Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.59.2026.2.AW
Usługi kształcenia zawodowego, świadczone zgodnie z odrębnymi przepisami prawa dla fizjoterapeutów i innych medyków, korzystają z zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT; wyjątek stanowią świadczenia realizowane za granicą, podlegające opodatkowaniu zgodnie z miejscem świadczenia.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w części uznania planowanych szkoleń/kursów, których uczestnikami będą fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze, pielęgniarki i położne, za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, oraz zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy ww. usług w formie szkoleń/kursów jest nieprawidłowe w części zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy świadczonych za granicą.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 17 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
·uznania planowanych szkoleń/kursów, których uczestnikami będą fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze, pielęgniarki i położne, za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy;
·zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy ww. usług w formie szkoleń/kursów;
·zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy świadczonych za granicą.
Uzupełnił go Pan pismem z 21 kwietnia 2026 r. (wpływ 21 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod firmą (…).
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i w dacie złożenia niniejszego wniosku nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
W CEIDG Wnioskodawca wskazał następujące kody PKD prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej:
Przeważająca działalność gospodarcza (kod PKD2007): 86.90.A Działalność fizjoterapeutyczna
Wykonywana działalność gospodarcza (kody PKD2007):
86.90.A Działalność fizjoterapeutyczna,
47.74.Z Sprzedaż detaliczna wyrobów medycznych, włączając ortopedyczne, prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach,
68.20.Z Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,
74.30.Z Działalność związana z tłumaczeniami,
85.51.Z Pozaszkolne formy edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych,
85.59.A Nauka języków obcych,
85.59.B Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane,
86.21.Z Praktyka lekarska ogólna,
86.22.Z Praktyka lekarska specjalistyczna,
86.90.C Praktyka pielęgniarek i położnych,
86.90.D Działalność paramedyczna,
86.90.E Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana,
96.02.Z Fryzjerstwo i pozostałe zabiegi kosmetyczne,
96.04.Z Działalność usługowa związana z poprawą kondycji fizycznej.
Wnioskodawca z zawodu jest fizjoterapeutą i posiada taki tytuł zawodowy. W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, Wnioskodawca między innymi zajmuje się pracą z pacjentami w ramach fizjoterapii, zaś drugą dziedziną, którą chce rozwijać są szkolenia. Do tej pory większość szkoleń Wnioskodawca prowadził w ramach spółki cywilnej, której jest wspólnikiem, a teraz planuje w ramach jednoosobowej działalności wykonywać szkolenia.
Wnioskodawca planuje prowadzić szkolenia dla jednego podmiotu – Sp. z o o. Spółka z o.o. pozyskuje klientów, którzy jako uczestnicy szkoleń płacą za uczestnictwo w nich. Szkolenia odbywać się będą w różnych miastach Polski. Wnioskodawca wystawiać będzie fakturę VAT dla Spółki z o.o. za przeprowadzenie każdego szkolenia. Uczestnikami takich szkoleń będą głównie fizjoterapeuci z prawem wykonywania zawodu (PWZ), również m.in. osteopaci, lekarze, a także w zakresie wybranych szkoleń: pielęgniarki i położne. Mniejszą część stanowią osoby bez prawa do wykonania zawodu – głównie studenci. Uczestnikami niektórych szkoleń mogą być także technicy masażu. Uczestnicy szkoleń często samodzielnie za nie płacą z własnych środków finansowych, ale zdarzają się też osoby uczestniczące w szkoleniach, które uzyskują dofinansowanie z BUR (Baza Usług Rozwojowych) lub (KFS) Krajowego Funduszu Szkoleń. Liczba uczestników na szkoleniach jest różna.
Wnioskodawca planuje współpracę z powyższą Spółką z o.o. w zakresie szkoleń na zasadach jak opisane powyżej. Wnioskodawca nie wyklucza przeprowadzania w przyszłości szkoleń online lub w formule hybrydowej (połączenie szkolenia stacjonarnego i online).
Wnioskodawca zamierza także wystawiać faktury VAT za szkolenia dla innych podmiotów, w tym za przeprowadzenie szkoleń za granicą – w Chorwacji i Słowacji.
W przyszłości Wnioskodawca również planuje kontynuację szkoleń realizowanych na zlecenie innych pomiotów, jak również nie wyklucza realizacji samodzielnych szkoleń, gdzie Wnioskodawca będzie ich organizatorem.
Niniejszy wniosek o interpretację dotyczy następujących szkoleń/kursów realizowanych przez Wnioskodawcę:
I.X – moduł I
Kurs skierowany do: fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy, studentów co najmniej 3 roku fizjoterapii, pielęgniarki i położne z prawem wykonywania zawodu.
Celem kursu „X – moduł I” jest zapoznanie uczestników z zasadami bezpiecznego i skutecznego stosowania tej formy terapii, nabycie wiedzy teoretycznej z zakresu neurofizjologicznego mechanizmu działania, protokołu postępowania, wskazań oraz przeciwwskazań do terapii. Większość szkolenia to zajęcia praktyczne obejmujące anatomię palpacyjną, lokalizację punktów spustowych i metodykę samego igłowania. Program kursu przekazuje wiedzę na temat bezpiecznych i efektywnych technik leczenia problemów mięśniowo-powięziowych oraz dolegliwości bólowych, omawia nową klasyfikację urazów mięśniowych (uwzględniającą problemy funkcjonalne mięśni), uczy właściwego dawkowania zabiegu oraz umiejętnego wprowadzania progresji bodźcowania w zależności od stanu i reaktywności pacjenta.
Igłowanie nie powinno być stosowane jako monoterapia dlatego omawiane jest w trakcie kursu między innymi progresje treningowe w leczeniu tendinopatii. W trakcie kursu wiele uwagi poświęca się na palpację poszczególnych mięśni i lokalizowanie struktur nerwowo-naczyniowych, prowadzący pokazuje kiedy igłowanie może pomóc oraz w jakich sytuacjach nie powinno się tej techniki stosować.
Na kursie omawiane są techniki igłowania powierzchownego (SDN) i głębokiego (DDN) do stymulacji śródmięśniowej, przedstawia się protokół postępowania wspomagający efekt igłoterapii oraz pokazuje się, w jaki sposób łączyć igłoterapię z innymi formami terapii.
Program kursu obejmuje zarówno część teoretyczną i praktyczną, a więc następujące zagadnienia:
(…)
W przyszłości Wnioskodawca planuje realizować szkolenia/kursy z powyższej tematyki według tego samego programu lub zaktualizowanego programu w oparciu o nowe zagadnienia i uaktualnioną wiedzę medyczną.
Kolejne szkolenie:
II.Y – moduł II
Ten kurs skierowany jest do uczestników kursu „X – moduł I” oraz dla uczestników innych szkoleń z zakresu Suchego Igłowania w wymiarze min. 18 godz. (po przesłaniu skanu certyfikatu potwierdzającego udział). Warunkiem udziału jest też prawo wykonywania zawodu fizjoterapeuty, lekarza, pielęgniarki i położnej lub legitymacja studencka potwierdzająca, że osoba jest co najmniej na 3 roku fizjoterapii.
Cel kursu według opisu obejmuje poszerzenie wiedzy teoretycznej oraz praktycznych umiejętności w zastosowaniu suchego igłowania. Ponadto nabycie praktycznych umiejętności w wykorzystaniu śródmięśniowej elektrycznej stymulacji (IMES).
Program kursu obejmuje zarówno część teoretyczną i praktyczną, a więc następujące zagadnienia:
(…)
W przyszłości Wnioskodawca planuje realizować szkolenia/kursy z powyższej tematyki według tego samego programu lub zaktualizowanego programu w oparciu o nowe zagadnienia i uaktualnioną wiedze medyczną.
Kolejny kurs:
III.Z
Kurs jest skierowany do: fizjoterapeutów, techników-masażystów, studentów co najmniej 2 roku fizjoterapii. Na kursie punktów spustowych poza fizjoterapeutami dopuszczani są też technicy masażu. U wszystkich weryfikowane są dokumenty, tj. prawo wykonywania zawodu lub dyplom ukończenia uczelni/technikum.
Według opisu szkolenia w czasie szkolenia omawiane są koncepcje pionierów terapii, czyli dr Janet Travell i Davida Simmonsa: definicje, klasyfikacje i hipotezy odnośnie powstawania punktów spustowych oraz krytyczne opinie dotyczące MTrPs. Terapia MTrPs może być bardzo przydatnym narzędziem pracy terapeuty pod warunkiem, że wcześniej dobrze zdiagnozuje on problem pacjenta.
Według opisu szkolenia uczestnik szkolenia nauczy się palpacji oraz najskuteczniejszych sposobów terapii, takich jak: ucisk ischemiczny, pozycyjne rozluźnianie, techniki nerwowo-mięśniowe, MET – wykorzystanie PIR i hamowania reciprokalnego. Dodatkowo krótko zostanie omówiona inna opcja terapeutyczna – suche igłowanie (dry needling). Uzupełnieniem terapii będą skuteczne i bezpieczne techniki mobilizacji.
Program szkolenia obejmuje:
(…)
W przyszłości Wnioskodawca planuje realizować szkolenia/kursy z powyższej tematyki według tego samego programu lub zaktualizowanego programu w oparciu o nowe zagadnienia i uaktualnioną wiedzę medyczną.
Kolejne szkolenie.
IV.W
Celem kursu „W” jest usystematyzowanie wiedzy na temat diagnostyki w fizjoterapii neuro-ortopedycznej. Podczas szkolenia omawiane są różne podejścia diagnostyczne w terapii manualnej: od Cyriaxa, przez Kaltenborna/Maitlanda/McKenziego/Muliigana po tuzów neuromobilizacji – Butlera czy Shacklocka. Omawiana jest ewolucja, poczynając od modelu biomedycznego poprzez biopsychospołeczny, kończąc na powstaniu nowej „gałęzi” terapii (przydatnej szczególnie w leczeniu pacjentów chronicznych), tzw. pain neuroscience education (PNE), której najbardziej znanymi przedstawicielami są Louis Gifford, Lorimer Moseley czy Peter O’Sullivan. Szczególny nacisk w trakcie szkolenia prowadzący poświęca na aspekt wnioskowania klinicznego, czyli prowadzenie wywiadu oraz procesowanie tych informacji w połączeniu z badaniem funkcjonalnym, w celu postawienia hipotez dotyczących problemu pacjenta. Bazą do wnioskowania jest omówienie fizjologii, mechanizmów i wzorców bólowych. Sposób badania i leczenia pacjenta powinien być utorowany zwłaszcza poprzez określenie dominującego mechanizmu bólowego.
Zgodnie z opisem szkolenie: biorąc pod uwagę aspekty praktyczne i badanie funkcjonalne, nie jest możliwa demonstracja badania wszystkich okolic, ale wykonuje się badanie neurologiczne i znaczną część czasu poświęca się na testowanie neurodynamiczne, w połączeniu z palpacją nerwów.
Podsumowując, „W” jest szkoleniem skierowanym zarówno dla początkujących terapeutów, jak i dla osób, które ukończyły już wiele szkoleń, ale gubią się jeszcze w różnych, poznanych dotąd, podejściach diagnostycznych.
Program szkolenia obejmuje.
(…)
W przyszłości Wnioskodawca planuje realizować szkolenia/kursy z powyższej tematyki według tego samego programu lub zaktualizowanego programu w oparciu o uaktualnioną wiedzę medyczną.
Wnioskodawca planuje też prowadzić szkoleniu z suchego igłowania (dokładna nazwa w ramach programu specjalizacji to Stymulacja śródmięśniowa - Dry Needling) w ramach specjalizacji z fizjoterapii dla jednostki akredytowanej przez Ministerstwo Zdrowia. Program szkolenia jest określony przez CMKP (www.cmkp.edu.pl) i nadzorowany przez Ministerstwo Zdrowia – program specjalizacji w dziedzinie fizjoterapii.
Ponadto Wnioskodawca planuje w przyszłości realizację szkoleń w ramach (…) – 3 letni projekt szkoleniowy, którego uczestnikami będą fizjoterapeuci. Wnioskodawca będzie prowadził szkolenia z Diagnostyki oraz z suchego igłowania.
Należy też podkreślić, że Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej (…) w ramach której została wydana korzystna dla spółki interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z (…) znak: (…), z której wynika, że stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług szkoleniowych – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy – świadczonych na rzecz fizjoterapeutów, lekarzy specjalistów: anestezjologii, specjalistów rehabilitacji i ortopedów – jest prawidłowe.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Na zadane w wezwaniu pytania udzielił Pan następujących odpowiedzi:
1)Czy jest Pan jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.)?
Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Wnioskodawca prowadzi szkolenia dla firmy (…), która ma uprawnienia do prowadzenia szkoleń finansowanych przez Bazę Usług Rozwojowych (BUR). Z tego tytułu szkolenia, jak i dokumentacja jest regularnie audytowana przez BUR w związku z wydawaniem środków z Unii Europejskiej. Podstawa zwolnienia z jakiego korzysta (…) to art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku VAT.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
2)Czy wskazane we wniosku usługi świadczy Pan jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk lub instytut badawczy?
Wnioskodawca nie świadczy opisanych we wniosku usług jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk lub instytut badawczy.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
3)Czy prowadzone szkolenia/kursy będą stanowić usługi w zakresie kształcenia i wychowania?
Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie opisane przez niego w stanie faktycznym wniosku o interpretację szkolenia są formą kształcenia zawodowego – uczestnicy szkoleń nabywają w nich kompetencje dodatkowe w ramach swoich kwalifikacji zawodowych (zatem w tym znaczeniu są usługami w zakresie kształcenia o które pyta organ). Niemniej jednak Wnioskodawca nie wie czy takie usługi kształcenia spełniają warunki określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) oraz określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług lub w zakresie innych przepisów ustawy o podatku VAT. Te kwestie bowiem powinien ocenić organ albowiem to organ ponosi odpowiedzialność za prawidłową ocenę tych przesłanek.
Wnioskodawca wskazuje, że uczestnicy szkoleń uczą się wykorzystywania nowoczesnych technologii do właściwej diagnostyki oraz uczą się nowych metod diagnostyczno-terapeutycznych w dziedzinie fizjoterapii, tak jak zostało to opisane we wniosku o wydanie interpretacji.
Opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej usługi nie stanowią usług wychowania, gdyż Wnioskodawca nie jest nauczycielem dydaktycznym.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
4)Czy wskazane we wniosku usługi będą stanowić usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego? Proszę uzasadnić swoją odpowiedź.
Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie opisane przez niego w stanie faktycznym wniosku o interpretację szkolenia są formą kształcenia zawodowego – uczestnicy szkoleń nabywają w nich kompetencje dodatkowe w ramach swoich kwalifikacji zawodowych – niemniej jednak Wnioskodawca nie wie czy takie kształcenie zawodowe spełnia warunki określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) oraz określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Te kwestie bowiem powinien ocenić organ albowiem to organ ponosi odpowiedzialność za prawidłową ocenę tych przesłanek.
Wnioskodawca wskazuje, że uczestnicy szkoleń uczą się wykorzystywania nowoczesnych technologii do właściwej diagnostyki oraz uczą się nowych metod diagnostyczno-terapeutycznych w dziedzinie fizjoterapii, tak jak zostało to opisane we wniosku o wydanie interpretacji.
Szkolenia prowadzone przeze Wnioskodawcę są skierowane do zawodów medycznych tzn. fizjoterapeuci i lekarze i mają na celu podnosić ich kompetencje zawodowe.
5)Czy, a jeśli tak to w jaki konkretnie sposób, uczestnicy szkoleń/kursów będą wykorzystywać zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu. Proszę wskazać dla każdej usługi, o której mowa we wniosku odrębnie.
Dotyczy szkolenia: Z
Ból mięśniowo-powięziowy, którego manifestacją są tzw. Punkty spustowe jest jednym z przyczyn dolegliwości bólowych układu ruchu. Często współwystępuje z tym wzmożone napięcie mięśniowe i ograniczenie zakresu ruchu. Powyższe szkolenie skierowane jest do fizjoterapeutów celem podniesienia kompetencji w fizjoterapii pacjentów bólowych. Techniki terapii manualnej mają na celu poprawić zakresu ruchu. Terapia punktów spustowych, jak i terapia manualna ma poprawić skuteczność fizjoterapii w zmniejszeniu bólu mięśniowo-powięziowego, jak i w przywracaniu funkcji.
Alternatywną formą do leczenie manualnego punktów spustowych jest suche igłowanie, czyli wykorzystanie igły akupunkturowej do śródmięśniowej stymulacji. Ten aspekt omawiany jest na szkoleniach X i Y.
Dotyczy szkolenia: W
Od roku 2016 fizjoterapeuta jest regulowanym zawodem medycznym. Coraz częściej pacjenci z dolegliwościami układu ruchu zgłaszają się w pierwszej kolejności do fizjoterapeutów. Umiejętności zdobyte na tym szkoleniu pozwolą przeprowadzić badanie mające na celu ocenę czy pacjent powinien być odesłany do lekarza czy może być dalej prowadzony przez fizjoterapeutę. W tym drugim przypadku umiejętność wywiadu, badania funkcjonalnego i wnioskowania klinicznego pomaga zaplanować proces fizjoterapii.
Dotyczy szkolenia: X moduł 1 oraz Y moduł II
Wiedza zdobyta na tych szkoleniach będzie pomagać fizjoterapeutom oraz lekarzom w codziennej pracy z pacjentami bólowymi, gdzie podłożem dolegliwości jest ból mięśniowo-powięziowy. Na stronie Krajowej Izby Fizjoterapeutów można znaleźć artykuł omawiający skuteczność zabiegu w świetle zasad Evidence Based Physiotherapy. Suche igłowanie poza działaniem przeciwbólowym może wspomóc przywracanie ograniczonego zakresu ruchu, a także zmniejszać napięcie mięśniowe.
Są to najczęstsze cele fizjoterapii pacjentów z dolegliwościami bólowymi – poprawa funkcji i zmniejszenie bólu.
6)Czy jest to nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia lub mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do ich celów zawodowych?
Wnioskodawca wskazuje, że warunkiem uczestnictwa w szkoleniach jest przedstawienie prawa wykonywania zawodu fizjoterapeuty lub lekarza. Na początku szkolenia uczestnik musi wylegitymować się prawem wykonywania zawodu. Dopuszczani do szkoleń są też studenci ostatnich lat fizjoterapii co również jest weryfikowane. Nie ma możliwości uczestnictwa w szkoleniu bez wykształcenia medycznego. Zarówno lekarze, jak i fizjoterapeuci zgodnie z ustawą o zawodzie mają obowiązek ciągłego dokształcania. Powyższe szklenia podnoszą kompetencje w tych zawodach.
W tym zakresie należy wnioskować, że można to uznać za nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia lub mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do ich celów zawodowych – niemniej jednak Wnioskodawca nie wie czy takie kształcenie zawodowe spełnia warunki określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) oraz określone w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług w kontekście nauczania pozostającego w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia lub mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do ich celów zawodowych.
7)W czym będzie przejawiał się związek pomiędzy uczestnictwem w szkoleniach/kursach a wykonywanym przez uczestników tych szkoleń/kursów zawodem?
Poniższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
Fizjoterapeuta zajmuje się fizjoterapią, na którą składa się proces oceny – diagnoza funkcjonalna oraz terapia. Szkolenie z diagnostyki podnosi kompetencje w zakresie diagnozy funkcjonalnej. Terapia punktów spustowych z elementami terapii manualnej oraz suche igłowanie są już częścią terapii nastawionej na zmniejszenie bólu, napięcia mięśniowego i poprawę zakresu ruchu.
W przypadku lekarzy celem będzie przede wszystkim działanie przeciwbólowe zabiegu suchego igłowania, które u części pacjentów może być uzupełniam farmokterapii.
Szkolenia wprost przekładają się na codzienną praktykę zawodową uczestników szkoleń.
8)Czy wskazane we wniosku kursy/szkolenia będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Proszę tym samym wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają.
Należy podkreślić w tym miejscu, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia; czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których prowadzi Pan szkolenia (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.).Proszę wskazać dla każdej usługi, o której mowa we wniosku, odrębnie.
Po pierwsze wskazać należy, że odpowiedź na niniejsze pytanie dotyczy wszystkich szkoleń/kursów opisanych w stanie faktycznym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT stanowi implementację do polskiego porządku prawnego przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie podatku VAT, a mianowicie Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L nr 347, str. 1; dalej „Dyrektywa VAT”). Ponadto, znaczenie w przedmiotowej sprawie ma także Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz.Urz.UE.L nr 77, str. 1; dalej: „Rozporządzenie wykonawcze do Dyrektywy VAT”). Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. W tym kontekście należy zauważyć, iż Dyrektywa VAT nie uzależnia możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego od prowadzenie usług „w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”. Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku VAT wprowadził warunek nieznany ww. Dyrektywie. Zatem ustawa o podatku VAT nadmiernie ogranicza możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT w przedmiotowej sprawie. Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku VAT stanowi wadliwą implementacje art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT do polskiego porządku prawnego. W konsekwencji, przepis Ustawy o VAT należy w kontekście przedmiotowej sprawy pominąć w zakresie w jakim przewiduje on warunki wykraczające poza treści przepisów Dyrektywy VAT, tj. wymaga, by usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone byty w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i w tym zakresie przepis art. 132 ust. 1 lit. I Dyrektywy VAT należy stosować bezpośrednio.
Wnioskodawca udziela odpowiedzi na pytanie wskazując, że poza opisanymi w odpowiedzi na pytanie numer 8 niniejszego wezwania przepisami nie są mu znane żadne inne przepisy z których wynikają formy i zasady realizacji szkoleń przewidziane w odrębnych przepisach. Czyli Wnioskodawca może wskazać następujące akty prawne, które dotyczą jego działalności szkoleniowej:
1)ustawa o zawodzie fizjoterapeuty
2)rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401; dalej: „Rozporządzenie w sprawie praktyki zawodowej fizjoterapeutów”);
3)rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1319; dalej: „Rozporządzenie w sprawie wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty”).
W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów są to w szczególności:
1)Zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/II KZF/2022 II Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki zawodowej fizjoterapeuty);
2)Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy Uchwały Nr 227/I KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów. Wnioskodawca nie zna innych przepisów określających konkretne formy i zasady, na podstawie których prowadzi szkolenia – odrębne przepisy określające formy i zasady, czyli ustawy lub rozporządzenia, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia itp.
9)Czy w zakresie opisanych usług działa Pan pod kontrolą państwa? Na czym polega ta kontrola?
Wnioskodawca prowadzi szkolenia na podstawie umowy dla firmy (…). Firma ta organizuje szkolenia, w których można dostać dofinansowanie w ramach Krajowego Funduszu Szkoleniowego (KFS) oraz funduszy unijnych za pośrednictwem Bazy Usług Rozwojowych (BUR). Firma (…), jak i szkolenia, instruktorzy czy wszelka dokumentacja jest regularnie audytowana przez te instytucje w związku z wydawaniem środków publicznych.
Natomiast w ustawie o zawodzie fizjoterapeuty są przewidziane następujące przepisy o kontroli: Art. 10. [Kontrola fizjoterapeutów] 1. KIF jest uprawniona do kontroli fizjoterapeutów w celu oceny wykonywania zawodu przez fizjoterapeutę. 2. Kontrola jest przeprowadzana przez fizjoterapeutów upoważnionych przez Krajową Radę Fizjoterapeutów. 3. Osoby, o których mowa w ust. 2, wykonując czynności kontrolne za okazaniem upoważnienia, mają prawo: 1) żądania informacji i dokumentacji medycznej; 2) wstępu do pomieszczeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą; 3) udziału w czynnościach związanych z udzielaniem świadczeń zdrowotnych; 4) żądania ustnych i pisemnych wyjaśnień. 4. Po wykonaniu czynności kontrolnych sporządza się wystąpienie pokontrolne, które zawiera: 1) imię i nazwisko kontrolowanego oraz adres miejsca zamieszkania, albo nazwę (firmę) oraz adres siedziby; 2) miejsce udzielania świadczeń zdrowotnych; 3) datę rozpoczęcia i zakończenia czynności kontrolnych; 4) imiona i nazwiska osób wykonujących czynności kontrolne; 5) opis stanu faktycznego; 6) opis ewentualnych nieprawidłowości; 7) wnioski osób wykonujących czynności kontrolne; 8) datę i miejsce sporządzenia wystąpienia pokontrolnego. 5. Jeżeli w wystąpieniu pokontrolnym stwierdzono postępowanie sprzeczne z zasadami etyki zawodowej lub zawinione naruszenie przepisów dotyczących wykonywania zawodu fizjoterapeuty, Krajowa Rada Fizjoterapeutów powiadamia Rzecznika. KIF nie jest instytucją państwową. Powyższa kontrola dotyczy przede wszystkim wykonywania typowych usług fizjoterapeutycznych.
Zatem Wnioskodawca w ten sposób rozumie kontrolę państwa pod którą podlega, w zakresie opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej kursów/szkoleń.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
10)Czy kontrola instytucji państwowych zapewnia/będzie zapewniać jakość realizowanych kursów/szkoleń oraz ich odpowiednią cenę?
Instytucja, która audytuje jakość oraz cenę to KFS i BUR (od tego roku się połączyły). W BUR mają też przewidziany cennik usługi w przeliczeniu na godzinę szkolenia. Jeśli cena przekraczałaby określony poziom, to niemożliwe byłoby dofinansowanie. Tak więc ceny nie może Wnioskodawca dowolnie kształtować, tylko musi być ona zgodna ze standardami i podlega ona kontroli. Podobnie w zakresie jakości realizowanych szkoleń podlegają one kontroli w związku z audytowaniem w ramach KFS i BUR. Chodzi o sprawdzenie między innymi czy szkolenie się odbyło, w jakim wymiarze, jaka była jego tematyka, ile było uczestników z dofinansowania.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
11)Czy świadcząc wskazane we wniosku usługi, działa Pan w oparciu o konkretne programy nauczania zaakceptowane przez właściwe instytucje państwowe?
Konkretne programy nauczania są w ramach kształcenia akademickiego. Wnioskodawca zajmuje się kształceniem podyplomowym i jedynie szkolenie z suchego igłowania w ramach specjalizacji z fizjoterapii, nadzorowane przez Ministerstwo Zdrowia ma ściśle określony program – Stymulacja śródmięśniowa (dry needling), a zatem tylko w tym zakresie Wnioskodawca działa w oparciu o konkretne programy nauczania nadzorowane przez Ministerstwo Zdrowia.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
12)Czy ma Pan dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w zakresie realizacji kursów/szkoleń?
Wnioskodawca prowadzi szkolenia dla firmy, która ma regularne audyty przez BUR i KFS. Firma (…) ma określony regulamin i Wnioskodawca musi dostosować się do procesów i procedur w tej firmie, które w znacznej części są podyktowane tym co wymaga BUR i KFS. Wnioskodawca nie ma więc pełnej dowolności w zakresie kształtowania zasad swojego działania w zakresie realizacji kursów/szkoleń. Ograniczenia wynikają z powyższych zasad.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
13)Czy Pana działania w zakresie realizacji kursów/szkoleń wymagają akceptacji instytucji państwowych?
Wnioskodawca jako fizjoterapeuta – posiada prawo wykonywania zawodu. W tym zakresie można uznać, że działania Wnioskodawcy wymagały akceptacji państwa. Ponadto prowadzoną przez siebie jednoosobową działalność gospodarczą Wnioskodawca zarejestrował w CEIDG.
Zarówno w medycynie, jak i fizjoterapii są szkolenia nadzorowane przez Ministerstwo Zdrowia i są to szkolenia w ramach specjalizacji. Są też szkolenia podyplomowe dla zawodów medycznych: np. dla lekarzy np. z USG, iniekcji czy różnych procedur medycznych oraz fizjoterapeutów, które nie wymagają akceptacji żadnych instytucji państwowych. Rynek komercyjny szczególnie wymaga podnoszenia jakości świadczonych usług i z tego powodu fizjoterapeuci, jak i lekarze dokształcają się żeby jeszcze lepiej wykonywać swoją pracę. Na moment udzielenia odpowiedzi na niniejsze wezwanie Wnioskodawca nie potrzebuje akceptacji żadnych instytucji państwowych na sam fakt prowadzenia działalności szkoleniowej.
Powyższa odpowiedź dotyczy wszystkich opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej kursów/szkoleń.
14)Czy będzie Pan wykonywał kursy/szkolenia jako wykonawca czy podwykonawca? Jeśli wykonuje/będzie Pan wykonywał szkolenia/kursy jako podwykonawca prosimy wskazać:
a)czy podmiot zlecający usługę szkoleniową korzysta ze zwolnienia od podatku VAT; jeśli tak prosimy wskazać na podstawie którego przepisu ustawy o podatku od towarów i usług,
b)czy szkolenia, świadczone przez Pana są usługami podstawowymi czy usługami ściśle związanymi z usługą podstawową,
c)czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe są niezbędne do świadczenia usług podstawowych, wykonywanych przez podmiot zlecający,
d)czy celem świadczonych przez Pana usług jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętą podatkiem VAT?
Wnioskodawca szkolenia opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej świadczy jako podwykonawca dla firmy (…).
a)Podmiot zlecający usługę szkoleniową korzysta ze zwolnienia od podatku VAT. Podstawa zwolnienia z jakiego korzysta (…) to art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku VAT.
b)Wnioskodawca nie wie czy świadczona przez niego usługa jest „usługą podstawową” i „usługą ściśle związaną z usługą podstawową” w rozumieniu ustawy o podatku VAT. Natomiast jeśli rozumieć „usługę podstawową” jako usługę realizowaną merytorycznie dla uczestników od początku do końca przez Wnioskodawcę, to w ocenie Wnioskodawcy opisane przez niego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej szkolenia są usługami podstawowymi, gdyż całe szkolenie – chociaż jest realizowane na zlecenie to przeprowadza je Wnioskodawca. Niemniej jednak Wnioskodawca nie wystawia faktur VAT dla uczestników szkolenia, którzy kupili takie szkolenie od firmy (…). To (…) wystawia faktury VAT dla uczestników szkoleń, a Wnioskodawca za każde zrealizowane dla tej firmy szkolenie wystawia fakturę VAT dla (…).
c)Odpowiadając na pytanie Wnioskodawca wskazuje, że Firma (…) bez przeprowadzenia przez Wnioskodawcę szkolenia, nie zrealizuje go dla uczestników szkoleń (chyba że przez innego wykładowcę). Żaden z przedstawicieli (…) nie szkoli na prowadzonych przez Wnioskodawcę szkoleniach uczestników szkoleń, więc w tym znaczeniu usługa szkoleniowa Wnioskodawcy jest niezbędna, aby (…) mogło zarobić pieniądze na sprzedaży szkolenia. Niemniej jednak potencjalnie Wnioskodawca mógłby samodzielnie pozyskać uczestników szkoleń opisanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i przeprowadzić te szkolenia bez udziału (…) (w tym znaczeniu jego usługa nie jest ściśle związana z usługą (…)). Innymi słowy – działania (…) mają charakter organizacyjny i służą pozyskaniu uczestników oraz zapewnieniu organizacyjnych elementów szkolenia (sala, narzędzia itp.). Natomiast działania Wnioskodawcy mają charakter merytoryczny, bo to Wnioskodawca przeprowadza szkolenie (w tym zatem znaczeniu usługi te są ze sobą powiązane). Zatem w tym znaczeniu występuje ścisłe powiązania między usługą świadczoną przez Wnioskodawcę i firmę (…). Wnioskodawca poza wyżej opisanymi okolicznościami nie wie czy świadczona przez niego usługa jest „usługą ściśle związaną z usługą podstawową” w rozumieniu ustawy o podatku VAT, ponieważ pytanie jest dla niego niezrozumiałe. Natomiast Wnioskodawca szczegółowo opisał na czym powiązania jego usług z usługami firmy (…) polegają.
d)Celem świadczonych przez Wnioskodawcę usług jest uzyskanie dochodu. Wnioskodawca działa dla zysku. Wnioskodawca nie wie czy na rynku funkcjonują firmy, które są dla niego konkurencyjne i płacą podatek VAT od realizowanych szkoleń. Rynek jest bardzo szeroki i nie ma obiektywnej możliwości aby Wnioskodawca znał sytuację innych przedsiębiorców działających na rynku. Zatem celem świadczonych przez Wnioskodawcę usług jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do innych działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą szkoleniową, ale nie jest możliwym określenie przez Wnioskodawcę czy są oni objęci podatkiem VAT do zapłaty. Jeżeli organ rozumie „objęcie podatkiem VAT” jako wykonywanie również czynności zwolnionych, to Wnioskodawca prawdopodobnie konkuruje z takimi przedsiębiorcami.
Pytania
1)Czy opisane w stanie faktycznym niniejszej sprawy szkolenia/kursy, które planuje realizować Wnioskodawca w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej i które będą prowadzone w przyszłości, których uczestnikami są: fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze, pielęgniarki i położne spełniają definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego (a więc czy pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem jak również stanowią nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych) określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) oraz określone w art. 43 ust. 1 pkt. 29 zdanie pierwsze ustawy o podatku od towarów i usług?
2)Czy w zakresie planowanych w przyszłości szkoleń/kursów opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy dla fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów, pielęgniarek i położnych Wnioskodawca w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej będzie uprawniony do stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, (w tym między innymi czy będą to szkolenia prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach)?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1
W Pana ocenie, opisane w stanie faktycznym niniejszej sprawy szkolenia/kursy, które będą realizowane w przyszłości których uczestnikami będą fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze, pielęgniarki i położne spełniają definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego (a więc pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również stanowią nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych) określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) i określone w art. 43 ust. 1 pkt. 29 zdanie pierwsze ustawy o podatku od towarów i usług.
Powyższe wynika z następujących okoliczności.
Zgodnie z art. 44 ww. rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. należy mieć na uwadze następujące okoliczności.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje dzięki czemu będzie w stanie w przyszłości podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Jak wynika z opisu sprawy szkolenia skierowane są głównie do zawodów medycznych – przede wszystkim fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów i techników masażu.
Zatem krąg opisanych powyżej podmiotów to są osoby które po odbyciu szkolenia uzyskają lub uaktualnią wiedzę do bieżących lub przyszłych celów zawodowych. Z opisu sprawy niewątpliwie wynika, że tematyka szkoleń/kursów pozostaje w bezpośrednim związku z zawodami medycznymi.
Mając na względzie powyższe bezsprzecznie należy stwierdzić, że opisane w stanie faktycznym niniejszej sprawy szkolenia/kursy, które będą realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego jednoosobowej działalności gospodarczej spełniają definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego (pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również stanowią nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych) określone w art. 44 rozporządzenia Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającym środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 str. 1) i określone w art. 43 ust. 1 pkt. 29 zdanie pierwsze ustawy o podatku od towarów i usług. Dlatego też stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.
Ad 2
W Pana ocenie, w zakresie planowanych w przyszłości szkoleń/kursów opisanych w stanie faktycznym niniejszej sprawy dla fizjoterapeutów, lekarzy, osteopatów, pielęgniarek i położnych Wnioskodawca będzie uprawniony w przyszłości do stosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt. 29 lit. a ustawy o podatku VAT, ponieważ między innymi są to szkolenia prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Powyższe wynika z następujących okoliczności
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy szczególne przewidują dla niektórych czynności obniżone stawki podatku, bądź zwolnienie od podatku. Wśród zwolnień od VAT ustawodawca przewidział w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., zwolnienie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a)prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b)świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c)finansowane w całości ze środków publicznych - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Zastosowanie zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., uzależnione jest od sklasyfikowania świadczonych usług jako usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego innych niż wymienione w pkt 26 oraz następnie spełnienia dodatkowych kryteriów wynikających z przytoczonego przepisu, tj. prowadzenia danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia, lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.
Dodatkowo należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1) usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
Przepis ten kładzie nacisk na to, aby zwolnieniem były objęte zakreślone tą normą usługi szkoleniowe, świadczone przez podmioty określone w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – bez ograniczeń formalistycznych co do czasu ich trwania, a tym samym również ich formy, w tym zatem bez konieczności precyzowania ich co do formy i zasad w enigmatycznie określonych w art. 43 ust. 1 pkt. 29 lit. a u.p.t.u. odrębnych przepisach (por. wyrok NSA z 4 września 2018 r., I FSK 1640/16).
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 4 lipca 2013 r. sygn. akt I FSK 1014/12 wskazał, że właściwe implementowanie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT powinno polegać na uzależnieniu zwolnienia m.in. usług kształcenia i przekwalifikowania zawodowego od świadczenia takich usług przez podmioty, których cele uznane są przez dane państwo członkowskie za podobne do celów podmiotów prawa publicznego, a nie od uregulowania kwestii prowadzenia takich szkoleń w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, co w sposób nieuzasadniony treścią przepisu Dyrektywy VAT zawęża zakres zwolnienia, przez określenie warunku niewynikającego z tej Dyrektywy.
Aby uznać organizowane szkolenia za kształcenie zawodowe, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 u.p.t.u., obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, musiałoby ono skutkować uzyskaniem lub uaktualnieniem wiedzy do celów zawodowych uczestników szkolenia. Dopiero w takim przypadku usługi te mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Jak wynika z Ad 1 Wnioskodawca prowadzi szkolenia w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania świadczone – a zatem ta przesłanka jest spełniona.
Odnosząc się do drugiej ze wskazanych przesłanek, a zatem do tego aby szkolenia były prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach to również ta przesłanka jest spełniona, choć jak wynika z powyższego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego ta przesłanka nie powinna być badana przez Dyrektora KIS, albowiem nie wynika ona z dyrektywy w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i polska ustawa o podatku VAT dokonała błędnej implementacji art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 Ustawy o zawodzie fizjoterapeuty, fizjoterapeuta wykonuje zawód m.in. wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.
Wykaz czynności, na wykonywaniu, których polega wykonywanie zawodu fizjoterapeuty określa art. 4 ust. 2 Ustawy o zawodzie fizjoterapeuty
Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty: za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również:
1)nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów;
2)prowadzenie prac naukowo-badawczych w zakresie fizjoterapii;
3)kierowanie pracą zawodową osób wykonujących zawód fizjoterapeuty;
4)zatrudnienie na stanowiskach administracyjnych, na których wykonuje się czynności związane z przygotowywaniem, organizowaniem lub nadzorem nad udzielaniem świadczeń opieki zdrowotnej;
5)wykonywanie czynności zawodowych określonych w ust. 2 niebędących świadczeniami zdrowotnymi w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2022 r. poz. 633, z późn. zm.) w podmiocie, który nie jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą.
Jak zatem wynika z powyższego nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów po pierwsze jest uregulowana ustawowo, a po drugie jest formą wykonywanie zawodu fizjoterapeuty.
Zatem usługi szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach niż Ustawa o VAT, a mianowicie: przepisach powszechnie obowiązującego prawa oraz aktach uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów, w szczególności aktach w zakresie zasad etyki i deontologii zawodu fizjoterapeuty oraz aktach w zakresie kształcenia fizjoterapeutów.
W zakresie przepisów powszechnie obowiązującego są to w szczególności:
·Ustawa o zawodzie fizjoterapeuty;
·rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401; dalej: „Rozporządzenie w sprawie praktyki zawodowej fizjoterapeutów”);
· rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1319; dalej: „Rozporządzenie w sprawie wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty”).
W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów są to w szczególności:
·Zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/II KZF/2022 II Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki zawodowej fizjoterapeuty);
·Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy Uchwały Nr 227/I KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów.
Szkolenia będą dotyczyć nauczania pozostającego w bezpośrednim związku z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty, jak również nauczania mającego na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów wykonywania zawodu fizjoterapeuty.
Biorąc pod uwagę, że Usługi Szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach niż Ustawa o VAT, a mianowicie: przepisach powszechnie obowiązującego prawa oraz aktach uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów, w szczególności aktach w zakresie zasad etyki i deontologii zawodu fizjoterapeuty oraz aktach w zakresie kształcenia fizjoterapeutów, to bez wątpienia należy uznać, iż Usługi Szkoleniowe będą prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Z uwagi na powyższe, należy uznać, że spełniona jest także druga ze wskazanych wyżej przesłanek do zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT.
W konsekwencji, tj. wobec spełnienia obydwu z wyżej wymienionych przesłanek, art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT znajdzie zastosowanie do Usług Szkoleniowych.
Należy zauważyć, że wskazane powyżej regulacje Ustawy o VAT stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisów prawa Unii Europejskiej w zakresie podatku VAT, a mianowicie Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2005 r., w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L nr 347, str. 1; dalej „Dyrektywa VAT”). Ponadto, znaczenie w przedmiotowej sprawie ma także Rozporządzenie Wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (wersja przekształcona; Dz.Urz.UE.L nr 77, str. 1; dalej: „Rozporządzenie wykonawcze do Dyrektywy VAT”).
Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT, państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
Z katalogu usług edukacyjnych podlegających zwolnieniu wymienionych art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT relewantne w przedmiotowej sprawie, tj. w zakresie Usług Szkoleniowych, są kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie.
Z uwagi na powyższe interpretując art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT w zakresie Usług Szkoleniowych można wskazać, iż skorzystanie ze zwolnienia podatkowego uzależnione jest od spełnienia następujących dwóch przesłanek:
1)podmiot powinien świadczyć usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania;
2)usługi te powinny być prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
W tym kontekście należy zauważyć, iż Dyrektywa VAT nie uzależnia możliwości skorzystania ze zwolnienia podatkowego od prowadzenie usług „w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach”. Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT wprowadził warunek nieznany Dyrektywie. Zatem, Ustawa o VAT nadmiernie ogranicza możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT w przedmiotowej sprawie. Oznacza to, iż art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a Ustawy o VAT stanowi wadliwą implementacje art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy VAT do polskiego porządku prawnego. W konsekwencji, przepis Ustawy o VAT należy w kontekście przedmiotowej sprawy pominąć w zakresie w jakim przewiduje on warunki wykraczające poza treści przepisów Dyrektywy VAT, tj. wymaga, by usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, prowadzone byty w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i w tym zakresie przepis art. 132 ust. 1 Iit. i Dyrektywy VAT należy stosować bezpośrednio.
Wadliwość implementacji art. 132 ust. 1 pkt i Dyrektywy VAT do polskiego porządku prawnego została wielokrotnie potwierdzona w utrwalonej linii orzeczniczej czego przykładem są m.in.:
·wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lipca 2018 r., sygn. I FSK 1529/16;
·wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2018 r., sygn. I FSK 1541/16.
Stanowisko Wnioskodawcy, potwierdzają interpretacje indywidualne wydane w analogicznych stanach faktycznych, np. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 grudnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.502.2022.2.WH, w której wskazano, iż świadczenie usług szkoleniowych na rzecz fizjoterapeutów jest zwolnione z podatku od towarów i usług. Podobnie: pismo z dnia 27 października 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0114-KDIP4-2.4012.453.2023.2.MŻA, pismo z 7 września 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0113-KDIPT1-1.4012.465.2023.2.AK, pismo z 13 lipca 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej znak: 0112-KDIL1-2.4012.201.2023.2.SN.
Zatem niezależnie od tego czy w szkoleniach uczestniczą inni fizjoterapeuci, czy osoby z innych zawodów medycznych Wnioskodawca ma prawo do stosowania zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 29 lit a ustawy o podatku od towarów i usług.
Mając na względzie powyższe należy uznać, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie Ad 2 jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowew części uznania planowanych szkoleń/kursów, których uczestnikami będą fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze, pielęgniarki i położne, za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, oraz zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy ww. usług w formie szkoleń/kursów jest nieprawidłowe w części zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy świadczonych za granicą.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (…).
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:
a)jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,
b)uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia
– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.
Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:
a)prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
b)świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
c)finansowane w całości ze środków publicznych
– oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.
Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1)nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2)ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
Art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w powołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, że jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.
Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać z kolei uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.
Dokonując oceny, czy szkolenia/kursy, które planuje Pan świadczyć będą objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione będą warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.
Jak wskazano w opisie sprawy, żaden kurs/szkolenie nie będzie realizowane przez Pana jako jednostkę objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe. Dodatkowo nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego.
Biorąc pod uwagę powyższe należy wskazać, że realizowane przez Pana szkolenia/kursy opisane we wniosku nie będą spełniały przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.
W związku z powyższym należy przeanalizować, czy dla usług (szkoleń/kursów opisanych we wniosku), które zamierza Pan świadczyć spełnione będą przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.
Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości ze środków publicznych.
Należy zaznaczyć, że od 1 lipca 2011 r. obowiązuje rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.
Definicja zawarta w art. 44 tego rozporządzenia określa, iż:
Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.
Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy:
Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.
W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł w zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C‑498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP, C‑319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).
Orzeczenie to potwierdza zatem, że ustawodawca krajowy miał swobodę w sposobie określenia podmiotów, których cele uznał za podobne, a ponadto nawet jeśli przedmiotowo byłaby to działalność edukacyjna leżąca w interesie publicznym, to jeśli nie zostały spełnione warunki przewidziane w prawie krajowym, to zwolnienie nie ma zastosowania.
Ponadto w wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, iż pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.
Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.
Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.
Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jej ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.
Zauważyć trzeba – opierając się na powołanych regulacjach prawa unijnego – że definicja usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego kładzie nacisk na „bezpośredni” związek nauczania z daną branżą lub zawodem, co narzuca stosowanie specyficznego programu nauczania dla skonkretyzowanego odbiorcy. Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania obejmują nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.
Aby móc skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przedmiotem świadczenia muszą być usługi obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z konkretną branżą czy zawodem i mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Dodatkowo formy i zasady tych usług szkoleniowych muszą wynikać z odrębnych od podatkowych aktów prawnych.
W opisie sprawy wskazał Pan, że planuje prowadzić szkolenia dla jednego podmiotu – Sp. z o.o., która pozyska klientów (uczestników szkoleń). Za przeprowadzenie każdego szkolenia będzie Pan wystawiał fakturę VAT dla Spółki z o.o. Uczestnikami takich szkoleń będą fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze, pielęgniarki i położne.
Nie wyklucza Pan przeprowadzania w przyszłości szkoleń online lub w formule hybrydowej (połączenie szkolenia stacjonarnego i online). Ponadto zamierza Pan także wystawiać faktury VAT za szkolenia dla innych podmiotów, w tym za przeprowadzenie szkoleń za granicą – w Ch. i S. Planuje Pan również kontynuację szkoleń realizowanych na zlecenie innych pomiotów, jak również nie wyklucza realizacji samodzielnych szkoleń, gdzie będzie Pan ich organizatorem.
Przedmiotowe szkolenia/kursy realizowane przez Pana:
I. X – moduł I
Celem ww. kursu jest zapoznanie uczestników z zasadami bezpiecznego i skutecznego stosowania tej formy terapii, nabycie wiedzy teoretycznej z zakresu neurofizjologicznego mechanizmu działania, protokołu postępowania, wskazań oraz przeciwwskazań do terapii. Większość szkolenia to zajęcia praktyczne obejmujące anatomię palpacyjną, lokalizację punktów spustowych i metodykę samego igłowania. Program kursu przekazuje wiedzę na temat bezpiecznych i efektywnych technik leczenia problemów mięśniowo-powięziowych oraz dolegliwości bólowych, omawia nową klasyfikację urazów mięśniowych (uwzględniającą problemy funkcjonalne mięśni), uczy właściwego dawkowania zabiegu oraz umiejętnego wprowadzania progresji bodźcowania w zależności od stanu i reaktywności pacjenta.
Na kursie omawiane są techniki igłowania powierzchownego (SDN) i głębokiego (DDN) do stymulacji śródmięśniowej, przedstawia się protokół postępowania wspomagający efekt igłoterapii oraz pokazuje się, w jaki sposób łączyć igłoterapię z innymi formami terapii.
II.Y – moduł II
Ten kurs skierowany jest do uczestników kursu „X – moduł I” oraz dla uczestników innych szkoleń z zakresu Suchego Igłowania. Cel kursu obejmuje poszerzenie wiedzy teoretycznej oraz praktycznych umiejętności w zastosowaniu suchego igłowania. Ponadto nabycie praktycznych umiejętności w wykorzystaniu śródmięśniowej elektrycznej stymulacji (IMES).
Wiedza zdobyta na ww. szkoleniach I i II będzie pomagać fizjoterapeutom oraz lekarzom w codziennej pracy z pacjentami bólowymi, gdzie podłożem dolegliwości jest ból mięśniowo-powięziowy. Suche igłowanie poza działaniem przeciwbólowym może wspomóc przywracanie ograniczonego zakresu ruchu, a także zmniejszać napięcie mięśniowe.
III. Z
Według opisu szkolenia w czasie szkolenia omawiane są koncepcje pionierów terapii, czyli dr Janet Travell i Davida Simmonsa: definicje, klasyfikacje i hipotezy odnośnie powstawania punktów spustowych oraz krytyczne opinie dotyczące MTrPs. Terapia MTrPs może być bardzo przydatnym narzędziem pracy terapeuty pod warunkiem, że wcześniej dobrze zdiagnozuje on problem pacjenta.
Według opisu szkolenia uczestnik szkolenia nauczy się palpacji oraz najskuteczniejszych sposobów terapii, takich jak: ucisk ischemiczny, pozycyjne rozluźnianie, techniki nerwowo-mięśniowe, MET – wykorzystanie PIR i hamowania reciprokalnego. Dodatkowo krótko zostanie omówiona inna opcja terapeutyczna – suche igłowanie (dry needling). Uzupełnieniem terapii będą skuteczne i bezpieczne techniki mobilizacji.
W ramach tego szkolenia techniki terapii manualnej mają na celu poprawić zakresu ruchu. Terapia punktów spustowych, jak i terapia manualna ma poprawić skuteczność fizjoterapii w zmniejszeniu bólu mięśniowo-powięziowego, jak i w przywracaniu funkcji.
IV.W
Celem ww. kursu jest usystematyzowanie wiedzy na temat diagnostyki w fizjoterapii neuro-ortopedycznej. Podczas szkolenia omawiane są różne podejścia diagnostyczne w terapii manualnej. Omawiana jest ewolucja, poczynając od modelu biomedycznego poprzez biopsychospołeczny, kończąc na powstaniu nowej „gałęzi” terapii (przydatnej szczególnie w leczeniu pacjentów chronicznych) – PNE. Szczególny nacisk w trakcie szkolenia prowadzący poświęca na aspekt wnioskowania klinicznego, czyli prowadzenie wywiadu oraz procesowanie tych informacji w połączeniu z badaniem funkcjonalnym, w celu postawienia hipotez dotyczących problemu pacjenta. Sposób badania i leczenia pacjenta powinien być utorowany zwłaszcza poprzez określenie dominującego mechanizmu bólowego.
Umiejętności zdobyte na tym szkoleniu pozwolą przeprowadzić badanie mające na celu ocenę czy pacjent powinien być odesłany do lekarza czy może być dalej prowadzony przez fizjoterapeutę. W tym drugim przypadku umiejętność wywiadu, badania funkcjonalnego i wnioskowania klinicznego pomaga zaplanować proces fizjoterapii.
Wskazał Pan, że opisane szkolenia są formą kształcenia zawodowego – uczestnicy szkoleń nabywają w nich kompetencje dodatkowe w ramach swoich kwalifikacji zawodowych. Uczestnicy szkoleń uczą się wykorzystywania nowoczesnych technologii do właściwej diagnostyki oraz uczą się nowych metod diagnostyczno-terapeutycznych w dziedzinie fizjoterapii. Powyższe szklenia podnoszą kompetencje w zawodach.
Zatem szkolenia/kursy można uznać za nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia lub mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do ich celów zawodowych.
Pana wątpliwości dotyczą uznania planowanych szkoleń/kursów, których uczestnikami będą fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze, pielęgniarki i położne, za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1).
Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że usługi polegające na przeprowadzaniu ww. szkoleń/kursów na rzecz fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy, pielęgniarek i położnych będą spełniały definicję usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Informacje przedstawione w opisie sprawy wskazują, że uczestnicy ww. szkoleń/kursów nabędą dodatkowe, jak i podniosą posiadane już kompetencje w ramach kwalifikacji zawodowych. Zatem ww. szkolenia/kursy będą pozostawały w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem uczestników szkolenia i będą miały na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanych dotychczas przez uczestników zawodów w codziennej praktyce, jak również mogą stanowić podstawę do rozszerzenia działalności o nowe usługi.
Podsumowując, stwierdzam, że opisane szkolenia/kursy, które planuje Pan realizować dla uczestników będących fizjoterapeutami, osteopatami, lekarzami, pielęgniarkami i położnymi, będą spełniały definicję szkoleń/kursów z zakresu kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 29 ustawy.
Wobec tego Pana stanowisko w ww. zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe.
W dalszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy ww. usług w formie szkoleń/kursów (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2).
Dla oceny czy świadczone przez Pana usługi w formie szkoleń/kursów będą zwolnione, konieczne jest uznanie, że będą to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.
Zatem spełnienie ww. warunku – określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy – jest możliwe tylko wtedy, gdy istnieją przepisy prawa regulujące formy i zasady kształcenia zawodowego.
Wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.
W opisie sprawy wskazał Pan, na następujące akty prawne, które dotyczą Pana działalności szkoleniowej:
·ustawa o zawodzie fizjoterapeuty;
·rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów;
·rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty.
W zakresie aktów prawnych uchwalanych przez organy samorządu zawodowego fizjoterapeutów są to w szczególności:
·zasady etyki zawodowej fizjoterapeuty (uchwalone na mocy Uchwały Nr 25/II KZF/2022 II Krajowego Zjazdu Fizjoterapeutów z dnia 28 maja 2022 r. w sprawie Zasad etyki zawodowej fizjoterapeuty);
·kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów (uchwalone na mocy Uchwały Nr 227/I KRF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów).
Zatem w kwestii wykonywania zawodu fizjoterapeuty należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 584):
Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.
W art. 4 ust. 2 ww. ustawy, wskazano na zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych związanych z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty.
Zgodnie z ust. 1 powyższego artykułu:
Fizjoterapeuta wykonuje zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.
Stosownie do art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
Do zadań samorządu należy w szczególności działanie na rzecz stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych przez fizjoterapeutów.
Na podstawie art. 77 pkt 7 ww. ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:
Do zakresu działania Krajowej Rady Fizjoterapeutów należy koordynowanie doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów.
Dla oceny charakteru usług w formie szkoleń/kursów, które zamierza Pan realizować na rzecz fizjoterapeutów, istotne znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1319).
Z obu przywołanych rozporządzeń wynika, że charakter szkoleń prowadzonych przez Pana jest bezpośrednio związany z poszczególnymi technikami i zakresem kształcenia fizjoterapeutów.
Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. – szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.
Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik nr 1 – Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w zakresie fizjoterapii):
Celami praktyki zawodowej są m.in.:
11. wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;
12. nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.
Na mocy § 1 uchwały nr 227/I KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów, ustala się Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów stanowiące załącznik do niniejszej uchwały. Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały Ciągłe Doskonalenia Zawodowe to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. Fizjoterapeuta dokształca się w ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie teorii i praktyki.
Zawód fizjoterapeuty został unormowany w ustawie o zawodzie fizjoterapeuty poprzez określenie zasad wykonywania przedmiotowego zawodu, a także wskazanie wymaganych kwalifikacji pozwalających na świadczenie usług fizjoterapeutycznych w ramach tego zawodu.
Ponadto, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. poz. 1534), zawód fizjoterapeuty został ujęty w grupie 2292 Fizjoterapeuci, kod zawodu 229201 Fizjoterapeuta.
Natomiast odnośnie zawodu należy wskazać, że nie został on dotychczas objęty unormowaniami odrębnych aktów prawnych. Został on jednak wymieniony na równi z innymi zawodami medycznymi w innych przepisach związanych z ochroną zdrowia, a ponadto kształceniu tego rodzaju specjalistów podjęły się uczelnie wyższe.
Wskazać należy, że z załącznika do ww. rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy w grupie 32 – średni personel do spraw zdrowia, pod pozycją 323010 został sklasyfikowany zawód osteopaty.
Żeby zostać dyplomowanym osteopatą konieczne jest posiadanie tytułu lekarza medycyny, pielęgniarki, położnej lub fizjoterapeuty.
Z kolei odnośnie szkoleń/kursów wykonywanych na rzecz lekarza, należy podkreślić, że w myśl art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 37 ze zm.):
Lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.
Stosownie do art. 18 ust. 2 ww. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada lekarska potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje okręgowa rada lekarska na podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych form doskonalenia zawodowego, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4.
W myśl art. 18 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego nie dotyczy lekarza:
1)odbywającego staż podyplomowy albo
2)przebywającego na urlopie macierzyńskim, albo
3)będącego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby przekraczającej łącznie 50% okresu rozliczeniowego.
Zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego przez uzyskanie odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych obliczonych w okresach rozliczeniowych.
Natomiast na podstawie art. 18 ust. 9 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność określenia zakresu stałej aktywności lekarzy w ramach samokształcenia lub w zorganizowanych formach kształcenia.
W myśl art. 19 ust. 1 tej ustawy:
Ustawiczny rozwój zawodowy, z wyłączeniem stażu podyplomowego, mogą prowadzić:
1)podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;
2)inne podmioty niż wymienione w pkt 1 uprawnione do kształcenia na podstawie odrębnych przepisów, w tym uczelnie medyczne, inne uczelnie prowadzące działalność dydaktyczną lub badawczą w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu i instytuty badawcze;
3)inne podmioty niż wymienione w pkt 1 i 2 po uzyskaniu wpisu w rejestrze podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów, zwane dalej „organizatorami kształcenia”.
Natomiast stosownie do art. 19 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Warunkami prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego są:
1)posiadanie planu kształcenia realizowanego w określonym czasie zawierającego w szczególności:
a)cel (cele) kształcenia,
b)przedmiot i zakres kształcenia, zgodny z aktualną wiedzą medyczną,
c)formę (formy) kształcenia,
d)wymagane kwalifikacje uczestników,
e)sposób (sposoby) weryfikacji wyników kształcenia,
f)sposób potwierdzania uczestnictwa i ukończenia kształcenia;
2)zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia;
3)zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym dla szkolenia praktycznego;
4)posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny;
5)zapewnienie udzielania świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres kształcenia przez uprawnione podmioty i osoby posiadające uprawnienia oraz właściwe kwalifikacje do ich wykonywania.
Stosownie do art. 19 ust. 3 cyt. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Spełnienie warunków prowadzenia kształcenia określonych w ust. 2 przez podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza okręgowa rada lekarska właściwa ze względu na miejsce prowadzenia kształcenia lub Naczelna Rada Lekarska w odniesieniu do okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia oraz organizatora kształcenia zamierzającego prowadzić kształcenie na terenie całego kraju.
Zgodnie z art. 19a ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Kształcenie w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego wykonywane przez przedsiębiorcę jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2025 r. poz. 1480).
Natomiast w myśl art. 19b ust. 1 cyt. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Podmioty zamierzające wykonywać działalność w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2, przedstawiają dane potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2, oraz składają do właściwej okręgowej rady lekarskiej wniosek o wpis do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy, zwanego dalej „rejestrem”, zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust. 3 pkt 1-6.
Na podstawie art. 19c ust. 1 ww. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:
Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada lekarska właściwa dla siedziby organizatora prowadzenia kształcenia, a w przypadku okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia Naczelna Rada Lekarska.
Szkolenia w zakresie doskonalenia zawodowego dla lekarzy i lekarzy dentystów nie mogą odbywać się w zupełnie dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń z tego zakresu określone zostały w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 21 lutego 2022 r. w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2022 r. poz. 464).
Przepis § 1 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia stanowi, że:
Doskonalenie zawodowe lekarza i lekarza dentysty jest realizowane przez:
1)udział w kursie medycznym krajowym lub zagranicznym nieobjętym programem odbywanej specjalizacji;
2)udział w kursie medycznym prowadzonym za pośrednictwem środków przekazu telewizyjnego lub sieci internetowej z ograniczonym dostępem:
a)krajowym, który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,
b)zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot, którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym działalność ta jest prowadzona;
3)udział w krajowym lub zagranicznym kongresie lub zjeździe, krajowej lub zagranicznej konferencji lub krajowym lub zagranicznym sympozjum naukowym;
4)odbycie praktyki klinicznej w krajowym lub zagranicznym ośrodku specjalistycznym;
5)udział w posiedzeniu oddziału stowarzyszenia działającego jako kolegium specjalistów albo towarzystwo naukowe w danej dziedzinie medycyny, zwane dalej „towarzystwem naukowym”, lub udział w posiedzeniu sekcji albo koła tego stowarzyszenia;
6)udział w szkoleniu wewnętrznym organizowanym przez podmiot leczniczy, w którym lekarz lub lekarz dentysta udziela świadczeń zdrowotnych, lub organizowanym przez grupę lekarzy lub lekarzy dentystów;
7)wykład lub doniesienie w formie ustnej lub plakatowej na kursie medycznym, kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym krajowym lub zagranicznym;
8)udział w programie edukacyjnym udostępnianym za pośrednictwem środków przekazu telewizyjnego, sieci internetowej lub innych mediów, które umożliwiają wiarygodne sprawdzenie uzyskanej przez uczestnika wiedzy lub umiejętności i potwierdzenie jego tożsamości:
a)który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,
b)zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot, którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym działalność ta jest prowadzona;
9)uzyskanie w zakresie nauk medycznych stopnia naukowego doktora, doktora habilitowanego lub tytułu profesora;
10)napisanie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
11)napisanie i opublikowanie książki o charakterze medycznym, rozdziału w takiej książce lub edukacyjnego programu multimedialnego o takim charakterze;
12)przetłumaczenie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;
13)autorstwo lub współautorstwo artykułu opublikowanego w fachowym czasopiśmie medycznym wymienionym w aktualnym w dniu opublikowania publikacji naukowej wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478, 619, 1630, 2141 i 2232);
14)napisanie i opublikowanie artykułu w recenzowanym, fachowym czasopiśmie medycznym innym niż czasopismo wymienione w wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
15)przetłumaczenie i opublikowanie artykułu w fachowym czasopiśmie medycznym, o którym mowa w pkt 13 i 14;
16)sprawowanie funkcji opiekuna stażu podyplomowego;
17)kierowanie specjalizacją lekarzy lub lekarzy dentystów;
18)indywidualną prenumeratę czasopisma medycznego wymienionego w aktualnym wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;
19)przynależność do kolegium specjalistów lub towarzystwa naukowego, o którym mowa w pkt 5;
20)posiadanie aktywnego indywidualnego konta na internetowych edukacyjnych platformach medycznych wskazanych przez Naczelną Radę Lekarską.
Odnosząc się do szkoleń/kursów dla pielęgniarek i położnych, wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 15 ze zm.):
Pielęgniarka i położna mają obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.
Art. 66 ust. 1 tej ustawy stanowi, że:
Ustala się następujące rodzaje kształcenia podyplomowego:
1)szkolenie specjalizacyjne, zwane dalej „specjalizacją”;
2)kurs kwalifikacyjny;
3)kurs specjalistyczny;
4)kurs dokształcający.
Zgodnie z art. 67 ust. 1 powyższej ustawy:
Specjalizacja ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę lub położną specjalistycznej wiedzy i umiejętności w określonej dziedzinie pielęgniarstwa lub dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia oraz tytułu specjalisty w tej dziedzinie.
Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
Kurs specjalistyczny ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę lub położną wiedzy i umiejętności do wykonywania określonych czynności zawodowych przy udzielaniu świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych lub rehabilitacyjnych.
W myśl art. 73 ust. 2 cyt. ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
Do kursu dokształcającego mogą przystąpić pielęgniarka lub położna, które:
1)posiadają prawo wykonywania zawodu;
2)zostały zakwalifikowane do odbycia kursu dokształcającego przez organizatora kształcenia za pośrednictwem SMK.
Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:
Organizatorami kształcenia mogą być:
1)uczelnie, szkoły prowadzące działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych oraz podmioty lecznicze;
2)inne podmioty po uzyskaniu wpisu do właściwego rejestru podmiotów prowadzących kształcenie podyplomowe, zwanego dalej „rejestrem”, będącego rejestrem działalności regulowanej.
W świetle art. 78 ust. 1 cyt. ustawy:
Kształcenie podyplomowe, z wyjątkiem kursów dokształcających, jest prowadzone na podstawie programów kształcenia sporządzanych dla danego rodzaju i danej dziedziny lub zakresu przez zespoły programowe powołane przez dyrektora Centrum w celu ich opracowania. Programy kształcenia, z wyjątkiem programów kursów dokształcających, są opracowywane w porozumieniu z Naczelną Radą Pielęgniarek i Położnych. Programy te zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.
Ponadto z art. 78 ust. 3 ww. ustawy wynika, że:
Program kształcenia powinien zawierać treści programowe zgodne z aktualnym stanem wiedzy medycznej.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy, pielęgniarek i położnych. A zatem usługi szkoleniowe, które planuje Pan świadczyć na rzecz fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy, pielęgniarek i położnych uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.
W konsekwencji usługi szkoleniowe objęte zakresem złożonego wniosku, które planuje Pan świadczyć, jako podwykonawca, jak i osobiście na rzecz fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy, pielęgniarek i położnych, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Odnosząc się natomiast do kwestii szkoleń/kursów przeprowadzanych online należy wskazać, że pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do formy świadczenia, a nie do jego treści. Dlatego identyfikacja danej czynności jako usługi elektronicznej, która zasadniczo jest dokonywana w celu ustalenia miejsca świadczenia na podstawie art. 28k ustawy, nie skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych przepisów ustawy. Zatem świadczona usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest świadczona drogą elektroniczną.
Podsumowując stwierdzam, że usługi w formie szkoleń/kursów, które Pan zamierza świadczyć dla fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy, pielęgniarek i położnych prowadzone będą w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach i będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.
Tym samym, Pana stanowisko w ww. zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.
Treść wniosku wskazuje, że zamierza Pan świadczyć szkolenia/kursy za granicą – w Chorwacji i Słowacji. W tym przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
Regulacje prawne w zakresie określania miejsca świadczenia usług, zostały zawarte w ustawie w rozdziale 3 działu V „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług”.
W myśl art. 28a ustawy:
Na potrzeby stosowania przepisów regulujących miejsce świadczenia przy świadczeniu usług:
1)ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
a)podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b)osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2)podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z powołanych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Jednak do ww. ogólnych zasad ustalania miejsca świadczenia usług, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, na podstawie których miejsce świadczenia pewnych usług – ściśle określonych w przepisach ustawy – ustala się w sposób szczególny.
I tak, na podstawie art. 28g ust. 1 ustawy:
Miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się odbywają.
W tym miejscu konieczne jest odwołanie się do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77, str. 1, z późn. zm.), które w art. 32 zdefiniowało pojęcie usług wstępu poprzez m.in. wskazanie, jakie usługi wchodzą w zakres tego pojęcia.
W myśl art. 32 ust. 1 ww. rozporządzenia:
Usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.
Z kolei, jak stanowi art. 32 ust. 2 tego rozporządzenia:
Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:
1)prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;
2)prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;
3)prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.
Zatem, zgodnie z art. 32 ust. 2 lit. c w zw. z ust. 1 ww. rozporządzenia Nr 282/2011 – usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej. Przepis ten ma zastosowanie w szczególności do prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.
Z opisu sprawy, nie wynika aby prowadzone za granicą przez Pana kursy/szkolenia miały mieć charakter imprezy edukacyjnej, na którą obowiązują bilety wstępu.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że art. 28g ust. 1 ustawy nie będzie miał zastosowania w niniejszej sprawie.
W odniesieniu do świadczonych przez Pana kursów/szkoleń zastosowanie znajdzie zatem ogólna zasada ustalania miejsca świadczenia, wyrażona w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którą miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy będzie miejsce, w którym podatnik, będący usługobiorcą, posiada siedzibę działalności gospodarczej.
W konsekwencji należy wskazać, że w sytuacji, gdy świadczone przez Pana za granicą usługi w formie szkoleń/kursów będą prowadzone dla podatnika – w rozumieniu art. 28a ustawy – miejscem świadczenia będzie miejsce, w którym podatnik, będący usługobiorcą, posiada siedzibę działalności gospodarczej. W takim przypadku, świadczone przez Pana ww. usługi nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT na terytorium Polski.
W związku z tym Pana stanowisko w ww. zakresie w odniesieniu do pytania nr 1 i nr 2 jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytań). Zatem odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku udzielono w odniesieniu do fizjoterapeutów, osteopatów, lekarzy, pielęgniarek i położnych. Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


