Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.287.2026.1.KP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznegow podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 15 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest obywatelką Federacji Rosyjskiej. W dacie nabycia lokalu mieszkalnego w Rosji (tj. w (…) 2021 r.) Wnioskodawczyni zamieszkiwała w Rosji. Centrum swoich interesów życiowych oraz gospodarczych Wnioskodawczyni przeniosła na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w (…) 2021 r. Tym samym, przez cały późniejszy okres posiadania nieruchomości, w dacie zbycia lokalu zlokalizowanego na terytorium Rosji, jak również obecnie, Wnioskodawczyni podlegała i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy o PIT).

Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustrój ustawowej wspólności majątkowej.

W dniu (…) 2021 r. Wnioskodawczyni zawarła umowę deweloperską na zakup lokalu mieszkalnego w Federacji Rosyjskiej. Zgodnie z prawem rosyjskim, nabycie prawa własności (rejestracja w państwowym rejestrze) nastąpiło w dniu (…) 2021 r. Cena nabycia wynosiła (…) RUB. Zgodnie z art. 11a ust. 2 ustawy o PIT, koszt ten przeliczono na złote według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego poniesienie kosztu (tj. z (…) 2021 r., Tabela nr (…), kurs ok. (…) PLN), co stanowi kwotę ok. (…) PLN. Nabyty lokal trafił do majątku prywatnego Wnioskodawczyni i nie został włączony na żadnym późniejszym etapie (w tym na moment sprzedaży) do majątku wspólnego. Nabycie to, jak również późniejsze zbycie, nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT. Zbyty lokal w Rosji przez cały okres posiadania służył wyłącznie celom osobistym Wnioskodawczyni, nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych ani nie był przedmiotem najmu (w tym najmu krótkoterminowego).

W dniu (…) 2024 r. została podpisana umowa kupna-sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, za kwotę (…) RUB. Przejście prawa własności na nabywcę (data rejestracji) nastąpiło w dniu (…) 2025 r., co stanowi datę zbycia w rozumieniu polskiego prawa podatkowego. Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy o PIT, przychód został przeliczony na złote według średniego kursu NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu (tj. z (…) 2025 r., kurs ok. (…) PLN), co daje kwotę przychodu ok. (…) PLN.

Następnie, celem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, Wnioskodawczyni w dniu (…) 2025 r. (data aktu notarialnego) nabyła na terytorium Polski od spółki deweloperskiej lokal mieszkalny wraz z komórką lokatorską za łączną kwotę (…) PLN. Wartość samego lokalu mieszkalnego (nawet po hipotetycznym wyodrębnieniu i odliczeniu wartości komórki lokatorskiej) znacząco przekracza kwotę przychodu uzyskanego ze zbycia lokalu w Rosji. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżonków (w ramach ustawowej wspólności majątkowej). Całość przychodu ze sprzedaży nieruchomości w Rosji została przeznaczona na ten cel. Wnioskodawczyni aktualnie prowadzi we wskazanym mieszkaniu prace remontowo-wykończeniowe, a po ich zakończeniu, zamieszka w nim wraz z mężem i zamierza w dającej się przewidzieć przyszłości kontynuować zamieszkanie w nabytym w Polsce lokalu, koncentrując w nim swoje interesy życiowe, tym samym faktycznie realizując tam swój własny cel mieszkaniowy, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. Lokal ten został nabyty wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, a nie w celach inwestycyjnych czy lokaty kapitału. Nie będzie on również wykorzystywany do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej (nie zostanie w nim zarejestrowana działalność żadnego z małżonków).

Pytanie

Czy wydatkowanie przez Wnioskodawczynię środków pieniężnych stanowiących jej majątek osobisty (pochodzących z odpłatnego zbycia w dniu (…) 2025 r. lokalu mieszkalnego w Federacji Rosyjskiej) na nabycie lokalu mieszkalnego w Polsce do majątku wspólnego małżonków (w ramach ustawowej wspólności majątkowej), w którym Wnioskodawczyni będzie realizować własne cele mieszkaniowe, stanowi w całości wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT i w konsekwencji uprawnia Wnioskodawczynię do zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w stosunku do pełnej wydatkowanej kwoty?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT), źródłem przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, odpłatne zbycie w 2025 r. lokalu mieszkalnego w Rosji (nabytego w 2021 r.), stanowiącego odrębny majątek Wnioskodawczyni, rodzi skutek w postaci powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia.

Z kolei w świetle art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Przepis ten nakłada dwa bezwzględne warunki kumulatywne: (a) wydatek musi zostać fizycznie poniesiony przez podatnika, oraz (b) nabyta nieruchomość musi służyć zaspokojeniu jego własnych celów mieszkaniowych.

Wątpliwość interpretacyjna dotyczy sytuacji, w której środki pochodzące ze zbycia odrębnego majątku Wnioskodawczyni zostały w całości alokowane na zakup lokalu mieszkalnego, który mocą aktu notarialnego i ustawy (art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) wejdzie w skład majątku wspólnego małżonków (ustawowa wspólność majątkowa). Jak wskazuje doktryna prawa rodzinnego, w ustroju ustawowej wspólności majątkowej mamy do czynienia ze współwłasnością łączną (bezudziałową). Oznacza to, że żaden z małżonków nie posiada wyodrębnionego udziału w masie majątkowej, a tym samym w poszczególnych składnikach tego majątku. Wnioskodawczyni, nabywając lokal mieszkalny z mężem, nabyła prawo do całości tego lokalu (a nie ułamek własności).

Ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 131 i ust. 25 ustawy o PIT nie różnicuje prawa do zwolnienia podatkowego od przynależności nabywanego składnika majątkowego do majątku osobistego podatnika bądź majątku wspólnego małżonków. Kluczowy jest fakt wydatkowania środków i realizacja własnego celu mieszkaniowego.

Tożsame, profiskalne podejście w sprawach transferu z majątku osobistego do wspólnego zostało ostatecznie zdezawuowane w linii orzeczniczej Dyrektora KIS, czego doskonałym przykładem jest interpretacja indywidualna z dnia 23 maja 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.192.2025.3.DA). W rzeczonej sprawie (gdzie środki ze sprzedaży odrębnego lokalu zostały przeznaczone na spłatę kredytu i remont domu będącego majątkiem wspólnym), organ jednoznacznie zajął stanowisko, z którym Wnioskodawczyni w pełni się utożsamia. Dyrektor KIS w powołanej interpretacji wyraźnie potwierdził, że: „(...) ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ogranicza prawa do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 w sytuacji, gdy wydatki ponoszone są na nieruchomość stanowiącą majątek wspólny małżonków. Charakter prawny wspólności ustawowej (współwłasność łączna) powoduje, że ponosząc wydatki ze swojego majątku odrębnego na majątek wspólny, podatnik de facto realizuje własne cele mieszkaniowe w odniesieniu do nieruchomości, do której posiada pełne, niepodzielne prawo”. Aplikując powyższe stanowisko organu podatkowego oraz argumentację z powołanej interpretacji do zaistniałego stanu faktycznego – alokacja środków ze sprzedaży odrębnego mieszkania w Rosji na zakup lokalu mieszkalnego w Polsce do ustawowej wspólności majątkowej nie pozbawia Wnioskodawczyni statusu właściciela, ani nie determinuje proporcjonalnego obniżenia puli wydatków (np. do 1/2 wartości). Środki te zostały wydatkowane w ujęciu ekonomicznym w 100% przez Wnioskodawczynię, z jej majątku odrębnego.

Konkludując, wydatkowanie całości środków na lokal mieszkalny objęty wspólnością majątkową małżeńską wypełnia przesłanki z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o PIT i daje Wnioskodawczyni prawo do skorzystania ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 względem pełnej wydatkowanej kwoty.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 4a ww. ustawy:

Miejsce zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Mając zatem na uwadze fakt, że – jak Pani wskazała – jest Pani rezydentem podatkowym Polski, należy uznać, że w związku ze sprzedażą nieruchomości podlega Pani w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Odnosząc się do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z tytułu sprzedaży nieruchomości (lokalu mieszkalnego) położonej na terytorium Rosji, należy dokonać analizy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Federacji Rosyjskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Moskwie dnia 22 maja 1992 r. (Dz.U. 1993 Nr 125, poz. 569).

Określając skutki podatkowe sprzedaży – jako polskiego rezydenta podatkowego – położonej na terytorium Rosji nieruchomości (lokalu mieszkalnego), odwołać należy się do art. 10 ww. umowy, dotyczącego zysków ze sprzedaży majątku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. umowy:

Przy tym sformułowanie „zyski z przeniesienia własności majątku mogą być opodatkowane w tym drugim państwie” oznacza, że drugie państwo (w rozpatrywanym przypadku państwo, w którym położona jest zbywana nieruchomość) ma prawo opodatkować taki dochód, jeżeli na podstawie przepisów tego państwa dochód ze sprzedaży nieruchomości podlega w tym państwie opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza zatem brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez Państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania.

W świetle zapisów cytowanej umowy, dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, z tytułu sprzedaży majątku nieruchomego położonego w Rosji może być opodatkowany zarówno w państwie rezydencji, tj. w Polsce, jak i w Rosji, zgodnie z prawem tego państwa.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że sprzedała Pani lokal mieszkalny. Sprzedaż ww. nieruchomości nastąpiła przed upływem 5 lat od jej nabycia.

W świetle powyższego przepisu sprzedaż przez Panią tej nieruchomości – nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej – stanowić będzie źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Stosownie jednak do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:

Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy wartość przychodu z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczona na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 21 ust. 25a ww. ustawy:

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy:

Z opisu sprawy wynika, że jest Pani obywatelką Federacji Rosyjskiej. Od (…) 2021 r. podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (jest Pani polskim rezydentem podatkowym). W 2024 r. sprzedała Pani lokal mieszkalny położony na terytorium Rosji, którego była Pani wyłączną właścicielką. Następnie, celem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, w 2025 r. nabyła na terytorium Polski od spółki deweloperskiej lokal mieszkalny wraz z komórką lokatorską. Wartość samego lokalu mieszkalnego (nawet po hipotetycznym wyodrębnieniu i odliczeniu wartości komórki lokatorskiej) znacząco przekracza kwotę przychodu uzyskanego ze zbycia lokalu w Rosji. Nabycie nastąpiło do majątku wspólnego małżonków (w ramach ustawowej wspólności majątkowej). Lokal ten został nabyty wyłącznie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, a nie w celach inwestycyjnych czy lokaty kapitału. Nie będzie on również wykorzystywany do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym tylko spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem dochodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Z istoty rozwiązania zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i określonych praw majątkowych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy własne cele mieszkaniowe. Zawarte w tym przepisie wyliczenie tzw. wydatków mieszkaniowych, których realizacja uprawnia do zastosowania ww. zwolnienia, ma charakter enumeratywny (wyczerpujący).

W tym miejscu wskazać należy, że stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

W myśl art. 31 § 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 33 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W myśl art. 35 ww. ustawy:

Stosownie do art. 43 § 1 wskazanej ustawy:

Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego.

Zatem, wydatkowanie środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, którą jeden z małżonków nabył do majątku odrębnego, na zakup nieruchomości nabywanej do majątku wspólnego – przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z analizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uprawnia do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do kwestii uznania za wydatki na własne cele mieszkaniowe wydatków poniesionych na nabycie lokalu mieszkalnego wskazuję, że zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu.

Zatem wartość przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego położonego w Rosji wydatkowanego na nabycie lokalu mieszkalnego wspólnie z mężem, stanowi wydatek, który uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, wydatkowanie wartości przychodu uzyskanego ze sprzedaży mieszkania położonego w Rosji, w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym sprzedaż ta nastąpiła, na nabycie lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego małżonków, uprawnia Panią do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym zwolnieniu podlega dochód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcjiochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.