Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.304.2026.1.WS
Działalność najmu prywatnego, opodatkowana ryczałtowo, nie wpływa na obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych związanych z działami specjalnymi produkcji rolnej. Obowiązek ten pojawia się, gdy przychody z tych działów przekroczą 2.500.000 EUR rocznie.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:
·prawidłowe – w odniesieniu do braku obowiązku wliczania przychodów z najmu prywatnego do przychodów, które decydują o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych,
·nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 16 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
Opis stanu faktycznego:
Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działy specjalne produkcji rolnej w zakresie produkcji jaj konsumpcyjnych.
Od początku rozpoczęcia produkcji jaj rozlicza Pan podatek dochodowy na podstawie norm szacunkowych określanych przez Urząd Skarbowy. Decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego (…) dochód do opodatkowania w 2026 r. z tytułu produkcji jaj konsumpcyjnych ustalony na podstawie norm szacunkowych wynosi (…) PLN.
Opis stanu przyszłego:
W 2027 r. przewiduje Pan produkcję jaj konsumpcyjnych na podobnym poziomie co w roku 2026. Jednakże wzrost cen jednostkowych za szt. jaj spowoduje prawdopodobnie, że obroty faktyczne a nie przychód/dochód ustalony normami szacunkowymi za 2026 r. ww. decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego (...) może być wyższy niż kwota 2.500.000 EUR (chodzi o obroty wykazane w deklaracjach VAT-7 za okres od stycznia do grudnia 2026 r.), co do tej pory nigdy nie miało miejsca za lata poprzednie.
Ponadto jako właściciel nieruchomości, na której są położone budynki gospodarcze częściowo wykorzystywane przez Pana dla celów prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej, a częściowo są niezagospodarowane, planuje Pan wynajmować budynki niezagospodarowane Pana żonie (mają Państwo rozdzielność majątkową) na jej potrzeby związane z jej działalnością. Wynajem ten traktuje Pan jako wynajem prywatny i zamierza Pan opodatkować go na zasadzie podatku ryczałtowego.
Pytanie
Pana pytanie związane jest z okresem przyszłym, a mianowicie rokiem 2027.
Czy w przypadku, gdy będąc w roku 2026 rozliczanym w podatku dochodowym od osób fizycznych z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadzie norm szacunkowych, gdzie ustalony na ich podstawie dochód wynosi (…) PLN, ale łączny obrót wykazany w deklaracjach VAT-7 za okres od stycznia do grudnia 2026 r. może przekroczyć kwotę 2.500.000,00 EUR – zmusza Pana obligatoryjnie do rozliczania w 2027 r. podatku dochodowego z tych działów przy zastosowaniu księgi handlowej i zmiany formy opodatkowania z norm szacunkowych na zasady ogólne lub podatek liniowy, czy też może Pan nadal rozliczać się na zasadach norm szacunkowych?
Drugie pytanie dotyczy planowanego wynajmu, a mianowicie, czy przychody z wynajmu prywatnego opodatkowane na zasadach ryczałtu doliczają się do kwoty limitu określającego moment przejścia na księgi handlowe, pomimo że jest to najem prywatny, a działy specjalne produkcji rolnej rozlicza Pan na zasadach norm szacunkowych produkcji?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, z uwagi, że w 2026 r. wybrał Pan formę opodatkowania podatku dochodowego z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach norm szacunkowych, gdzie określony decyzją dochód nie przekracza kwoty 2.500.000,00 EUR, to w 2027 r. może Pan kontynuować tą formę opodatkowania bez konieczności obowiązkowego przejścia na księgi handlowe.
Stoi Pan na stanowisku, że w przypadku norm szacunkowych dla podstawy opodatkowania oraz limitów do obowiązkowego przejścia na rozliczanie podatku dochodowego przy zastosowaniu ksiąg handlowych nie ma znaczenia faktyczna wysokość uzyskanych przychodów i kosztów oraz dochodów. Podstawę opodatkowania i podstawę do określenia limitów fiskalnych stanowi bowiem dochód, który jest zarazem podstawą opodatkowania ustalany de facto „na sztywno” w oparciu o powierzchnię upraw lub liczby jednostek produkcji zwierzęcej, a nie faktyczne przychody ze sprzedaży. Przychód stanowiący zarazem dochód ustala się, mnożąc określoną w przepisach rozporządzenia wydawanego corocznie przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, na podstawie art. 24 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, normę szacunkową dochodu rocznego przez jednostkę powierzchni upraw lub rodzajów produkcji. W uproszczeniu można stwierdzić, że wysokość podatku do zapłaty określa się na podstawie wielkości hodowli lub uprawy.
Inny sposób ustalania przychodu został wprost określony w przepisach art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, ale dotyczy on wprost podatników prowadzących księgi wykazujące te przychody, z pominięciem podatników rozliczających się na podstawie norm szacunkowych.
Należy też zauważyć, że w przypadku kiedy podatnik opodatkowuje dochód uzyskany z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych, nie ma podstaw do wyłączenia możliwości opodatkowania przychodów z tych działów specjalnych produkcji rolnej w roku następnym na tych samych zasadach, czyli przy zastosowaniu ponownie norm szacunkowych celem ustalenia dochodu oraz określenia należnego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym w oparciu o przepisy art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatnik nie musi prowadzić w tym wypadku ksiąg, aby udokumentowywać realne przychody czy koszty, natomiast jest zobowiązany do złożenia urzędowi skarbowemu deklaracji PIT-6 do 20 stycznia, w której określa rodzaj i rozmiar produkcji, co stanowi podstawę do wyliczenia należnego dochodu. Inną sprawą jest rozliczanie sprzedaży w podatku od towarów i usług, gdzie obowiązują inne przepisy i limity oraz definicja podstawy opodatkowania, tym bardziej, że w deklaracji VAT-7 łączą się przychody z wszystkich źródeł (handel, usługi, najem itp.) i podlegają opodatkowaniu razem, stanowiąc jedną, wspólną podstawę według poszczególnych stawek VAT.
Podsumowując, przychodem i zarazem dochodem w sensie podatkowym przy opodatkowaniu metodą na zasadzie norm szacunkowych jest zryczałtowana kwota przychodu/dochodu wynikająca z deklaracji PIT-6 i norm szacunkowych, a nie realne pieniądze uzyskiwane ze sprzedaży produktów.
W kwestii najmu prywatnego uważa Pan, że najem prywatny opodatkowany na zasadzie ryczałtu nie dodaje się do limitu przejścia na księgi handlowe z uwagi na jego prywatny charakter i brak powiązania z działami specjalnymi produkcji rolnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest:
·prawidłowe – w odniesieniu do braku obowiązku wliczania przychodów z najmu prywatnego do przychodów, które decydują o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych,
·nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.
Działy specjalne produkcji rolnej stanowią źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Działami specjalnymi produkcji rolnej są: uprawy w szklarniach i ogrzewanych tunelach foliowych, uprawy grzybów i ich grzybni, uprawy roślin ,,in vitro”, fermowa hodowla i chów drobiu rzeźnego i nieśnego, wylęgarnie drobiu, hodowla i chów zwierząt futerkowych i laboratoryjnych, hodowla dżdżownic, hodowla entomofagów, hodowla jedwabników, prowadzenie pasiek oraz hodowla i chów innych zwierząt poza gospodarstwem rolnym.
Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Nie stanowią działów specjalnych produkcji rolnej uprawy, hodowla i chów zwierząt w rozmiarach nieprzekraczających wielkości określonych w załączniku nr 2 do ustawy, zwanym ,,załącznikiem nr 2”.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się według zasad określonych w art. 14, jeżeli podatnik prowadzi księgi wykazujące te przychody. O zamiarze założenia ksiąg podatnik jest obowiązany zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem roku podatkowego albo przed rozpoczęciem prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli nastąpiło ono w ciągu roku, z zastrzeżeniem ust. 2.
Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku gdy obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych wynika z przepisów o rachunkowości, przychód z działów specjalnych produkcji rolnej ustala się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych według zasad określonych w art. 14. W takim przypadku nie ma obowiązku zawiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o założeniu ksiąg rachunkowych.
Podkreślam, że ten przepis nakazuje ustalanie przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na podstawie ksiąg rachunkowych, gdy obowiązek ich prowadzenia wynika wprost z przepisów ustawy o rachunkowości.
W myśl art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem (stratą) z działów specjalnych produkcji rolnej jest różnica pomiędzy przychodem z tytułu prowadzenia tych działów a poniesionymi kosztami uzyskania, powiększona o wartość przyrostu stada zwierząt na koniec roku podatkowego w porównaniu ze stanem na początek roku i pomniejszona o wartość ubytków w tym stadzie w ciągu roku podatkowego. Dochód z działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli podatnik nie prowadzi ksiąg, o których mowa w art. 15, ustala się przy zastosowaniu norm szacunkowych dochodu z określonej powierzchni upraw lub jednostki produkcji zwierzęcej, określonych w załączniku nr 2.
Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 5a, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o .
Na podstawie art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.
W odniesieniu do źródła przychodów, jakim są działy specjalne produkcji rolnej, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych, a jedynie określa konsekwencje dla opodatkowania tego źródła przychodów w przypadku, gdy obowiązek ten wynika z odrębnych przepisów.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 522):
Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej „ustawą”, stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro.
Ponadto, na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o rachunkowości:
Osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie oraz przedsiębiorstwa w spadku działające zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw mogą stosować zasady rachunkowości określone ustawą również od początku następnego roku obrotowego, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro. W tym przypadku osoby te lub wspólnicy przed rozpoczęciem roku obrotowego są obowiązani, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, do zawiadomienia o tym urzędu skarbowego, właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym. Osoby fizyczne lub wspólnicy spółek cywilnych osób fizycznych mogą złożyć zawiadomienie na podstawie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (Dz.U. z 2026 r. poz. 30).
Jednocześnie stosownie do art. 3 ust. 3 ustawy o rachunkowości:
Wyrażone w euro wielkości, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, przelicza się na walutę polską po średnim kursie ogłoszonym przez Narodowy Bank Polski, na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok obrotowy.
Jak wynika z powyższego, konsekwencją uzyskania przez osobę fizyczną określonych w przepisach ustawy o rachunkowości przychodów w kwocie określonej w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości jest obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych.
Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działy specjalne produkcji rolnej w zakresie produkcji jaj konsumpcyjnych. Od początku produkcji jaj rozlicza Pan podatek dochodowy na podstawie norm szacunkowych. W 2027 r. przewiduje Pan produkcję jaj konsumpcyjnych na podobnym poziomie co w roku 2026. Jednak wzrost cen jednostkowych za szt. jaj spowoduje prawdopodobnie, że obroty faktyczne, a nie przychód/dochód ustalony normami szacunkowymi za 2026 r. może być wyższy niż kwota 2.500.000 EUR (chodzi o obroty wykazane w deklaracjach VAT-7 za okres od stycznia do grudnia 2026 r.), co do tej pory nigdy nie miało miejsca za lata poprzednie. Ponadto jako właściciel nieruchomości, na której są położone budynki gospodarcze częściowo wykorzystywane przez Pana dla celów prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej, a częściowo są niezagospodarowane, planuje Pan wynajmować budynki niezagospodarowane. Wynajem ten traktuje Pan jako wynajem prywatny i zamierza Pan opodatkować go na zasadzie podatku ryczałtowego.
Najem prywatny stanowi źródło przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
Źródłem przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
Najem prywatny stanowi zatem odrębne od działów specjalnych produkcji rolnej źródło przychodów. Jednocześnie przychodów z najmu prywatnego (rozliczanego ryczałtem) nie wlicza się do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej na potrzeby ustalenia obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych (tzw. pełnej księgowości). Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy bowiem sytuacji związanych z uzyskiwaniem przychodów w rozumieniu art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do których nie zalicza się przychodów z najmu prywatnego.
W Pana przypadku zastosowanie ma przepis art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który odnosi się do przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej. W art. 15 ust. 2 tej ustawy wskazany jest obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, natomiast odniesienie do ustawy o rachunkowości dotyczy określenia limitu wielkości przychodów, z którym wiąże się obowiązek prowadzenia ksiąg.
W konsekwencji może Pan ustalać dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ale tylko do momentu przekroczenia, wyłącznie przez przychody z działów specjalnych produkcji rolnej, limitu określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Natomiast po przekroczeniu tego limitu, od następnego roku podatkowego, będzie Pan zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i opodatkowania dochodu według zasad przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podsumowanie: może Pan ustalać dochód z działów specjalnych produkcji rolnej przy zastosowaniu norm szacunkowych do momentu przekroczenia, wyłącznie przez przychody z działów specjalnych produkcji rolnej, limitu określonego w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości. Natomiast po przekroczeniu tego limitu, od następnego roku podatkowego, będzie Pan zobowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych i opodatkowania dochodu według zasad określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychodów z najmu prywatnego nie należy wliczać do przychodów, które decydują o obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych (tzw. pełnej księgowości).
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
·stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
·zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

