Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.365.2026.2.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie – pismem złożonym 23 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych opłacającym podatek według skali podatkowej. Wnioskodawca jest właścicielem we współwłasności ustawowej małżeńskiej budynku - dom jednorodzinny w … w zabudowie szeregowej (dalej: „dom”).

W dniu 26 listopada 2024 r. Wnioskodawca zrealizował przedsięwzięcie termomodernizacyjne polegające na realizacji ogrzewania podłogowego, obejmujące piętro w domu.

W dniu 29 listopada 2024 r. Wnioskodawca uzyskał zaświadczenie wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w … w przedmiocie braku wniesienia sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku - domu.

Wnioskodawca w dniu 22 maja 2025 r. podpisał protokół zdawczo - odbiorczy odbioru domu.

W dniu 28 maja 2025 r. Wnioskodawca dokonał nabycia nieruchomości (budynek - dom jednorodzinny), nabycie nieruchomości nastąpiło do wspólności majątkowej małżeńskiej Wnioskodawcy.

Wydatki zostały poniesione w celach prywatnych niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Na moment dokonywania odliczenia (rozumianego jako data złożenia zeznania) Wnioskodawca nadal jest i będzie współwłaścicielem budynku. Budynek użytkowany jest od dnia 29 maja 2025 r. Wnioskodawca zameldowany jest w budynku od 22 sierpnia 2025 r. Podatek od nieruchomości od budynku płacony jest od sierpnia 2025 r. Wydatki, o których mowa we wniosku zostały poniesione z majątku Wnioskodawcy i Jego małżonki (wspólnych środków). Poniesione wydatki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w żadnej formie.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia wydatku poniesionego w 2024 r. w zeznaniu podatkowym składanym za 2025 r.

Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy budynek jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). W celu usprawnienia odpowiedzi na to pytanie wyjaśniam, że budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane, to budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.”, Wnioskodawca odpowiedział: budynek jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym o powierzchni … m² w rozumieniu właściwych przepisów przywołanych przez organ w wezwaniu. Budynek jest budynkiem w zabudowie szeregowej, służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowi konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Wnioskodawca w dniu … listopada 2024 r. uzyskał zaświadczenie wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w … w przedmiocie braku wniesienia sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania budynku. Wnioskodawca w dniu 22 maja 2025 r. podpisał protokół zdawczo - odbiorczy budynku.

W dniu 28 maja 2025 r. Wnioskodawca dokonał nabycia budynku mieszkalnego jednorodzinnego, nabycie nieruchomości nastąpiło do wspólności majątkowej małżeńskiej podatnika.

Budynek użytkowany jest od dnia 29 maja 2025 r., zaś podatnik zameldowany jest w budynku od 22 sierpnia 2025 r. Podatek od nieruchomości od budynku płacony jest od sierpnia 2025 r. W budynku nie jest prowadzona działalność gospodarcza.

Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę, o których mowa we wniosku, związane są z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu właściwych przepisów (przywołanych przez organ w wezwaniu), a polegającego na realizacji instalacji ogrzewania podłogowego na jednym z pięter budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowiącego przedsięwzięcie którego przedmiotem jest ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania do budynku mieszkalnego.

Wnioskodawca wyjaśnia, że ogrzewanie podłogowe to system rurek ułożonych w wylewce, przez które przepływa woda o stosunkowo niewielkiej - w porównaniu z klasycznymi grzejnikami - temperaturze. Przekazuje ona zgromadzone ciepło do otaczającego ją materiału, który z kolei ogrzewa posadzkę, a z niej energia wypromieniowuje do znajdującego się w pomieszczeniu powietrza. Jak zauważa się w publikacjach branżowych oraz mając na uwadze fakt, że w budynku mieszkalnym jednorodzinnym Wnioskodawcy, zastosowane jest ogrzewanie w oparciu o instalację gazową (kocioł gazowy), zastosowanie ogrzewania podłogowego w budynku pozwala obniżyć poziom zużycia ciepła na potrzeby eksploatacyjne, co ma bezpośrednie przełożenie na zmniejszenie emisji do środowiska produktów spalania paliw, w tym CO₂ i innych szkodliwych substancji. W rezultacie zastosowania ogrzewania podłogowego uzyskuje się dostarczanie ciepła na dużą powierzchnię, a nie punktowo do poszczególnych grzejników, co ma miejsce w tradycyjnym ogrzewaniu grzejnikowym (1) (1. A. Ujma, Ogrzewanie podłogowe, Typ konstrukcji, wybrane wymagania i właściwości cz. I, Politechnika Częstochowska, Inżynier Budownictwa Miesięcznik Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa, Tom 1.2020, str. 60-63, link: https://.../).

Z powyższych względów realizacja przedsięwzięcia termomodernizacyjnego polegającego na instalacji ogrzewania podłogowego zasilanego wodą podgrzewaną przez kocioł gazowy wpływa bezpośrednio na poprawę efektywności energetycznej budynku poprzez:

i)równomierne ogrzewanie budynku na całej powierzchni, a nie punktowe, jak ma to miejsce w przypadku grzejników tradycyjnych,

ii)obniżenie poziomu zużycia ciepła na potrzeby eksploatacyjne.

Faktura dokumentująca poniesione przez podatnika wydatki jest fakturą wystawioną na imię i nazwisko Wnioskodawcy, przez podatnika niekorzystającego ze zwolnienia od podatku od towaru i usług. Data na fakturze VAT dokumentującej dokonanie lub zakończenie wykonanie usługi to: 26 listopada 2024 r.

Wydatki poniesione przez podatnika w związku z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, uwzględnione w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej (innych niż ulga termomodernizacyjna).

Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki nie były i nie będą sfinansowane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, jak równie nie zostały lub nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiekolwiek formie.

W latach podatkowych, za które podatnik chce dokonać odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej, Wnioskodawca opłacał podatek według skali podatkowej, jak również od sierpnia 2025 r. według jednolitej 19% stawki podatku (w ramach prowadzonej działalności gospodarczej). Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w 2024 r. w związku z przedsięwzięciem termomodernizacyjnym nie zostały odliczone w zeznaniu za rok podatkowy 2024.

Kwota odliczenia w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, nie przekroczy kwoty 53 000 zł (uwzględniając ewentualnie zrealizowane już i odliczone od podstawy obliczenia podatku przedsięwzięcia termomodernizacyjne w latach ubiegłych).

Pytanie

Czy w związku w powyżej opisanym stanem faktycznym, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z obowiązującymi przepisami, wydatki poniesione w roku podatkowym 2024 na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego (ogrzewanie podłogowe) w budynku jednorodzinnym podatnika, w kwocie 7 300 zł?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca uważa, że realizacja ogrzewania podłogowego na jednym z pięter w domu Wnioskodawcy stanowi przedsięwzięcie termomodernizacyjne zrealizowane w budynku w okresie 3 lat od końca roku podatkowego (2024) i jako takie korzysta z ulgi przewidzianej

w art. 26h ustawy PIT.

Dom opisany we wniosku stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny stosownie do art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418). Faktura została wystawiona na dane Wnioskodawcy. Kwota odliczenia w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w domu, którego Wnioskodawca jest współwłaścicielem we wspólności majątkowej małżeńskiej, nie przekroczyła kwoty 53 000 zł.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.), podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, w tym budynku, określonego w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. W myśl ww. przepisu adresatami odliczenia są podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych, opłacający podatek wg skali podatkowej, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych.

Definicję budynku mieszkalnego jednorodzinnego, o którym mowa w art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zawiera art. 5a pkt 18b tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym oznacza to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.). Stosownie do treści ww. artykułu, przez budynek mieszkalny jednorodzinny należy rozumieć budynek wolnostojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku.

Jednocześnie przedsięwzięcie termomodernizacyjne definiowane jest zgodnie z definicją jak w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (Dz. U. z 2025, poz. 1419 z późn. zm.), a zatem jako: przedsięwzięcia, których przedmiotem jest:

a)ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych,

b)ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a, do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków,

c)wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a,

d)całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.

W kontekście oddania budynku do użytkowania po okresie realizacji przedsięwzięcia termomodernizacyjnego Wnioskodawca podkreśla, za orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, że przepis właściwy nie przesądza „(...) o tym, że budynek istnieje w sensie faktycznym i prawnym dopiero wtedy, gdy złożono stosowne zawiadomienie, a organ nie wniósł sprzeciwu, tylko stwierdza, że wówczas można rozpocząć użytkowanie budynku. Musi on zatem istnieć by móc go użytkować. W konsekwencji czego, warunkiem skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej jest zatem istnienie budynku w sensie faktycznym oraz poniesienie wydatków na cele preferowane przez ustawodawcę.” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2025 r., sygn. akt II FSK 1187/22).

Ponadto, Wnioskodawca podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu z dnia 7 września 2023 r. sygn. akt I SA/Wr 128/23, przywołane w cytowanym orzeczeniu NSA: „W świetle przepisów prawa regulujących zasady tzw. ulgi termomodernizacyjnej, okoliczność dokonania formalnego zawiadomienia organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie przesądza o możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, o której stanowi 26h ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, ze zm.). Decydujące dla dopuszczalności skorzystania z ww. ulgi jest poniesienie wydatków po faktycznym zakończeniu budowy budynku mieszkalnego. To, czy doszło do użytkowania wybudowanego obiektu budowlanego, ewentualnie czy przystąpiono do tego użytkowania po dopełnieniu wszelkich spoczywających na użytkującym powinności, nie zostało objęte hipotezą normy regulującej tzw. ulgę termomodernizacyjną, w szczególności jako warunek do skorzystania z przysługującego na jej mocy odliczenia".

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 226; t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Prawo do odliczenia przedmiotowej ulgi przysługuje także podatnikom opłacającym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.):

Art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako:

W myśl art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1446 ze zm.):

Zgodnie z art. 26h ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślam, że korzystanie z ulg i zwolnień jest prawem a nie obowiązkiem podatnika. Zatem, jeżeli podatnik chce skorzystać z ulgi, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi spełnić wszystkie wymagane przepisami warunki.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 273 ze zm.).

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r., odliczeniu podlegają następujące wydatki na materiały budowlane i urządzenia:

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, odliczeniu podlegają następujące wydatki na usługi:

Analiza powyższych przepisów oraz załącznika do wskazanego wyżej rozporządzenia zawierającego wykaz rodzajów materiałów, urządzeń i usług, na które przysługuje ulga prowadzi do wniosku, że wskazana ulga dotyczy wydatków ściśle związanych z termomodernizacją istniejącego budynku, poniesionych na jego docieplenie i modernizację systemu grzewczego.

W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy:

Na podstawie art. 26h ust. 4 ww. ustawy:

Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 cytowanej ustawy:

Podkreślić należy, że powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.

Art. 26h ust. 6 ww. ustawy stanowi, że:

W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy:

Stosownie zaś do art. 26h ust. 9 cytowanej ustawy:

Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że ulga termomodernizacyjna przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Wydatki podlegające odliczeniu w ramach omawianej ulgi należy rozliczyć w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku.

Ponadto podkreślić należy, że limit ulgi nie jest związany z jedną inwestycją lub jednym przedsięwzięciem termomodernizacyjnym, lecz jest określony dla danego podatnika, niezależnie od liczby inwestycji termomodernizacyjnych. Limit ten dotyczy każdego z małżonków odrębnie, czyli każdemu z nich przysługuje odliczenie w maksymalnej wysokości 53 000 zł.

Podatnik może skorzystać z powyższego odliczenia wtedy, gdy w wyniku realizowanego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego nastąpi zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania budynku i efekt ten zostanie uzyskany za pomocą materiałów budowlanych, urządzeń oraz usług wymienionych w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych.

Wyjaśniam, że warunkiem skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej jest – przede wszystkim – poniesienie w roku podatkowym przez podatnika, który jest właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego, wydatków na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku (zakres dyspozycji art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Warunek dotyczący tytułu prawnego musi być spełniony na moment zastosowania ulgi (rozliczenia podatkowego) w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym podatnik poniósł wydatki kwalifikujące się do objęcia ulgą termomodernizacyjną.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ww. ustawy:

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w dniu 26 listopada 2024 r. zrealizował Pan przedsięwzięcie termomodernizacyjne polegające na realizacji ogrzewania podłogowego, obejmujące piętro w domu (nieruchomości), udokumentowane fakturą z 26 listopada 2024 r. W dniu 28 maja 2025 r. dokonał Pan nabycia ww. nieruchomości (budynek - dom jednorodzinny), nabycie nieruchomości nastąpiło do wspólności majątkowej małżeńskiej.

Z treści art. 26h ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych literalnie wynika, że odliczenie przysługuje podatnikowi będącemu właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26 ust. 6 ww. ustawy).

Wydatki, które uprawniają do odliczenia w ramach ulgi termomodernizacyjnej podatnik odlicza w zeznaniu podatkowym, składanym za rok, w którym poniósł takie wydatki.

Zatem prawo do skorzystania z tej preferencji podatkowej ma osoba, która posiada status właściciela/współwłaściciela w momencie dokonywania odliczenia, tj. składania zeznania podatkowego. Z omawianej preferencji, co do zasady, nie skorzysta zatem osoba, która nie będąc właścicielem nieruchomości wydatkowała środki na przedsięwzięcie termomodernizacyjne, oraz nie jest nim w momencie składania zeznania, tj. do 30 kwietnia roku następującego po roku poniesienia wydatków. Przepis dotyczy bowiem podatnika – właściciela/współwłaściciela jednorodzinnego budynku mieszkalnego.

Podsumowując, skoro na moment zastosowania ulgi termomodernizacyjnej (rozliczenia podatku za 2024 r., tj. do 30 kwietnia 2025 r.) z tytułu wydatków poniesionych w 2024 r. na montaż ogrzewania podłogowego nie był Pan właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego, to nie jest Pan uprawniony do skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazuję ponadto, że złożenie korekty nie pozbawia podatnika prawa do ulgi, jeśli w momencie złożenia pierwotnego rozliczenia podatkowego spełniał wszystkie warunki niezbędne do skorzystania z niej, czyli innymi słowy, nabył do niej prawo, zaś z uwagi np. na niedopatrzenie z tego prawa nie skorzystał.

Zatem, nie będzie Pan również uprawniony do złożenia korekty zeznania podatkowego z uwzględnieniem ulgi termomodernizacyjnej za 2024 r., gdyż w momencie składania pierwotnego zeznania za 2024 r. nie spełniał Pan warunku posiadania tytułu własności lub współwłasności budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 30 czerwca 2025 r., gdzie wskazano jako przykład 31:

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Należy dodatkowo wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Pana jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (Pana żony).

W odniesieniu do powołanych przez Pana we własnym stanowisku wyroków sądów administracyjnych wskazuję, że niewątpliwie wyroki sądów kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie prawnym. Należy stwierdzić, że rozstrzygnięcia zawarte w tych wyrokach zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.