Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4013.116.2026.2.AM
Zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 101 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, znajduje zastosowanie w przypadku czasowego używania samochodu na terytorium Polski, pod warunkiem jego wywozu w ciągu 30 dni od wjazdu.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.
Informuję, że w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Pana wniosek z 25 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 25 marca 2026 r. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 kwietnia 2026 r. (wpływ 22 kwietnia 2026r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje zawrzeć umowę najmu długoterminowego samochodu osobowego ze spółką (…) (dalej: „Wynajmujący”). Wynajmujący jest rezydentem podatkowym (…) oraz czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej (…).
Pojazd jest samochodem osobowym z napędem spalinowym, którego emisja CO2 przekracza 50g/km.
Charakterystyka współpracy:
1.Wynajmujący nie posiada na terytorium RP siedziby, zarządu, oddziału ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Całość jego struktury znajduje się (…).
2.Umowa najmu z Wynajmującym (…) zostanie zawarta na czas oznaczony przekraczający 30 dni (np. 6, 12, 24, 36 miesiące). Po zakończeniu najmu Pojazd wraca do Wynajmującego (…).
Sposób wykorzystania Pojazdu (warunki kluczowe):
1.Ruch pojazdu a podatek akcyzowy: Pojazd posiada (...) tablice rejestracyjne. Wnioskodawca będzie wykorzystywał go w działalności międzynarodowej. Każdorazowe fizyczne przemieszczenie pojazdu na terytorium Polski będzie miało charakter czasowy. Wnioskodawca oświadcza, że w każdym przypadku Pojazd zostanie wywieziony z terytorium kraju w terminie do 30 dni od dnia jego każdorazowego przemieszczenia na terytorium Polski. Pojazd nigdy nie będzie przebywał w Polsce nieprzerwanie dłużej niż 30 dni.
2.Przeznaczenie pojazdu a podatek VAT: Pojazd będzie przeznaczony wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na rzecz klientów Wnioskodawcy na podstawie umów najmu, co stanowi przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Pojazd będzie wynajmowany klientom na terytorium Unii Europejskiej. Z uwagi na fakt, że Pojazd będzie przeznaczony wyłącznie na odpłatny wynajem, Wnioskodawca nie będzie prowadził ewidencji przebiegu pojazdu. Wnioskodawca wyklucza jakikolwiek inny użytek tego pojazdu, w tym całkowicie wyklucza użytek prywatny.
W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku akcyzowego wskazał Pan:
‒objęty wnioskiem pojazd będzie samochodem osobowym w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.
‒będzie w posiadaniu dokumentów, o których mowa w art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, potwierdzających wywóz pojazdu z kraju.
Pytanie w zakresie podatku akcyzowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Czy w świetle art. 101 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, każdorazowe wywiezienie opisanego Pojazdu z terytorium Polski w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wjazdu do Polski, zwalnia Wnioskodawcę z obowiązku podatkowego i zapłaty podatku akcyzowego w Polsce w stosunku do tego Pojazdu?
Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku akcyzowego (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1)
Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu nie powstanie obowiązek zapłaty akcyzy w Polsce. Zgodnie z art. 101 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego nie powstaje, jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego.
Aby uwolnić się od obowiązku zapłaty akcyzy, muszą zostać dokonane dwie ściśle połączone ze sobą czynności: nabycie wewnątrzwspólnotowe oraz dostawa wewnątrzwspólnotowa/eksport w ciągu 30 dni.
Skoro Wnioskodawca gwarantuje, że Pojazd po każdym fizycznym wjeździe do Polski zostanie z niej wywieziony przed upływem 30 dni, dyspozycja tego przepisu zostanie spełniona i obowiązek podatkowy w akcyzie nie powstanie.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie podatku akcyzowego, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):
Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
Jak stanowi art. 5 ustawy:
Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
Stosownie do art. 100 ust. 4 ustawy:
Samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
W myśl art. 3 ust. 1 ustawy:
Do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy, a także do wiążących informacji akcyzowych, zwanych dalej „WIA”, stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).
Jak stanowi art. 100 ust. 1 ustawy:
W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
1)import samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, z wyłączeniem przypadków, gdy dług celny wygasł na podstawie art. 124 ust. 1 lit. e-g lub k unijnego kodeksu celnego;
2)nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym;
3)pierwsza sprzedaż na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym:
a)wyprodukowanego na terytorium kraju,
b)od którego nie została zapłacona akcyza z tytułu czynności, o których mowa w pkt 1 albo 2.
Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy:
Dostawa wewnątrzwspólnotowa to przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego.
W świetle art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy:
Nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju;
Stosownie do art. 100 ust. 3 ustawy:
Jeżeli w stosunku do samochodu osobowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności podlegającej opodatkowaniu to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.
Jak stanowi art. 100 ust. 6 ustawy:
Do opodatkowania akcyzą samochodów osobowych stosuje się odpowiednio art. 10 ust. 12 i 13, art. 14 ust. 1-3aa, 4, 4g, 6, 8, 10 i 11, art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a, ust. 2, 2b, 2c, 3ba i 4, art. 18 ust. 1-3, art. 19 ust. 1‑3, ust. 6 pkt 1, ust. 7 pkt 1 lit. a i ust. 8-11, art. 21 ust. 5 i art. 27-29a oraz przepisy wydane na podstawie art. 20.
Jak wynika z art. 101 ust. 2 ustawy:
Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem:
1)przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju;
2)nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju;
3)złożenia wniosku o rejestrację samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - jeżeli podmiot występujący z wnioskiem o rejestrację na terytorium kraju nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego nie jest jego właścicielem.
Zgodnie z art. 101 ust. 2a ustawy:
Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a, nie powstaje, jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego albo sprzedaży, o której mowa w art. 100 ust. 1 pkt 3 lit. a. Fakt dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu jest potwierdzany przez dokumenty, o których mowa w art. 107 ust. 3.
Zgodnie z art. 102 ustawy:
1.Podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej:
1)która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2, lub
2)która nabyła lub posiada samochód osobowy, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 2, lub
3)na której ciąży obowiązek złożenia zawiadomienia o dokonaniu w pojeździe samochodowym zarejestrowanym na terytorium kraju zmian konstrukcyjnych zmieniających rodzaj tego pojazdu na samochód osobowy, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym - w przypadku, o którym mowa w art. 100 ust. 1a pkt 1.
2.W przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel.
3.W przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która wystąpiła o rejestrację tego samochodu na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
4.W przypadku gdy samochód osobowy stanowi przedmiot współwłasności, za podatników uznaje się wszystkich współwłaścicieli, nawet gdy czynności podlegających opodatkowaniu dokonał jeden ze współwłaścicieli. Współwłaściciele ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe.
Jak wynika z art. 104 ust. 1 ustawy:
Podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest:
1)kwota należna z tytułu sprzedaży samochodu osobowego na terytorium kraju pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy należne od tego samochodu osobowego;
2)kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy;
3)wartość celna samochodu osobowego powiększona o należne cło - w przypadku importu tego samochodu, z zastrzeżeniem ust. 2-5.
W świetle art. 106 ust. 1, 2 i 3 ustawy:
1.Podatnik z tytułu sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego:
1)składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe w sprawie akcyzy, według ustalonego wzoru,
2)obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego
- za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.
2.Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
3.Podatnik z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest obowiązany po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwego urzędu skarbowego akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
Na mocy art. 107 ust. 3 ustawy:
Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem.
Z przedstawionego przez Pana we wniosku opisu sprawy wynika, że planuje Pan w ramach prowadzonej przez siebie działalności zawrzeć ze spółką (...) (Wynajmującym) umowę najmu długoterminowego samochodu osobowego w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym.
Pojazd posiada (...) tablice rejestracyjne. Objęty wnioskiem pojazd będzie przez Pana wykorzystywany w działalności międzynarodowej. Każdorazowe fizyczne przemieszczenie pojazdu na terytorium Polski będzie miało charakter czasowy. Z okoliczności sprawy wynika, że w każdym przypadku objęty wnioskiem pojazd zostanie wywieziony z terytorium kraju w terminie do 30 dni od dnia jego każdorazowego przemieszczenia na terytorium Polski i będzie Pan w posiadaniu dokumentów, o których mowa w art. 107 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, potwierdzających wywóz pojazdu z kraju. Pojazd nigdy nie będzie przebywał w Polsce nieprzerwanie dłużej niż 30 dni.
Pana wątpliwości dotyczą określenia czy w świetle art. 101 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym, każdorazowe wywiezienie objętego wnioskiem pojazdu z terytorium Polski w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wjazdu do Polski, zwalnia Wnioskodawcę z obowiązku podatkowego i zapłaty podatku akcyzowego w Polsce w stosunku do tego pojazdu.
Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy wskazać, że art. 101 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym mówi o tym, że obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego nie powstaje, jeżeli ten samochód osobowy został dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany w terminie 30 dni od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego, a fakt dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu jest potwierdzany przez dokumenty, o których mowa w art. 107 ust. 3 .
Ze wskazanego powyżej przepisu wynika zatem, że aby względem danego samochodu osobowego nie powstał obowiązek podatkowy (ciążący co do zasady na podatniku z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego), samochód ten po tym nabyciu wewnątrzwspólnotowym musi zostać dostarczony wewnątrzwspólnotowo lub wyeksportowany w ciągu 30 dni od dnia jego nabycia. Oznacza to, że aby uwolnić podatnika od obowiązku zapłaty akcyzy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, względem tego samochodu muszą zostać dokonane dwie ściśle połączone ze sobą czynności, tj. nabycie wewnątrzwspólnotowe oraz dostawa wewnątrzwspólnotowa/eksport. Równocześnie fakt dostawy wewnątrzwspólnotowej lub eksportu winien być odpowiednio udokumentowany przez podatnika - przez dokumenty, o których mowa w art. 107 ust. 3 ustawy, tj. przez dokumenty które nie będą budziły wątpliwości co do faktu opuszczenia terytorium kraju i przemieszczenia samochodu na terytorium państwa członkowskiego/państwa trzeciego.
Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia wskazać należy, że w przedstawionych przez Pana we wniosku okolicznościach wypełni Pan przesłanki umożliwiające zastosowanie art. 101 ust. 2a ustawy o podatku akcyzowym.
W związku z powyższym, odpowiadając na Pana pytanie, wskazać należy, że każdorazowe wywiezienie opisanego we wniosku samochodu osobowego z terytorium Polski w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wjazdu do Polski, będzie Pana uwalniało z obowiązku podatkowego i zapłaty podatku akcyzowego w Polsce w stosunku do tego pojazdu.
Tym samym Pana stanowisko w zakresie podatku akcyzowego (pytania oznaczonego we wniosku nr 1) należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
‒w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
‒w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?