tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.310.2026.2.MKA

Zwrot pomocy finansowej przez funkcjonariusza Służby Więziennej, traktowany jako nienależnie pobrane świadczenie, pozwala na jej odliczenie od dochodu w ramach PIT, a w razie nadwyżki na jej rozliczenie przez następne 5 lat podatkowych, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 kwietnia 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2024 r. od pracodawcy (Służba Więzienna) otrzymała Pani pomoc finansową (zgodnie z przepisami ustawy o Służbie Więziennej) w kwocie (…) zł, jako przychód. Od przyznanej pomocy został pobrany podatek w kwocie (…) zł. W 2025 r. zwróciła Pani pracodawcy całkowitą kwotę pomocy finansowej w kwocie brutto, tj. (…) zł. Zatem podatek został pobrany dwukrotnie. Zwrot pomocy finansowej nie został wykazany w PIT-11 za rok 2025. Od pracodawcy otrzymała Pani jedynie zaświadczenie o zwrocie pomocy finansowej wraz z wykazaniem kwoty podatku.

Ponadto uzupełniła Pani wniosek o następujące informacje:

Pracodawca przyznał Pani pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, na podstawie art. 192 ust. 5, art. 217 i art. 185 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz.U. z 2023 r. poz. 1683, 1860, z 2024 r. poz. 1222). Art. 185 ww. ustawy został uchylony ustawą z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1823).

Była Pani zobowiązana do zwrotu pomocy finansowej w związku ze zmianą przepisów odnośnie uprawnień mieszkaniowych przysługujących funkcjonariuszom Służby Więziennej i wprowadzeniem świadczenia mieszkaniowego dla funkcjonariuszy. Świadczenie mogło być przyznane pod warunkiem zwrotu wcześniej przyznanej pomocy finansowej w ratach bądź w pełnej kwocie. Zwrot w pełnej wysokości na podstawie art. 187a ust. 1 pkt 1, art. 187b, art. 187c ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej, art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw.

Pytania

W jaki sposób dokonać prawidłowego rozliczenia podatku, aby móc go odzyskać?

Czy, jeśli rozliczenie ma odbywać się poprzez zwrot nienależnie pobranych świadczeń w PIT/O przez kilka kolejnych lat (ponieważ wysokość pobranych zaliczek jest niższa od wysokości podatku, który jest Pani należny), to jak prawidłowo wpisać dane w zeznaniu podatkowym w celu rozliczenia?

Czy kwotę (…) zł podzielić na mniejsze kwoty, tak aby podatek był Pani odpowiednio zwrócony czy może przez kolejne 3 lata wpisywać wartość (…) zł?

W drugim przypadku, co zrobić jeśli w trzecim roku zostanie obliczony podatek do zwrotu ponad wartość Pani należnej?

Czy wtedy powinna Pani wpisać niższą kwotę zwrotu, tak aby podatek został obliczony w odpowiedniej kwocie?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, dobrym rozwiązaniem byłoby podzielenie kwoty zwróconej pomocy finansowej na poszczególne kolejne lata, aby móc odzyskać podwójnie wpłacony podatek.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na podstawie art. 11 ust. 1 przywołanej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 12 ust. 1 cyt. ustawy:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.

Przepis ten stanowi postawę prawną odliczenia od dochodu dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.

Zgodnie z art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1750 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:

Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:

1)przydział lokalu albo

2)przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, zwanej dalej ,,pomocą finansową”.

Stosownie do ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:

Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:

1)przydział lokalu albo

2)(uchylony)

3)przyznanie świadczenia mieszkaniowego, o którym mowa w art. 187a ust. 1.

W myśl art. 184 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.

Funkcjonariuszowi w służbie stałej, który spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, a który lokalu tego nie otrzymał na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.

Stosownie do art. 185 ust. 1 i2 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:

1.Pomoc finansową przyznaje się funkcjonariuszowi w wysokości 25% wartości lokalu mieszkalnego o powierzchni użytkowej 50 m².

2.Wartość lokalu mieszkalnego, na podstawie której oblicza się wysokość pomocy finansowej, stanowi iloczyn 50 m² powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego i ceny metra kwadratowego powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, publikowanej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, służącej wyliczaniu premii gwarancyjnej od wkładów oszczędnościowych na budownictwo mieszkaniowe dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych.

Stosownie do art. 187a ustawy o Służbie Więziennej, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:

Funkcjonariuszowi:

1.któremu nie przydzielono w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej,

2.który zwróci albo opróżni przydzielone w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową,

3.wymienionemu w art. 73 ust. 1 pkt 1 albo 2, któremu przydzielono kwaterę tymczasową w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej

-przysługuje świadczenie mieszkaniowe.

W myśl art. 187b ww. ustawy:

1.Wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się kwotowo, jako iloczyn stawki podstawowej oraz mnożnika lokalizacyjnego ustalonego dla jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę, wskazanej w rozkazie personalnym albo decyzji personalnej.

2.Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawki podstawowej oraz mnożników lokalizacyjnych mających wpływ na wysokość świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszom, mając na uwadze lokalizację jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz uwzględniając ich oddziały położone w innych miejscowościach.

Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1823):

Funkcjonariuszowi Służby Więziennej, któremu przyznano pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 lub na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących, przyznaje się na jego wniosek świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1:

1)pomniejszone o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego przez 120 miesięcy lub do dnia ustania stosunku służbowego;

2)w pełnej kwocie pod warunkiem zwrotu przez funkcjonariusza przyznanej pomocy finansowej.

Świadczenie mieszkaniowe zastępuje zatem dotychczasową pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu. Warunkiem uzyskania świadczenia mieszkaniowego dla funkcjonariusza Służby Więziennej, który uprzednio otrzymał pomoc finansową, jest zwrot tej pomocy w sposób wybrany przez funkcjonariusza, tj. w 120 ratach poprzez comiesięczne pomniejszenie świadczenia mieszkaniowego, bądź jednorazowo.

Dla potrzeb podatku dochodowego od osób fizycznych zwrot pomocy finansowej przez funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie przepisów ustawy o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw, należy traktować jako zwrot nienależnie pobranych świadczeń. W momencie złożenia wniosku o wypłatę świadczenia mieszkaniowego otrzymana wcześniej pomoc finansowa stała się bowiem nienależnym świadczeniem, podlegającym zwrotowi.

Pomoc finansowa zwracana jest w kwocie z podatkiem (brutto), gdyż w takiej kwocie (brutto) została otrzymana przez podatnika. Funkcjonariusze, którzy na podstawie obowiązujących przepisów ustawy o Służbie Więziennej zawnioskowali o świadczenie mieszkaniowe, zwracają pomoc finansową w wybrany przez siebie sposób (ratalny bądź jednorazowy).

Jeśli funkcjonariusz, który otrzymał pomoc finansową wybierze jej ratalne rozliczenie, płatnik będzie na bieżąco stosował pomniejszenie świadczenia mieszkaniowego o 1/120 pomocy finansowej (w kwocie z podatkiem). W takim przypadku funkcjonariusz będzie otrzymywał świadczenie mieszkaniowe w kwocie zmniejszonej o odliczoną przez płatnika ratę zwracanej pomocy finansowej.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierają podstawę prawną dla płatnika, aby przy obliczaniu zaliczek na podatek odejmował od dochodu kwotę dokonanego zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Jak wynika bowiem z postanowień art. 41b tej ustawy:

Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku (zaliczek) płatnicy, o których mowa w art. 32, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu kwotę dokonanych zwrotów, łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką).

Jeżeli płatnik nie pomniejszał świadczenia mieszkaniowego o raty pomocy finansowej, np. w sytuacji gdy funkcjonariusz zwrócił pomoc finansową jednorazowo, podatnik w zeznaniu podatkowym może odliczyć od dochodu dokonane w roku podatkowym zwroty nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy.

W przypadku, gdy zwrócona kwota nienależnie pobranych świadczeń (pomocy finansowej) przekroczy roczną kwotę dochodu podatnika wykazaną w zeznaniu podatkowym, podatnik może ją odliczyć od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po sobie następujących 5 latach podatkowych.

Powyższe uprawnienie wynika z art. 26 ust. 7h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 5, przekraczająca kwotę dochodu, o którym mowa w ust. 1, może być odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po sobie następujących 5 latach podatkowych.

W opisie wniosku wskazała Pani, że w 2024 r. otrzymała Pani na podstawie przepisów ustawy o Służbie Więziennej pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Pomoc ta stanowiła dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Płatnik pobrał od tego świadczenia podatek. W 2025 r. zwróciła Pani kwotę pomocy finansowej w kwocie brutto. Powzięła Pani wątpliwość w jaki sposób może Pani odzyskać zapłacony podatek.

Odnosząc się do Pani wątpliwości, stwierdzam, że przysługuje Pani prawo do odliczenia od dochodu zwróconej pomocy mieszkaniowej jako nienależnie pobranego świadczenia. Stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma Pani prawo pomniejszyć podstawę obliczenia podatku o dokonane w roku podatkowym zwroty nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika. W sytuacji gdy w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym zwróciła Pani pomoc finansową kwota odliczenia przekroczyłaby wysokość podstawy obliczenia podatku, może Pani pozostałą kwotę zwrotu odliczyć w kolejnych latach podatkowych. Odliczenia może Pani dokonać nie dłużej niż w ciągu pięciu lat podatkowych kolejno następujących po sobie.

Zatem podatek może Pani odzyskać wykazując zwrot pomocy finansowej w zeznaniu rocznym. Do zeznania rocznego składanego za 2025 r. (rok, w którym zwróciła Pani otrzymaną pomoc finansową) winna Pani dołączyć PIT/O - Informację o odliczeniach od dochodu (przychodu) i od podatku. W informacji tej w części B w wierszu „4. Zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu (w kwotach uwzględniających podatek), jeżeli nie zostały one potrącone przez płatnika (art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy)” powinna Pani wykazać kwotę zwróconej pomocy finansowej łącznie z podatkiem, i przenieść tę kwotę do zeznania rocznego. Przy czym odliczenie w zeznaniu rocznym nie może przekroczyć kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy wykazanymi w zeznaniu dochodem a składkami na ubezpieczenia społeczne. W sytuacji gdy nie będzie Pani miała możliwości odliczenia całej kwoty w zeznaniu rocznym za 2025 r., nadwyżkę może Pani wykazać w zeznaniach za kolejne 5 lat podatkowych. Zatem, w przypadku gdy pozostała do odliczenia kwota w kolejnym roku przekroczy kwotę opisaną powyżej (nie będzie miała Pani możliwości odliczenia całej pozostałej kwoty nienależnie pobranego świadczenia), różnicę należy wykazać w zeznaniach składanych za następne lata podatkowe (dokonując każdorazowo odliczenia w pełnej możliwej kwocie), nie dłużej niż przez 5 lat.

W sytuacji, gdy zastosowanie art. 26 ust. 7h wspomnianej ustawy jest niewystarczające, wówczas kwota podatku zapłaconego od świadczenia, które zostało zwrócone jako nienależne, przy braku możliwości odliczenia jej na zasadach określonych w ustawie, staje się nadpłatą, a podatnik ma prawo złożyć wniosek do urzędu skarbowego o jej stwierdzenie w trybie art. 74a ustawy Ordynacja podatkowa. Organ podatkowy po złożeniu przez podatnika wniosku, wydaje decyzję określającą wysokość nadpłaty.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto zaznaczam, że przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy wnioskodawca prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez niego stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także