Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-1.4011.303.2026.2.AO
Działalność polegająca na wytwarzaniu, rozwoju i ulepszaniu autorskiego oprogramowania komputerowego poprzez spółkę jawną, zostaje uznana jako działalność badawczo-rozwojowa, umożliwiając zastosowanie preferencyjnej stawki 5% podatku dochodowego od dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w przypadku prowadzenia odpowiedniej ewidencji, zgodnie z art. 30ca i 30cb ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 kwietnia 2026 r. (wpływ 15 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych
1.Transparentność podatkowa i sposób rozliczeń
Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej wskazanej w pkt I („Spółka”). Spółka jest transparentna podatkowo, tj. podatnikiem podatku dochodowego są jej wspólnicy, którzy rozpoznają przychody i koszty Spółki proporcjonalnie do prawa udziału w zysku. Wnioskodawca rozlicza dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej według stawki liniowej określonej w art. 30c ustawy o PIT w latach 2020-2021 oraz od 2023 r. (w tym w okresie objętym niniejszym wnioskiem).
Wniosek dotyczy:
1)stanu faktycznego – okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2021 r. oraz od 1 stycznia 2023 r. do dnia złożenia wniosku;
2)zdarzenia przyszłego – okres po dniu złożenia wniosku (kontynuacja działalności na tożsamych zasadach).
2.Przedmiot działalności – autorskie oprogramowanie X
Spółka wytwarza, rozwija i komercjalizuje autorskie oprogramowanie komputerowe licencjonowane pod nazwą „X” (dalej: „Oprogramowanie” lub „Program Komputerowy”). Oprogramowanie X to (…).
Oprogramowanie służy w szczególności do (…).
Program Komputerowy w rozumieniu niniejszego wniosku obejmuje w szczególności kod źródłowy, kod wynikowy, algorytmy obliczeniowe, struktury danych, interfejs użytkownika, dokumentację techniczną oraz inne elementy składowe stanowiące przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Oprogramowanie jest chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
3.Model komercjalizacji – udzielanie licencji
Spółka uzyskuje przychody z odpłatnego udzielania licencji do Oprogramowania na rzecz klientów (dalej: „Licencjobiorcy”). Licencje mają co do zasady charakter niewyłączny i uprawniają Licencjobiorców do korzystania z Oprogramowania na określonych polach eksploatacji (m.in. utrwalanie i zwielokrotnianie w pamięci urządzeń, wprowadzanie do obrotu egzemplarzy, uruchamianie i użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem), w zakresie wskazanym w umowie licencyjnej oraz dokumentacji. Wynagrodzenie Spółki ma postać opłat licencyjnych (jednorazowych lub okresowych – zależnie od wariantu licencji).
4.Działalność badawczo-rozwojowa – prace rozwojowe
W okresie objętym wnioskiem Spółka prowadziła i prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny i ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań i funkcjonalności, a także na istotne ulepszanie istniejących modułów. Działania Spółki nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian, lecz obejmują opracowywanie i implementację nowych algorytmów obliczeniowych, rozbudowę logiki inżynierskiej, dostosowania do zmian norm technicznych, poprawę architektury, wydajności i niezawodności, a także rozwój narzędzi wspierających użytkowników.
Typowy proces wytwarzania/rozwoju Oprogramowania obejmuje: (i) analizę wymagań użytkowników i zmian w przepisach/normach, (ii) projektowanie rozwiązania i architektury modułu, (iii) opracowanie algorytmów i implementację w kodzie źródłowym, (iv) testy jednostkowe i integracyjne, w tym weryfikację poprawności obliczeń, (v) przygotowanie dokumentacji i materiałów wdrożeniowych, (vi) publikację nowej wersji oraz utrzymanie i usuwanie błędów.
5.Prawa autorskie i organizacja zespołu
Spółce przysługują autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania.
Wytwarzanie i rozwój Oprogramowania odbywa się przy udziale zespołu Spółki, obejmującego: 6 osób zatrudnionych na podstawie umów o pracę, 1 osobę współpracującą na podstawie umowy cywilnoprawnej (umowa zlecenia/umowa o dzieło) oraz 4 osoby współpracujące w modelu B2B (programiści).
Współpracownicy B2B wykonują prace programistyczne na podstawie umów przewidujących przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do utworów (w tym fragmentów kodu) wytwarzanych w związku z realizacją tych umów, tak aby Spółka pozostawała podmiotem uprawnionym do autorskich praw majątkowych do rozwijanego Oprogramowania.
Pozostałe koszty Spółki obejmują w szczególności koszty sprzętu komputerowego oraz oprogramowania narzędziowego wykorzystywanego w procesie wytwarzania, testowania i utrzymania Oprogramowania.
6.Ewidencja na potrzeby IP Box
Spółka prowadzi księgi rachunkowe w sposób pozwalający na wyodrębnienie przychodów i kosztów przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej, tj. autorskie prawo do Programu Komputerowego (Oprogramowania X). W szczególności Spółka wyodrębnia przychody z opłat licencyjnych oraz koszty bezpośrednio związane z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem Oprogramowania, a także ustala wskaźnik nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, na podstawie ewidencji umożliwiającej przypisanie kosztów do Oprogramowania (lub jego wyodrębnionych modułów).
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka zamierza kontynuować działalność w dotychczasowym modelu, tj. systematycznie rozwijać i ulepszać Oprogramowanie X oraz komercjalizować je poprzez udzielanie odpłatnych licencji na rzecz klientów. Spółka planuje dalsze prace rozwojowe obejmujące w szczególności tworzenie nowych modułów i funkcjonalności, dostosowania do zmian norm technicznych oraz podnoszenie jakości i efektywności działania Oprogramowania. Wnioskodawca zamierza stosować preferencyjną stawkę 5% podatku do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do Programu Komputerowego) uzyskiwanego w ramach działalności Spółki, po spełnieniu warunków wynikających z art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT.
W piśmie z 15 kwietnia 2026 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
1)czy posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
Odpowiedź: Tak.
2)w odniesieniu do działalności Spółki jawnej, której jest Pan wspólnikiem, a która „wytwarza, rozwija i komercjalizuje autorskie oprogramowanie komputerowe licencjonowane” proszę wyjaśnić:
a)jakimi zasobami wiedzy dysponowała Spółka, w której jest Pan wspólnikiem przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego „oprogramowania”?
Odpowiedź: W pierwszej kolejności Spółka dysponowała opisem ogólnym, jaki problem chcą rozwiązać potencjalni klienci za pomocą licencjonowanego oprogramowania. Niektóre z tych problemów to:
·potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych
·potrzeba usprawnienia procesów biznesowych poprzez wykorzystywania zaawansowanego oprogramowania.
Spółka przeprowadziła rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi borykali się klienci. Spółka nie znalazła żadnego rozwiązania, które spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb.
Zasobami wiedzy, którymi Spółka dysponowała są:
·technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma oprogramowanie wytworzone przez Spółkę,
·wiedza z zakresu pracy i projektowania konstrukcji budowlanych,
·doświadczenie projektowe w projektowaniu konstrukcji budowlanych.
Ustawodawca, jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Spółka uwzględnia w swojej działalności.
b)jaki rodzaj wiedzy i umiejętności Spółka wykorzystywała i rozwijała w ramach tej działalności? Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstały poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają stworzone oprogramowania od już istniejących?
Odpowiedź: W ramach działalności, dzięki której Spółka tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza oprogramowanie Spółka wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności:
·z zakresu informatyki i programowania – jest to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania.
Spółka działa przy użyciu języków programowania (…), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
·z zakresu inżynierii i projektowania konstrukcji budowlanych – Spółka poszerza aktualną wiedzę w tym zakresie, opierając się na dostępnej literaturze, normach, szkoleniach, analizach własnych.
Innowacyjne technologie zastosowane przy tworzeniu oprogramowania to m.in: nowatorskie metody projektowania i analizy konstrukcji za pomocą MES (metoda elementów skończonych), automatyzacja procesów inżynierskich, parametryzacja i cyfryzacja modelów konstrukcji.
Zastosowanie ww. technologii, jak również w pełni autorski sposób podejścia do interfejsu użytkownika oraz wizualizowania efektów obliczeń konstrukcji, odróżniają stworzone oprogramowanie od istniejących.
c)co zaplanowała Spółka i jakie cele postawiła?
Odpowiedź: Spółka zaplanowała i postawiła następujące cele – celem Spółki jest tworzenie oprogramowania dla projektantów konstrukcji budowlanych, które wykonują obliczenia, wizualizację danych i wyników, w tym wizualizację 3D, generują rysunki i wykazy materiałowe, zapewniając przy tym przejrzyste raporty obliczeniowe, a także są powiązane między sobą w sposób umożliwiający intuicyjną, ergonomiczną i wydajną pracę z oprogramowaniem.
d)co jest efektem działań Spółki, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji projektów stanowiących przedmiot wniosku?
Odpowiedź: Efektem działań Spółki są zastosowania zapewniające:
·wysoki stopień intuicyjności interfejsu użytkownika,
·wysoką wydajność oraz stabilność procesu obliczeniowego,
·niezawodność,
·odpowiedni standard bezpieczeństwa.
e)w jaki sposób Spółka realizowała/realizuje zaplanowane przedsięwzięcie?
Odpowiedź: Spółka realizowała i realizuje zaplanowane przedsięwzięcie w następujący sposób:
1.Etap wstępny – obejmuje on konsultacje z potencjalnymi klientami dotyczące celów jakie mają być osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klienci przedstawiają własne oczekiwania co do parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz własnej wiedzy i doświadczenia, Spółka wstępnie analizuje możliwość zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że Spółka nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności co do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj. Spółka ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
2.Etap tworzenia oprogramowania – obejmuje on wszelkie czynności podejmowane przez Spółkę w celu realizacji prac, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych, zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w zakresie wykonanych analiz.
3.Etap końcowy – obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników prac.
3)w czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek?
Należy wyjaśnić jakie konkretne działania Spółka podejmuje/będzie podejmowała w celu opracowania nowego/rozwijanego „oprogramowania”, a w szczególności:
Odpowiedź: Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Spółkę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej.
Spółka podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Spółka wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów i przygotowuje do nich analizę.
Spółka wskazuje, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spółka w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Spółki.
a)jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji zlecanych zadań?
Odpowiedź: W celu realizacji projektów, w ramach których Spółka tworzy i ulepsza oprogramowanie, Spółka podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań potencjalnych klientów i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Spółkę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Spółka podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku:
-projektowanie nowszej i bardziej niezawodnej architektury oprogramowania,
-implementację (tworzenie) oprogramowania,
-testowanie oprogramowania,
-konieczność projektowania stosownych algorytmów,
-automatyzacje wdrożeń.
b)w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte przez Spółkę „oprogramowanie”? jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w praktyce gospodarczej Spółki zastosowano?
Odpowiedź: Spółka tworzy oprogramowanie w językach programowania (…).
Spółka wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Spółkę programów komputerowych.
Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości.
Spółka wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej Spółki.
Spółka przedstawiła powyżej też opis do czego służy oprogramowanie.
c)co spowodowało, iż wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących w Spółce? Na czym polega oryginalność tego „oprogramowania”?
Odpowiedź: Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Spółki i jego klientów. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych i funkcjonalnych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Spółki, przy której wykonywaniu Spółka miała zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Spółki nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Spółki stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Spółki. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klientów Spółki powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klientów Spółki. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Spółkę to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb klienta oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
d)zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już funkcjonujących w Spółce?
Odpowiedź: Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Spółkę mieszanki technologii języków programowania (…) powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb klientów – tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności i nie powielają się. Spółka wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
4)proszę wyjaśnić:
a)jakie cele na wstępie wspólnicy Spółki postawili sobie w zakresie realizowanego „oprogramowania” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
Odpowiedź: Celem Spółki jest tworzenie oprogramowania dla projektantów konstrukcji budowlanych, które wykonują obliczenia, wizualizację danych i wyników, w tym wizualizację 3D, generują rysunki i wykazy materiałowe, zapewniając przy tym przejrzyste raporty obliczeniowe, a także są powiązane między sobą w sposób umożliwiający intuicyjną, ergonomiczną i wydajną pracę z oprogramowaniem.
Finansowanie następuje ze środków własnych.
b)jakie konkretnie cele miały zostać osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpi opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
Odpowiedź: Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej.
Wymienione programy komputerowe zrealizowały cele Spółki wymienione w odpowiedzi na pytanie w podpunkcie a).
c)na czym polegała systematyczność w odniesieniu do działań Spółki w zakresie wykonywanych czynności?
Odpowiedź: Systematyczność polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
d)jakie harmonogramy w związku z tym zostały opracowane (w jakim okresie?) w stosunku do jakiego programu komputerowego?
Odpowiedź: Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Spółkę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
5)czy działania dotyczące oprogramowania zmierzały/będą zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania?
Odpowiedź: Tak, działania dotyczące oprogramowania zmierzały/będą zmierzały do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania.
6)jaki rodzaj prac zlecała Spółka do wykonania podwykonawcom (B2B)/pracownikom/osobom zatrudnionym w ramach umowy zlecenia, o dzieło, jaki był ich efekt (w tym, czy powstawał utwór oraz do kogo on należał)?
Odpowiedź: Są to poboczne i pomocnicze prace informatyczne w postaci np. analizy kodu, testowania oprogramowania, analizy technicznej. Jeżeli w wyniku w/w prac powstał/powstaje utwór np. fragment kodu źródłowego, po przeniesieniu należy on do Spółki, ale nie jest to kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
7)czy podwykonawcy (B2B)/pracownicy/osoby zatrudnione w ramach umowy zlecenia, o dzieło realizowali zlecenia dla Spółki w ramach prowadzonej przez nich działalności badawczo-rozwojowej, czy też to czynili wyłącznie w ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę?
Odpowiedź: W ramach działalności badawczo-rozwojowej Spółki.
8)czy podwykonawcy (B2B)/pracownicy/osoby zatrudnione w ramach umowy zlecenia, o dzieło przenoszą/będą przenosić całość autorskich praw majątkowych na rzecz Spółki do wytworzonego programu komputerowego (utworu)?
Odpowiedź: Tak, jednakże należy zwrócić uwagę, że jest to fragment kodu źródłowego i stanowi on utwór.
9)czy Spółka nabywa od pracowników/osób zatrudnionych w ramach umowy zlecenia, o dzieło wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP, czy dochodzi może do nabycia od nich kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?
Odpowiedź: Nie.
10)czy sposób „udzielenia” licencji do „Oprogramowania” następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy?
Odpowiedź: Tak.
11)czy efekty pracy Spółki zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
-zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
-nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
-nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę?
Odpowiedź: Tak, efekty pracy Spółki zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.:
-tak, zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej;
-nie, nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
-nie, nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów realizowanych przez Spółkę.
12)czy odrębna ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności terminie?
Odpowiedź: Tak.
13)czy w odrębnej ewidencji Spółka wyodrębnia:
a)każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
b)przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
c)koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
Odpowiedź: Tak.
Pytania
1.Czy działalność Spółki polegająca na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu autorskiego oprogramowania X stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
2.Czy w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca może zastosować stawkę 5% podatku dochodowego do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (autorskiego prawa do programu komputerowego), osiąganego w szczególności z tytułu opłat licencyjnych za korzystanie z Oprogramowania X, ustalonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT i proporcjonalnie do udziału Wnioskodawcy w zysku Spółki (50%), przy prowadzeniu ewidencji zgodnej z art. 30cb ustawy o PIT?
Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zawierają art. 5a pkt 39 i 40 ustawy o PIT, które odsyłają do art. 4 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W ocenie Wnioskodawcy, działania Spółki polegające na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu Oprogramowania X spełniają przesłanki działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności prac rozwojowych, ponieważ obejmują nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności (w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania) do projektowania i tworzenia nowych lub ulepszonych produktów (modułów) oraz usług, z wyłączeniem działalności polegającej na rutynowych i okresowych zmianach.
Wytwarzanie i rozwój Oprogramowania jest pracą twórczą: efekt (np. nowa funkcjonalność) jest z góry określony jedynie na poziomie celu użytkowego, natomiast sposób realizacji wymaga doboru i zaprojektowania rozwiązań programistycznych oraz algorytmicznych, co prowadzi do powstania indywidualnych rezultatów w postaci kodu źródłowego. Działania te są realizowane systematycznie, w zorganizowanym procesie rozwojowym i testowym, a ich rezultaty są utrwalane w postaci kolejnych wersji Oprogramowania.
Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
Stosownie do art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego, które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej działalności B+R.
Oprogramowanie X stanowi program komputerowy w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a Spółka wytwarza, rozwija i ulepsza je w ramach działalności badawczo-rozwojowej. W konsekwencji, autorskie prawo do Oprogramowania stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
Spółka uzyskuje dochody z tytułu komercjalizacji kwalifikowanego IP w formie opłat licencyjnych za korzystanie z Oprogramowania, tj. dochody, o których mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o PIT.
Kwalifikowany dochód ustala się z zastosowaniem wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przy czym Spółka prowadzi ewidencję umożliwiającą wyodrębnienie przychodów i kosztów przypadających na kwalifikowane IP zgodnie z art. 30cb ustawy o PIT.
Wnioskodawca, jako wspólnik Spółki jawnej, rozlicza kwalifikowany dochód proporcjonalnie do udziału w zysku Spółki (50%).
W ocenie Wnioskodawcy, po spełnieniu przesłanek ustawowych (w szczególności prowadzeniu ewidencji, wyodrębnieniu przychodów i kosztów oraz ustaleniu wskaźnika nexus), Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki 5% podatku do kwalifikowanego dochodu osiąganego z opłat licencyjnych dotyczących Oprogramowania X w okresie objętym wnioskiem oraz w okresie przyszłym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż w pkt 28.
Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 lit. e ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
Z dniem 1 stycznia 2021 r. nastąpiły zmiany w opodatkowaniu spółek jawnych mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Spółka jawna, po spełnieniu określonych przesłanek, staje się bowiem podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
Powyższe jest konsekwencją nowelizacji ustaw z zakresu podatków dochodowych przez ustawę z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2123).
W myśl art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: „KSH”):
Spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.
Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 § 1 KSH:
Spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.
Stosownie do art. 22 § 2 KSH:
Każdy wspólnik odpowiada za zobowiązania spółki bez ograniczenia całym swoim majątkiem solidarnie z pozostałymi wspólnikami oraz ze spółką, z uwzględnieniem art. 31.
Na mocy art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy:
Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Z kolei w myśl art. 8 ust. 2 tej ustawy:
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
1)rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;
2)ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.
Z powyższych regulacji wynika, że dochód spółki jawnej – która nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych – podlega opodatkowaniu na poziomie jej wspólników. Jeżeli zatem wspólnikiem transparentnej spółki jawnej jest osoba fizyczna, opodatkowanie odbywa się na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że podatnikami podatku dochodowego nie jest sama spółka jawna, lecz jej wspólnicy.
Przychody oraz koszty uzyskania przychodów związane z działalnością spółki jawnej wspólnicy będący osobami fizycznymi określają proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku spółki. Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, przyjmuje się, że udziały wspólników w zysku są równe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
b)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
c)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571 , 1871 i 1897),
b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:
Badania naukowe są działalnością obejmującą:
1)badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2)badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka jawna, w której jest Pan wspólnikiem (dalej: Spółka), wytwarza, rozwija i komercjalizuje autorskie oprogramowanie komputerowe licencjonowane pod nazwą „X” (dalej: „Oprogramowanie” lub „Program Komputerowy”). Oprogramowanie X to (…). Oprogramowanie służy w szczególności do (…). Program Komputerowy w rozumieniu niniejszego wniosku obejmuje w szczególności kod źródłowy, kod wynikowy, algorytmy obliczeniowe, struktury danych, interfejs użytkownika, dokumentację techniczną oraz inne elementy składowe stanowiące przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Oprogramowanie jest chronione na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Spółka uzyskuje przychody z odpłatnego udzielania licencji do Oprogramowania na rzecz klientów (dalej: „Licencjobiorcy”). Licencje mają co do zasady charakter niewyłączny i uprawniają Licencjobiorców do korzystania z Oprogramowania na określonych polach eksploatacji (m.in. utrwalanie i zwielokrotnianie w pamięci urządzeń, wprowadzanie do obrotu egzemplarzy, uruchamianie i użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem), w zakresie wskazanym w umowie licencyjnej oraz dokumentacji. Wynagrodzenie Spółki ma postać opłat licencyjnych (jednorazowych lub okresowych – zależnie od wariantu licencji).
Sposób „udzielenia” licencji do „Oprogramowania” następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy.
Wytwarzanie i rozwój Oprogramowania odbywa się przy udziale zespołu Spółki, obejmującego: 6 osób zatrudnionych na podstawie umów o pracę, 1 osobę współpracującą na podstawie umowy cywilnoprawnej (umowa zlecenia/umowa o dzieło) oraz 4 osoby współpracujące w modelu B2B (programiści).
Współpracownicy B2B wykonują prace programistyczne na podstawie umów przewidujących przeniesienie na Spółkę autorskich praw majątkowych do utworów (w tym fragmentów kodu) wytwarzanych w związku z realizacją tych umów, tak aby Spółka pozostawała podmiotem uprawnionym do autorskich praw majątkowych do rozwijanego Oprogramowania.
W uzupełnieniu doprecyzował Pan, że Spółka do wykonania podwykonawcom (B2B)/pracownikom/osobom zatrudnionym w ramach umowy zlecenia, o dzieło zlecała poboczne i pomocnicze prace informatyczne w postaci np. analizy kodu, testowania oprogramowania, analizy technicznej. Jeżeli w wyniku w/w prac powstał/powstaje utwór np. fragment kodu źródłowego, po przeniesieniu należy on do Spółki, ale nie jest to kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Podwykonawcy (B2B)/pracownicy/osoby zatrudnione w ramach umowy zlecenia, o dzieło realizowali zlecenia dla Spółki ramach działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Spółkę. Podwykonawcy (B2B)/pracownicy/osoby zatrudnione w ramach umowy zlecenia, o dzieło przenoszą/będą przenosić całość autorskich praw majątkowych na rzecz Spółki do wytworzonego programu komputerowego (utworu), jednakże jest to fragment kodu źródłowego i stanowi on utwór. Spółka nie nabywa od pracowników/osób zatrudnionych w ramach umowy zlecenia, o dzieło wyniki prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP oraz nie dochodzi do nabycia od nich kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że Spółka prowadziła i prowadzi działalność obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny i ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań i funkcjonalności, a także na istotne ulepszanie istniejących modułów. Działania Spółki nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian, lecz obejmują opracowywanie i implementację nowych algorytmów obliczeniowych, rozbudowę logiki inżynierskiej, dostosowania do zmian norm technicznych, poprawę architektury, wydajności i niezawodności, a także rozwój narzędzi wspierających użytkowników.
Typowy proces wytwarzania/rozwoju Oprogramowania obejmuje: (i) analizę wymagań użytkowników i zmian w przepisach/normach, (ii) projektowanie rozwiązania i architektury modułu, (iii) opracowanie algorytmów i implementację w kodzie źródłowym, (iv) testy jednostkowe i integracyjne, w tym weryfikację poprawności obliczeń, (v) przygotowanie dokumentacji i materiałów wdrożeniowych, (vi) publikację nowej wersji oraz utrzymanie i usuwanie błędów.
Z uzupełnienia wniosku wynika, że w pierwszej kolejności Spółka dysponowała opisem ogólnym, jaki problem chcą rozwiązać potencjalni klienci za pomocą licencjonowanego oprogramowania. Niektóre z tych problemów to:
·potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych
·potrzeba usprawnienia procesów biznesowych poprzez wykorzystywanie zaawansowanego oprogramowania.
Spółka przeprowadziła rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi borykali się klienci. Spółka nie znalazła żadnego rozwiązania, które spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb.
Innowacyjne technologie zastosowane przy tworzeniu oprogramowania to m.in: nowatorskie metody projektowania i analizy konstrukcji za pomocą MES (metoda elementów skończonych), automatyzacja procesów inżynierskich, parametryzacja i cyfryzacja modelów konstrukcji. Zastosowanie ww. technologii, jak również w pełni autorski sposób podejścia do interfejsu użytkownika oraz wizualizowania efektów obliczeń konstrukcji, odróżniają stworzone oprogramowanie od istniejących.
Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Spółkę programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej.
Spółka podkreśla, że każde zadanie lub problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz wyobraźni. Spółka wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów i przygotowuje do nich analizę.
Spółka wskazuje, że wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spółka w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Spółki.
W celu realizacji projektów, w ramach których Spółka tworzy i ulepsza oprogramowanie, Spółka podejmuje szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań potencjalnych klientów i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Spółkę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Spółka podejmuje następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania opisanego we wniosku: projektowanie nowszej i bardziej niezawodnej architektury oprogramowania, implementację (tworzenie) oprogramowania, testowanie oprogramowania, konieczność projektowania stosownych algorytmów orazautomatyzacje wdrożeń.
Spółka tworzy oprogramowanie w językach programowania (…).
Spółka wskazuje, że tworzenie nowych funkcjonalności opisanych we wniosku dotyczy/będzie dotyczyło tworzenia i rozwijania przez Spółkę programów komputerowych. Używanie nowych narzędzi w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Spółka wykorzystuje indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej Spółki. Spółka przedstawiła powyżej też opis do czego służy oprogramowanie.
Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Spółki i jego klientów. Powstaje nowy produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań programistycznych i funkcjonalnych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Spółki, przy której wykonywaniu Spółka miała zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Spółki nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty działania Spółki stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy – Spółki. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klientów Spółki powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby klientów Spółki. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Spółkę to wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb klienta oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Spółkę mieszanki technologii języków programowania (…) powoduje, że oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb klientów – tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności i nie powielają się. Spółka wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
Efekty pracy Spółki zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów realizowanych przez Spółkę.
Zatem prowadzona działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
Wyjaśnił Pan, że w okresie objętym wnioskiem Spółka prowadziła i prowadzi działalność obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny i ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań i funkcjonalności, a także na istotne ulepszanie istniejących modułów.
Z uzupełnienia wniosku wynika, że Spółka zaplanowała i postawiła następujące cele – celem Spółki jest tworzenie oprogramowania dla projektantów konstrukcji budowlanych, które wykonują obliczenia, wizualizację danych i wyników, w tym wizualizację 3D, generują rysunki i wykazy materiałowe, zapewniając przy tym przejrzyste raporty obliczeniowe, a także są powiązane między sobą w sposób umożliwiający intuicyjną, ergonomiczną i wydajną pracę z oprogramowaniem.
Efektem działań Spółki są zastosowania zapewniające: wysoki stopień intuicyjności interfejsu użytkownika, wysoką wydajność oraz stabilność procesu obliczeniowego, niezawodność oraz odpowiedni standard bezpieczeństwa.
Celem Spółki jest tworzenie oprogramowania dla projektantów konstrukcji budowlanych, które wykonują obliczenia, wizualizację danych i wyników, w tym wizualizację 3D, generują rysunki i wykazy materiałowe, zapewniając przy tym przejrzyste raporty obliczeniowe, a także są powiązane między sobą w sposób umożliwiający intuicyjną, ergonomiczną i wydajną pracę z oprogramowaniem.
Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej.
Systematyczność, w odniesieniu do działań Spółki w zakresie wykonywanych czynności, polega na prowadzeniu prac w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac). Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez Spółkę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego w opisie sprawy oprogramowania jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
Z opisu sprawy wynika, że w okresie objętym wnioskiem Spółka prowadziła i prowadzi działalność obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny i ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań i funkcjonalności, a także na istotne ulepszanie istniejących modułów.
Ponadto, jak wynika z uzupełnienia wniosku w pierwszej kolejności Spółka dysponowała opisem ogólnym, jaki problem chcą rozwiązać potencjalni klienci za pomocą licencjonowanego oprogramowania. Niektóre z tych problemów to: potrzeba rozwiązania złożonych problemów technicznych, czy też potrzeba usprawnienia procesów biznesowych poprzez wykorzystywania zaawansowanego oprogramowania. Spółka przeprowadziła rozeznanie rynku istniejących rozwiązań dla problemów, z którymi borykali się klienci. Spółka nie znalazła żadnego rozwiązania, które spełniałoby ich wszystkie oczekiwania, dlatego postanowił stworzyć własne rozwiązanie, które byłoby dostosowane do ich indywidualnych potrzeb.
Zasobami wiedzy, którymi Spółka dysponowała są:
·technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma oprogramowanie wytworzone przez Spółkę,
·wiedza z zakresu pracy i projektowania konstrukcji budowlanych,
·doświadczenie projektowe w projektowaniu konstrukcji budowlanych.
W ramach działalności, dzięki której Spółka tworzy i modyfikuje/rozwija/ulepsza oprogramowanie Spółka wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności:
·z zakresu informatyki i programowania – jest to wiedza i umiejętności z zakresu technologii informatycznej, technologii programowania oraz w zakresie tworzonego oprogramowania.
Spółka działa przy użyciu języków programowania (…), uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
·z zakresu inżynierii i projektowania konstrukcji budowlanych – Spółka poszerza aktualną wiedzę w tym zakresie, opierając się na dostępnej literaturze, normach, szkoleniach, analizach własnych.
Innowacyjne technologie zastosowane przy tworzeniu oprogramowania to m.in: nowatorskie metody projektowania i analizy konstrukcji za pomocą MES (metoda elementów skończonych), automatyzacja procesów inżynierskich, parametryzacja i cyfryzacja modelów konstrukcji.
Zastosowanie ww. technologii, jak również w pełni autorski sposób podejścia do interfejsu użytkownika oraz wizualizowania efektów obliczeń konstrukcji, odróżniają stworzone oprogramowanie od istniejących.
Celem Spółki jest tworzenie oprogramowania dla projektantów konstrukcji budowlanych, które wykonują obliczenia, wizualizację danych i wyników, w tym wizualizację 3D, generują rysunki i wykazy materiałowe, zapewniając przy tym przejrzyste raporty obliczeniowe, a także są powiązane między sobą w sposób umożliwiający intuicyjną, ergonomiczną i wydajną pracę z oprogramowaniem.
Z kolei efektem działań Spółki są zastosowania zapewniające: wysoki stopień intuicyjności interfejsu użytkownika, wysoką wydajność oraz stabilność procesu obliczeniowego, niezawodność oraz odpowiedni standard bezpieczeństwa.
Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystywane są istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
-badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
-prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.
Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:
·nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
·łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
·kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
·wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:
·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;
·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.
Co istotne, całość ww. czynności służy:
·planowaniu produkcji oraz
·projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.
Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
Jak wskazuje Pan we wniosku, Spółka prowadziła i prowadzi działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem. Prace te są podejmowane w sposób systematyczny i ukierunkowane na tworzenie nowych zastosowań i funkcjonalności, a także na istotne ulepszanie istniejących modułów. Działania Spółki nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian, lecz obejmują opracowywanie i implementację nowych algorytmów obliczeniowych, rozbudowę logiki inżynierskiej, dostosowania do zmian norm technicznych, poprawę architektury, wydajności i niezawodności, a także rozwój narzędzi wspierających użytkowników. Spółka działa przy użyciu języków programowania Delphi i C++, uczy się tych technologii i zdobywa coraz to bardziej aktualną wiedzę w ich zakresie. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości. Innowacyjne technologie zastosowane przy tworzeniu oprogramowania to m.in: nowatorskie metody projektowania i analizy konstrukcji za pomocą MES (metoda elementów skończonych), automatyzacja procesów inżynierskich, parametryzacja i cyfryzacja modelów konstrukcji. Zastosowanie ww. technologii, jak również w pełni autorski sposób podejścia do interfejsu użytkownika oraz wizualizowania efektów obliczeń konstrukcji, odróżniają stworzone oprogramowanie od istniejących. Efektem działań Spółki są zastosowania zapewniające: wysoki stopień intuicyjności interfejsu użytkownika, wysoką wydajność oraz stabilność procesu obliczeniowego, niezawodność oraz odpowiedni standard bezpieczeństwa. Wykonywane czynności nie są projektami powtarzalnymi – każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Spółka w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Spółki.
Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Spółkę, w której jest Pan wspólnikiem ani też całość prowadzonej przez Spółkę, w której jest Pan wspólnikiem działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikających z wniosku i jego uzupełnienia.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że działalność prowadzona przez Spółkę, w której jest Pan wspólnikiem, polegająca na tworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
1)patent,
2)prawo ochronne na wzór użytkowy,
3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
8)autorskie prawo do programu komputerowego
-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
(a + b) x 1,3
a + b + c + d
w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:
1)z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2)ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3)z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4)z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.
Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.
Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
1)wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2)prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3)wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.
Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:
-prowadził i prowadzi Pan działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe nad Oprogramowaniem, w wyniku której wytwarza, rozwija i komercjalizuje Pan autorskie oprogramowanie komputerowe licencjonowane (dalej: „Oprogramowanie” lub „Program Komputerowy”),
-efekty pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy;
-uzyskuje Pan przychody z odpłatnego udzielania licencji do Oprogramowania na rzecz klientów (dalej: „Licencjobiorcy”). Licencje mają co do zasady charakter niewyłączny i uprawniają Licencjobiorców do korzystania z Oprogramowania na określonych polach eksploatacji (m.in. utrwalanie i zwielokrotnianie w pamięci urządzeń, wprowadzanie do obrotu egzemplarzy, uruchamianie i użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem), w zakresie wskazanym w umowie licencyjnej oraz dokumentacji,
-Pana wynagrodzenie ma postać opłat licencyjnych (jednorazowych lub okresowych – zależnie od wariantu licencji),
-sposób „udzielenia” licencji do „Oprogramowania” następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 67 ww. ustawy,
-przysługują Panu autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania,
-prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
-w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej wyodrębnienia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej (Prawa IP BOX).
Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
Mając powyższe na uwadze, tworzone, rozwijane i ulepszane przez Spółkę, w której jest Pan wspólnikiem autorskie prawo do programu komputerowego (oprogramowanie) jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Otrzymane wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji do korzystania z praw do programów komputerowych na rzecz Licencjobiorcy stanowi dla Pana dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym może Pan/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2020-2021 oraz od 2023 r. za lata kolejne, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony stan faktyczny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
-stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz
-zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


