Interpretacja indywidualna z dnia 13 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.200.2026.2.KAB
Sprzedaż nieruchomości przez komornika sądowego w drodze egzekucji komorniczej traktowana jest jako jednolita odpłatna dostawa towarów, która podlega opodatkowaniu VAT w całości, o ile nie można jednoznacznie potwierdzić spełnienia warunków do zastosowania zwolnienia z opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej. Uzupełnił go Pan pismem z 16 kwietnia 2026 r. (wpływ 16 kwietnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest komornikiem sądowym prowadzącym postępowanie egzekucyjne z nieruchomości, działającym jako płatnik podatku od towarów i usług na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
W ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego Wnioskodawca dokona sprzedaży w drodze licytacji publicznej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z prawem własności budynków stanowiących odrębną nieruchomość.
Przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość położona w miejscowości (...), gmina (...), obejmująca działki ewidencyjne nr 1 oraz 2, objęte księgą wieczystą nr (…).
Dłużnikiem jest spółka akcyjna będąca podatnikiem podatku od towarów i usług. Jako podstawę nabycia praw do nieruchomości przez spółkę w dziale II księgi wieczystej wskazano wyrok zaoczny z 9 maja 2005 r.
Nieruchomość ma charakter złożony i obejmuje grunty o różnym przeznaczeniu oraz sposobie zagospodarowania.
Działka nr 1
Działka jest zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym oraz budynkami gospodarczymi. Budynki te zostały wybudowane w przeszłości i były wykorzystywane do celów mieszkalnych oraz gospodarczych. Część lokali była użytkowana przez najemców lub użytkowników.
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka obejmuje tereny: zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej (MN, MW), zieleni urządzonej (ZP), oraz w niewielkiej części tereny komunikacyjne.
Działka nr 2
Działka nr 2 o powierzchni 148 100 m² ma charakter mieszany i obejmuje zarówno tereny zabudowane, jak i niezabudowane.
Na działce znajdują się:
‒budynek mieszkalny (dwór) z początku XX wieku, obecnie użytkowany na cele mieszkalne,
‒budynek mieszkalny powstały z adaptacji budynku biurowego,
‒obiekty gospodarcze o charakterze nietrwałym, nieprzedstawiające wartości rynkowej.
Budynek dworu znajduje się w złym stanie technicznym, z istotnymi uszkodzeniami konstrukcyjnymi (m.in. zawalenia stropów, uszkodzenia dachu, zawilgocenie), a część lokali jest zdewastowana i wymaga znacznych nakładów remontowych. Część zabudowy znajdującej się uprzednio na nieruchomości została rozebrana.
Przeznaczenie w planie miejscowym
Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka nr 2 obejmuje: tereny rolne (R) – ok. 102 000 m², tereny przeznaczone pod zabudowę (MN, MW, U) – ok. 44 800 m², tereny komunikacyjne i uzupełniające.
Sprzedaż nieruchomości nastąpi w trybie egzekucji komorniczej i obejmuje jedną nieruchomość jako całość, bez jej podziału geodezyjnego.
Nieruchomość obejmuje jednak części o odmiennym przeznaczeniu i charakterze, tj.: część zabudowaną budynkami, część niezabudowaną o charakterze rolnym, część niezabudowaną przeznaczoną pod zabudowę. Ponadto część obiektów znajdujących się na nieruchomości nie przedstawia wartości użytkowej lub została rozebrana, co powoduje, że w tej części grunt ma charakter ekonomicznie niezabudowany.
Wnioskodawca nie posiada kontaktu z Dłużnikiem oraz nie ma możliwości uzyskania informacji dotyczących historii podatkowej nieruchomości, w szczególności w zakresie pierwszego zasiedlenia, poniesionych nakładów ulepszeniowych oraz prawa do odliczenia podatku VAT. Wnioskodawca opiera się wyłącznie na dostępnej dokumentacji, w tym operacie szacunkowym oraz oględzinach nieruchomości.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
Zgodnie z treścią działu II księgi wieczystej, podstawę ujawnienia prawa użytkowania wieczystego stanowi wyrok zaoczny Sądu Rejonowego w (...) z 9 maja 2005 r., sygn. akt (...).
W związku z powyższym nabycie nieruchomości przez Dłużnika nie nastąpiło w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, lecz na podstawie orzeczenia sądu. Tym samym nabycie nieruchomości nie było opodatkowane podatkiem VAT oraz nie było dokumentowane fakturą VAT.
Z uwagi na powyższe należy wskazać, że Dłużnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu przedmiotowych nieruchomości.
Dłużnik jest spółką prawa handlowego. Z danych rejestrowych wynika, że przedmiotem działalności spółki była w szczególności działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki (PKD 62.02.Z), a także kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.10.Z). Jednocześnie z dostępnych danych wynika, że wobec spółki podejmowane były czynności zmierzające do jej likwidacji, status NIP spółki widnieje jako „uchylony”, a w rejestrze VAT spółka nie figuruje. Z dostępnych informacji wynika, że spółka nie prowadzi obecnie faktycznej działalności gospodarczej.
Na podstawie operatu szacunkowego oraz oględzin nieruchomości ustalono, że: działka nr 1 jest zabudowana budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym i była wykorzystywana do celów mieszkalnych, działka nr 2 jest częściowo zabudowana (budynek dworu oraz budynek mieszkalny), a w pozostałej części stanowi grunty rolne oraz tereny niezagospodarowane. Wnioskodawca nie posiada pełnych informacji, czy i w jakim zakresie nieruchomości były wykorzystywane przez Dłużnika do działalności gospodarczej. Z dostępnych informacji wynika, że spółka od wielu lat nie prowadzi faktycznej działalności, a nieruchomości nie były przedmiotem aktywnego zagospodarowania przez Dłużnika.
Wnioskodawca nie posiada informacji, czy budynki były formalnie przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów cywilnoprawnych, ani kiedy ewentualne umowy zostały zawarte i na jaki okres. Z ustaleń poczynionych w trakcie oględzin wynika, że lokale były faktycznie zamieszkiwane, a osoby w nich przebywające wskazywały na ponoszenie opłat związanych z korzystaniem z lokali.
Z dostępnych informacji nie wynika, aby Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie budynków lub lokali przekraczające 30% ich wartości początkowej. Z ustaleń wynika, że ewentualne prace remontowe były wykonywane przez osoby zamieszkujące lokale, bez udziału Dłużnika.
Brak powyższych informacji wynika z obiektywnego braku możliwości ich uzyskania. Wnioskodawca podejmował próby uzyskania informacji od Dłużnika, jednakże kontakt ze Spółką jest w praktyce niemożliwy. Korespondencja kierowana na adres siedziby Dłużnika wraca jako niepodjęta. Stan ten znajduje potwierdzenie również w dostępnych danych rejestrowych wskazujących na brak aktywności podmiotu (uchylony NIP, brak rejestracji jako podatnik VAT, podejmowane czynności likwidacyjne). W konsekwencji Wnioskodawca nie ma możliwości pozyskania dokumentacji dotyczącej historii podatkowej nieruchomości ani uzyskania wyjaśnień od Dłużnika. Wnioskodawca opiera się wyłącznie na dostępnych dokumentach, w szczególności operacie szacunkowym, danych ewidencyjnych oraz oględzinach nieruchomości.
Wnioskodawca wskazuje, że opis zdarzenia przyszłego został uzupełniony w zakresie możliwym do ustalenia przy dochowaniu należytej staranności, z uwzględnieniem specyfiki postępowania egzekucyjnego, braku współpracy ze strony Dłużnika oraz jego faktycznej nieaktywności gospodarczej.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym sprzedaż nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej, obejmującej grunty o różnym przeznaczeniu (zabudowane, rolne oraz przeznaczone pod zabudowę), powinna być opodatkowana podatkiem VAT w całości, czy też należy zastosować odmienne zasady opodatkowania do poszczególnych części nieruchomości?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy jest on zobowiązany jako płatnik podatku VAT do wyodrębnienia części nieruchomości podlegających odmiennym zasadom opodatkowania. Dostawa przedmiotowej nieruchomości nie może być traktowana jako jednolita dostawa dla celów podatku VAT, lecz powinna zostać rozliczona w sposób mieszany.
Nie jest dopuszczalne zastosowanie jednolitego sposobu opodatkowania do całej nieruchomości, z uwagi na jej zróżnicowany charakter, obejmujący zarówno tereny zabudowane, grunty rolne, jak i tereny przeznaczone pod zabudowę.
W konsekwencji Wnioskodawca jest zobowiązany do opodatkowania podatkiem VAT tej części nieruchomości, która stanowi teren budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, przy jednoczesnym zastosowaniu zwolnienia z podatku VAT do pozostałych części nieruchomości, w szczególności do gruntów rolnych oraz części zabudowanych spełniających przesłanki zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 9 i 10 ustawy o VAT.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że przy ustalaniu podstawy opodatkowania nie jest możliwe oparcie się wyłącznie na kryterium powierzchniowym, z uwagi na istotne zróżnicowanie wartości poszczególnych części nieruchomości.
W związku z powyższym Wnioskodawca przyjmie metodę wartościową, polegającą na przypisaniu odpowiedniej części ceny sprzedaży do poszczególnych części nieruchomości według ich wartości, wynikających z operatu szacunkowego.
Podejście to znajduje uzasadnienie w tym, że poszczególne części nieruchomości (w szczególności grunty rolne oraz tereny przeznaczone pod zabudowę) charakteryzują się istotnie odmienną wartością jednostkową, co powoduje, że proporcja powierzchniowa nie odzwierciedla rzeczywistego udziału ekonomicznego tych części w całkowitej wartości nieruchomości.
W konsekwencji podstawę opodatkowania podatkiem VAT stanowić będzie ta część ceny sprzedaży, która odpowiada wartości części nieruchomości stanowiącej teren budowlany, ustalonej w oparciu o operat szacunkowy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.
Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.
Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zgodnie z którym:
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów tej ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 i 7 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zatem należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
Według przepisu art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej, należy stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który będzie działał w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy.
Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik - właściciel danej nieruchomości - jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży tej nieruchomości, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.
Z wniosku wynika, że Dłużnikiem jest Spółka akcyjna będąca podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego dokona Pan sprzedaży w drodze licytacji publicznej prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z prawem własności budynków stanowiących odrębną nieruchomość. Przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość obejmująca działki ewidencyjne nr 1 oraz 2, objęte księgą wieczystą nr (…).
Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż w drodze licytacji ww. nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
W rozpatrywanej sprawie w pierwszej kolejności należy wskazać, że sprzedaż w drodze licytacji komorniczej przedmiotowej nieruchomości, będącej własnością Dłużnika - podatnika podatku VAT, wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy. W konsekwencji, transakcja ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Odnosząc się więc do Pana wątpliwości należy zauważyć, że przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów mogące mieć zastosowanie w przedmiotowej sprawie zostały określone w art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 i 10a ustawy, zawierających zwolnienie dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających określone w tych przepisach warunki.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a)wybudowaniu lub
b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a)w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b)dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Ponadto, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W tym miejscu należy wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, budowle lub ich części rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogicznie opodatkowanie podatkiem VAT, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
W okolicznościach opisanej we wniosku sprawy wskazać także należy art. 43 ust. 21 ustawy:
Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
Powyższe oznacza, że dostawa towarów dokonana w trybie egzekucji jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.
W analizowanej sprawie przedstawiony opis zdarzenia przyszłego nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy sprzedaż przez Pana w drodze licytacji komorniczej budynków znajdujących się na działkach nr 2 i 1, będzie korzystać ze zwolnień od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 albo pkt 10a bądź pkt 2 ustawy, gdyż brak jest informacji niezbędnych do dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów. Wskazał Pan bowiem w opisie sprawy, że nie posiada Pan kontaktu z Dłużnikiem oraz nie ma możliwości uzyskania informacji dotyczących historii podatkowej nieruchomości, w szczególności w zakresie pierwszego zasiedlenia, poniesionych nakładów ulepszeniowych oraz prawa do odliczenia podatku VAT. Opiera się Pan wyłącznie na dostępnej dokumentacji, w tym operacie szacunkowym oraz oględzinach nieruchomości. Wskazał Pan również, że nie posiada Pan pełnych informacji, czy i w jakim zakresie nieruchomości były wykorzystywane przez Dłużnika. Dodatkowo, zaznacza Pan, że z dostępnych informacji nie wynika, aby Dłużnik ponosił wydatki na ulepszenie budynków lub lokali przekraczające 30% ich wartości początkowej, przy czym nadmienia Pan, że ewentualne prace remontowe były wykorzystywane przez osoby zamieszkujące bez udziału Dłużnika. Zatem przedstawione przez Pana informacje dotyczące nieruchomości nie są jednoznaczne do stwierdzenia, czy w związku ze sprzedażą nieruchomości będzie możliwość zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 albo pkt 10a bądź pkt 2 ustawy, czy też nie.
Brak powyższych informacji wynika z obiektywnego braku możliwości ich uzyskania. Podejmował Pan próby uzyskania informacji od Dłużnika, jednakże kontakt ze Spółką jest w praktyce niemożliwy. Korespondencja kierowana na adres siedziby Dłużnika wraca jako niepodjęta. Stan ten znajduje potwierdzenie również w dostępnych danych rejestrowych wskazujących na brak aktywności podmiotu (uchylony NIP, brak rejestracji jako podatnik VAT, podejmowane czynności likwidacyjne). W konsekwencji, nie ma Pan możliwości pozyskania dokumentacji dotyczącej historii podatkowej nieruchomości ani uzyskania wyjaśnień od Dłużnika.
W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione, o ile podjęte przez Pana udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od Dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku.
Zaznaczyć jednocześnie należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Pana nie była przedmiotem mojej analizy.
Tym samym, w analizowanym przypadku, sprzedaż w drodze licytacji komorniczej nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz budynkami gospodarczymi znajdującymi się na działce nr 1 oraz nieruchomości zabudowanej budynkiem dworu i budynkiem mieszkalnym znajdującym się na działce nr 2, będzie podlegała opodatkowaniu właściwą stawką podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 21 ustawy. Jednocześnie, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy, dostawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym posadowione są ww. budynki również będzie opodatkowana podatkiem VAT, na podstawie art. 43 ust. 21 ustawy. Jednocześnie nadmienić należy, że w tej konkretnej sytuacji nie ma konieczności – tak jak wskazał Pan we wniosku – stosować odmienne zasady opodatkowania poszczególnych części nieruchomości, dzieląc je na tereny budowlane czy grunty rolne.
Zatem, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


