nieruchomości w wyniku zniesienia współwłasności, nie przekraczała wartości udziału we współwłasności nieruchomości, który pierwotnie Panu przysługiwał, uznać należy, że czynność zniesienia współwłasności nie stanowiła dla Pana nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Skutki podatkowe sprzedaży lokali mieszkalnych
Nabył Pan w drodze spadku po rodzicach: matce oraz po ojcu, którzy zmarli w 2022 r. 2/5 cz. w nieruchomości. Udział 1/5 cz. nieruchomości przysługiwał Pana ojcu i został nabyty po jego rodzicach w drodze dziedziczenia w latach 90-tych. Udział 1/5 cz. został nabyty przez matkę w drodze zakupu w 2017 r. Wnioskodawca rozważa sprzedaż lokali mieszkalnych powstałych w wyniku zniesienia współwłasności.
Zatem pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w Nieruchomości przez Pana po rodzicach niewątpliwie upłynął.
Wobec powyższego planowane zbycie przez Pana udziału w nieruchomości (lokali mieszkalnych), nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym stanowisko Pana jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 146; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

