Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDWPT.4011.91.2026.1.ASZ
Nienależnie otrzymane wynagrodzenie stanowi przychód w momencie jego otrzymania i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych; jego zwrot umożliwia odzyskanie podatku poprzez odliczenie od dochodu w roku zwrotu, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy zlecenia. W miesiącu grudniu 2025 r. otrzymał Pan wynagrodzenie w kwocie wyższej niż należna. Został Pan poinformowany telefonicznie przez przedstawicieli zleceniodawcy, że powstała pomyłka i wynagrodzenie zostało naliczone błędnie. Jednocześnie przekazano Panu, że w systemie został Pan omyłkowo uwzględniony jako osoba wykonująca pracę w dniu 1 grudnia 2025 r., mimo że faktycznie w tym dniu nie wykonywał Pan pracy i przebywał na zajęciach na uczelni …., co jest Pan w stanie udokumentować. Posiada Pan dowody potwierdzające, że doszło do błędu w ewidencji czasu pracy, a wypłacona nadwyżka wynagrodzenia nie wynikała z rzeczywiście przepracowanych godzin.
Pomimo powyższego, zleceniodawca odmówił dokonania korekty i wskazał, że nadwyżka traktowana jest jako „bonus”. Po stwierdzeniu powyższej sytuacji, niezwłocznie podjął Pan działania w celu jej wyjaśnienia oraz zadeklarował Pan zwrot nienależnie otrzymanej kwoty. Obecnie zamierza Pan dokonać zwrotu tej kwoty na rachunek zleceniodawcy, jednak z uwagi na wątpliwości dotyczące skutków podatkowych, w szczególności wpływu na rozliczenie za rok 2025, występuje Pan z niniejszym wnioskiem o interpretację indywidualną.
Pytania
1. Czy w przedstawionej sytuacji kwota nienależnie otrzymanego wynagrodzenia, która zostanie zwrócona zleceniodawcy, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych za rok 2025, a tym samym czy powinna być wykazana w informacji PIT-11 wystawionej przez zleceniodawcę?
2. Czy firma jest zobowiązana do korekty PIT-11, jeśli otrzymane wynagrodzenie zostało wypłacone nienależnie w wyniku błędu w ewidencji czasu pracy, a pracownik zwróci tę kwotę zleceniodawcy?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, kwota nienależnie otrzymanego wynagrodzenia, która zostanie zwrócona zleceniodawcy, nie powinna stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu, ponieważ nie dojdzie do trwałego przysporzenia majątkowego po Pana stronie. Otrzymana nadwyżka była wynikiem błędu zleceniodawcy, co potwierdzają okoliczności sprawy oraz posiadane przez Pana dowody, w tym nieprawidłowe ujęcie Pana obecności w dodatkowym dniu w miesiącu grudniu. Faktycznie wykonywał Pan pracę przez 7 dni, natomiast wynagrodzenie zostało naliczone jak za 8 dni.
Uważa Pan, że w związku z planowanym zwrotem tej kwoty nie uzyska Pan realnego dochodu. W konsekwencji, kwota ta nie powinna być uwzględniona w podstawie opodatkowania ani wykazana w informacji PIT-11.
W związku z powyższym uważa Pan, że zleceniodawca powinien dokonać korekty dokumentacji podatkowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenie, przy czym musi być ono przez podatnika otrzymane lub postawione do jego dyspozycji.
W myśl art. 13 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się: przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
a)osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
b)właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
c)przedsiębiorstwa w spadku
- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.
Stosownie do treści art. 410 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.
Należy podkreślić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują wprost, czy zwrot nienależnie pobranych świadczeń powinien być dokonany w kwotach przed potrąceniami (tzw. kwotach brutto), czy też w kwotach uwzględniających potrącenia (tzw. kwotach netto), jednakże precyzują, w jaki sposób można odzyskać podatek od uprzednio opodatkowanego przychodu w sytuacji, gdy dojdzie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.
Świadczeniem nienależnym jest cała kwota przychodu, zarówno dla płatnika, który poniósł wydatek na rzecz podatnika, jak również dla podatnika, mimo, że ten otrzymał „fizycznie” kwotę po potrąceniu zaliczki.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że jest Pan zatrudniony na podstawie umowy zlecenia. W miesiącu grudniu 2025 r. otrzymał Pan wynagrodzenie w kwocie wyższej niż należna. Został Pan poinformowany telefonicznie przez przedstawicieli zleceniodawcy, że powstała pomyłka i wynagrodzenie zostało naliczone błędnie. Pomimo powyższego, zleceniodawca odmówił dokonania korekty i wskazał, że nadwyżka traktowana jest jako „bonus”. Obecnie zamierza Pan dokonać zwrotu tej kwoty na rachunek zleceniodawcy.
Zauważyć należy, że zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód podatkowy powstaje w momencie otrzymania pieniędzy lub postawienia ich do dyspozycji podatnika. Jeżeli zatem w grudniu 2025 r. otrzymał Pan od Zleceniodawcy świadczenia tytułem wynagrodzenia, to w momencie każdorazowego jego otrzymania (postawienia do dyspozycji, np. przelania na Pana konto) powstawał dla Pana przychód (zatem przez jakiś czas dysponował Pan tymi środkami pieniężnymi). Fakt, że część wypłaconego wynagrodzenia była nienależnie wypłacona nie niweluje momentu powstania przychodu. Zleceniodawca wypłacając we wskazanym okresie wynagrodzenie zobowiązany był do pobierania i odprowadzania z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Odnosząc przedstawione powyżej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzam, że skoro w grudniu 2025 r. otrzymał Pan od Zleceniodawcy świadczenia tytułem wynagrodzenia (nawet, jeżeli wynagrodzenie to było w części nienależne), to w momencie jego otrzymania powstał dla Pana przychód, który należy wykazać i opodatkować w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy 2025.
Przedstawiona sytuacja nie upoważnia więc płatnika do dokonania korekty informacji PIT-11 bowiem w przypadku, gdy płatnik wystawił informację za rok w którym dokonał wypłaty nienależnego wynagrodzenia, wystawiona przez płatnika informacja sporządzona była prawidłowo, odzwierciedlała zaistniały w tym roku stan faktyczny, a więc wysokość faktycznie wypłaconych dochodów i faktycznie pobranych, a nie należnych, zaliczek na podatek dochodowy, tym samym brak jest podstaw prawnych do jej korygowania.
Należy jednak podkreślić, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierają postanowienia regulujące zmniejszenie dochodu do opodatkowania (w sytuacji gdy dana kwota przychodu jest zwracana), a tym samym wskazują w jaki sposób można odzyskać podatek w przypadku dokonania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy.
W sytuacji dokonania w roku podatkowym zwrotu nienależnie pobieranych świadczeń w całości, które uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, rozliczenie tego zwrotu następuje poprzez zastosowanie jednego z dwóch rozwiązań:
-przez płatnika na podstawie art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub
-przez podatnika na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 tej ustawy.
I tak, w myśl art. 41b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik dokonał zwrotu nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, przy ustalaniu wysokości podatku (zaliczek) płatnicy, o których mowa w art. 32, 33, 35 i 41, odejmują od dochodu kwotę dokonanych zwrotów, łącznie z pobranym podatkiem (zaliczką).
Powyższy przepis realizuje zasadę uwzględniania podatnikowi kwot przez niego zwróconych w możliwie najkrótszym czasie, czyli w rozliczeniach związanych z obliczeniem zaliczek na podatek. Zatem, płatnik, któremu podatnik zwrócił na skutek różnych okoliczności kwotę przez niego wcześniej wypłaconą, obowiązany jest pomniejszyć miesięczny dochód ustalany dla celów obliczenia zaliczki, o dokonany przez podatnika zwrot począwszy od miesiąca, w którym on nastąpił. Jeżeli kwota dokonanego zwrotu przekracza dochód danego miesiąca, płatnik może o powstałą różnicę pomniejszyć dochód z miesiąca następnego, aż do pełnego pomniejszenia. Przy czym, powyższe pomniejszenia mogą być stosowane przez płatnika wyłącznie w tym roku podatkowym, w którym podatnik dokonał zwrotu.
Jednak z treści wniosku wynika, że wypłata wynagrodzenia na Pana rzecz miała miejsce w 2025 r., jednakże zwrotu nienależnego wynagrodzenia planuje Pan dokonać w 2026 r., tj. w kolejnym roku podatkowym.
W takim bowiem przypadku, zgodnie z regulacją zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
Z kolei, w myśl art. 26 ust. 7h ww. ustawy:
Kwota, o której mowa w ust. 1 pkt 5, przekraczająca kwotę dochodu, o którym mowa w ust. 1, może być odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno po sobie następujących 5 latach podatkowych.
Jeżeli więc płatnik nie odliczy dokonanego przez podatnika zwrotu od bieżących dochodów podatnika, na skutek upływu roku podatkowego bądź osiągania przez niego niewielkich dochodów lub ustania źródła przychodu, wówczas odliczenia dokonuje sam podatnik na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który dokona tego poprzez odliczenie świadczenia od dochodu w zeznaniu rocznym, składanym za rok podatkowy, w którym dokonał zwrotu nienależnie pobranego wynagrodzenia.
Należy podkreślić, że zarówno art. 41b, jak i art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy sytuacji, w której zwracane przez podatnika nienależnie pobrane świadczenia uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, dlatego też zwrot ten dokonywany powinien być w kwocie brutto, tj. łącznie z pobranymi przez płatnika zaliczkami na podatek dochodowy, co gwarantuje odzyskanie przez podatnika kwoty tych zaliczek.
Zatem, jeśli otrzymany przez Pana przychód okazał się w części nienależny, to dokonując jego zwrotu w pełnej wysokości (w kwocie brutto) na rzecz Zleceniodawcy, jako zwrot nienależnie pobranego świadczenia, będzie mógł podlegać odliczeniu od dochodu osiągniętego w tym roku podatkowym, w którym nastąpi ten zwrot. Podstawą dokonania odliczenia zwrotu nienależnie pobranego wynagrodzenia, będzie dowód potwierdzający wpłatę (przelew, przekaz), ewentualnie wystawione przez Zleceniodawcę zaświadczenie. W przypadku zaś, gdy kwota odliczenia przekroczy kwotę dochodu uzyskanego przez Pana w danym roku, kwota ta będzie mogła zostać odliczona od dochodu uzyskanego w najbliższych kolejno następujących po sobie 5 latach podatkowych.
Kwotę zwróconą w danym roku podatkowym, należy wykazać w zeznaniu składanym za rok w którym dojdzie do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia oraz w załączniku PIT/O w pozycji „Zwrot nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększały dochód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nie zostały one potrącone przez płatnika”.
Wobec powyższego, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

