Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.229.2026.2.HJ
Przychód ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku po upływie pięciu lat od końca roku nabycia przez spadkodawcę nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualne
6 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 kwietnia 2026 r. (wpływ 14 kwietnia 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
24 czerwca 2019 r. został Pan ustanowiony jedynym spadkobiercą A.A.
22 grudnia 2023 r. A.A. zmarła, tym samym zostawiając Panu w spadku lokal mieszkalny, którego była właścicielem wraz z mężem B.A., który zmarł 18 grudnia 1989 r. (…).
6 września 1989 r. A.A. i B.A. zostali właścicielami danego lokalu (przydział).
21 maja 2025 r. odbyła się rozprawa sądowa potwierdzająca, że cały spadek po B.A. nabyła jego żona A.A.
Podatek od nabycia spadku opłacił Pan 17 lipca 2025 r. w wysokości (…) zł.
Mieszkanie sprzedał Pan 11 sierpnia 2025 r.
W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan, że został ustanowiony jedynym spadkobiercą A.A. na podstawie testamentu sporządzonego w formie aktu notarialnego. Załączył Pan kopię pisma.
A.A. i B.A. nabyli przedmiotowy lokal do majątku wspólnego małżeńskiego, w formie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Załączył Pan kopię przydziału lokalu mieszkalnego wydanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową z 6 września 1989 r. Przedmiotowy lokal stanowił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Załączył Pan kopię pisma ze Spółdzielni Mieszkaniowej.
Tytuł prawny do lokalu nabył Pan w drodze dziedziczenia po A.A., uzyskując spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.
Lokal pozostawał nieużytkowany do czasu zakończenia wszystkich formalności związanych z realizacją postępowania spadkowego. Po ich zakończeniu lokal został sprzedany.
Rozprawa sądowa z 21 maja 2025 r. odbyła się po uzyskaniu przez Pana informacji ze Spółdzielni Mieszkaniowej, że B.A. nadal figuruje w dokumentach jako współwłaściciel lokalu. Okoliczność ta uniemożliwiała Panu skuteczne nabycie w drodze dziedziczenia całego lokalu zapisanego w testamencie.
W związku z powyższym konieczne było przeprowadzenie postępowania sądowego w celu potwierdzenia, że A.A. nabyła w drodze dziedziczenia udział w lokalu po swoim mężu, B.A., co umożliwiło Panu następnie nabycie całego lokalu po A.A. Załączył Pan kopię postanowienia sądowego sygn. akt (…).
Pytanie
Czy musi Pan płacić podatek od sprzedaży mieszkania, jeśli osoba zostawiająca je w spadku mieszkała w nim od 1989 r. (34 lata – aż do momentu śmierci)?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, nie musi Pan płacić podatku od sprzedaży mieszkania otrzymanego w spadku, ponieważ lokal był zamieszkany przez spadkodawcę powyżej 5 lat od momentu zakupu (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Z art. 10 ust. 6 omawianej ustawy wynika, że:
W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego, nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że 6 września 1989 r. A.A. wraz z mężem zostali właścicielami lokalu mieszkalnego. Przedmiotowy lokal stanowił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Mąż A.A. zmarł 18 grudnia 1989 r. 24 czerwca 2019 r. został Pan ustanowiony jedynym spadkobiercą A.A., która zmarła 22 grudnia 2023 r. Tytuł prawny do lokalu nabył Pan w drodze dziedziczenia po A.A., uzyskując spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu. Mieszkanie sprzedał Pan 11 sierpnia 2025 r.
Przystępując do oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia przez Pana spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego w spadku po A.A., która nabyła spółdzielcze własnościowe prawo do ww. lokalu z mężem do współwłasności małżeńskiej, w pierwszej kolejności wskazać należy na stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).
Przepis art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa), która obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.
Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Ustawowa wspólność majątkowa małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W konsekwencji w momencie śmierci jednego z nich małżonek pozostały przy życiu nie nabywa ponownie udziału w tej nieruchomości lub w prawie.
Wobec powyższego wskazać należy, że w opisanym przez Pana stanie faktycznym, bieg pięcioletniego terminu, w odniesieniu do odziedziczonego spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. prawa do lokalu mieszkalnego przez Pana spadkodawcę (A.A.) do majątku wspólnego, tj. od końca 1989 r.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego odziedziczonego w spadku nie będzie stanowić dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ upłynął pięcioletni termin, o którym mowa w ww. przepisach. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pana stanowisko uznałem za prawidłowe, mimo wskazania, że nie musi Pan płacić podatku od sprzedaży mieszkania, ponieważ lokal był zamieszkany przez powyżej 5 lat od momentu zakupu. Fakt zamieszkiwania lokalu mieszkalnego nie ma znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego. Ustawowe 5 lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, a nie od dnia zasiedlenia.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Dokumenty dołączone przez Pana do uzupełnienia wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, nie przeprowadzam postępowania dowodowego, w związku z czym nie jestem obowiązany, ani uprawniony do oceny dołączonych dokumentów; jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Pana i Pana stanowiskiem
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

