Wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2026 r., sygn. III SA/Łd 42/26

Decyzja odmowy umorzenia składek przez ZUS była zasadna i zgodna z przepisami prawa. Sytuacja przedsiębiorcy nie spełniała kryteriów nadzwyczajności uzasadniających umorzenie zadłużenia według ustawy i rozporządzenia, a potencjał spłaty zadłużenia z bieżących i przyszłych przychodów istniał.

Dnia 17 kwietnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 7 listopada 2025 roku nr 2062/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z 7 listopada 2025 r., nr 2062/2025 Zakład Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 28 ust. 2, 3, 3a i art. 32 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 350, dalej: u.s.u.s.) oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności i z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. nr 141, poz. 1365, dalej: rozporządzenie), odmówił A. P. umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem składek w łącznej kwocie 77 929,98 zł, w tym na: