Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.252.2026.2.JN
Sprzedaż 1/2 udziału w nieruchomości, nabytego przez wnioskodawczynię w formie darowizny oraz spadku po upływie pięcioletniego okresu, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu. Natomiast zbycie 1/12 udziału, nabytego w wyniku zniesienia współwłasności, podlega opodatkowaniu 19% stawką podatku dochodowego, ze względu na nieupłynięcie 5 lat od nabycia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
-nieprawidłowe – w części dotyczącej braku obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu planowanej sprzedaży nieruchomości (działki nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem garażowym), w części 1/12 udziału w nieruchomości, która została nabyta przez Panią w drodze zniesienia współwłasności od siostry;
-prawidłowe – w pozostałej części.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismami z – brak daty sporządzenia (wpływ 15 kwietnia 2026 r.) oraz z 11 maja 2026 r. (wpływ 11 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W 2006 r. na podstawie umowy darowizny Pani babcia podarowała 4 osobom nieruchomość (księga wieczysta (…), działka nr 1) stanowiącą działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszalnym oraz budynkiem garażowym w (…). Darowizna została przekazana Pani i Pani mężowi oraz Pani rodzicom do ich majątków wspólnych w udziałach wynoszących po 1/2. Czyli każdy z Państwa miał po 1/4 wspomnianej nieruchomości i zabudowań.
(…) września 2023 r. zmarł Pani ojciec nie zostawiając testamentu. Na podstawie dziedziczenia ustawowego część udziału w nieruchomości, stanowiącej działkę nr 1 i zabudowania na niej, Pani ojca została przypisana Pani – córce, drugiej córce – Pani siostrze oraz małżonce Pani matce w częściach równych, tj. 1/3 każdej z Państwa (akt poświadczenia dziedziczenia).
Następnie Pani siostra – (…) stycznia 2025 r. swój udział wynoszący 1/12 z wspomnianej nieruchomości przeniosła na Panią na podstawie aktu notarialnego, tj. umowy nieodpłatnej.
(…) lutego 2025 r. zmarła Pani matka, która posiadała część darowaną przez Pani babcię oraz część po zmarłym mężu w wspominanej nieruchomości, objętą księgą wieczystą. Zostawiła ona testament ma mocy którego Pani stała się spadkobiercą jej spadku. Obecnie księga wieczysta tej nieruchomości jest przypisana do Pani i Pani męża.
W piśmie przesłanym 15 kwietnia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani opis sprawy o następujące informacje:
1.Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pani nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
Odpowiedź: Posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy. Mieszka Pani na stałe na terenie Polski i rozlicza się Pani w Polsce.
2.Czy prowadzi/będzie prowadziła Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami? W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż nieruchomości nastąpi w ramach wykonywania tej działalności?
Odpowiedź: Nie prowadziła nigdy i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, także w zakresie obrotu nieruchomościami. Sprzedaż nieruchomości dotyczy osoby prywatnej.
3.Czy Pani rodzice – na podstawie umowy darowizny – nabyli nieruchomość, tj. działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem garażowym w (…), do ich majątku wspólnego, tj. w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, czy do ich majątków odrębnych?
Odpowiedź: Pani rodzice, otrzymali na podstawie umowy darowizny od Pani babci nieruchomość, tj. działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem garażowym w (…), do ich majątku wspólnego, w udziałach wynoszących po 1/2 części.
4.Czy po śmierci Pani taty miał miejsce dział spadku? Jeśli tak, to proszę wskazać:
a)datę działu spadku,
b)czy dziale spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? A jeśli tak, to proszę wskazać jakie podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat?
c)czy wartość majątku nabytego przez Panią w drodze działu spadku przekroczyła wartość majątku jaki przysługiwał Pani pierwotnie w całej masie spadkowej po spadkodawcy (należy wziąć pod uwagę wszystkie składniki jakie wchodziły w skład masy spadkowej)?
Odpowiedź:
a)(…) października 2024 r. został sporządzony akt notarialny – protokół dziedziczenia i akt poświadczenia dziedziczenia. Dziedziczenie nastąpiło na podstawie ustawy, nie było testamentu. Majątek po zmarłym został podzielony na trzy osoby w równych częściach, tj. po 1/3 każda z osób.
b)Nie było spłat ani dopłat.
c)Wartość majątku nabytego nie przekroczyła wartości jaki pierwotnie przysługiwałby w całej masie spadkowej po spadkodawcy.
5.Czy po śmierci Pani taty miało miejsce zniesienie współwłasności?
Jeśli tak, to proszę wskazać:
a)kiedy odbyło się zniesienie współwłasności?
b)na czyją rzecz i w jakich udziałach nastąpiło zniesienie współwłasności?
c)czy wskutek zniesienia współwłasności uzyskała Pani przysporzenie majątkowe kosztem innych współwłaścicieli nieruchomości?
Innymi słowy: czy w wyniku zniesienia współwłasności nabyła Pani udział w nieruchomości o wartości ponad wartość udziału, który otrzymała Pani w wyniku spadkobrania (należy porównać wartość, a nie wysokość udziału)?
Odpowiedź: Tak miało zniesienie współwłasności.
a)Nastąpiło (…) stycznia 2025 r.
b)Pani siostra przeniosła na Pani rzecz, do Pani osobistego majątku swoją współwłasność w udziale wynoszącym 1/3 części po zmarłym ojcu zabudowanej nieruchomości położonej w (…) w formie nieodpłatnego, częściowego działu spadku.
c)Tak, w wyniku przeniesienia współwłasności nabyła Pani udział w nieruchomości ponad wartość udziału jaki otrzymała Pani w wyniku spadkobrania po ojcu.
6.Wobec wskazania w opisie sprawy:
Następnie Pani siostra – (…).01.2025 swój udział wynoszący 1/12 z wspomnianej nieruchomości przeniosła na mnie – Wnioskodawczynię na podstawie aktu notarialnego, tj. umowy nieodpłatnej.
proszę o wyjaśnienie, czy przeniesienie na Panią nieruchomości na podstawie aktu notarialnego (umowy nieodpłatnej) nastąpiło w drodze:
a)nieodpłatnego zniesienia współwłasności?
czy
b)darowizny?
Odpowiedź: Pani siostra przeniosła na Pani rzecz swój udział w formie aktu notarialnego (umowa nieodpłatna). Było to nieodpłatne zniesienie współwłasności.
7.W jaki sposób wykorzystuje/będzie wykorzystywała Pani nabytą nieruchomość, tj. działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem garażowym w (…) od chwili jej nabycia do momentu sprzedaży?
Odpowiedź: Od chwili stania się współwłaścicielem nieruchomości wykorzystuje ją Pani do celów mieszkalnych Pani rodziny i codziennego użytkowania z tym związanego. Przez każdego ze współwłaścicieli była tylko wykorzystywana do celów mieszkaniowych rodziny. I tak też będzie wykorzystywana do momentu sprzedaży.
8.Kiedy planuje/zamierza Pani sprzedać nieruchomość, tj. działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem garażowym w (…)? Proszę wskazać przybliżoną datę planowanej sprzedaży.
Odpowiedź: Planują Państwo sprzedać nieruchomość, jeśli znajdzie się nabywca, jak najszybciej. Może to nastąpić w roku 2026.
Natomiast, w piśmie z 11 maja 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowała Pani odpowiedź na pytanie nr 3 o treści: „Czy Pani rodzice – na podstawie umowy darowizny – nabyli nieruchomość, tj. działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszkalnym oraz budynkiem garażowym w (…), do ich majątku wspólnego, tj. w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, czy do ich majątków odrębnych?” wskazała Pani, że: Pani rodzice nie mieli rozdzielności majątkowej. Nabycie w ramach umowy darowizny od Pani babci nastąpiło do ich majątku wspólnego, tj. w ramach ustawowej wspólności majątkowej.
Pytanie
Czy będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku od sprzedaży nieruchomości i w jakiej części, jeśli dokona Pani sprzedaży całej nieruchomości?
Uważa Pani, że część której była Pani z mężem właścicielami od 2006 r. nie podlega zapłacie podatkowi od sprzedaży oraz cześć przypadająca Pani w drodze spadku po Pani rodzicach, gdyż oni także byli jej właścicielami dłużej niż 5 lat a liczy się data nabycia przez spadkodawcę (co nastąpiło w 2006 r.). Ma Pani natomiast wątpliwości do 1/12 części nieruchomości, która została Pani przekazana przez siostrę aktem notarialnym w formie umowy nieodpłatnej. Pani siostra stała się współwłaścicielem nieruchomości w wyniku dziedziczenia, a jej spadkodawca był jej posiadaczem w chwili śmierci dłużej niż 5 lat. Reasumując, czy będzie Pani musiała zapłacić podatek dochodowy od sprzedaży nieruchomości?
Pani stanowisko w sprawie
Pani zdaniem, zysk ze sprzedaży od część której byliście – Pani z mężem właścicielami od 2006 r. nie podlega zapłacie podatkowi PIT od sprzedaży oraz części przypadającej Pani w drodze spadku po Pani rodzicach, gdyż oni także byli jej właścicielami dłużej niż 5 lat, a liczy się data nabycia przez spadkodawcę (co nastąpiło w 2006 r.). Pani siostra stała się współwłaścicielem nieruchomości w wyniku dziedziczenia, a jej spadkodawca był jej posiadaczem w chwili śmierci dłużej niż 5 lat i od tej części też nie powinna Pani płacić podatku PIT od zbycia nieruchomości.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów
-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy. Mieszka Pani na stałe na terenie Polski i rozlicza się Pani w Polsce. Nie prowadziła nigdy i nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, także w zakresie obrotu nieruchomościami. W 2006 r. na podstawie umowy darowizny Pani babcia podarowała 4 osobom nieruchomość (działkę nr 1) stanowiącą działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszalnym oraz budynkiem garażowym. Darowizna została przekazana Pani i Pani mężowi oraz Pani rodzicom do ich majątków wspólnych, w udziałach wynoszących po 1/2. Pani rodzice nie mieli rozdzielności majątkowej. Nabycie w ramach umowy darowizny od Pani babci nastąpiło do ich majątku wspólnego, tj. w ramach ustawowej wspólności majątkowej. (…) września 2023 r. zmarł Pani ojciec nie zostawiając testamentu. (…) października 2024 r. został sporządzony akt notarialny – protokół dziedziczenia i akt poświadczenia dziedziczenia. Dziedziczenie nastąpiło na podstawie ustawy. Majątek po zmarłym został podzielony na trzy osoby w równych częściach, tj. po 1/3 każda z osób – Pani, druga córka – Pani siostra oraz małżonka Pani matka. Nie było spłat ani dopłat. Wartość majątku nabytego nie przekroczyła wartości jaki pierwotnie przysługiwałby w całej masie spadkowej po spadkodawcy. Po śmierci Pani ojca (…) stycznia 2025 r. miało miejsce nieodpłatne zniesienie współwłasności. Pani siostra swój udział wynoszący 1/12 z ww. nieruchomości (1/3 części po zmarłym ojcu) przeniosła na podstawie aktu notarialnego (umowa nieodpłatna) na Pani rzecz, do Pani majątku osobistego. W wyniku przeniesienia współwłasności nabyła Pani udział w nieruchomości ponad wartość udziału, jaki otrzymała Pani w wyniku spadkobrania po ojcu. (…) lutego 2025 r. zmarła Pani matka, która posiadała część darowaną przez Pani babcię oraz część po zmarłym mężu w wspominanej nieruchomości. Zostawiła ona testament ma mocy którego Pani stała się spadkobiercą jej spadku. Obecnie księga wieczysta tej nieruchomości jest przypisana do Pani i Pani męża. Od chwili stania się współwłaścicielem nieruchomości wykorzystuje ją Pani do celów mieszkalnych Pani rodziny i codziennego użytkowania z tym związanego. Przez każdego ze współwłaścicieli była tylko wykorzystywana do celów mieszkaniowych rodziny. I tak też będzie wykorzystywana do momentu sprzedaży. Planuje Pani sprzedać nieruchomość, jeśli znajdzie się nabywca, jak najszybciej (może to nastąpić w 2026 r.). Sprzedaż nieruchomości dotyczy osoby prywatnej.
Pani wątpliwości dotyczą obowiązku zapłaty podatku od sprzedaży ww. nieruchomości.
Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne.
Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy nieodpłatny.
Z opisu sprawy wynika, że w 2006 r. na podstawie umowy darowizny Pani babcia podarowała Pani i Pani mężowi 1/2 udziału w nieruchomości (działce nr 1) stanowiącej działkę budowlaną zabudowaną piętrowym budynkiem mieszalnym oraz budynkiem garażowym. Planuje Pani sprzedać nieruchomość, jeśli znajdzie się nabywca, może to nastąpić w 2026 r.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że planowana w 2026 r. sprzedaż 1/2 udziału w nieruchomości otrzymanej w darowiźnie w 2006 r. od Pani babci nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne zbycie ww. udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Przechodząc natomiast do skutków podatkowych w zakresie planowanej sprzedaży udziałów w nieruchomości (działce nr 1) nabytych w drodze spadku po rodzicach oraz w wyniku zniesienia współwłasności po śmierci Pani ojca wskazuję, że w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
Na podstawie art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym.
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Jednym ze sposobów nabycia na własność nieruchomości lub jej części jest co do zasady również zniesienie współwłasności. W tej kwestii należy również odnieść się do regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym, który wskazuje, że celem postępowania o zniesienie współwłasności jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Stosownie do treści art. 1035 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
Na mocy art. 1037 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
§ 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
W myśl art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
Na podstawie art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy.
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.
W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Na podstawie art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
W myśl art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia wyłącznie wówczas, jeżeli nabyte na własność mienie mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Zatem jeżeli przy dokonaniu zniesienia współwłasności wystąpiło przysporzenie majątku ponad udział posiadany przed zniesieniem współwłasności oznacza to, że dla części nieruchomości nabytej w drodze zniesienia współwłasności dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpiło zniesienie współwłasności.
Biorąc pod uwagę kwestię nabycia udziału w nieruchomości (działce nr 1) przez Pani rodziców do wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2026 r. poz. 236), w której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
Przepis art. 31 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć udziału w tej nieruchomości w drodze dziedziczenia, jak też w drodze działu spadku, skoro nieruchomość ta wchodziła wcześniej do wspólnego majątku małżeńskiego, a małżonkowi z tego tytułu przysługiwało już prawo własności całej nieruchomości.
Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków”.
W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.
Innymi słowy, w przypadku nabycia nieruchomości (praw majątkowych) przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości (praw majątkowych), o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z opisu sprawy wynika, że w 2006 r. na podstawie umowy darowizny Pani babcia podarowała Pani rodzicom do ich majątku wspólnego 1/2 udziału w nieruchomości, tj. działce nr 1. Pani rodzice nie mieli rozdzielności majątkowej. Nabycie w ramach umowy darowizny od Pani babci nastąpiło do ich majątku wspólnego, tj. w ramach ustawowej wspólności majątkowej. (…) września 2023 r. zmarł Pani ojciec nie zostawiając testamentu. (…) października 2024 r. został sporządzony akt notarialny – protokół dziedziczenia i akt poświadczenia dziedziczenia. Dziedziczenie nastąpiło na podstawie ustawy. Majątek po zmarłym został podzielony na trzy osoby w równych częściach, tj. po 1/3 każda z osób – Pani, druga córka – Pani siostra oraz małżonka Pani matka. (…) stycznia 2025 r. miało miejsce nieodpłatne zniesienie współwłasności. Pani siostra przeniosła na podstawie aktu notarialnego (umowa nieodpłatna) na Pani rzecz, do Pani majątku osobistego swój udział wynoszący 1/12 z ww. nieruchomości (1/3 części po zmarłym ojcu). W wyniku przeniesienia współwłasności nabyła Pani udział w nieruchomości ponad wartość udziału jaki otrzymała Pani w wyniku spadkobrania po ojcu. (…) lutego 2025 r. zmarła Pani matka, która posiadała część darowaną przez Pani babcię oraz część po zmarłym mężu w wspominanej nieruchomości. Zostawiła ona testament ma mocy którego Pani stała się spadkobiercą jej spadku. Obecnie księga wieczysta tej nieruchomości jest przypisana do Pani i Pani męża.
Przystępując do oceny skutków podatkowych planowanej sprzedaży udziałów w opisanej nieruchomości nabytych w spadku po rodzicach, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że do nabycia przez Panią udziałów w tej nieruchomości doszło najpierw w drodze spadku po zmarłym w 2023 r. Pani ojcu (1/3 jego udziałów w ww. nieruchomości) – Pani ojciec nabył ww. nieruchomość w 2006 r. na podstawie umowy darowizny. Następnie udziały w przedmiotowej nieruchomości nabyła Pani w spadku po zmarłej (…) lutego 2025 r. Pani matce. Pani matka nabyła udziały w przedmiotowej nieruchomości (działce nr 1) z mężem do ich majątku wspólnego w 2006 r. na podstawie umowy darowizny.
Zauważam, że z uwagi na panujący w małżeństwie Pani rodziców ustrój małżeńskiej wspólności majątkowej nie jest możliwe wyodrębnienie udziałów, które Pani matka oraz Pani ojciec posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu Pani matka nie mogła ponownie nabyć udziałów w przedmiotowej nieruchomości w spadku po zmarłym mężu.
Zatem pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które odziedziczyła Pani po zmarłym ojcu oraz po zmarłej matce – niewątpliwie upłynął. Planowana sprzedaż ww. udziałów w nieruchomości nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie przez spadkodawców (Pani rodziców) udziałów w ww. nieruchomości.
Natomiast pozostałą 1/12 udziału w ww. nieruchomości nabyła Pani (…) stycznia 2025 r. od siostry wyniku zniesienia współwłasności po zmarłym ojcu. W wyniku zniesienia współwłasności powiększyła Pani swój udział w ww. nieruchomości, ponad pierwotny udział, jaki przysługiwał Pani w spadku po zmarłym ojcu.
Zatem 1/12 udziału w nieruchomości, którą nabyła Pani w 2025 r. w wyniku zniesienia współwłasności – ponad udział jaki przysługiwał Pani w spadku po ojcu – będzie stanowić źródło przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem termin, o którym mowa w ww. przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy w tym przypadku liczyć od końca 2025 r. W konsekwencji, termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, upłynie dopiero z końcem 2030 r.
Tym samym pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla ww. 1/12 udziału w nieruchomości nie upłynie do dnia sprzedaży w 2026 r.
Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Jak stanowi art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:
Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.
Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
W przypadku gdy zbywaną nieruchomość lub jej część nabyto w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia takiej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Według art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1)dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2)dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:
Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
Podsumowując, mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opis sprawy wskazuję, że przychód z planowanej w 2026 r. sprzedaży 1/2 udziału w nieruchomości (działce nr 1 zabudowanej piętrowym budynkiem mieszalnym oraz budynkiem garażowym) nabytej przez Panią w 2006 r. w darowiźnie od Pani babci oraz udziałów w przedmiotowej nieruchomości nabytych w spadku po zmarłych rodzicach – ojcu zmarłym (…) września 2023 r. oraz matce zmarłej (…) lutego 2025 r. nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tych udziałów nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie przez Panią oraz Pani spadkodawców. Zatem nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od planowanej w 2026 r. sprzedaży ww. udziałów w przedmiotowej nieruchomości.
Natomiast planowana w 2026 r. sprzedaż przez Panią 1/12 udziału w nieruchomości (działce 1 zabudowanej piętrowym budynkiem mieszalnym oraz budynkiem garażowym) nabytego przez Panią (…) stycznia 2025 r. od siostry w drodze zniesienia współwłasności po śmierci ojca, będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem termin, o którym mowa w ww. przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy w tym przypadku liczyć od końca 2025 r. Uzyskany ze sprzedaży dochód będzie podlegał opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od planowanej w 2026 r. sprzedaży 1/12 udziału w ww. nieruchomości.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pani męża.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

