Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.160.2026.3.MAP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczącego pytań Nr 1, Nr 3 oraz Nr 4 jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 marca 2026 r. (wpływ 31 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Analizowany wniosek jest składany w nawiązaniu do postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 8 grudnia 2025 r. oznaczonego do sygnaturami: 0111-KDIB3-2.4012.699.2025.4.KK, 0111-KDIB2-3.4014.493.2025.5.ASZ oraz 0113-KDIPT2-1.4011.731.2025.5.DJD.

Na mocy tego postanowienia odmówiono Wnioskodawcy wydania interpretacji indywidualnej z tego powodu, że według Organu nie uzupełniono wszystkich braków formalnych wniosku i w związku z tym wydanie interpretacji indywidualnej nie jest możliwe.

Wnioskodawczyni składa ten wniosek po to, aby przedstawić opis zdarzenia przyszłego ponownie w takiej postaci, która pozwoli Organowi na wydanie interpretacji indywidualnej. W opisie zdarzenia przyszłego uwzględniono okoliczności, o które Organ już pytał w ramach wezwań do uzupełnienia stanu faktycznego. Uwzględniono także dodatkowe okoliczności, które służą wyczerpującemu opisaniu zdarzenia przyszłego. Jednocześnie wniosek ten dotyczy tylko podatku PIT. W zakresie VAT i PCC złożono odrębny wniosek.

Przedmiotem wniosku jest zdarzenie przyszłe, którego opis znajduje się poniżej.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną. Wnioskodawca aktualnie nie prowadzi działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców. Nie jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Wnioskodawca planuje nabycie nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowy w …, … Wydział ksiąg wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze …, aktualnie właścicielem tej nieruchomości gruntowej jest spółka z o.o., która jest czynnym podatnikiem VAT od 1 czerwca 2016 r. To od spółki z o.o. Wnioskodawca zakupi tę nieruchomość gruntową.

Na powierzchni nieruchomości gruntowej nie znajdują się żadne obiekty budowlane, takie jak budynki, czy budowle (przez obie działki przebiega jednak podziemna linia przesyłowa - stanowi ona własność przedsiębiorstwa przesyłowego). Nieruchomość gruntowa obejmuje dwie działki ewidencyjne o numerach: A i B, obie położone w obrębie ewidencyjnym …, w … . Obszar całej nieruchomości gruntowej składającej się z tych działek to 0,5121 ha. Obie działki ewidencyjne są objęte obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego (dalej: „MPZP”). Według Uchwały Nr … z 9 września 2010 r. Rady Miasta …, obie działki częściowo znajdują się na terenach oznaczonych symbolem …, co oznacza tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i pensjonatowej. Częściowo znajdują się one również na terenach oznaczonych symbolem …, co oznacza tereny lasów. Na terenach lasów nie jest możliwa zabudowa. Ponadto, część samej tylko działki A znajduje się również na terenach oznaczonych symbolem … . Są to tereny łąk, pastwisk i nieużytków. Na terenach tych nie jest możliwa zabudowa.

Wnioskodawca zakupi nieruchomość gruntową od spółki z o.o. na podstawie umowy sprzedaży. Nie będzie zawierana żadna umowa przedwstępna. Strony ufają sobie i już omówiły ważne aspekty transakcji. Wnioskodawca nie dostrzega też potrzeby szczególnego zabezpieczania transakcji zakupu. Wnioskodawca nie jest wspólnikiem, ani członkiem zarządu spółki z o.o. zbywającej działkę. Nabędzie nieruchomość do swojego majątku osobistego. Pozostaje On bowiem w ustroju rozdzielności majątkowej.

Wnioskodawca nie prowadzi przy tym szczególnej ewidencji swojego majątku w podziale na określone kategorie. Nieruchomość będzie stanowiła jego majątek i nie dokona żadnej jej klasyfikacji (również z uwagi na brak takiego obowiązku).

Celem nabycia nieruchomości jest lokata kapitału. Środki pieniężne przechowywane na rachunku bankowym lub niskooprocentowanej lokacie oferowanej przez bank tracą na wartości na skutek inflacji. Ulokowanie pieniędzy w nieruchomość gruntową pozwala na bezpieczną ochronę kapitału przed utratą jego siły nabywczej na skutek procesów inflacyjnych. Poza tym nieruchomości są bezpieczne w porównaniu do np. lokat w banku, który może upaść lub stać się ofiarą cyberataku (szczególnie w obecnej sytuacji geopolitycznej). Stąd właśnie pojawił się pomysł nabycia nieruchomości przez Wnioskodawcę. Jest to wyraz rozsądnego gospodarowania własnymi oszczędnościami.

Po nabyciu nieruchomości Wnioskodawca będzie oczekiwał aż wartość nieruchomości gruntowej wzrośnie i dopiero wtedy ją sprzeda (założeniem jest późniejsza sprzedaż nieruchomości). Stąd Wnioskodawca może sprzedać nieruchomość nawet po 2 lub 3 latach, jeśli jej wartość w tym czasie znacznie urośnie. Może też jednak zdarzyć się taka sytuacja, że Wnioskodawca sprzeda nieruchomość po 6 lub nawet 10 latach, jeśli ceny nieruchomości będą rosły wolniej. Wnioskodawca nie chce ulokować pieniędzy w nieruchomości „na zawsze”, ponieważ nie wiadomo, kiedy może dojść np. do załamania na rynku nieruchomości. Wnioskodawca już w momencie zakupu będzie więc miał zamiar późniejszej sprzedaży nieruchomości.

Na potrzeby tego wniosku i zadanych w nim pytań Wnioskodawca przyjmuje, że sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym dojdzie do nabycia nieruchomości.

W tym czasie Wnioskodawca nie zamierza inwestować w nieruchomość i doprowadzić do zwiększenia jej wartości własnymi działaniami (np. nie dokona uzbrojenia terenu). Ma to być całkowicie pasywna inwestycja (wzrost wartości ma wynikać jedynie z działania mechanizmów rynkowych). Wnioskodawca nie postara się również o zmianę MPZP w zakresie części nieruchomości, które są terenami innymi niż tereny budowlane oraz nie będzie dążył do uzyskania pozwolenia na budowę. Wnioskodawca nie będzie również wynajmował lub dzierżawił tej nieruchomości, bowiem wymagałoby to zbyt dużo zaangażowania, czego nie chce. Wnioskodawca nie udzieli w zakresie nieruchomości żadnych pełnomocnictw do uzyskania pozwolenia na budowę, itp.

Wnioskodawca ma szeroką sieć kontaktów, a zatem przyszłego nabywcę nieruchomości odszuka zapewne wśród swoich znajomych lub też znajomych swoich znajomych (nabywca z tzw. „polecenia”). Wnioskodawca nie zamierza przy sprzedaży nieruchomości w przyszłości podejmować działań marketingowych, czy korzystać z pośredników nieruchomości. Wnioskodawca jest przekonany, że nabywca sam pojawi się prędzej czy później. Nieruchomość będzie więc pasywną inwestycją Wnioskodawcy.

Nabytej nieruchomości Wnioskodawca nie będzie używał do zaspokajania własnych potrzeb życiowych lub osobistych, np. do wybudowania się na niej, do podarowania jej swoim dzieciom lub wnukom, czy też do wypoczynku. Jedynym wykorzystaniem nabytej nieruchomości przez Wnioskodawcę będzie jej sprzedaż, która nastąpi po wzroście jej wartości. Wnioskodawca nabywa więc nieruchomość w celu spekulacyjnym. Celem zakupu będzie więc późniejsza sprzedaż i to będzie cel, do którego Wnioskodawca wykorzysta nieruchomość.

Nieruchomość gruntowa nie będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej innych osób w okresie poprzedzającym jej zbycie. Wnioskodawca nie udostępni jej innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy. Nabywcą nieruchomości nie będzie podmiot powiązany z Wnioskodawcą. Nieruchomość Wnioskodawca zamierza nabyć do końca 2026 r.

Z istotnych informacji należy wskazać, że Wnioskodawca w 2018 r. kupił działkę w … (inną niż objęta wnioskiem o interpretację). Wnioskodawca sprzedał ją na rzecz spółki prowadzącej działalność deweloperską (było to w 2023 r.). Obie te transakcje (kupno i sprzedaż) nastąpiły na podstawie aktu notarialnego. To był sposób sprzedaży.

Wnioskodawca przez lata mieszkał nieopodal tej działki w prowadzonym dawniej ze swym małżonkiem pensjonacie (był w nim zameldowany). O tym pensjonacie więcej będzie jednak poniżej.

W okresie, gdy działka położona obok pensjonatu była własnością Wnioskodawcy nie była ona zabudowana. Był to „pusty” grunt. Wnioskodawca nic na nim nie wybudował. Wnioskodawca kupił działkę obok pensjonatu, aby nikt obcy w stosunku do niej obok pensjonatu się nie wybudował, np. nie wybudował całego kompleksu apartamentowców lub jakiegoś nieestetycznego budynku. Wnioskodawca mieszkał bowiem wtedy w pensjonacie i chciał, żeby okolica pozostała spokojna i względnie niezabudowana. Chciał mieć bowiem „ładny widok”. Celem nabycia nie było osiągnięcie zysku lub inwestycja. Cel był pozagospodarczy. Wnioskodawca nie wykorzystywał tej działki do niczego. Tylko ją kupił i „spoczywała” w jego majątku. Cel jej zakupu był bowiem taki jak opisany wyżej i to dla jego osiągnięcia wystarczyło (tzn., aby nikt obcy się nie wybudował). Wnioskodawca sprzedał działkę obok pensjonatu z uwagi na swoją przeprowadzkę z … do … i zaprzestanie prowadzenia pensjonatu. Przestały bowiem istnieć powody jej zakupu (przestało Wnioskodawcy zależeć na tym, aby nikt inny się tam nie wybudował).

Działkę tę Wnioskodawca sprzedał później niż pensjonat, bo nie było chętnych kupców, którzy by się sami zgłosili. W zakresie tej działki Wnioskodawca udzielił razem z sąsiadką pełnomocnictwa do uzyskania pozwolenia na budowę i takie pozwolenie zostało uzyskane w zakresie tej działki obok pensjonatu opisanej powyżej. Działka została zbyta razem z pozwoleniem na budowę. Pensjonat z działką Wnioskodawca kupił ze swoim małżonkiem w 2007 r. Sposób zakupu: akt notarialny. Pensjonat był wykorzystywany do mieszkania w nim przez Wnioskodawcę i do prowadzenia działalności jako pensjonat. Działka z pensjonatem była zabudowana budynkiem pensjonatu. Działka z pensjonatem została wykorzystana do celu prowadzenia działalności jako pensjonat i do mieszkania w nim przez Wnioskodawcę. Pensjonaty to budynki niemieszkalne (tak je należy klasyfikować), ale Wnioskodawca też w nim mieszkał. Wnioskodawca razem z małżonkiem sprzedał w 2020 r. nieruchomość w … (pensjonat z gruntem). Sposób sprzedaży: akt notarialny. Powodem był brak dalszej chęci prowadzenia działalności w zakresie pensjonatu (z uwagi na wiek). Środki ze sprzedaży nieruchomości (pensjonat i działka obok niego) nie były przeznaczone przez Wnioskodawcę na zakup innych nieruchomości. Nie było żadnych reinwestycji ich w inny grunt, nieruchomość. Obecnie Wnioskodawca mieszka w …, we własnym mieszkaniu (kupione dawno temu). Mieszkanie służy Wnioskodawcy do celów życiowych, prywatnych. Nie jest to żadna inwestycja ani nic takiego. Wnioskodawca nie posiada innych działek gruntu, które w przyszłości zamierza sprzedać. Ma tylko mieszkanie w … dla celów własnego zamieszkania i życia w nim, ale to nie działka gruntu.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał:

W jaki sposób i do jakich celów Wnioskodawca będzie wykorzystywał nieruchomość obejmującą działki gruntu A i B?

Odpowiedź: Nieruchomość obejmująca działki nr A i B będzie przez Wnioskodawcę wykorzystywana wyłącznie jako składnik majątku osobistego, nabyty w celu ulokowania oszczędności i biernego oczekiwania na wzrost jej wartości rynkowej. W okresie posiadania nieruchomości Wnioskodawca nie zamierza wykorzystywać jej dla celów budowlanych, mieszkaniowych, rekreacyjnych, najmu, dzierżawy ani jakiejkolwiek bieżącej aktywności zarobkowej. Jedynym planowanym sposobem wykorzystania nieruchomości pozostaje jej późniejsze zbycie, po wzroście wartości wynikającym z mechanizmów rynkowych, a nie z działań podejmowanych przez Wnioskodawcę.

Czy Wnioskodawca zamierza ponosić jakiekolwiek nakłady na powyższą nieruchomość? Jakie?

Odpowiedź: Wnioskodawca nie zamierza ponosić nakładów na tę nieruchomość w celu zwiększenia jej atrakcyjności lub wartości.

Czy w celu późniejszej sprzedaży Wnioskodawca zamierza dokonać wskazanej we wniosku nieruchomości na mniejsze działki?

Odpowiedź: Jedynym wykorzystaniem nabytej nieruchomości przez Wnioskodawcę będzie jej sprzedaż, która nastąpi po wzroście jej wartości.

Czy Wnioskodawca będzie prowadził jakiekolwiek aktywne działania marketingowe w zakresie sprzedaży będącej przedmiotem wniosku nieruchomości, które będą wykraczały poza zwykłe formy ogłoszenia o ich sprzedaży (np. działania reklamowe, korzystanie z pomocy biura nieruchomości)? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie to będą działania?

Odpowiedź: Wnioskodawca nie zamierza prowadzić aktywnych działań marketingowych w zakresie sprzedaży nieruchomości wykraczających poza zwykłe, incydentalne formy związane ze zbyciem składnika majątku prywatnego. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca zakłada, że potencjalny nabywca może zostać znaleziony w kręgu jego znajomych albo znajomych jego znajomych.

Czy Wnioskodawca zamierza prowadzić pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.:

·czy będzie to działalność zarobkowa (np. usługowa) prowadzona we własnym imieniu?

·czy Wnioskodawca będzie ponosił ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością?

·czy realizowane przez Wnioskodawcę czynności będą podejmowane w sposób zorganizowany i ciągły, czyli w sposób stały?

W przypadku odpowiedzi twierdzącej prosiłem doprecyzować:

·od kiedy Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność gospodarczą, w jakiej formie zamierza ją opodatkować oraz jaką dokumentację podatkową Wnioskodawca będzie prowadził?

·w jakim dokładnie zakresie Wnioskodawca zamierza prowadzić działalność?

·czy Wnioskodawca będzie wykorzystywał wskazaną we wniosku nieruchomość w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (kiedy i w jaki sposób)?

·czy powyższa nieruchomość zostanie wprowadzona do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej? Kiedy zostanie do niej wprowadzona, ew. kiedy zostanie z niej wycofana?

Odpowiedź: Wnioskodawca wskazuje na wstępie, że obecnie nie prowadzi działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy - Prawo przedsiębiorców i nie jest wpisany do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W związku z nabyciem, posiadaniem i planowaną sprzedażą nieruchomości objętej wnioskiem Wnioskodawca nie planuje rejestrowania działalności gospodarczej ani dokonywania wpisu do CEIDG. Wnioskodawca nie zamierza także prowadzić przedsiębiorstwa, ani stałej aktywności polegającej na nabywaniu i zbywaniu nieruchomości. Nieruchomość zostanie nabyta do majątku osobistego Wnioskodawcy i będzie pozostawała w tym majątku do czasu jej ewentualnego zbycia. Wnioskodawca nie może jej nabyć do innego majątku, bo nie prowadzi działalności gospodarczej wpisanej do CEIDG.

Odpowiadając na pytania doprecyzowujące, Wnioskodawca wskazuje, że nie planuje przedsięwzięcia wymagającego tworzenia zaplecza organizacyjnego właściwego dla zorganizowanej aktywności gospodarczej przy wykorzystaniu tej nieruchomości. Będzie On ponosił wyłącznie zwykłe ryzyko ekonomiczne właściciela składnika majątku, związane ze zmianą wartości tynkowej nieruchomości. Ponadto, Wnioskodawca nie planuje podejmowania względem tej nieruchomości działań o charakterze zorganizowanym, takich jak rejestracja działalności, stworzenie stałej struktury organizacyjnej. Plan Wnioskodawcy ogranicza się do nabycia nieruchomości do majątku osobistego, biernego jej posiadania oraz ewentualnego zbycia w przyszłości. Wnioskodawca wskazuje dodatkowo, że w związku z nabytą nieruchomością nie będzie działał w sposób zorganizowany.

Przez brak działania w sposób zorganizowany Wnioskodawczyni rozumie wyłącznie to, że nie będzie podejmował w związku z tą nieruchomością następujących działań:

·nie zarejestruje działalności gospodarczej w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej,

·nie będzie prowadził przedsiębiorstwa w rozumieniu KC polegającego na nabywaniu i zbywaniu nieruchomości,

·nie będzie tworzył żadnego zaplecza organizacyjnego służącego obrotowi nieruchomościami,

·nie będzie podejmował działań zmierzających do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

·nie będzie prowadził działań marketingowych, reklamowych ani promocyjnych wykraczających poza zwykłe, incydentalne poszukiwanie nabywcy,

·nie będzie nabywał innych nieruchomości w celu prowadzenia stałej aktywności polegającej na ich dalszym zbywaniu.

Planowane działania Wnioskodawcy ograniczają się wyłącznie do nabycia nieruchomości do majątku osobistego, biernego oczekiwania na wzrost jej wartości rynkowej oraz jej ewentualnego zbycia w przyszłości. Wnioskodawca nie zaliczy również gruntu do środków trwałych (ma zamiar tak postąpić).

W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, opisane czynności nie wykazują cechy zorganizowania wymaganej dla uznania aktywności za pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z tej przyczyny definicja ta nie znajduje w tym przypadku zastosowania.

Czy podejmując wskazane we wniosku czynności Wnioskodawca będzie działał we własnym imieniu, tzn. w sposób niezależny od innych podmiotów, a podejmowane czynności będą rodziły bezpośrednio dla Wnioskodawcy określone prawa i obowiązki?

Odpowiedź: Wnioskodawca będzie podejmował czynności wskazane we wniosku we własnym imieniu, jako nabywca i właściciel nieruchomości wchodzącej do Jego majątku osobistego. Czynności te nie będą podejmowane na rzecz ani w imieniu innego podmiotu. Ewentualne prawa i obowiązki związane z nabyciem, posiadaniem oraz późniejszym zbyciem nieruchomości będą powstawały bezpośrednio po stronie Wnioskodawcy.

Czy Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie przez Wnioskodawcę czynności?

Odpowiedź: Wnioskodawca będzie ponosił odpowiedzialność wobec osób trzecich za podejmowane przez siebie czynności związane z nabyciem, posiadaniem oraz ewentualnym zbyciem nieruchomości, jako podmiot działający we własnym imieniu i na własny rachunek. Skutki prawne tych czynności będą obciążały bezpośrednio Wnioskodawcę.

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi nie będą wykonywane pod jakimkolwiek kierownictwem oraz Wnioskodawca będzie je świadczył w miejscu i czasie przez siebie wyznaczonym?

Odpowiedź: Czynności opisane we wniosku nie będą polegały na świadczeniu przez Wnioskodawcę usług na rzecz innych podmiotów. Nie będą one wykonywane pod kierownictwem jakiegokolwiek podmiotu. Nie będą też realizowane w miejscu i czasie wyznaczonym przez inny podmiot. Będą to wyłącznie czynności dotyczące nabycia nieruchomości do majątku osobistego, jej posiadania oraz ewentualnego zbycia w przyszłości.

Wnioskodawca wyjaśnił również, że pierwotne przyjęcie czterech pytań wynika z tego, że Organ oczekiwał, aby pytania Nr 1 i Nr 4 odnosiły się wyłącznie do zagadnień wynikających z przepisów prawa podatkowego, a zarazem, aby pytania Nr 2, Nr 3, Nr 5, Nr 6 i Nr 7 nie dotyczyły odrębnych wariantów opodatkowania tej samej czynności, tj. sprzedaży tej samej nieruchomości. Z tego względu Wnioskodawca odstąpił od dotychczasowego, bardziej rozproszonego ujęcia problemu i przedstawił pytania w układzie skonsolidowanym, tak aby zachować pełną spójność wniosku oraz usunąć wskazaną przez organ wielowariantowość.

W efekcie zagadnienia, które pierwotnie zostały rozbite na większą liczbę pytań, zostały ujęte łącznie tam, gdzie dotyczyły tego samego skutku podatkowego albo pozostawały względem siebie w ścisłym związku. Taki sposób przeformułowania odpowiada treści wezwania i służy temu, aby dalszy tok postępowania dotyczył już jednolicie przedstawionego zagadnienia podatkowego.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

1.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że przychód ze sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku, dokonanej przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi jej nabycie, będzie stanowił przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że nieruchomość opisana we wniosku nie będzie podlegała ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem planowane przez Wnioskodawcę działanie (brak zaliczenia nieruchomości do środków trwałych) jest prawidłowe?

3.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dochód ze sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku, dokonanej przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi jej nabycie, będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

4.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że dochód ze sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku należy wykazać w zeznaniu PIT-39, składanym za rok podatkowy, w którym nastąpi jej odpłatne zbycie, w terminie przewidzianym dla tego zeznania?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest udzielenie odpowiedzi na pytania Nr 1, Nr 3 oraz Nr 4. W zakresie pytania Nr 2 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W wykonaniu wezwania Wnioskodawca przedstawił poniżej własne stanowisko odnoszące się do przeformułowanych pytań, w sposób odpowiadający ich aktualnemu brzmieniu oraz Jego zdaniem, zachowujący spójność wszystkich elementów wniosku.

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że przychód ze sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku, dokonanej przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi jej nabycie, będzie stanowił przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawę tego stanowiska stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT.

Ad 3.

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że dochód ze sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku, dokonanej przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi jej nabycie, będzie podlegał opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawę tego stanowiska stanowią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) oraz art. 30e ustawy o PIT.

Ad 4.

W ocenie Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, że dochód ze sprzedaży nieruchomości opisanej we wniosku należy wykazać w zeznaniu PIT-39, składanym za rok podatkowy, w którym nastąpi jej odpłatne zbycie, w terminie przewidzianym dla tego zeznania. Podstawę tego stanowiska stanowi art. 30e ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

·odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

·zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Z kolei stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:

Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy:

Zasady ustalania przychodów z działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 ww. ustawy, który w ust. 1 stanowi, że:

Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

W myśl art. 14 ust. 2c ww. ustawy:

Zatem, regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2015 r., objęty został przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej. Jak wynika z uzasadnienia do projektu wprowadzającego ww. uregulowanie, zbycie składnika majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej stanowi przychód z tej działalności. Dotyczy to zarówno składników, które z uwagi na przewidywany okres ich użytkowania, krótszy niż rok, nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, jak i składników, których podatnik – pomimo takiego obowiązku – nie ujął w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wobec powyższego, przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku, do których odnosi się art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy), jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności, i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat, to przychód ze sprzedaży tych składników majątku nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:

·zarobkowym celu działalności,

·wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

·prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność gospodarcza to taka działalność, która:

1)jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;

2)wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;

3)prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy, pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi; podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08).

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.

Przez powtarzalność rozumie się ponadto cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.

Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.

Przy czym, każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości, należy uwzględnić wszystkie etapy tej aktywności. Ocena podejmowanych działań powinna uwzględniać działania podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie wyłącznie osobno.

W celu właściwego zakwalifikowania odpłatnego zbycia nieruchomości na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z planowanym odpłatnym zbyciem nieruchomości, o której mowa we wniosku.

Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy.

Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną. Aktualnie nie prowadzi Pani działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców. Nie jest Pani wpisana do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Zamierza Pani zakupić nieruchomość gruntową od spółki z o.o. na podstawie umowy sprzedaży. Na powierzchni nieruchomości gruntowej nie znajdują się żadne obiekty budowlane, takie jak budynki, czy budowle (przez obie działki przebiega jednak podziemna linia przesyłowa - stanowi ona własność przedsiębiorstwa przesyłowego). Na terenach lasów nie jest możliwa zabudowa. Nabędzie Pani nieruchomość do swojego majątku osobistego. Pozostaje Pani w ustroju rozdzielności majątkowej. Celem nabycia nieruchomości jest lokata kapitału. Po nabyciu nieruchomości będzie Pani oczekiwała, aż wartość nieruchomości gruntowej wzrośnie i dopiero wtedy ją Pani sprzeda (założeniem jest późniejsza sprzedaż nieruchomości). Może Pani sprzedać nieruchomość nawet po 2 lub 3 latach, jeśli jej wartość w tym czasie znacznie wzrośnie. Może też jednak zdarzyć się taka sytuacja, że sprzeda Pani nieruchomość po 6 lub nawet 10 latach, jeśli ceny nieruchomości będą rosły wolniej. Na potrzeby tego wniosku i zadanych w nim pytań przyjmuje Pani, że sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym dojdzie do nabycia nieruchomości. W tym czasie nie zamierza Pani inwestować w nieruchomość i doprowadzić do zwiększenia jej wartości własnymi działaniami (np. nie dokona Pani uzbrojenia terenu). Ma to być całkowicie pasywna inwestycja (wzrost wartości ma wynikać jedynie z działania mechanizmów rynkowych). Nie postara się Pani również o zmianę MPZP w zakresie części nieruchomości, które są terenami innymi niż tereny budowlane oraz nie będzie dążyła do uzyskania pozwolenia na budowę. Nie będzie Pani również wynajmowała lub dzierżawiła tej nieruchomości, bowiem wymagałoby to od Pani zbyt dużo zaangażowania, czego Pani nie chce. Nie udzieli Pani w zakresie nieruchomości żadnych pełnomocnictw do uzyskania pozwolenia na budowę, itp. Nabytej nieruchomości nie będzie Pani używała do zaspokajania własnych potrzeb życiowych lub osobistych, np. do wybudowania się na niej, do podarowania jej swoim dzieciom lub wnukom, czy też do wypoczynku. Jedynym wykorzystaniem nabytej nieruchomości przez Panią będzie jej sprzedaż, która nastąpi po wzroście jej wartości. Nieruchomość gruntowa nie będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej innych osób w okresie poprzedzającym jej zbycie. Nie zamierza Pani ponosić nakładów na tę nieruchomość w celu zwiększenia jej atrakcyjności lub wartości.

Z przedstawionego we wniosku opisu nie sposób przyjąć, że planowana sprzedaż nieruchomości wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej, nieruchomość nie zostanie nabyta przez Panią dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie będzie w niej wykorzystywana.

W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Również w szczególności fakt, że sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie pewnego okresu od jej nabycia oraz okoliczności i cel nabycia nieruchomości – lokata kapitału, oraz fakt, że jest Pani osobą nieprowadzącą działalności gospodarczej, a zatem nietrudniącą się obrotem nieruchomościami, sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W konsekwencji, istotą Pani działania nie będzie prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.

Okoliczności dotyczące zamiaru nabycia nieruchomości i planowanej sprzedaży nieruchomości nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę powyższe, planowana sprzedaż nieruchomości wskazanej we wniosku nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, w oparciu o okoliczności przedstawione przez Panią, skutki podatkowe planowanego odpłatnego zbycia nieruchomości należy rozpatrywać w kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Z wniosku wynika, że na podstawie umowy sprzedaży zamierza Pani nabyć nieruchomość gruntową. Po nabyciu nieruchomości będzie Pani oczekiwała, aż wartość nieruchomości gruntowej wzrośnie i dopiero wtedy ją Pani sprzeda (założeniem jest późniejsza sprzedaż nieruchomości). Może Pani sprzedać nieruchomość nawet po 2 lub 3 latach. Może też jednak zdarzyć się taka sytuacja, że sprzeda Pani nieruchomość po 6 lub nawet 10 latach, jeśli ceny nieruchomości będą rosły wolniej.

Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

W myśl art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przy czym, stosownie do art. art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:

Natomiast na podstawie art. 45 ust. 1a pkt 3 tejże ustawy:

Zauważyć należy, że za datę nabycia wskazanej we wniosku nieruchomości należało będzie przyjąć dzień w którym dokona Pani zakupu nieruchomości.

W konsekwencji, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości nastąpi przed upływem pięciu lat od ich nabycia, zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie Pani zobowiązana do opodatkowania dochodu z tego tytułu na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do złożenia zeznania PIT-39 za rok podatkowy, w którym nastąpi jej odpłatne zbycie, w terminie przewidzianym dla tego zeznania.

Natomiast, jeśli sprzedaż powyższej nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat od jej nabycia nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, nie będzie Pani wówczas zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego z tytułu dokonanej sprzedaży, ani do złożenia zeznania podatkowego PIT-39.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenia przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie zdarzenia przyszłego przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do nawiązania przez Panią do wydanego dla Pani postanowienia z 8 grudnia 2025 r. oznaczonego sygnaturami: 0111 -KDIB3-2.4012.699.2025.4.KK, 0111-KDIB2-3.4014.493.2025.5.ASZ oraz 0113-KDIPT2-1.4011.731.2025.5.DJD zauważam, że granice interpretacji przepisów prawa podatkowego zakreśla bowiem przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Ww. postanowienie nie ma zatem zastosowania do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku z 13 lutego 2026 r.Jestem związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym przez Wnioskodawcę i przedstawionym przez niego stanowiskiem w tym wniosku, który wszczął postępowanie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.