Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.171.2026.1.EKB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie pytania nr 1 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) dalej zwany „Wnioskodawcą”, jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Wnioskodawca jest stowarzyszeniem kultury fizycznej i sportu. Celem statutowym Wnioskodawcy jest upowszechnianie kultury fizycznej i sportu. Wnioskodawca realizuje swoje cele poprzez (…).

Wnioskodawca, obok działalności statutowej, prowadzi zatem również działalność gospodarczą stricte dla realizacji celów statutowych.

Dochody osiągane przez Wnioskodawcę, w tym dochody z działalności gospodarczej, przeznaczane i wydatkowane są na cele statutowe. Podlegają one zatem zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych („CIT”) na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 w związku z ust. 1b updop.

Kilkanaście lat temu Wnioskodawca zawarł z polską osobą prawną, zwanej dalej „Użytkownikiem”, umowę, na podstawie której oddał Użytkownikowi w odpłatne użytkowanie i pobieranie pożytków działkę gruntu („Umowa”). Przychody (dochody) z powyższego stanowiły przychody z działalności gospodarczej, które były przeznaczane na cele statutowe Wnioskodawcy.

Użytkownik dokonał na użytkowanym gruncie wybudowania obiektów (…). Z uwagi, że Użytkownik nie wywiązywał się z zobowiązań umownych dotyczących regulowania czynszu za użytkowanie gruntu, Umowa została, na mocy stosownych zapisów umownych, rozwiązana (…).

Strony Umowy podpisały następnie (…) oświadczenie, którego celem było potwierdzenie mocy obowiązywania Umowy i jej dalszej realizacji przez Strony do końca uzgodnionego w Umowie terminu jej obowiązywania. Użytkownik dalej użytkował grunt, a Wnioskodawca kontynuował fakturowanie go za to użytkowanie.

Ponieważ jednak oświadczenie to nie spełniało określonej, przewidzianej Umową, formy pisemnej poświadczonej notarialnie, Wnioskodawca aktualnie uznaje, że oświadczenie to nie miało mocy prawnej, w związku z czym nie zmieniło statusu Umowy jako umowy rozwiązanej.

Obecnie trwa spór z Użytkownikiem w zakresie tego, czy Umowa została rozwiązana (…) mimo podpisania wspomnianego wyżej oświadczenia.

Wnioskodawca przyjmuje, że Umowa została skutecznie rozwiązana (…), w związku z czym na Wnioskodawcę przeszły nieodpłatnie nakłady w postaci obiektów (…) – wybudowanych przez Użytkownika na użytkowanym gruncie. Zgodnie ze stosownymi zapisami Umowy, Użytkownik zrzekł się wszelkich roszczeń względem Wnioskodawcy z tytułu poczynionych nakładów.

Za (…) Wnioskodawca zanotował (wykazał w CIT-8) stratę podatkową.

Pytanie

1. Czy przejście na Wnioskodawcę w wyniku rozwiązania Umowy nakładów poczynionych (…) przez Użytkownika na użytkowanym gruncie kreuje dla Wnioskodawcy przychód z tytułu otrzymania nieodpłatnie rzeczy, określony w art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, a jeśli tak, to czy przychód (dochód) ten, w przypadku jego przeznaczenia na cele statutowe Wnioskodawcy w zakresie kultury fizycznej i sportu, będzie podlegał zwolnieniu z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1b updop?

2. W przypadku, jeśli dochód, o którym mowa w pytaniu nr 1, nie podlegałby zwolnieniu z CIT, czy dochód ten może być obniżony o straty Wnioskodawcy zanotowane za lata wcześniejsze (…)?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, zakładając skuteczność rozwiązania Umowy, przejście na Wnioskodawcę własności obiektów (…) wybudowanych przez Użytkownika na użytkowanym gruncie generuje dla Wnioskodawcy przychód do opodatkowania z tytułu otrzymania nieodpłatnie rzeczy, określony w art. 12 ust. 1 pkt 2 updop. Jednocześnie, przychód (dochód) ten, z uwagi na przeznaczenie go na cele statutowe Wnioskodawcy, podlega zwolnieniu z CIT na podstawie i warunkach określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1b updop.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop, przychodem jest wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność (…) w zakresie kultury fizycznej i sportu, (…) są zwolnione z podatku CIT w części przeznaczonej na te cele.

W świetle ust. 1b art. 17 ustawy CIT, powyższe zwolnienie dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele statutowe, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Przez nieodpłatne świadczenie należy rozumieć wszystkie zdarzenia w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, czyli niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ocena, czy dane korzyści mają wymiar finansowy, jest możliwa na gruncie konkretnego stanu faktycznego.

Obiekty (…) przejęte przez Wnioskodawcę w wyniku rozwiązania Umowy mają konkretny wymiar wartościowy (co potwierdza wycena dokonana przez rzeczoznawcę majątkowego). Przejęcie zatem tych obiektów stanowi przysporzenie majątkowe dla Wnioskodawcy o konkretnej wartości, a w rezultacie skutkuje powstaniem przychodu z tytułu uzyskania nieodpłatnie rzeczy na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 updop.

Odnośnie do kwestii, czy powyższy przychód (dochód) może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy CIT, to mimo, że dochód ten jest związany stricte z aktywami Wnioskodawcy (z gruntem i przejętymi (…)) wykorzystywanymi w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, przeznaczenie tego dochodu na cele statutowe Wnioskodawcy warunkuje uznanie go za zwolniony od podatku.

W świetle art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1b updop, dla zastosowania zwolnienia z CIT kluczowy jest wyłącznie fakt przeznaczenia i wydatkowania – bez względu na termin - danego dochodu na cele statutowe. A zatem, to przeznaczenie dochodu z nieodpłatnego przejęcia nakładów (…) na cele statutowe Wnioskodawcy determinuje możliwość uznania tegoż dochodu za zwolniony z CIT. Nie ma przy tym znaczenia, czy grunt i przedmiotowe obiekty (…) podlegały/podlegają odpłatnemu oddaniu w użytkowanie w ramach działalności gospodarczej, czy też byłyby wykorzystywane bezpośrednio w ramach działalności statutowej.

Zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 updop nie jest, co do zasady, uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu. Ważny jest bowiem cel na jaki jest ten dochód przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być zarówno dochody z działalności statutowej, jak i z działalności gospodarczej.

Odnosząc się do kwestii wydatkowania dochodu przeznaczonego na cele statutowe, to pomimo tego, że przychód Wnioskodawcy z tytułu przejęcia (…) jest przychodem w naturze (z powstaniem, którego nie wiązał się bezpośrednio wpływ środków finansowych do Wnioskodawcy), nie ma prawnego ograniczenia, aby taki dochód objąć zwolnieniem z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 updop. Kluczowe jest to, aby równowartość tegoż dochodu w naturze była w jakimś momencie wydatkowana na cele statutowe.

Warto w tym miejscu nawiązać do art. 17 ust. 1b updop. Posłużenie się w tym przepisie określeniem o bezpośrednim związku nabywanych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z realizacją celów statutowych ma charakter dodatkowego podkreślenia, że tylko takie mienie może być nabyte z dochodu zwolnionego od opodatkowania, które służy wprost tym celom. W przypadku Wnioskodawcy, (…) zostały nieodpłatnie nabyte, a co za tym idzie Wnioskodawca nie przeznaczył na ich nabycie żadnych dochodów (wydatków). Ich nabycie wykreowało dochód dla Wnioskodawcy, który to dochód może być przeznaczony i wydatkowany w przyszłości na cele statutowe (w zakresie kultury fizycznej i sportu).

Analiza orzecznictwa sądowego oraz linii interpretacyjnej organów podatkowych prowadzi do wniosku, że aby móc mówić o przeznaczeniu dochodów na działalność statutową określoną w art. 17 ust. 1 pkt 4 updop, dochody te muszą służyć bezpośrednio realizacji celów statutowych.

W interpretacji podatkowej z 30 kwietnia 2024 r. (nr 0111-KDIB1-2.4010.25.2024.2.AK) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej („DKIS”) stwierdził, że: „Tylko te dochody, które przeznaczone i wydatkowane będą na realizację działań służących bezpośrednio realizacji celów statutowych podatnika, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, niestanowiących, jednakże działalności gospodarczej, mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie tego przepisu”.

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego („NSA”) z 10 stycznia 2025 r. (II FSK 811/22) sąd stwierdził: „Wydatkowanie dochodu na cel statutowy musi mieć charakter bezpośredni. Ta bezpośredniość realizacji celu jest wymogiem nieodzownym. Na gruncie zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p., odejście od warunku bezpośredniości przeznaczenia i wydatkowania dochodu na cele statutowe prowadziłoby faktycznie do całkowitego zwolnienia od opodatkowania wszelkich dochodów podmiotów objętych dyspozycją tego przepisu. Nie sposób przyjąć, że taki był zamiar ustawodawcy”.

W wyroku NSA z 6 sierpnia 2019 r. (II FSK 537/19) sąd postawił następujące tezy: „Wprawdzie art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p., nie mówi wprost o bezpośredniości realizacji celu statutowego, lecz jest to warunek nieodzowny zwolnienia dochodu od podatku dochodowego. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby w konsekwencji do całkowitego zwolnienia od opodatkowania wszelkich dochodów osiąganych przez jednostki realizujące cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 u.p.d.o.p. Nie ma bowiem żadnych przeszkód, aby wykazać, że wszystkie wydatki danej jednostki są pośrednio ponoszone dla realizacji celów statutowych”.

„Błąd zatem w wykładni tego unormowania przez stronę skarżącą polega na utożsamianiu i zrównaniu wydatkowania dochodu zwolnionego na cel statutowy związany bezpośrednio z ochroną zdrowia, z wydatkowaniem dochodu na zakup środków trwałych służących działalności gospodarczej, z której dochody zostaną również przeznaczone na cel statutowy. Takie stanowisko pozostawałoby jednak w oczywistej sprzeczności z istotą ulg podatkowych oraz wykładnią systemową przepisów ustawy podatkowej”.

Mając na uwadze powyższe tezy DKIS i NSA, o ile dochód Wnioskodawcy z tytułu nieodpłatnego przejęcia (…) nie zostałby przeznaczony na cele działalności gospodarczej Wnioskodawcy lecz bezpośrednio na cele statutowe w zakresie kultury fizycznej i sportu, korzystałby ze zwolnienia z CIT.

Reasumując, osiągnięty przez Wnioskodawcę dochód z tytułu nieodpłatnego przejęcia (…), w przypadku jego przeznaczenia bezpośrednio na cele statutowe Wnioskodawcy w zakresie kultury fizycznej i sportu, będzie podlegać zwolnieniu z CIT w trybie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Ponadto wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii trwającego sporu pomiędzy Wnioskodawcą i Użytkownikiem, w zakresie skuteczności rozwiązania Umowy, o której mowa we wniosku. Interpretacja została wydana przy założeniu, że Umowa została skutecznie rozwiązana (…), w związku z czym na Wnioskodawcę przeszły nieodpłatnie nakłady w postaci obiektów (…) wybudowanych przez Użytkownika na użytkowanym gruncie.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca jest Stowarzyszeniem, którego celem statutowym jest upowszechnianie kultury fizycznej i sportu. Mimo trwającego sporu z dotychczasowym Użytkownikiem gruntu, co do skuteczności rozwiązania Umowy, Wnioskodawca przyjmuje, że: Umowa została skutecznie rozwiązana (…), w związku z czym na Wnioskodawcę przeszły nieodpłatne nakłady w postaci obiektów (…), wybudowanych na gruncie należącym do stowarzyszenia oraz zgodnie ze stosownymi zapisami rozwiązanej umowy. Użytkownik zrzekł się wszystkich roszczeń względem Wnioskodawcy z tytułu poczynionych nakładów.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy przejście na Wnioskodawcę w wyniku rozwiązania Umowy nakładów poczynionych (…) przez Użytkownika na użytkowanym gruncie kreuje dla Wnioskodawcy przychód z tytułu otrzymania nieodpłatnie rzeczy, określony w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a jeśli tak, to czy przychód (dochód) ten, w przypadku jego przeznaczenia na cele statutowe Wnioskodawcy w zakresie kultury fizycznej i sportu, będzie podlegał zwolnieniu z CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 i ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Z istoty podatku dochodowego od osób prawnych wynika, że jest on ciężarem publicznoprawnym od przyrostu majątkowego (dochodu), a zatem przychodem - jako źródłem dochodu - jest wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa.

Powołana ustawa ustala zdarzenia, które powodują powstanie obowiązku podatkowego, czyli powinności przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem tych zdarzeń. Ustala, kiedy i w jakich sytuacjach powstanie obowiązek podatkowy.

Oznacza to, że obowiązek ten powstaje w okolicznościach wskazanych przez prawo, niezależnie od woli podlegających mu osób czy podmiotów. Na gruncie ustaw podatkowych abstrakcyjny obowiązek podatkowy przekształca się w skonkretyzowane zobowiązanie podatkowe. Zdarzeniem, z którym ustawodawca wiąże obowiązek podatkowy jest m.in. otrzymanie „nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia”.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:

Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Z powołanego art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wynika więc, że gdy podmiot prowadzący działalność gospodarczą otrzyma nieodpłatne świadczenie (lub świadczenie częściowo odpłatne) obowiązany jest wykazać z tego tytułu przychód podatkowy. Co istotne, przysporzenie majątkowe musi być powiązane z uzyskaniem przez podatnika korzyści niezwiązanej z jakikolwiek świadczeniem ekwiwalentnym.

Stosownie do art. 12 ust. 5 ustawy o CIT:

Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, w tym otrzymanych nieodpłatnie, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania, z zastrzeżeniem ust. 6b.

Z przepisem tym koresponduje art. 12 ust. 6 ustawy o CIT, który stanowi, że:

Wartość świadczeń w naturze, w tym nieodpłatnych świadczeń, ustala się:

1) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu - w wysokości równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu;

4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej. Pomocną może być definicja wypracowana w uchwale NSA z 18 listopada 2002 r. sygn. akt (FPS 9/02, Legalis) i cytowana w licznych orzeczeniach, np.: w wyroku NSA z 26 maja 2021 r., sygn. akt II FSK 3527/18, wyroku NSA z 3 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3194/17, uchwały NSA z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt II FPS 7/10, z 24 maja 2010 r., sygn. akt II FPS 1/10, z 18 listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 i 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06).

Zgodnie z tą definicją pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” użyte w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT ma szerszy zakres, niż w prawie cywilnym: „Obejmuje ono nie tylko świadczenie w cywilistycznym znaczeniu (działanie lub zaniechanie na rzecz innej strony - por. art. 353 Kc), ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.

Aby móc w pełni zdefiniować pojęcie „nieodpłatne” zasadnym jest także odwołanie się do wykładni gramatycznej, zgodnie z którą odpłacać to „oddawać komuś coś w zamian”, odpłatny zaś to „taki za który się płaci, wymagający zapłacenia, zwrot kosztów” (Nowy Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 2002).

Zatem, „nieodpłatnym świadczeniem” są wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy.

O nieodpłatnym świadczeniu, mającym cechy przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym można więc mówić w sytuacji, gdy:

- podmiot, na rzecz którego dokonywane jest tego rodzaju świadczenie odnosi korzyść, a więc musi zaistnieć u niego trwale przysporzenie majątkowe,

- korzyść ta musi zostać odniesiona kosztem innego podmiotu, a więc powinna istnieć możliwość ustalenia kto poniósł ekonomiczny ciężar owego przesunięcia majątkowego,

- korzyść musi mieć konkretny wymiar finansowy,

- świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny - nie może ono zatem wiązać się z jakimkolwiek ekwiwalentem ze strony podatnika.

Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT. Przepis ten zawiera bowiem katalog dochodów wolnych od podatku. Innymi słowy, wyłącza z podstawy opodatkowania dochody uzyskane z tytułów w nim wymienionych.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT:

Wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Podkreślenia wymaga, że zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, nie jest uzależnione od rodzaju uzyskiwanego dochodu, oprócz dochodów wymienionych w art. 17 ust. 1a ustawy. Ważny jest bowiem cel na jaki ten dochód jest przeznaczony, a nie źródło jego pochodzenia, przy czym źródłem dochodów mogą być przykładowo dochody z działalności statutowej, z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:

1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5 %, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami;

zwolnieniem objęte są jednak dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;

1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k;

2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i – bez względu na termin – wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Stosownie do art. 17 ust. 1c ustawy o CIT:

Przepis ust. 1 pkt 4 nie ma zastosowania w:

1. przedsiębiorstwach państwowych, spółdzielniach i spółkach;

2. przedsiębiorstwach komunalnych mających osobowość prawną, dla których funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego lub ich jednostki pomocnicze utworzone na podstawie odrębnych przepisów;

3. samorządowych zakładach budżetowych oraz jednostkach organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, będących podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych - jeżeli przedmiotem ich działalności jest zaspokajanie potrzeb publicznych pośrednio związanych z ochroną środowiska w zakresie: wodociągów i kanalizacji, ścieków komunalnych, wysypisk i utylizacji odpadów komunalnych oraz transportu zbiorowego.

Z powyższych regulacji wynika wprost, że podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie przez podatnika osiągniętego dochodu na ściśle określone, preferowane przez ustawodawcę cele, przy czym cele te muszą w sposób niebudzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego podmiotu.

Przepis ten nie zawiera natomiast wymogu, aby wskazane w nim cele statutowe były głównymi czy też jedynymi celami działalności osoby prawnej. Jednak, aby podatnik, mógł skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, musi zadeklarować, że osiągnięty przez niego dochód przeznaczy na cele statutowe preferowane przez ustawodawcę i na te cele go faktycznie przeznaczy.

Określenie celów statutowych pod kątem uprawnień podatkowych musi być precyzyjne i ścisłe ponieważ z podatkowego punktu widzenia chodzi o zwolnienie dochodu od podatku, a zatem zastosowanie instytucji będącej wyjątkiem od reguły, jaką jest opodatkowanie dochodów osób prawnych. W tym zakresie nie może mieć zastosowania wykładnia rozszerzająca ustawowy zakres zwolnienia podatkowego. Zatem, wydatkowanie dochodu na cele inne niż statutowe wyłącza możliwość zastosowania zwolnienia z opodatkowania.

Mając na uwadze brzmienie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, należy wskazać, że zastosowanie przedmiotowego zwolnienia będzie możliwe w przypadku spełnienia następujących warunków:

- podatnik prowadzi działalność statutową we wskazanych powyżej zakresach (jego działalność statutowa odpowiada przynajmniej jednej z wymienionych wcześniej),

- podatnik nie zalicza się do podmiotów wymienionych w art. 17 ust. 1c ustawy o CIT,

- podatnik przeznaczył oraz wydatkował, bez względu na termin, osiągnięte dochody na cel wskazany w statucie, odpowiadający celowi wskazanemu w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Podkreślić należy, że przywołany wcześniej art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT, wprowadza ograniczenie zakresu zwolnienia wskazanego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, tylko do dochodu, który podatnik nie tylko przeznaczy na cele statutowe, określone w tym przepisie, ale i wydatkuje na te cele. Istotne jest to, że samo tylko przeznaczenie dochodu na cele statutowe preferowane przez ustawodawcę nie wystarczy dla zachowania prawa do zwolnienia, gdyż wydatkowanie dochodu na inny cel niż wskazany przez ustawodawcę spowoduje, że podatnik straci prawo do zastosowania przedmiotowego zwolnienia.

Charakterystyczne jest, że art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, w istocie tylko określa cele społecznie użyteczne, które muszą być określone także w statucie, które uzasadniać mogą zwolnienie od podatku, o ile podatnik osiągnie dochód. Nie określa on żadnych innych warunków tego zwolnienia. Czyni to natomiast w powołanym wyżej przepisie art. 17 ust. 1a, który stanowi, że samo tylko przeznaczenie dochodu na cel społecznie użyteczny, preferowany przez ustawodawcę nie jest wystarczające do zwolnienia, dochód musi być także wydatkowany na ten cel.

Z kolei w art. 17 ust. 1b ustawy o CIT, ustawodawca wprowadził ułatwienie dla podatników w korzystaniu ze zwolnienia, bowiem postanowił, że wydatkowanie dochodu może nastąpić – po uprzednim jego przeznaczeniu - w czasie znacznie późniejszym od momentu jego osiągnięcia i przeznaczenia. Jednakże wprowadził przy tym warunek rozwiązujący – pozbawiający podatnika zwolnienia w przypadku jego wydatkowania na inny niż preferowany cel ustawowy.

Użycie przez ustawodawcę w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, sformułowania „w części przeznaczonej na te cele” oznacza, że jeżeli statut będzie przewidywał również realizację innych celów niż wymienione w tym przepisie - to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych „innych celów” nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od opodatkowania. Nie można bowiem w tym zakresie zastosować wykładni rozszerzającej ustawowy zakres zwolnienia podatkowego.

Biorąc pod uwagę przywołane przepisy wskazać należy, że ustawodawca powiązał prawo do zwolnienia podatkowego z rzeczywistym wydatkowaniem dochodu na cele zasługujące na taki rodzaj preferencji. Umożliwiając korzystanie ze zwolnienia podatkowego w czasie, uczynił z wydatkowania dochodu na inne cele warunek rozwiązujący, a więc pozbawiający podatnika prawa do zwolnienia podatkowego. Oznacza to ustawowy obowiązek uiszczenia podatku od dochodu wydatkowanego na cel niestatutowy.

Ustawodawca dopuścił rozdzielenie w czasie „przeznaczenia” dochodu, którego przejawem jest jedynie zadeklarowanie zamiaru od „wydatkowania” tego dochodu. Zatem, dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego lub jego utraty ma zasadnicze znaczenie ocena czy zarówno „przeznaczenie” jak i „wydatkowanie” nastąpiło na cele określone w przepisach.

Z powyższych regulacji wynika wprost, że podstawowym kryterium zastosowania przewidzianego zwolnienia podatkowego jest przeznaczenie przez podatnika osiągniętego dochodu na ściśle określone, preferowane przez ustawodawcę cele, przy czym cele te muszą w sposób niebudzący wątpliwości wynikać z postanowień statutu danego podmiotu.

Mając na uwadze wyżej cytowanej przepisy prawa podatkowego i wyjaśnienia oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawca otrzymał nieodpłatne trwałe przysporzenie majątkowe w postaci obiektów (…), które będzie stanowiło przychód podatkowy z tytułu otrzymania nieodpłatnie rzeczy w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. W przypadku przeznaczenia i wydatkowania ww. przychodu na Państwa cele statutowe w zakresie kultury fizycznej i sportu, przychód ten będzie podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy CIT.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.

W związku uznaniem przychodu, o którym mowa w pytaniu nr 1 za podlegający zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, rozpatrywanie wniosku w zakresie pytania nr 2 dotyczącego możliwości obniżenia go o straty zanotowane w latach wcześniejszych stało się bezzasadne.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

 - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.