Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDWL.4011.15.2026.1.JK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 31 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od 2021 roku prowadzi Pani działalność gospodarczą pod nazwą X. Głównym przedmiotem Pani działalności jest świadczenie usług marketingowych i reklamowych (PKD 73.11.Z). Pani oferta obejmuje w szczególności realizację kompleksowych kampanii marketingowych, produkcję treści wizualnych (sesje zdjęciowe, wideo na potrzeby social media) oraz tworzenie strategii wizerunkowych i content marketingowych.

Forma opodatkowania i ewidencja: Dla prowadzonej działalności wybrała Pani opodatkowanie na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Prowadzi Pani ewidencję w formie Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów (PKPiR). Nie jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.

Zakup i rola psa w firmie: 16 lutego 2026 r. dokonała Pani zakupu psa rasy hawańczyk. Pies został nabyty z przeznaczeniem do aktywnego wykorzystywania w działalności jako pies-model (żywy rekwizyt). Wybór rasy podyktowany był jej fotogenicznością oraz łagodnym usposobieniem, niezbędnym do pracy podczas sesji zdjęciowych. Pies bierze udział w zaplanowanych sesjach zdjęciowych, nagraniach wideo (...) oraz budowaniu identyfikacji wizualnej Pani usług.

Niezbędność i związek z przychodem: Pies jest elementem niezbędnym do realizacji zleceń dla klientów wymagających obecności zwierzęcia (np. marki promujące produkty pet-friendly lub biura przyjazne zwierzętom). Wykorzystanie własnego psa pozwala na uniezależnienie się od agencji zewnętrznych, redukcję kosztów operacyjnych i pełną kontrolę nad przygotowaniem modela do warunków studyjnych. Posiadanie psa bezpośrednio umożliwia Pani świadczenie wyspecjalizowanych usług, co generuje konkretny przychód z wystawianych faktur.

Szkolenie i opieka: Pies przechodzi szkolenie podstawowe (obecnie we własnym zakresie, w przyszłości z trenerem), które polega na nauce pracy w warunkach profesjonalnej produkcji (światła, kamery, obcy ludzie). Za codzienną opiekę (karmienie, spacery, kondycja) odpowiada wyłącznie Pani, co jest niezbędne dla budowania więzi i posłuszeństwa psa na planie.

Miejsce przebywania i czas pracy:

Miejsce: W godzinach pracy pies przebywa w Pani gabinecie/biurze (wydzielona część nieruchomości na cele (...)) oraz w lokalizacjach sesji. Poza godzinami pracy pies przebywa w części mieszkalnej nieruchomości (obszar niezwiązany z (...)), pozostając pod Pani opieką.

Czas: Ze względu na nienormowany czas pracy w agencji, pies jest dostępny dla potrzeb klientów w godzinach 8:00-20:00. Średni dzienny czas faktycznego wykorzystania psa na potrzeby (...) (sesje, treningi, przygotowanie) wynosi ok. 3-4 godziny. Pozostały czas to czas prywatny/odpoczynek zwierzęcia.

Wykorzystanie mieszane i podział kosztów: Pies nie będzie wykorzystywany wyłącznie na potrzeby działalności gospodarczej (wykorzystanie mieszane). Istnieje jednak możliwość obiektywnego określenia zakresu wykorzystania poprzez rejestr czasu pracy psa. Wydatki wspólne będą rozliczane proporcją czasu pracy do czasu prywatnego, a wydatki stricte zawodowe (szkolenia pod sesje, akcesoria robocze) w 100%.

Katalog wydatków objętych wnioskiem:

- Przedmiotem interpretacji jest następujący zamknięty katalog wydatków: Jednorazowy koszt zakupu psa.

- Koszty bieżącego utrzymania: karma i suplementy (kondycja sierści), opieka weterynaryjna (profilaktyka i leczenie), usługi groomerskie (przygotowanie do sesji). Koszty szkoleń (podstawowe i specjalistyczne pod kątem pracy w sesjach).

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, wydatki poniesione na: zakup psa rasy hawańczyk, jego bieżące utrzymanie, na które składa się zamknięty katalog kosztów: karma i suplementy, opieka weterynaryjna, usługi groomerskie oraz niezbędne akcesoria do pracy, szkolenia psa (podstawowe oraz specjalistyczne pod kątem pracy w sesjach marketingowych), mogą w całości (w przypadku wydatków stricte zawodowych) oraz w części wynikającej z obiektywnego współczynnika czasu pracy psa (w przypadku wydatków o charakterze mieszanym) stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie, odpowiedź na zadane pytanie brzmi: TAK, opisane wydatki związane z zakupem, szkoleniem oraz bieżącym utrzymaniem psa rasy hawańczyk mogą stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (u.p.d.o.f.).

Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W Pani przypadku pies pełni rolę żywego rekwizytu i modela, co jest bezpośrednią odpowiedzią na zapotrzebowanie Pani klientów (marki pet-friendly, kampanie biur przyjaznych zwierzętom). Bez posiadania i przygotowania psa do pracy nie byłaby Pani w stanie rzetelnie wykonać tych zleceń i osiągnąć z nich przychodu. Istnieje jasny związek między wydatkiem a przychodem. Zakup psa, jego specjalistyczne szkolenie (nabycie „umiejętności” pracy na planie) oraz dbałość o jego wygląd (grooming, wysokiej jakości karma) są niezbędne, aby „narzędzie pracy”, jakim w tym przypadku jest pies-model, spełniało standardy rynkowe sesji marketingowych. Wydatki te są racjonalnie uzasadnione ekonomicznie – posiadanie własnego psa-modela jest tańsze i bardziej efektywne niż każdorazowy wynajem modeli z agencji zewnętrznych.

Charakter wydatku a cele osobiste:

Wydatki te nie są wydatkami o charakterze czysto osobistym. Choć pies jest żywym stworzeniem i przebywa z Panią poza godzinami pracy, jego nabycie nastąpiło stricte w celu gospodarczym. W celu zachowania rzetelności podatkowej, zamierza Pani rozliczać koszty w następujący sposób:

Wydatki 100% kosztów: zakup psa, szkolenia pod sesje, akcesoria robocze (transporter, rekwizyty) – jako wydatki warunkujące możliwość świadczenia specjalistycznych usług.

Wydatki proporcjonalne: karma, weterynarz, podstawowa opieka – rozliczane według obiektywnego współczynnika czasu wykorzystania psa w działalności (średnio 3-4 h dziennie) w stosunku do doby.

Takie podejście wyklucza finansowanie potrzeb osobistych z przychodów firmy. Wydatki na zakup i utrzymanie psa nie zostały wymienione w tzw. „negatywnym katalogu” kosztów (art. 23 u.p.d.o.f.), co przy wykazaniu ich związku z przychodem pozwala na zaliczenie ich do kosztów podatkowych.

Biorąc pod uwagę specyfikę Pani branży (marketing wizualny) oraz udokumentowany udział psa w realizowanych projektach (materiały zdjęciowe, umowy), wydatki te są celowe, racjonalne i bezpośrednio służą osiąganiu przychodów z Pani działalności gospodarczej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Przyjmuje się zatem, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte w cytowanym wcześniej art. 22 ust. 1 ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Należy zauważyć, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo (przychód).

W związku z powyższym, kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powyższego uznać więc należy, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- został właściwie udokumentowany,

- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Należy również podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania przychodu z danego źródła pomniejszają zatem przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są wobec tego ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.

Wskazane przez Panią wydatki poniesione na: zakup psa rasy hawańczyk, jego bieżące utrzymanie, na które składa się zamknięty katalog kosztów: karma i suplementy, opieka weterynaryjna, usługi groomerskie oraz niezbędne akcesoria do pracy, szkolenia psa (podstawowe oraz specjalistyczne pod kątem pracy w sesjach marketingowych), nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 tej ustawy, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem NSA z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16 ‒ „Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.”

W konsekwencji, kwestia kwalifikacji poniesionych wydatków do kosztów uzależniona jest od wykazania przez podatnika związku przyczynowo-skutkowego, czyli udowodnienia, że wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła tego przychodu.

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego NSA odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15 gdzie stwierdził, że: „Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy”.

W doktrynie wskazuje się, że zwrot „w celu uzyskania przychodu” nie powinien być interpretowany zbyt szeroko. Możliwość uzyskania przychodu przez dokonanie danego wydatku powinna być oceniana z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i praktyki obrotu gospodarczego. Nie jest bowiem wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest czysto teoretyczna.

Skoro zatem jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Zauważyć należy, że istnieje grupa zakupów, które nie mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą, gdyż ponoszą je osoby fizyczne niezależnie od tego, czy prowadzą działalność gospodarczą, czy też takiej działalności nie prowadzą. Każdy, niezależnie od tego jaki wykonuje zawód, dokonuje zakupu tego typu towarów, rzeczy, czy zwierząt.

Zgodnie z wyrokiem NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11: „Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku”.

Zatem, kosztem uzyskania przychodu będą mogły być wydatki w takiej części, w jakiej pies będzie wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, a nie dla celów prywatnych.

W opisie sprawy wskazała Pani, że pies został nabyty z przeznaczeniem do aktywnego wykorzystywania w działalności jako pies-model (żywy rekwizyt). Wybór rasy podyktowany był jej fotogenicznością oraz łagodnym usposobieniem, niezbędnym do pracy podczas sesji zdjęciowych. Pies bierze udział w zaplanowanych sesjach zdjęciowych, nagraniach wideo (...) oraz budowaniu identyfikacji wizualnej Pani usług. Co istotne, podała Pani, że pies jest elementem niezbędnym do realizacji zleceń dla klientów wymagających obecności zwierzęcia (np. marki promujące produkty pet-friendly lub biura przyjazne zwierzętom). Podkreśliła Pani, że wykorzystanie własnego psa pozwala na uniezależnienie się od agencji zewnętrznych, redukcję kosztów operacyjnych i pełną kontrolę nad przygotowaniem modela do warunków studyjnych. Posiadanie psa bezpośrednio umożliwia Pani świadczenie wyspecjalizowanych usług, co generuje konkretny przychód z wystawianych faktur.

Mając na uwadze powyższe okoliczności wynikające z powołanych przepisów prawa, w świetle zaprezentowanego opisu stanu faktycznego, stwierdzam, że wydatki poniesione na: zakup psa, jego bieżące utrzymanie, na które składa się zamknięty katalog kosztów: karma i suplementy, opieka weterynaryjna, usługi groomerskie oraz niezbędne akcesoria do pracy, szkolenia psa (podstawowe oraz specjalistyczne pod kątem pracy w sesjach marketingowych),

-mogą w całości (w przypadku wydatków stricte zawodowych) oraz

-w części wynikającej z obiektywnego współczynnika czasu pracy psa (w przypadku wydatków o charakterze mieszanym)

stanowić koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią pozarolniczej działalnościgospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast wydatki związane z zakupem, oraz utrzymaniem psa, w części, w jakiej pies jest wykorzystywany na cele prywatne, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów – zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Powyższe wydatki, mimo że nie są ujęte w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, nie mogą stanowić kosztów podatkowych, z uwagi na ich osobisty charakter.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy wskazać, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jestem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Panią oraz Pani stanowiskiem, tym samym dokonaliśmy wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Ponadto, pamiętać należy, że to na Pani, jako odnoszącemu korzyść z faktu zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży obowiązek wykazania w jakiej części wydatki te mają związek z prowadzoną przez Panią pozarolniczą działalnością gospodarczą oraz obowiązek ich właściwego udokumentowania.

Jeżeli przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego różnić się będzie od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.