Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.326.2026.2.AA

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 5 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 20 kwietnia 2026 r. (wpływ 20 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności zawarł w dniu 28 listopada 2025 r. umowę leasingu operacyjnego. Przedmiotem umowy jest samochód osobowy marki (…), rok produkcji 2025, numer rejestracyjny (…), numer (…). Jest to samochód plug-in (PHEV), hybryda wyposażona w silnik spalinowy i elektryczny z akumulatorem o większej pojemności. Podstawowym rodzajem paliwa samochodu jest benzyna, paliwem alternatywnym jest energia elektryczna. W dowodzie rejestracyjnym w sekcji dotyczącej adnotacji urzędowych widnieje zapis o poziomie emisyjności spalin: EURO 6 EA. Na rządowej stronie Historia pojazdu – Portal gov.pl wskazano, że emisja CO2 wynosi 25 g/km. W dokumentach homologacyjnych osobno podane zostało zużycie paliwa dla silnika spalinowego (tryb niski 164 g/km, średni 122 g/km, wysoki 129 g/ km, bardzo wysoki 176 g/km, mieszany 149 g/km), a osobno – dla układu hybrydowego w wartości ważonej 25 g/km. Wartość ważona w cyklu mieszanym WLTP uwzględnia rzeczywiste warunki eksploatacji pojazdu z wykorzystaniem zarówno napędu elektrycznego, jak i spalinowego, co odzwierciedla faktyczne użytkowanie hybryd plug-in.

Wartość netto samochodu wynosi (…) zł. Przedmiotowy samochód będzie wykorzystywany do celów mieszanych.

Uzupełnienie wniosku

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność polega w szczególności na handlu hurtowym i detalicznym towarami różnego rodzaju w formie stacjonarnej (nie jest to sprzedaż internetowa). Sporadycznie Wnioskodawca świadczy inne usługi – monterskie, porządkowe, budowlane.

Samochód wykorzystywany jest zarówno do działalności, jak i do celów osobistych Wnioskodawcy (model mieszany). W działalności służy głównie do dojazdów do klientów oraz punktów sprzedaży, do przewożenia towarów zakupionych stacjonarnie u kontrahentów oraz do innych przejazdów związanych stricte z działalnością (np. sprawy urzędowe).

Forma opodatkowania prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności to: podatek liniowy.

Samochód, o którym mowa we wniosku, spełnia definicję samochodu osobowego określoną w art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Umowa leasingu spełnia wszystkie warunki określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest to umowa leasingu operacyjnego.

Emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, udostępnionych na stornie historiapojazdu.gov.pl, wynosi mniej niż 50 g na kilometr – jest to 25 g/km. W załączeniu Wnioskodawca przesyła wydruk danych z CEP. Wartość netto samochodu (…) zł, nieodliczony VAT (z uwagi na wykorzystywanie do celów mieszanych) (…) zł.

Pytanie

Czy w zaistniałym stanie faktycznym Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki dotyczące odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego w części ustalonej do wartości 150.000 zł, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.), zwanej dalej „u.p.d.o.f.”?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodwacy, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r., poz. 163 ze zm.), zwanej dalej „u.p.d.o.f.” nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej kwotę:

a)225 000 zł – w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem elektrycznym w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1289,1853 i 1881) oraz w przypadku samochodu osobowego będącego pojazdem napędzanym wodorem w rozumieniu art. 2 pkt 15 tej ustawy,

b)150 000 zł – jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, wynosi mniej niż 50 g na kilometr,

c)100 000 zł – jeśli emisja CO2 silnika spalinowego samochodu osobowego, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, jest równa lub wyższa niż 50 g na kilometr.

W ocenie Wnioskodawcy to właśnie realne parametry spalania, tj. wynikająca z homologacji emisja w cyklu mieszanym WLTP (która jest podstawowym trybem pracy auta) powinna zostać wzięta pod uwagę przy określaniu limitu odliczenia. Ponadto wartość ta jest tożsama z wartością wskazaną na rządowej stronie Historia pojazdu – Portal gov.pl, na której prezentowane są dane z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. Jak wynika z powyższych przepisów, dane te są podstawą do ustalenia poziomu emisyjności CO2.

Reasumując, w niniejszym stanie faktycznym, Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki dotyczące odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego w części ustalonej do wartości 150.000 zł, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b u.p.d.o.f.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione następujące warunki, tzn. dany wydatek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Wykazanie związku przyczynowo-skutkowego między wykorzystywaniem opisanego we wniosku samochodu osobowego a osiągniętym przychodem spoczywa na Panu.

W myśl art. 23a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 23b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wobec tego, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu jej zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 cytowanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione wydatki związane z przedmiotem umowy leasingu.

Zgodnie jednak z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Na mocy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2269, dalej: „ustawa nowelizująca”) od dnia 1 stycznia 2026 r. weszły w życie przepisy zmieniające m.in. art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przewidują one nowe limity, w tym limit 150.000 zł dla samochodów spalinowych o emisji CO₂mniejszej niż 50 g na kilometr.

Zatem zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Ponadto z art. 30 ustawy o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:

Zatem ci podatnicy, którzy przed 1 stycznia 2026 r. wprowadzili pojazd do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stosują dotychczasowe zasady (dotychczasowe limity). Natomiast do samochodów osobowych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika od 1 stycznia 2026 r. – stosuje się nowe limity amortyzacyjne określone w ustawie nowelizującej.

W odniesieniu do pojazdów niespełniających nowych warunków emisyjnych zapewniono możliwość stosowania dotychczasowych limitów, ale tylko wówczas, gdy pojazdy zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika do końca 2025 r. Samochody osobowe używane w prowadzonej działalności na podstawie umowy leasingu operacyjnego, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, nie są ujmowane w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika. Z tego względu do samochodów osobowych używanych w prowadzonej działalności na podstawie takich umów od 1 stycznia 2026 r. mają zastosowanie nowe limity, nawet jeżeli takie umowy zostały zawarte przed tym dniem.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem liniowym. W listopadzie 2025 r. zawarł Pan, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej, umowę leasingu operacyjnego dla samochodu osobowego. Zawarta umowa spełnia warunki uznania jej za leasing operacyjny w rozumieniu art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotem umowy był samochód typu plug-in (PHEV). Emisja CO2 silnika spalinowego Pana samochodu, określona na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy – Prawo o ruchu drogowym, wynosi mniej niż 50g/km – tj. 25 g/km. Wartość netto Pana samochodu wynosi (…) zł.

Pana wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia opisanego samochodu osobowego, z uwzględnieniem limitu 150 000 zł, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zwracam uwagę, że uchwalając ustawę z 2 grudnia 2021 r. ustawodawca przewidział wyjątkowo długie vacatio legis (4 lata) na wejście w życie zmian w zakresie podatków dochodowych (podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych). Projektodawca wyraźnie przy tym nakreślił w uzasadnieniu, jakich skutków oczekuje w tak długim okresie.

Z uzasadnienia do ustawy zmieniającej druk sejmowy nr 1633 wynika, że:

Pogorszenie sytuacji podatkowej określonej grupy podatników zostało w tym przypadku wykorzystane jako instrument motywujący przedsiębiorców do podejmowania decyzji sprzyjających realizacji istotnego społecznie celu, jakim jest ochrona środowiska. Ustawodawca uznał przy tym, że czteroletni okres przejściowy stanowi wystarczający czas na dostosowanie sposobu prowadzenia działalności do nowych warunków podatkowych.

W konsekwencji, z art. 30 ustawy z 2 grudnia 2021 r. nie można wyprowadzać skutków, których przepis ten nie przewiduje. Zatem, skoro samochód osobowy wykorzystywany jest w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej na podstawie umowy leasingu operacyjnego i nie został ujęty w ewidencji środków trwałych, to od 1 stycznia 2026 r. mają do Pana zastosowanie nowe limity – niezależnie od tego, że umowa leasingu została zawarta jeszcze przed tą datą, tj. w listopadzie 2025 r.

Zatem w Pana sprawie w odniesieniu do umowy leasingu operacyjnego dotyczącej samochodu osobowego o wartości netto (…) zł i – określonej na podstawie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów, o której mowa w art. 80a ustawy – Prawo o ruchu drogowym – emisji CO₂ 25 g/km, może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki dotyczące odpisów z tytułu zużycia samochodu z zastosowaniem limitu 150 000 zł.

Podsumowanie: do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć wydatki dotyczące odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego w części ustalonej do wartości 150 000 zł, zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.