Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.315.2026.1.AD

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, posiadający polską rezydencję podatkową, prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o decyzję wydaną na podstawie ustawy z 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (dalej: ustawa o WNI). Decyzja o wsparciu (dalej: DoW) dotyczy działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów wytworzonych lub usług świadczonych na terenie wskazanym w DoW.

W ramach działalności prowadzonej na podstawie DoW, Wnioskodawca produkuje i sprzedaje wyroby gotowe mieszczące się w klasyfikacji PKWiU wskazanej w DoW (dalej: „Wyroby gotowe”).

Wyroby gotowe są produkowane i sprzedawane przez Wnioskodawcę w wyniku i po zrealizowaniu tzw. nowej inwestycji (dalej: Inwestycja), w ramach której Wnioskodawca zobowiązany był do poniesienia kosztów kwalifikowanych inwestycji o łącznej wartości i terminie określonym w DoW oraz zwiększenia średniorocznego zatrudnienia (również w określonym terminie).

W konsekwencji, sprzedaż Wyrobów gotowych generuje i będzie generowała dochody objęte zwolnieniem podatkowym, określonym w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku ze zwiększonym wolumenem produkcji oraz potrzebą zapewnienia ciągłości realizacji zamówień oraz ograniczoną liczbą pracowników na lokalnym rynku pracy, Wnioskodawca korzysta (zdarzenia zaistniałe) i zamierza w dalszym ciągu korzystać (zdarzenie przyszłe) z outsourcingu części procesów produkcyjnych.

W tym celu Wnioskodawca zawarł i planuje w dalszym ciągu zawierać umowy o świadczenie usług z podmiotami zewnętrznymi (dalej: Podwykonawcy), posiadającymi polską rezydencję podatkową, którzy świadczą i będą świadczyć na rzecz Wnioskodawcy usługi produkcji określonego asortymentu Wyrobów gotowych (dalej: Usługi), zgodnego z DoW wydaną na rzecz Wnioskodawcy (których produkcja oraz późniejsza sprzedaż korzystają i będą korzystać co do zasady ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa powyżej).

Wnioskodawca podpisał i zamierza w przyszłości podpisywać umowę z danym Podwykonawcą, przy czym zdarzyło się i zapewne będzie się zdarzało w przyszłości, że dany Podwykonawca świadczył i będzie świadczyć usługi na rzecz innych podmiotów działających w tej samej lokalizacji (również w oparciu o DoW), lecz na podstawie odrębnej umowy i na podstawie maszyn, urządzeń należących do tego innego podmiotu.

Produkcja Wyrobów gotowych odbywa się i będzie się odbywała na maszynach stanowiących własność Wnioskodawcy, udostępnionych danemu Podwykonawcy przez Wnioskodawcę na podstawie zawartej umowy.

Maszyny zostały zakupione przez Wnioskodawcę zgodnie z uzyskaną DoW i stanowią środki trwałe wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności objętej zwolnieniem podatkowym. Maszyny udostępnione danemu Podwykonawcy znajdują się i będą znajdowały się przez cały czas świadczenia usług Podwykonawców w miejscu prowadzenia działalności Wnioskodawcy, którego lokalizacja jest określona (będzie określona) w DoW jako miejsce wykonywania działalności Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, w żadnym momencie świadczenia usług przez danego Podwykonawcę, maszyna nie opuściła i nie będzie opuszczała miejsca prowadzenia działalności Wnioskodawcy, jak również sam Wyrób gotowy nie opuścił i nie będzie opuszczał miejsca prowadzenia działalności Wnioskodawcy.

Co istotne, nabywane od Podwykonawców Usługi dotyczyły i będą dotyczyć kompleksowego przygotowania Wyrobu gotowego na podstawie technologii produkcji/receptury, surowców i materiałów należących do Wnioskodawcy i na podstawie parametrów jakościowych, określonych Podwykonawcy przez Wnioskodawcę.

Rola Wnioskodawcy w całym procesie produkcyjnym sprowadzać się będzie więc do zorganizowania procesu produkcyjnego i nadzoru tego procesu, zaś sama produkcja będzie realizowana przez Podwykonawców – przy użyciu maszyn i urządzeń należących do i zlokalizowanych w miejscu prowadzenia działalności Wnioskodawcy.

Koszty usług Podwykonawców stanowią i będą stanowić element kosztów wytworzenia Wyrobów gotowych Wnioskodawcy, zaś w stosunku do odbiorców, odpowiedzialność za jakość Wyrobów gotowych ponosi i ponosić będzie wyłącznie Wnioskodawca.

Możliwa jest sytuacja, iż dany Wyrób gotowy będzie realizowany przez jednego bądź kilku Podwykonawców, z których każdy z osobna będzie odpowiedzialny za realizację danego etapu procesu produkcyjnego (cały czas na podstawie i w oparciu o materiał/surowiec powierzony i technologię produkcji określoną przez Wnioskodawcę).

Podwykonawcy nie nabywają i nie będą więc nabywać prawa do wytworzonych produktów – produkty pozostają i pozostawać będą w każdym przypadku własnością Wnioskodawcy, zaś Podwykonawca będzie działał na podstawie umowy o świadczenie usług produkcyjnych, zgodnie z wytycznymi, specyfikacjami technologicznymi oraz standardami jakości określonymi przez Wnioskodawcę. Natomiast Wnioskodawca zachowuje i będzie zachowywał pełną kontrolę nad procesem produkcyjnym, w szczególności w zakresie:

a) technologii produkcji,

b) surowców i materiałów,

c) parametrów jakościowych,

d) decyzji biznesowych dotyczących sprzedaży produktów.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania przepisu art. 21 ust. 5cc ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykluczającego możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj.:

1) osiągnięcie dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub osiągnięcie dochodów z działalności gospodarczej z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu następuje w związku z zawarciem umowy, dokonaniem innej czynności prawnej lub wielu powiązanych czynności prawnych lub dokonaniem czynności innej niż zawarcie umowy, których efektem jest podejmowanie w sposób sztuczny czynności faktycznych dokonanych przede wszystkim w celu uzyskania zwolnienia od podatku dochodowego, lub,

2) czynności, o których mowa w pkt 1, nie mają rzeczywistego charakteru, lub

3) podatnik korzystający ze zwolnień podatkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 63a i 63b, dokonuje czynności prawnej lub wielu powiązanych czynności prawnych, w tym związanych z działalnością nieobjętą tymi zwolnieniami, których głównym lub jednym z głównych celów jest uniknięcie opodatkowania lub uchylenie się od opodatkowania.

Wnioskodawca nie wnosi o rozstrzygnięcie ww. kwestii na tle regulacji art. 21 ust. 5cc ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lecz jedynie wnosi o przyjęcie faktu (jako elementu zaistniałego zdarzenia przyszłego oraz opisu zdarzenia przyszłego), że ww. przesłanki wykluczające stosowanie tego zwolnienia nie zostały spełnione.

Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dochód związany ze sprzedażą wyrobów objętych DoW, których element procesu produkcyjnego realizowany jest przez podwykonawców na terenie miejsca prowadzenia działalności wskazanego w DoW, będzie korzystał w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca wskazuje, że jego zdaniem prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym dochód związany ze sprzedażą wyrobów objętych DoW, których element procesu produkcyjnego realizowany jest przez podwykonawców na terenie miejsca prowadzenia działalności wskazanego w DoW, będzie korzystał w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5cd, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jednocześnie, zgodnie z art. 21 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 63b, zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 63a i 63b, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Na podstawie art. 21 ust. 5ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: „w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu lub terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu.

Przepis ten stosuje się odpowiednio do ustalania wielkości zwolnienia od podatku dochodowego w przypadku, gdy na terenie określonym w DoW jest prowadzona działalność gospodarcza określona w tym zezwoleniu lub działalność gospodarcza, w ramach której jest realizowana nowa inwestycja, oraz inna działalność tego podatnika.

Mając na uwadze powyższe, dochód uzyskany przez podatnika korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa następujące kryteria:

1)dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej określonej w DoW,

2)dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w DoW.

Jak wskazuje się powszechnie w praktyce organów podatkowych (tak m.in. w interpretacji z 24 lutego 2025 r. , sygn. 0111-KDIB1-3.4010.67.2025.1.JG dotyczącej analogicznego zwolnienia podatkowego na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lecz w ocenie Wnioskodawcy tezy zaprezentowane w tej interpretacji znajdują odpowiednie zastosowanie na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych):

(…) dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy uwzględnić, że wolny od podatku CIT jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w decyzji, prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji. W związku z powyższym, przedsiębiorca zobowiązany jest do ustalenia tego, jaka część dochodu nie wynika z działalności na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji i podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W przypadku, gdy podatnicy uzyskują jednocześnie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu i przychody, z których dochód jest wolny od podatku, zobowiązani są do prowadzenia ewidencji przychodów i kosztów, tak aby możliwe było prawidłowe ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym i dochodu wolnego od podatku. Ze zwolnienia nie korzystają również dochody związane z działalnością na terenie określonym w decyzji o wsparciu bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody z działalności” a nie sformułowania „dochody związane z działalnością”.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości w pierwszej kolejności, że dochód Wnioskodawcy ze sprzedaży Wyrobów gotowych będzie pochodził z działalności określonej w DoW, również w sytuacji, gdy proces produkcyjny (faza produkcji) będzie realizowany w całości przez Podwykonawców. DoW definiuje bowiem jak wyżej wskazano prowadzenie działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie określonych DoW wyrobów wytworzonych na terenie wskazanym w DoW, określonych w PKWiU. Fakt, że faktyczne czynności związane z produkcją Wyrobów gotowych będą fizycznie realizowane przez Podwykonawców nie oznacza, że dochód (sprzedaż Wyrobu gotowego) będzie pochodził z działalności innej niż działalność określona w DoW. W dalszym ciągu będzie to działalność gospodarcza określona w DoW, bowiem na podstawie tej decyzji będzie realizowany proces produkcji Wyrobów gotowych określonych w DoW. Jak wskazał zresztą Wnioskodawca, to Wnioskodawca w sposób ciągły nadzoruje proces produkcji Wyrobów gotowych, określa właściwe wytyczne produkcyjne oraz receptury.

Wskazać należy, że również przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o WNI, jak również samego Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 2022 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (Dz. U. z 2025 r. poz. 108 z późn. zm.; dalej: Rozporządzenie) nie definiują pojęcia „działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu”, czy też innego pojęcia podobnie brzmiącego.

Na gruncie przepisów podatkowych „działalność gospodarcza” zdefiniowana została w art. 3 pkt 9 Ordynacji Podatkowej (ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r., Dz. U. z 2025 r., poz. 111). Jak stanowi wspominany przepis:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej – rozumie się przez to każdą działalność zarobkową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (...) w tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej taką działalność – do przedsiębiorców.

Zatem, rozumienie działalności gospodarczej - w myśl wyżej powołanej definicji ustawowej - pozostaje bardzo szerokie. Zdaniem Wnioskodawcy, powinno to stanowić również wyznacznik dla rozumienia pojęcia „działalności gospodarczej” na gruncie innych ustaw podatkowych – czyli również dla rozumienia znaczenia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, SSE i WNI. Jak wskazuje się w często cytowanym w orzecznictwie wyroku NSA z 24 maja 1991 r., o sygn. I SA/Wr 294/91:

pojęcie działalności gospodarczej nie sprowadza się tylko do procesów technologicznych i zjawisk ekonomicznych zachodzących w toku „działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej i usługowej prowadzonej w celach zarobkowych i na rachunek podmiotu” (...), ale obejmuje także czynności faktyczne i prawne związane np. z uzyskiwaniem czynników produkcji – o ile czynności te lub działania nie są zabronione przez prawo (...).

W praktyce gospodarczej, z uwagi na złożoność i wysoką specjalizację procesów produkcyjnych przy prowadzeniu działalności na terenie określonym w DoW, niejednokrotnie zdarza się, że konieczne jest wykonanie pewnych czynności z wykorzystaniem usług podwykonawców, świadczących usługi w siedzibie podmiotu strefowego, bądź też nawet podwykonawców świadczących jakiś element procesu produkcyjnego w swojej siedzibie, poza terenem objętym DoW (co jednak nie jest elementem opisu zaistniałego zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego).

W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla jednak, że przepisy nie odnoszą się do poszczególnych czynności wykonywanych bezpośrednio przez podatnika, na terenie określonym w DoW, ale posługują się pojęciem natury ogólnej – tj. prowadzenia działalności gospodarczej, które to pojęcie niewątpliwie jest pojęciem szerszym. Innymi słowy, nawet jeśli pojedyncze czynności w ramach procesu produkcyjnego odbywają się z udziałem osób trzecich (tu: Podwykonawców), ale na terenie określnym w DoW, w ocenie Wnioskodawcy nie ma żadnych przeciwwskazań, aby działalność podatnika nadal traktować jako działalność wykonywaną na terenie określonym w DoW. Działalność gospodarczą należy bowiem oceniać z perspektywy jej celu jako całości.

W ocenie Wnioskodawcy przyjąć więc należy, że działalność gospodarcza określona w DoW to szereg (cały ciąg) czynności przedsiębiorcy, na które składa się wiele procesów, poczynając od zaprojektowania Wyrobu gotowego (czy też receptury stworzenia Wyrobu gotowego), pozyskania materiałów/surowców, ich adaptacji do procesu produkcyjnego, po wyprodukowanie gotowego wyrobu objętego DoW i jego sprzedaż.

Wskazane powyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o WNI oraz Rozporządzenia nie wskazują jednak, że wszystkie procesy muszą odbywać się tylko i wyłącznie przy użyciu zasobów własnych przedsiębiorcy strefowego. Fakt, że sam proces produkcyjny będzie realizowany przez Podwykonawców (nawet gdyby przyjąć, że przedsiębiorca strefowy zajmuje się wyłącznie organizacją procesu produkcyjnego), nie powoduje, że dochód uzyskiwany przez podatnika nie będzie dochodem uzyskiwanych z działalności prowadzonej na terenie objętym DoW.

W szczególności zwrócić należy uwagę, że:

a)Wnioskodawca w całym procesie produkcyjnym Wyrobu gotowego posiada pełną kontrolę nad tym procesem produkcyjnym,

b)w toku procesu produkcyjnego wykorzystywane są wyłącznie aktywa rzeczowe (maszyny, urządzenia, surowce) będące własnością Wnioskodawcy,

c)a jedynie korzysta z zasobów ludzkich podmiotu trzeciego (Podwykonawcy), przy czym zasoby ludzkie są wykorzystywane w całym procesie produkcyjnym na terenie objętym DoW.

W praktyce podatkowej nie ulega zresztą wątpliwości, że nawet jeśli dany podmiot korzysta ze wsparcia podwykonawców, czynności wykonywane przez podwykonawców stanowią działalność gospodarczą tego podmiotu korzystającego z usług podwykonawców, zwłaszcza jeśli ponosi pełną odpowiedzialność wobec odbiorców tych usług/towarów/wyrobów.

Omawianą sytuację można również porównać do sytuacji, w której Wnioskodawca dokonuje zakupu prądu, wody bądź innych mediów, niezbędnych w procesie produkcyjnym, które to nabycie następuje od podmiotu spoza terenu określonego w DoW. Nie oznacza to jednak, że Wnioskodawca prowadziłby działalność, poza tym obszarem objętym DoW. W tym przypadku podkreślić raz jeszcze należy, że fizycznie praca osób zaangażowanych przez Podwykonawcę (Wnioskodawcy zresztą nie musi interesować na podstawie jakiego stosunku prawnego osoby te są zaangażowane przez Podwykonawcę) będzie się odbywała na terenie objętym DoW.

Ponadto jak wskazuje się również w orzecznictwie (wprawdzie na gruncie regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, lecz tożsama argumentacja znajduje zastosowanie w ocenie Wnioskodawcy na gruncie regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) sam fakt wykorzystywania w procesie produkcji usług podmiotów zewnętrznych zlokalizowanych poza terenem wskazanym w DoW nie może być utożsamiany z częściowym prowadzeniem działalności przez Wnioskodawcę, poza tym terenem.

W wyroku z 12 czerwca 2019 r., sygn. II FSK 2016/17 (podobnie w orzeczeniu z 8 grudnia 2020 r., sygn. II FSK 2128/18 oraz wielu innych), NSA wskazał, że:

nie do zaakceptowania byłaby sytuacja, w której zwolnienie przewidziane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT (aczkolwiek tożsame podejście znalazłoby zastosowanie na tle przepisu art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT) będzie stosowane do dochodów z działalności strefowej w sposób niejednolity, w zależności od subiektywnej oceny organu podatkowego, czy część procesu produkcji zlecona podwykonawcom spoza SSE ma charakter pomocniczy, czy też należy do podstawowego procesu produkcji.

NSA zgodził się, że spełnienie warunku zwolnienia dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy nie może odbywać się wyłącznie poprzez wskazywane przez organ podatkowy kryterium geograficzne. Przy czym dopuszczenie do udziału w dochodzie korzystającym ze zwolnienia towarów i usług spoza strefy nie może prowadzić do utraty przez daną działalność charakteru działalności prowadzonej na terenie strefy. Dlatego korzystanie ze zwolnienia wymaga każdorazowo oceny, jaki charakter miały tzw. „zewnętrzne” materiały czy usługi wykorzystane do zasadniczego procesu produkcyjnego wyrobów gotowych wskazanych w zezwoleniu. Istotą problemu jest zatem ustalenie, jak duży może być udział zakupów towarów i usług od zewnętrznych kontrahentów, aby działalność nie utraciła przymiotu „prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej”.

Jak wskazywano dalej, w różnych stanach faktycznych, które mogą mieć miejsce, trudno o wypracowanie idealnej definicji tego kryterium, co powoduje, że każda sprawa musi być oceniana na gruncie danego stanu faktycznego.

Z kolei w wyroku z 14 marca 2018 r., II FSK 644/16, NSA stwierdził, że czynności, które mieszczą się w granicach zezwolenia, a obiektywnie muszą zostać wykonane poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej, przez co pozostają w nierozerwalnym i funkcjonalnym związku z działalnością podstawową - stanowią część działalności strefowej.

Stosując zatem wnioskowanie a maiori ad minus, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że skoro świadczenie usług podwykonawców (stanowiących część procesu produkcyjnego) poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej nie musi skutkować niemożnością korzystania ze zwolnienia podatkowego to tym bardziej zwolnienie będzie obejmowało dochody ze sprzedaży wyrobów w omawianych okolicznościach, gdzie usługi Podwykonawcy są wykonywane na terenie zakładu produkcyjnego funkcjonującego na terenie objętym DoW.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawca spełnione zostały i będą spełnione dwa warunki do zastosowania omawianego zwolnienia podatkowego:

1)dochód pochodzi i będzie pochodzić z działalności gospodarczej określonej w DoW,

2)dochód taki pochodzi i będzie pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w DoW.

W konsekwencji prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym dochód związany ze sprzedażą wyrobów objętych DoW, których element procesu produkcyjnego realizowany jest przez podwykonawców na terenie miejsca prowadzenia działalności wskazanego w DoW, będzie korzystał w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Wnioskodawca przedstawił we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady zastosowania zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592).

Zastosowanie zwolnienia

Zgodnie z art. 21 ust.1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5cd, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2024 r. poz. 459 ), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W myśl art. 21 ust. 5a ww. ustawy:

Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 63a i 63b, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Jak stanowi art. 21 ust. 5ca omawianej ustawy:

W przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu lub terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu.

Na podstawie art. 21 ust. 5caa ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis ust. 5ca stosuje się odpowiednio do ustalania wielkości zwolnienia od podatku dochodowego, w przypadku, gdy na terenie określonym w zezwoleniu lub decyzji o wsparciu jest prowadzona odpowiednio działalność gospodarcza określona w tym zezwoleniu albo działalność gospodarcza, w ramach której jest realizowana nowa inwestycja oraz inna działalność podatnika.

Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 5cc cytowanej na wstępie ustawy:

Przepisów ust. 1 pkt 63a i 63b nie stosuje się, jeżeli:

1)osiągnięcie dochodów z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie zezwolenia na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub osiągnięcie dochodów z działalności gospodarczej z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu następuje w związku z zawarciem umowy, dokonaniem innej czynności prawnej lub wielu powiązanych czynności prawnych lub dokonaniem czynności innej niż zawarcie umowy, których efektem jest podejmowanie w sposób sztuczny czynności faktycznych dokonanych przede wszystkim w celu uzyskania zwolnienia od podatku dochodowego, lub

2)czynności, o których mowa w pkt 1, nie mają rzeczywistego charakteru, lub

3)podatnik korzystający ze zwolnień podatkowych, o których mowa w ust. 1 pkt 63a i 63b, dokonuje czynności prawnej lub wielu powiązanych czynności prawnych, w tym związanych z działalnością nieobjętą tymi zwolnieniami, których głównym lub jednym z głównych celów jest uniknięcie opodatkowania lub uchylenie się od opodatkowania.

Jednocześnie jak stanowi art. 21 ust. 5cd ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnik traci prawo do zwolnienia podatkowego z dniem dokonania pierwszej z czynności, o których mowa w ust. 5cc. W takim przypadku ust. 5b i 5c stosuje się odpowiednio, ze skutkiem od tego dnia.

Art. 21 ust. 5b ww. ustawy stanowi, że:

W razie cofnięcia zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a, lub uchylenia decyzji o wsparciu, o której mowa w ust. 1 pkt 63b, podatnik traci prawo do zwolnienia i jest obowiązany do zapłaty podatku na zasadach określonych w ust. 5c.

Z kolei, w myśl ust. 5c art. 21 powołanej ustawy:

W razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 5b, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku należnego od dochodu wynikającego z cofniętego zezwolenia albo z uchylonej decyzji o wsparciu, w terminie właściwym do rozliczenia zaliczki za pierwszy okres przypadający do wpłaty zaliczki, o którym mowa w art. 44, następujący po miesiącu, w którym wystąpią te okoliczności, a gdy utrata prawa nastąpi w grudniu - w zeznaniu rocznym. Kwotę podatku należnego do zapłaty stanowi:

1)podatek niezapłacony od dochodu osiągniętego z działalności gospodarczej określonej w cofniętym zezwoleniu albo w uchylonej decyzji o wsparciu - jeżeli podatnik korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a albo 63b:

a)wyłącznie w ramach jednego zezwolenia albo wyłącznie w ramach jednej decyzji o wsparciu, albo

b)w ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o wsparciu i jednocześnie podatnik ten prowadził księgę rachunkową w sposób zapewniający określenie dochodu z działalności określonej w cofniętym zezwoleniu lub w uchylonej decyzji o wsparciu oraz kwoty podatku niezapłaconego od tego dochodu, albo

2)kwota w wysokości stanowiącej maksymalną dopuszczalną pomoc publiczną określoną w zezwoleniu lub w tej uchylonej decyzji o wsparciu - jeśli podatnik korzystał z pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 63a albo 63b, w ramach więcej niż jednego zezwolenia lub w ramach więcej niż jednej decyzji o wsparciu albo w ramach zezwolenia lub zezwoleń i decyzji o wsparciu.

Mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców.

Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 469) został wprowadzony mechanizm wsparcia dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej inwestycji.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:

wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 4 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji:

zwolnienie, od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.

Na podstawie art. 13 ust. 1 omawianej ustawy:

Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję w drodze decyzji, zwaną dalej „decyzją o wsparciu”.

Zgodnie z art. 13 ust. 8 wskazanej ustawy:

Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której rozpoczęto inwestycję, w oparciu o którą jest prowadzona działalność gospodarcza.

W myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu nowych inwestycji:

Decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej inwestycji w ramach działalności gospodarczej niewyłączonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 3 pkt 1.

Z kolei jak stanowi art. 15 powyższej ustawy:

Decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, dotyczące:

1)tworzenia przez przedsiębiorcę określonej liczby nowych miejsc pracy w związku z realizacją nowej inwestycji, przez określony czas;

2)poniesienia przez przedsiębiorcę w określonym terminie kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji;

3)terminu zakończenia realizacji nowej inwestycji, po upływie którego koszty nowej inwestycji poniesione przez przedsiębiorcę nie mogą być uznane jako koszty kwalifikowane, z wyłączeniem dwuletnich kosztów pracy, kosztów związanych z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli oraz leasingu finansowego, które mogą być kwalifikowane po terminie zakończenia inwestycji;

4)maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych, jakie mogą być uwzględnione przy określeniu maksymalnej wysokości pomocy publicznej;

5)kryteriów ilościowych i kryteriów jakościowych, do których spełnienia zobowiązał się przedsiębiorca;

6)terenu, na którym nowa inwestycja zostanie zrealizowana z uwzględnieniem danych ewidencyjnych nieruchomości.

Zastosowanie zwolnienia przedmiotowego w sytuacji Wnioskodawcy

Z treści wniosku wynika, że:

· Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o decyzję wydaną na podstawie ustawy o wspieraniu nowych inwestycji.

· Decyzja o wsparciu dotyczy działalności gospodarczej, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa w zakresie wyrobów wytworzonych lub usług świadczonych na terenie wskazanym w decyzji.

· W związku ze zwiększonym wolumenem produkcji oraz potrzebą zapewnienia ciągłości realizacji zamówień oraz ograniczoną liczbą pracowników na lokalnym rynku pracy, Wnioskodawca korzysta i zamierza w dalszym ciągu korzystać z outsourcingu części procesów produkcyjnych.

· W tym celu Wnioskodawca zawarł i planuje w dalszym ciągu zawierać umowy o świadczenie usług z podwykonawcami, którzy świadczą i będą świadczyć na rzecz Wnioskodawcy usługi produkcji określonego asortymentu wyrobów gotowych, zgodnego z decyzją wydaną na rzecz Wnioskodawcy.

· Produkcja Wyrobów gotowych odbywa się i będzie się odbywała na maszynach stanowiących własność Wnioskodawcy, udostępnionych danemu podwykonawcy przez Wnioskodawcę na podstawie zawartej umowy.

· Maszyny zostały zakupione przez Wnioskodawcę zgodnie z uzyskaną decyzją i stanowią środki trwałe wykorzystywane przez Wnioskodawcę w działalności. Maszyny udostępnione danemu podwykonawcy znajdują się i będą znajdowały się przez cały czas świadczenia usług podwykonawców w miejscu prowadzenia działalności Wnioskodawcy, którego lokalizacja jest określona (będzie określona) w decyzji jako miejsce wykonywania działalności Wnioskodawcy.

· W żadnym momencie świadczenia usług przez danego podwykonawcę, maszyna nie opuściła i nie będzie opuszczała miejsca prowadzenia działalności Wnioskodawcy, jak również sam wyrób gotowy nie opuścił i nie będzie opuszczał miejsca prowadzenia działalności Wnioskodawcy.

· Nabywane od podwykonawców usługi dotyczyły i będą dotyczyć kompleksowego przygotowania wyrobu gotowego na podstawie technologii produkcji/receptury, surowców i materiałów należących do Wnioskodawcy i na podstawie parametrów jakościowych, określonych podwykonawcy przez Wnioskodawcę.

· Koszty usług podwykonawców stanowią i będą stanowić element kosztów wytworzenia wyrobów gotowych Wnioskodawcy.

· Podwykonawcy nie nabywają i nie będą nabywać prawa do wytworzonych produktów – produkty pozostają i pozostawać będą w każdym przypadku własnością Wnioskodawcy, zaś podwykonawca będzie działał na podstawie umowy o świadczenie usług produkcyjnych, zgodnie z wytycznymi, specyfikacjami technologicznymi oraz standardami jakości określonymi przez Wnioskodawcę.

· Wnioskodawca zachowuje i będzie zachowywał pełną kontrolę nad procesem produkcyjnym, w szczególności w zakresie: technologii produkcji, surowców i materiałów, parametrów jakościowych oraz decyzji biznesowych dotyczących sprzedaży produktów. Jednocześnie w stosunku do odbiorców, odpowiedzialność za jakość wyrobów gotowych ponosi i ponosić będzie wyłącznie Wnioskodawca.

· Zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy nie zostały przez niego spełnione przesłanki do zastosowania przepisu art. 21 ust. 5cc ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wykluczającego możliwość zastosowania zwolnienia podatkowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwości Wnioskodawcy na tle przedstawionego we wniosku opisu sprawy dotyczą kwestii, czy dochód związany ze sprzedażą wyrobów objętych decyzją, których element procesu produkcyjnego realizowany jest przez podwykonawców na terenie miejsca prowadzenia działalności wskazanego w decyzji, będzie korzystał w całości ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Analizując opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy zwrócić uwagę na wykładnię art. 21 ust. 1 pkt 63b i art. 21 ust. 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Norma wynikająca z tych przepisów stanowi formę ulgi podatkowej, która jest wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tym samym, powinna być interpretowana w sposób precyzyjny i ścisły. Niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej.

Z treści przytoczonych powyżej przepisów wynika, że zasadniczym elementem stosowania omawianej ulgi jest wystąpienie dwóch warunków, tj.:

· prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji oraz

· uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągniętego z realizacji nowej inwestycji określonej w ww. decyzji.

Zatem dochód zwolniony to dochód, jaki jest bezpośrednio generowany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie decyzji o wsparciu, albo też stanowi nieodłączne (niedające się uniknąć ze względu na naturę stosunku prawnego) następstwo działalności gospodarczej. Dochodem uzyskiwanym bezpośrednio z działalności są dochody w postaci należności uzyskiwanych od kontrahentów, jeżeli zakres świadczonych w ramach umów czynności objęty jest zakresem decyzji o wsparciu.

W tym miejscu należy wskazać na kryteria pozwalające na zwolnienie dochodu uzyskanego z działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu przy udziale towarów i usług zakupionych od podmiotów zewnętrznych:

1.usługi świadczone przez podmioty zewnętrzne stanowią jedynie jedną z faz produkcji wyrobów wytwarzanych na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu, przy czym produkcja i sprzedaż wyrobów pozyskiwanych od zewnętrznych kooperantów mieści się w zakresie PKWiU określonym w decyzji o wsparciu;

2.usługi te nadają towarom produkowanym przez inwestora jedynie nowej jakości dodanej;

3.istnieje ścisły, funkcjonalny i nierozerwalny związek pomiędzy czynnościami podstawowymi wykonanymi na terenie określonym w decyzji o wsparciu w ramach nowej inwestycji, a czynnościami wykonanymi, poza tym terenem, przy czym te ostatnie muszą mieć charakter pomocniczy (akcesoryjny) wobec tych wykonanych na terenie wskazanym w decyzji o wsparciu;

4.kluczowe dla danej działalności gospodarczej decyzje podejmowane są na terenie geograficznym wskazanym w decyzji o wsparciu.

Należy wskazać, że podstawowym warunkiem przyznania pomocy publicznej, jaką jest zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym, jest fakt prowadzenia danej działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji w zakresie wskazanym w decyzji o wsparciu.

Aby opisany proces produkcyjny mógł być zaliczony do działalności realizowanej w ramach decyzji o wsparciu przez podatnika musi być wykonywany, co do zasady, przez tego podatnika, a nie przez inny podmiot. Zasadnicza część wytworzenia produktu musi być wykonana przez tego podatnika.

W treści wniosku Wnioskodawca wskazał m.in., że:

· w całym procesie produkcyjnym wyrobu gotowego posiada pełną kontrolę nad tym procesem produkcyjnym,

· w toku procesu produkcyjnego wykorzystywane są wyłącznie aktywa rzeczowe (maszyny, urządzenia, surowce) będące jego własnością,

· korzysta z zasobów ludzkich podmiotu trzeciego (podwykonawcy), przy czym zasoby ludzkie są wykorzystywane w całym procesie produkcyjnym na terenie objętym decyzją o wsparciu.

Mając na uwadze taki sposób obsługi procesu produkcji, trudno zgodzić się z twierdzeniem, że usługi podwykonawców stanowią jedną z faz produkcji, bowiem produkcja jest przez nich wykonywana w całości, a Wnioskodawca jedynie udostępnia maszyny, proces technologiczny oraz pełni nadzór nad całością.

Tym samym trudno stwierdzić, że mamy do czynienia z pomocniczym, czy też subsydiarnym charakterem czynności wykonywanych przez podwykonawców, gdyż wykonują oni cały proces produkcyjny, a efektem tych prac są wyroby gotowe.

Zatem, o ile działalność jest prowadzona na terenie określonym w decyzji o wsparciu, to nie jest prowadzona przez ten podmiot, mamy tutaj sytuację przeniesienia ciężaru działalności na podwykonawcę (podwykonawców).

Taki sposób zorganizowania produkcji wyklucza możliwość zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając zatem na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzam, że stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego uzyskany przez niego dochód związany ze sprzedażą wyrobów objętych decyzją o wsparciu, których element procesu produkcyjnego realizowany jest przez podwykonawców na terenie miejsca prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę wskazanego w decyzji o wsparciu, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest nieprawidłowe.

Końcowo, odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej oraz orzeczeń sądowych, wyjaśniam, że rozstrzygnięcia te nie są wiążące dla tutejszego organu. Interpretacja organu podatkowego bądź orzeczenie sądowe dotyczy tylko konkretnej, indywidualnej sprawy, osadzonej w określonym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) i tylko w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Niemniej jednak, wydając niniejszą interpretację miałem na względzie wskazane przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia. Odnosząc się do nich wskazuję, że zostały one wydane na gruncie odmiennego stanu faktycznego aniżeli w niniejszej sprawie, tj.: w przypadku:

· interpretacji indywidualnej z 24 lutego 2025 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.67.2025.1.JG – ma miejsce sytuacja, gdzie podwykonawca wykonanie co prawda komponent zgodnie ze specyfikacją wskazaną przez zlecający podmiot. Przy czym wymaga on dalszych prac adaptacyjnych prowadzonych i realizowanych przez podatnika, dla którego została wydana decyzja o wsparciu w miejscu wskazanym tej decyzji. W konsekwencji, nabywane komponenty nie nadają się do samodzielnej sprzedaży na rzecz klientów, tj. nie spełniają one oczekiwań klientów, a dopiero prace, które wykonuje główny podatnik powodują powstanie wyrobu gotowego nadającego się do użytku przez klienta.

· wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oz. Wrocław z 24 maja 1991 r., sygn. akt I SA/Wr 294/91 – rozstrzygniecie sądu dotyczyło zagadnienia związanego z uchwała organu gminy, która ograniczała swobodę działalności gospodarczej ze względu na formę własności przez generalne wyłączenie jednostek gospodarki uspołecznionej z kręgu podmiotów mogących ubiegać się o kontynuowanie bądź nawiązanie stosunku najmu lokali użytkowych stanowiących własność gminy jako sprzecznej z art. 6 Konstytucji.

· wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 2016/17 – rozstrzygnięcie dotyczyło sytuacji, gdzie usługi zlecane podwykonawcom służyły w szczególności zwiększeniu wytrzymałości wyrobów gotowych. Po wykonaniu usług przez kooperantów, elementy zostały dostarczone do podatnika w celu poddania ich dalszym procesom technologicznym w celu uzyskania wyrobów gotowych wskazanych w zezwoleniu.

· Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 2128/18 – orzeczenie dotyczyło sytuacji, gdzie produkt został wyprodukowany przez podatnika na terenie SSE w ramach zezwolenia, przy wykorzystaniu produktu zakupionego poza SSE.

· Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 marca 2018 r., sygn. akt II FSK 644/16 – orzeczenie dotyczyło sytuacji, gdzie podatnik prowadząc działalność gospodarczą na terenie specjalnej strefy ekonomicznej produkował urządzenia, których część przed sprzedażą miała być wynajmowana.

Tym samym w żaden sposób kwestie w nich przedstawione nie przystają do sytuacji nakreślonej przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, gdzie podwykonawcy wykonują cały proces produkcyjny, a efektem tych prac są wyroby gotowe sprzedawane przez Wnioskodawcę.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Wnioskodawca i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Wnioskodawcy będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i Wnioskodawca zastosuje się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.