Interpretacja indywidualna z dnia 14 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.103.2026.4.EWJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z faktur wystawionych poza KSeF.

Wniosek został uzupełniony 14 kwietnia 2026 r. w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

(…) Sp. z o.o.(dalej: „Wnioskodawca”) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedzibę i jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania oraz jest spółką zarejestrowaną dla celów VAT w Polsce jako podatnik VAT czynny.

W toku prowadzonej działalności Wnioskodawca nabywa różnego rodzaju towary i usługi. W przypadkach objętych wnioskiem, nabywane przez Spółkę od dostawców towary i usługi nie podlegają zwolnieniu z VAT, są wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności, w odniesieniu do których Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, jak i w odniesieniu do tych towarów/usług nie są spełnione negatywne przesłanki do odliczenia podatku naliczonego, które ustawodawca wskazał w art. 88 ustawy o VAT.

Ponadto, nabywane towary i usługi objęte wnioskiem ponoszone są w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenie źródeł przychodów Spółki, spełniając definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nie będąc jednocześnie jednym z wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ustawy o CIT.

Dostawcami/Usługodawcami (dalej: „Kontrahenci”) nabywanych przez Wnioskodawcę towarów/usług mogą być m.in.:

‒podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, jak i

‒podatnicy nieposiadający siedziby na terytorium kraju, ale posiadający stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, które uczestniczą w dostawie towaru lub świadczeniu usług.

W przypadku, gdy nabywane przez Spółkę towary lub usługi od Kontrahentów podlegają opodatkowaniu VAT na terytorium kraju, a Kontrahenci są zobowiązani do rozliczenia należnego podatku VAT z tytułu dokonanych dostaw towarów lub świadczenia usług, Spółka otrzymuje od Kontrahentów faktury dokumentujące daną dostawę towarów/świadczenie usług z ujętą kwotą podatku VAT należnego (dalej: „Faktury”).

Wnioskodawca podkreśla, że nabywane przez Spółkę towary lub usługi od Kontrahentów, które zostaną udokumentowane Fakturami są/będą wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności, w odniesieniu do których powinno Spółce przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego, gdyż będą one wykorzystywane do:

‒czynności opodatkowanych VAT w Polsce lub

‒czynności wykonywanych poza terytorium Polski, w odniesieniu do których kwoty VAT naliczonego mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium Polski, a Wnioskodawca posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

W związku z wejściem w życie przepisów o obowiązkowym stosowaniu Krajowego Systemy e-Faktur (dalej również: „KSeF”) od:

a) 1 lutego 2026 r. dla podatników, u których wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku VAT przekroczyła w 2024 r. kwoty 200 000 000 zł, oraz

b) 1 kwietnia 2026 r. dla pozostałych podatników (z wyjątkiem tzw. podatników wykluczonych cyfrowo – tj. którzy mogą wystawiać faktury w innej formie w okresie od 1 kwietnia 2026 r. do 31 grudnia 2026 r., jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł) Faktury powinny być wystawiane przez Kontrahentów objętych obowiązkiem stosowania KSeF od jednej z ww. dat w formie faktur ustrukturyzowanych oraz przekazywane Spółce za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur.

Wnioskodawca nie może zupełnie wykluczyć, że niektóre Faktury - wbrew obowiązkowi stosowania KSeF dla danego Kontrahenta od 1 lutego 2026 r. lub 1 kwietnia 2026 r. w zależności od wielkości sprzedaży wraz z kwotą podatku VAT za 2024 r. - zostaną jednak wystawione przez Kontrahentów Spółki poza Krajowym Systemem e-Faktur np. w formie pliku elektronicznego w postaci pdf. lub papierowej (i tym samym dostarczone Wnioskodawcy poza KSeF) i na dzień ich otrzymania Wnioskodawca nie będzie w posiadaniu danej Faktury wystawionej w postaci faktury ustrukturyzowanej wysłanej przez KSeF.

Oznacza to, iż również po 31 stycznia 2026 r. lub odpowiednio po 31 marca 2026 r., Wnioskodawca może dalej otrzymywać od Kontrahentów Faktury:

a) w postaci papierowej,

b) w postaci elektronicznej, będące fakturami elektronicznymi, o których mowa w art. 2 pkt 32 ustawy o VAT, innymi niż faktury ustrukturyzowane.

Wystawienie przez Kontrahentów Faktur Zakupowych bez użycia KSeF i w postaci innej niż faktura ustrukturyzowana może mieć różne przyczyny.

Wnioskodawca nie ma wiedzy w zakresie tego którzy Kontrahenci będą wystawiać Faktury bez użycia KSeF. Wnioskodawca przewiduje, że mogą się zdarzyć sytuacje, w których:

‒Kontrahent nie wystawi Faktury w formie faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF, uznając, że nie posiada w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest w związku z tym, objęty obowiązkiem wystawiania faktur ustrukturyzowanych przy użyciu KSeF na podstawie art. 106ga ustawy o VAT, a następnie okaże się, że Kontrahent ten posiada jednak stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej i że Faktura powinna była być wystawiona przy użyciu KSeF;

‒w okresie przejściowym, tj. od 1 lutego do 1 kwietnia 2026 r., kiedy grupa podatników będzie korzystała ze zwolnienia z obowiązków w zakresie KSeF z uwagi na kryterium przychodowe, a Kontrahenci mogą niewłaściwie określić swój status pod kątem możliwości skorzystania z powyższej preferencji;

‒Kontrahenci uznają, że nie dotyczy ich obowiązek wystawiania faktur przy użyciu KSeF, powołując się na preferencję dla mikroprzedsiębiorców, których transakcje obejmują niewielką wartość ogólną sprzedaży (do 10 tys. PLN miesięcznie) w okresie przejściowym do końca 2026 r. podczas, gdy w rzeczywistości ich status nie będzie upoważniać do skorzystania z powyższej preferencji;

‒Kontrahent nie wystawi Faktury przy użyciu KSeF, powołując się na okoliczności takie jak awaria czy niedostępność KSeF, czy też inne przyczyny i wystawi ostatecznie Fakturę wyłącznie w postaci innej niż faktura ustrukturyzowana, o której mowa w art. 2 pkt 32a ustawy o VAT;

‒wystawienie Faktury bez użycia KSeF może wynikać z braku wiedzy, świadomości obowiązków wynikających z przepisów VAT, czy też dostępu do wystarczających rozwiązań informatycznych po stronie Kontrahentów, zwłaszcza w pierwszych miesiącach funkcjonowania KSeF.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do zaliczenia wydatków do kosztów podatkowych na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wynikających z faktur wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów w przypadku gdy wbrew obowiązkowi, faktura zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, niezależenie od tego czy Kontrahent udokumentuje przedmiotowy wydatek fakturą wystawioną w postaci papierowej, w postaci elektronicznej lub postaci elektronicznej zgodnej ze wzorem faktury ustrukturyzowanej udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8 Ustawy VAT? (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów Faktur wystawionych na jego rzecz przez Kontrahentów, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - Faktura, zostanie wystawiona i odebrana przez Wnioskodawcę poza Krajowym Systemem e-Faktur.

W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT, tzn. ustawowego katalogu kosztów wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Do zakwalifikowania danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów niezbędne jest zatem właściwe udokumentowanie danego zdarzenia gospodarczego bowiem bez spełnienia tego warunku nie będzie możliwe wykazanie przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Mając na uwadze powyższe, kosztami uzyskania przychodów są wszystkie racjonalne, gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika. Celem uznania danego wydatku lub kosztu za poniesiony racjonalnie, należy dokonać oceny jego przydatności pod kątem jego celowości oraz oceniać z perspektywy zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego tego wydatku, z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Do zakwalifikowania danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów niezbędne jest zatem właściwe udokumentowanie danego zdarzenia gospodarczego, bowiem bez spełnienia tego warunku nie będzie możliwe wykazanie przesłanek określonych w art. 15 ust. 1 ustawy CIT.

Mając na uwadze powyższe, kosztami uzyskania przychodów są wszystkie racjonalne, gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika.

Celem uznania danego wydatku lub kosztu za poniesiony racjonalnie, należy dokonać oceny jego przydatności pod kątem jego celowości oraz oceniać z perspektywy zaistnienia związku przyczynowo- skutkowego tego wydatku, z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Powyższe przesłanki są spełnione w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i nie stanowią przedmiotu niniejszego wniosku.

Do zakwalifikowania danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów niezbędne jest właściwe udokumentowanie danego zdarzenia gospodarczego.

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie mu przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów podatkowych wydatków wynikających z faktur zakupowych wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów, także w przypadku gdy wbrew obowiązkowi, faktura taka zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur. Według Spółki, należy podkreślić fakt, że dowód księgowy, który będzie odpowiedni do ujęcia danego kosztu lub wydatku w księgach rachunkowych, będzie stanowił również odpowiedni dokument do celów podatkowych CIT.

Przepisy ustawy o CIT nie określają sztywno jakie dokumenty i jak otrzymane stanowią podstawę do zaliczenia wydatku do kosztu uzyskania przychodu, a wręcz dopuszczalne są – w uzasadnionych przypadkach - sytuacje, gdy do kosztów uzyskania przychodu zaliczany jest wydatek dla którego podatnik nie dysponuje fakturą, ale posiada inne dokumenty potwierdzające jego poniesienie - to, zdaniem Spółki, nie można podatnikowi odmawiać prawa do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków dokumentowanych pełnoprawnymi fakturami. Takie działanie naruszałoby fundamentalne zasady podatku CIT. Spółka wskazała bowiem, że niezależnie od sposobu w jaki Kontrahent wystawi fakturę, będzie ona zawierała wszystkie elementy przewidziane przepisami ustawy VAT do uznania ją za pełnowartościową fakturę.

Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

W związku z powyższym zauważyć należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów.

Ponadto Wnioskodawca zwraca uwagę, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji ograniczającej możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

Zatem mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, jeśli faktura zostanie wystawiona przez Kontrahenta z pominięciem obowiązku jej wystawienia w systemie KSeF, lecz będzie zawierała wymagane elementy oraz spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu (m.in. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy CIT) to będzie on uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na podstawie takiej faktury.

Stanowisko to potwierdzają interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w ostatnim czasie:

‒Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 3 lutego 2026 r. sygn. 0111-KDIB1- 2.4010.2.2026.1.EWJ:

„Mając zatem na uwadze powyższe, jeśli faktura zostanie wystawiona przez dostawcę w postaci papierowej lub elektronicznej z pominięciem obowiązku jej wystawienia w systemie KSeF i będzie zawierała elementy wymagane dla tych postaci oraz spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu (m.in. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy CIT) to będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na podstawie takiej faktury”.

‒Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 16 lutego 2026 r. sygn. 0111-KDIB1- 3.4010.29.2026.1.MBD:

„Wskazali także Państwo, że faktury będące przedmiotem niniejszego wniosku (niezależnie od tego, czy otrzymane w postaci papierowej, elektronicznej czy też elektronicznej zgodnej ze wzorem faktury ustrukturyzowanej, udostępnionym na podstawie art. 106gb ust. 8 ustawy VAT) będą zawierały wszystkie elementy wymagane Ustawą VAT i przepisami wydanymi na jej podstawie (tj. będą spełniały definicję faktury, o której mowa w art. 2 pkt 31 ustawy VAT).

W związku z powyższym zauważyć należy, że w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów”.

‒Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 29 stycznia 2026 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.602.2025.1.AG:

„Odnosząc się do Państwa wątpliwości, należy stwierdzić, że skoro faktura będzie dokumentować rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych, spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu (m.in. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy CIT) i zostanie wystawiona w postaci papierowej lub elektronicznej (z pominięciem obowiązku jej wystawienia w systemie KSeF), przy czym będzie zawierała elementy wymagane dla tych postaci, to będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na podstawie takiej faktury”.

‒Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 9 stycznia 2026 r. sygn. 0111-KDIB2-1.4010.540.2025.1.AG:

„W zakresie podatku dochodowego faktura - niezależnie od formy - stanowi podstawowy dowód potwierdzający poniesienie kosztu, który może być uznany za koszt uzyskania przychodu, o ile został on poniesiony w celu osiągnięcia lub zabezpieczenia przychodów.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami”.

‒Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z 14 stycznia 2026 r. sygn. 0111-KDIB1- 1.4010.606.2025.2.SH:

„Podsumowując, w związku z tym, że:

‒wprowadzenie KSeF nie spowodowało zmian w ustawie o CIT,

‒jak wynika z opisanej przez Państwa sprawy faktury zakupowe wystawione przez Dostawców i udostępnione Państwu poza KSeF będą spełniały wymogi dla faktury w postaci papierowej lub faktury elektronicznej, tj. będą zawierały wszystkie elementy wymagane dla tych dokumentów oraz

‒jak wskazali Państwo we wniosku wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu - na gruncie ustawy o CIT (tj. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy CIT) - zostaną spełnione,

to będą Państwo uprawnieni do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków spełniających definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (lub zwiększenia odpowiednio wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej w zakresie, w jakim wydatek powinien powiększać wartość początkową), które zostaną udokumentowane Fakturami Zakupowymi wystawionymi na rzecz Spółki przez Dostawców, również w przypadku, gdy - wbrew obowiązkowi - Faktura Zakupowa zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie pytania nr 2, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

• poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

• został właściwie udokumentowany,

• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Poniesienie takiego wydatku, co do zasady, powinno zostać potwierdzone fakturą, której celem jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

A zatem, jednym z warunków uznania poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu jest jego właściwe udokumentowanie oraz nie może on znajdować się w katalogu wydatków opisanych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Biorąc pod uwagę powyższe, kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Z wniosku wynika, że w toku prowadzonej działalności wnioskodawca nabywa różne towary i usługi, które ponoszone są w celu osiągnięcia lub zachowania albo zabezpieczenia źródeł przychodów Spółki, spełniając definicję kosztów uzyskania przychodów wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, nie będąc jednocześnie jednym z wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów.

Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy będzie przysługiwało Państwu prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków wynikających z faktur wystawionych na rzecz Spółki przez Kontrahentów w przypadku gdy wbrew obowiązkowi, faktura zostanie wystawiona bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, niezależnie od tego czy Kontrahent udokumentuje przedmiotowy wydatek fakturą wystawioną w postaci papierowej, elektronicznej lub w postaci elektronicznej zgodnie ze wzorem faktury ustrukturyzowanej.

Państwa zdaniem będzie Państwu przysługiwało prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów Faktur wystawionych na Państwa rzecz przez Kontrahentów, również w przypadku, gdy – wbrew obowiązkowi – Faktura, zostanie wystawiona i odebrana przez Wnioskodawcę poza Krajowym Systemem e-Faktur.

Należy zauważyć, że w ustawie o CIT nie przewidziano nowelizacji uwzględniających wejście w życie Krajowego Systemu e-Faktur. Przepisy ustawy o CIT nie zawierają żadnej szczególnej regulacji (np. na wzór art. 15d ustawy CIT) ograniczającej możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów, wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi poza systemem KSeF, w przypadku, kiedy obowiązek wystawienia faktury ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF występuje.

Zgodnie z obowiązującym od 1 lutego 2026 r. art. 106ga ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej „ustawa o VAT):

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.

Zważywszy na Państwa wątpliwości, należy stwierdzić, że skoro faktura będzie dokumentować rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych, spełnione zostaną wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu (m.in. zgodnie z art. 15 ust. 1 oraz z uwzględnieniem art. 16 ustawy o CIT) i zostanie wystawiona w postaci papierowej lub elektronicznej (z pominięciem obowiązku jej wystawienia w systemie KSeF), przy czym będzie zawierała elementy wymagane dla tych postaci, będą Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów na podstawie takiej faktury.

W związku z tym, że:

• wprowadzenie KSeF nie spowodowało zmian w ustawie o CIT,

• jak wynika z opisanej przez Państwa sprawy Faktury otrzymywane przez Państwa poza KSeF będą spełniały wymogi dla faktury w postaci papierowej lub faktury elektronicznej, tj. będą zawierały wszystkie elementy wymagane dla tych dokumentów, oraz

• jak wskazali Państwo we wniosku, wszystkie przesłanki warunkujące uznanie poniesionego wydatku za koszt uzyskania przychodu – na gruncie ustawy o CIT – zostaną spełnione,

to będzie Państwu przysługiwało prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków wynikających z Faktur, gdy otrzymacie Państwo Faktury wystawione w postaci papierowej lub jako faktury elektroniczne, zamiast w formie faktur ustrukturyzowanych, naruszających art. 106ga ust. 1 ustawy o VAT przez podatników wystawiających te faktury.

Wobec powyższego Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. Wydana interpretacja dotyczy więc tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa zapytania. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku dochodowego od osób prawnych (pytania oznaczonego we wniosku nr 2), natomiast w zakresie podatku od towarów i usług (pytania oznaczonego we wniosku nr 1) wydane zostanie/zostało odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.