Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.305.2026.2.MS
Świadczenia z islandzkiego funduszu A nie są dochodami z pracy najemnej według art. 15 umowy polsko-islandzkiej. Stanowią inne dochody z art. 21, opodatkowane wyłącznie w Polsce. Nie stosuje się metody wyłączenia z progresją.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 10 kwietnia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną, obywatelem polskim, polskim rezydentem podatkowym. Od początku stycznia 2025 r. posiada w Polsce centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W okresie od 20 maja 2019 r. do 31 grudnia 2024 r. Wnioskodawca był zatrudniony na podstawie umowy o pracę najemną u pracodawcy z siedzibą w Islandii. W tym okresie Wnioskodawca zamieszkiwał na terytorium Republiki Islandii i był islandzkim rezydentem podatkowym. Praca była wykonywana fizycznie na terytorium Islandii.
W związku z zatrudnieniem, pracodawca islandzki odprowadzał obowiązkowe składki na rzecz związku zawodowego (isl. stéttarfélag), którego członkiem Wnioskodawca został automatycznie z mocy prawa, z tytułu stosunku pracy. Składki te zasilały fundusze prowadzone przez centralę związkową A (isl. A Stéttarfélag) w tym fundusz rezerwowy (isl. varasjóður) oraz fundusz stypendiów na szkolenia zawodowe (isl. starfsmenntastyrkir).
Prawo do świadczeń z funduszy A wynika bezpośrednio i wyłącznie z faktu pozostawania w stosunku pracy najemnej u islandzkiego pracodawcy, który odprowadza składki. Osoba niebędąca pracownikiem zatrudnionym u islandzkiego pracodawcy nie może zostać członkiem A i nie ma prawa do świadczeń z jego funduszy. Wysokość uprawnień zależy od wynagrodzenia i okresu zatrudnienia. Składki na A stanowią obowiązkowy element kosztów zatrudnienia ponoszonych przez pracodawcę w islandzkim systemie prawa pracy.
Wnioskodawca podkreśla, że granty A nie stanowią emerytury ani świadczenia emerytalnego.
A prowadzi swój fundusz emerytalny, ale ta działalność jest całkowicie odrębna i składki członkowskie nie stanowią składek emerytalnych. Fundusze A mają charakter związkowy i socjalny - finansują m.in. kształcenie zawodowe, wypoczynek oraz wsparcie dla pracowników w trakcie zatrudnienia i w krótkim okresie po jego zakończeniu.
W roku 2025 (tj. po zakończeniu zatrudnienia w Islandii i po przeniesieniu centrum interesów życiowych do Polski) Wnioskodawca otrzymał z funduszy A trzy świadczenia:
- grant z funduszu rezerwowego w kwocie … ISK (… PLN) - wypłacony w dniu … 2025 r., od którego Islandia pobrała podatek u źródła (…) w kwocie … … PLN);
- grant na szkolenie zawodowe w kwocie … ISK (… PLN) - wypłacony w dniu … 2025 r., bez pobrania podatku u źródła w Islandii;
- grant na szkolenie zawodowe w kwocie … ISK (… PLN) - wypłacony w dniu … 2025 r., bez pobrania podatku u źródła w Islandii.
Wszystkie granty przysługiwały wyłącznie z tytułu składek odprowadzonych przez pracodawcę islandzkiego w ramach stosunku pracy najemnej wykonywanej na terytorium Islandii w latach 2019-2024. Wypłata nastąpiła w 2025 r., kiedy Wnioskodawca był już polskim rezydentem podatkowym.
Za 2024 r. Wnioskodawca nie składał zeznania podatkowego w Polsce, ponieważ w 2024 r. był rezydentem podatkowym Islandii i nie uzyskiwał dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce.
Pytanie
1.Czy granty (świadczenia) otrzymane w 2025 r. z islandzkiego funduszu związkowego A, przysługujące z tytułu składek odprowadzanych przez pracodawcę w ramach stosunku pracy najemnej wykonywanej na terytorium Islandii w 2024 r. stanowią dochód objęty zakresem art. 15 Umowy między Polską a Islandią o unikaniu podwójnego opodatkowania (jako „inne podobne wynagrodzenia” z pracy najemnej wykonywanej w Islandii)?
2.Czy w konsekwencji dochód ten podlega w Polsce zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 23 ust. 1 lit. a) ww. Umowy (metoda wyłączenia z progresją) i powinien być wykazany w zeznaniu PIT-36 za 2025 r. jako dochód z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opisane granty z A stanowią dochód objęty art. 15 Umowy polsko-islandzkiej jako „inne podobne wynagrodzenia” z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Islandii. W konsekwencji podlegają w Polsce metodzie wyłączenia z progresją (art. 23 ust. 1 lit. a). Umowy w zw. z art. 27 ust. 8 ustawy o PIT) i powinny zostać wykazane w zeznaniu PIT-36 za 2025 r. w załączniku PIT/ZG jako dochód zwolniony z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Poniżej Wnioskodawca przedstawia uzasadnienie tego stanowiska, przyporządkowane do poszczególnych pytań.
STANOWISKO DO PYTANIA NR 1 — klasyfikacja grantów A na gruncie Umowy
1.1. Art. 15 Umowy jako przepis właściwy
Artykuł 15 ust. 1 Umowy stanowi, że „płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie”.
Sformułowanie „inne podobne wynagrodzenia” ma charakter otwarty i obejmuje nie tylko wynagrodzenie zasadnicze, ale również wszelkie świadczenia pozostające w bezpośrednim związku przyczynowym ze stosunkiem pracy najemnej.
Granty z A spełniają ten warunek, ponieważ:
a)prawo do grantu powstaje wyłącznie w związku ze stosunkiem pracy najemnej- bez zatrudnienia u islandzkiego pracodawcy Wnioskodawca nie mógłby zostać członkiem A i nie nabyłby prawa do świadczenia;
b)składki na fundusze A odprowadza pracodawca jako obowiązkowy element kosztów zatrudnienia pracownika, wynikający z islandzkiego prawa pracy i układów zbiorowych;
c)wysokość składek i zakres uprawnień zależy bezpośrednio od wynagrodzenia i okresu zatrudnienia;
d)świadczenie stanowi element szeroko rozumianego pakietu wynagrodzenia z pracy najemnej w islandzkim systemie prawnym i nie ma charakteru emerytalnego.
1.2. Miejsce wykonywania pracy
Praca, z tytułu której odprowadzane były składki generujące prawo do grantów, była wykonywana fizycznie na terytorium Islandii w latach 2019 - 2024. Ponadto w całym okresie wykonywania tej pracy Wnioskodawca był rezydentem podatkowym Islandii. Fakt, że wypłata świadczenia nastąpiła po zakończeniu zatrudnienia i po przeniesieniu miejsca zamieszkania Wnioskodawcy do Polski, nie zmienia kwalifikacji źródła dochodu. Istotne jest miejsce wykonywania pracy, która dała podstawę do nabycia prawa do świadczenia, a nie moment ani miejsce wypłaty.
W konsekwencji, na podstawie art. 15 ust. 1 zdanie drugie Umowy, dochód ten „może być opodatkowany” w Islandii, co potwierdza fakt pobrania przez islandzki organ podatkowy podatku u źródła (…) od jednego z trzech grantów (granty na szkolenia zawodowe są na Islandii zwolnione z podatku dochodowego).
1.3. Wykluczenie zastosowania art. 18 Umowy (Emerytury)
Artykuł 18 Umowy stanowi, że emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane z tytułu wcześniejszej pracy najemnej podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania odbiorcy.
Wnioskodawca wskazuje, że granty z A nie stanowią emerytury ani świadczenia emerytalnego. A (A Stéttarfélag) jest związkiem zawodowym, a nie funduszem emerytalnym (isl. lífeyrissjóður). Choć A prowadzi odrębną działalność związaną z funduszem emerytalnym, składki członkowskie zasilające fundusze, z których wypłacono granty (varasjóður i starfsmenntastyrkir), nie stanowią składek emerytalnych - ta działalność jest całkowicie odrębna. Świadczenia z funduszy A mają charakter socjalny i związkowy - służą wsparciu pracowników w zakresie kształcenia zawodowego i wypoczynku, a nie zabezpieczeniu na starość. Nie są one wypłacane dożywotnio ani w związku z osiągnięciem wieku emerytalnego.
Artykuł 18 Umowy nie ma zatem zastosowania do opisanego stanu faktycznego.
1.4. Wykluczenie zastosowania art. 21 Umowy (Inne dochody)
Artykuł 21 ust. 1 Umowy ma charakter rezydualny - stosuje się go wyłącznie do dochodów „nie objętych postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Umowy”.
W ocenie Wnioskodawcy, granty A są objęte art. 15 jako świadczenia pochodne od stosunku pracy najemnej, wobec czego art. 21 nie znajduje zastosowania.
Gdyby jednak Organ podatkowy uznał, że granty A nie mieszczą się w art. 15 Umowy, a podlegają art. 21 ust. 1 (opodatkowanie „tylko” w państwie zamieszkania), oznaczałoby to, że:
- Islandia nie miała prawa opodatkować tego dochodu, a pobranie podatku u źródła (…) od jednego z grantów byłoby niezgodne z Umową;
- dochód podlegałby opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych (skala podatkowa), bez zastosowania jakiejkolwiek metody unikania podwójnego opodatkowania;
- Wnioskodawcy nie przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku zapłaconego w Islandii w zeznaniu polskim, a jedyną drogą odzyskania tego podatku byłoby wystąpienie do islandzkiego organu podatkowego (…) o jego zwrot na podstawie postanowień Umowy.
Taki scenariusz Wnioskodawca uważa za mniej prawidłowy niż klasyfikacja na podstawie art. 15 Umowy, z uwagi na bezpośredni i wyłączny związek grantów A ze stosunkiem pracy najemnej.
STANOWISKO DO PYTANIA NR 2 - metoda unikania podwójnego opodatkowania i sposób wykazania w zeznaniu
2.1. Zastosowanie metody wyłączenia z progresją (art. 23 ust. 1 lit. a) Umowy)
Artykuł 23 ust. 1 Umowy, w brzmieniu nadanym Protokołem z dnia 16 maja 2012 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 1353), obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., stanowi:
lit. a) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami Umowy może być opodatkowany w Islandii, Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania (metoda wyłączenia z progresją);
lit. b) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 Umowy może być opodatkowany w Islandii, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Islandii (metoda proporcjonalnego odliczenia). Odliczenie to nie może przekroczyć tej części podatku, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w Islandii.
Protokół z 2012 r. zmienił zatem metodę unikania podwójnego opodatkowania stosowaną przez Polskę z metody proporcjonalnego zaliczenia na metodę wyłączenia z progresją jako metodę podstawową. Metoda proporcjonalnego odliczenia (art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o PIT) ma zastosowanie wyłącznie do dochodów z art. 10 (dywidendy), art. 11 (odsetki), art. 12 (należności licencyjne) lub art. 13 (zyski kapitałowe) Umowy.
Granty A nie mieszczą się w żadnej z kategorii wymienionych w lit. b). Jednocześnie - jak wykazano w stanowisku do pytania nr 1 - na podstawie art. 15 Umowy „mogą być opodatkowane” w Islandii.
Zatem zastosowanie znajduje lit. a), czyli metoda wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2.2. Sposób wykazania w zeznaniu podatkowym
Dochód z grantów A jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, ale uwzględniany przy ustalaniu stopy procentowej mającej zastosowanie do dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce według skali podatkowej (art. 27 ust. 8 ustawy o PIT).
W konsekwencji, dochód ten powinien zostać wykazany w zeznaniu PIT-36 za 2025 r., w załączniku PIT/ZG, jako dochód z Islandii w kategorii „Dochody ze stosunku pracy” (art. 15 Umowy), w kolumnie dotyczącej dochodów zwolnionych na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (kolumna „d” - dochód z art. 27 ust. 8 ustawy), z Islandią jako państwem uzyskania dochodu.
PODSUMOWANIE
W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, granty z funduszy A wypłacone w 2025 r. stanowią dochód z art. 15 Umowy polsko-islandzkiej, który może być opodatkowany w Islandii. W konsekwencji podlega on w Polsce zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 23 ust. 1 lit. a) Umowy (metoda wyłączenia z progresją) i powinien zostać wykazany w zeznaniu PIT-36 za 2025 r. w załączniku PIT/ZG jako dochód z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a tej ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Natomiast stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W świetle art. 4a wyżej cytowanej ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Wskazał Pan, że jest osobą fizyczną, obywatelem polskim, polskim rezydentem podatkowym. Od początku stycznia 2025 r. posiada Pan w Polsce centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W latach 2019 - 2024 był Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę najemną u pracodawcy z siedzibą w Islandii. W tym okresie zamieszkiwał Pan na terytorium Republiki Islandii i był islandzkim rezydentem podatkowym. Praca była wykonywana fizycznie na terytorium Islandii. W związku z zatrudnieniem pracodawca odprowadzał składki na rzecz islandzkiego związku zawodowego, z których finansowany był fundusz rezerwowy oraz granty na szkolenia zawodowe.
W 2025 r. po zakończeniu zatrudnienia i po uzyskaniu statusu polskiego rezydenta podatkowego, otrzymał Pan z funduszy A:
·świadczenie z funduszu rezerwowego,
·dwa świadczenia w postaci grantów szkoleniowych.
Podkreśla Pan, że granty A nie stanowią emerytury ani świadczenia emerytalnego. Wyjaśnia Pan, że Fundusze A mają charakter związkowy i socjalny - finansują m.in. kształcenie zawodowe, wypoczynek oraz wsparcie dla pracowników w trakcie zatrudnienia i w krótkim okresie po jego zakończeniu.
W świetle opisanego zdarzenia znajdą zatem zastosowanie uregulowania zawarte w Umowie z 19 czerwca 1998 r. zawartej między Rzecząpospolitą Polską a Rządem Republiki Islandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U z 1999 r. nr 79 poz. 890; dalej także: „Umowa”), zmodyfikowana przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku podpisaną przez Polskę i Islandię 7 czerwca 2017 r.
W myśl art. 4 ust. 1 ww. Umowy:
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to państwo, jego jednostkę terytorialną lub władzę lokalną. Jednakże określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym Państwie lub położonego w nim kapitału.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ww. Umowy:
Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18 i 19, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
Dla prawidłowej kwalifikacji podatkowej świadczeń otrzymanych przez Pana z islandzkiego funduszu związkowego A kluczowe znaczenie ma wykładnia postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania w świetle Komentarza do Modelowej Konwencji OECD.
W Komentarzu do art. 15 Modelowej Konwencji OECD wskazano, że „przewidziany w artykule warunek opodatkowania przez państwo źródła postanawia, iż pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia powinny być osiągane z wykonywania pracy najemnej w tym państwie. Ma to zastosowanie bez względu na to, kiedy taki dochód może być wypłacony, zapisany na rachunek lub w inny sposób definitywnie nabyty przez pracownika najemnego.” Komentarz wskazuje też, że określenie „wynagrodzenia, płace i inne podobne wynagrodzenia” obejmuje również świadczenia w naturze uzyskiwane z tytułu zatrudnienia.
Zakres przedmiotowy zastosowania art. 15 MK OECD wyznaczony jest w art. 15 ust. 1 w dwojaki sposób. Przede wszystkim sformułowano pozytywną definicję dochodów objętych jego zakresem. Zastosowano tu w istocie dwa kryteria, które muszą wystąpić łącznie. Po pierwsze, muszą to być dochody otrzymywane „za pracę najemną”. Wskazano tu więc na rodzaj stosunku łączącego osobę uzyskującą dochód z osobą, która wypłaca dane świadczenie. Po drugie, muszą to być świadczenia, które można określić jako „pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia” (Model Konwencji OECD Komentarz pod red. B. Brzezińskiego).
W analizowanym stanie faktycznym świadczenia wypłacane przez fundusz związkowy nie stanowią wynagrodzenia za pracę najemną w rozumieniu art. 15 Umowy. Nie są one bowiem wypłacane przez pracodawcę, nie stanowią zapłaty za wykonywanie pracy, nie odnoszą się do konkretnych obowiązków pracowniczych, ani okresów świadczenia pracy, a prawo do ich otrzymania wynika z uczestnictwa w systemie funduszowym, a nie z samego wykonywania pracy. Ich charakter jest związkowy i socjalny (Fundusz A finansuje m.in. kształcenie zawodowe, wypoczynek oraz wsparcie dla pracowników w trakcie zatrudnienia i w krótkim okresie po jego zakończeniu).
Jak wynika z przedstawionego opisu, otrzymał Pan granty od podmiotu innego niż pracodawca - islandzkiego funduszu związkowego A (wskazywane fundusze: rezerwowy i fundusz stypendiów na szkolenia zawodowe są prowadzone przez centralę związkową A; A prowadzi także np. swój fundusz emerytalny).
Podkreślenia wymaga, że sama okoliczność, iż prawo do otrzymania świadczeń pozostaje w związku z wcześniejszym zatrudnieniem, nie jest wystarczająca do uznania ich za dochód z pracy najemnej w rozumieniu art. 15 Umowy. Dla takiej kwalifikacji konieczne jest bowiem, aby świadczenia stanowiły bezpośredni ekwiwalent za wykonywaną pracę, czego w niniejszej sprawie nie można stwierdzić.
Skoro zatem, przedmiotowe świadczenia nie stanowią wynagrodzenia za pracę najemną w rozumieniu art. 15 Umowy, brak jest podstaw do zastosowania tego przepisu. W konsekwencji, wobec braku możliwości zakwalifikowania tych dochodów do innych kategorii dochodów objętych postanowieniami Umowy, zastosowanie znajduje art. 21 tej Umowy, zgodnie z którym:
1.Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, gdzie są osiągane, a które nie są objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej umowy, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
2.Postanowień ustępu 1 nie stosuje się do dochodów nie będących dochodami z majątku nieruchomego, określonego w artykule 6 ustęp 2, jeżeli osoba osiągająca takie dochody, posiadająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, prowadzi w drugim Umawiającym się Państwie działalność gospodarczą poprzez zakład w nim położony lub wykonuje w tym drugim Państwie wolny zawód w oparciu o stałą placówkę w nim położoną i gdy prawo lub majątek, z tytułu których osiąga dochód, są faktycznie związane z działalnością takiego zakładu lub stałej placówki. W takim przypadku zastosowanie mają postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14, w zależności od przypadku.
Przepis ten ma charakter uzupełniający, co oznacza, że znajduje zastosowanie wówczas, gdy dany dochód nie został objęty postanowieniami innych artykułów Umowy. Oznacza to, że znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy dany dochód:
- nie mieści się w żadnej z kategorii dochodów wymienionych w poprzednich artykułach umowy, w szczególności w art. 15 Umowy, dotyczącym pracy najemnej,
- nie może zostać zakwalifikowany do innych szczególnych kategorii dochodów, takich jak dywidendy, odsetki, należności licencyjne czy emerytury.
W analizowanej sprawie, jak wykazano powyżej, otrzymane przez Pana świadczenia nie stanowią:
- wynagrodzenia za pracę najemną w rozumieniu art. 15 Umowy,
- nie stanowią również żadnej z innych kategorii dochodów uregulowanych w Umowie.
Świadczenia te mają charakter:
- wsparcia socjalnego (fundusz rezerwowy),
- dofinansowania kształcenia (granty szkoleniowe)
i nie są związane z bieżącym wykonywaniem pracy, ani nie stanowią zapłaty za pracę.
W konsekwencji należy uznać, że dochody te nie są objęte zakresem żadnego z artykułów szczególnych Umowy, w tym art. 15 Umowy.
Skoro przedmiotowe świadczenia nie mogą zostać zakwalifikowane do art. 15 umowy jako dochody z pracy najemnej, powinny zostać uznane za „inne dochody” w rozumieniu art. 21 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Dochody te podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji podatnika, tj. w Polsce.
Zatem, dochody uzyskane przez Pana z funduszu rezerwowego oraz w postaci grantów szkoleniowych podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce, zgodnie z art. 21 ust. 1 Umowy.
Odnosząc się do Pana pytania, czy dochód ten podlega w Polsce zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 23 ust. 1 lit. a) Umowy oraz czy powinien zostać wykazany w zeznaniu PIT-36 jako dochód, o którym mowa w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać, co następuje.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 Umowy:
W przypadku Polski podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:
a)Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być opodatkowany w Islandii, Polska zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień punktu b) niniejszego ustępu;
b)Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 niniejszej Umowy, może być opodatkowany w Islandii, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Islandii. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski majątkowe uzyskane w Islandii.
Przepis ten wprowadza tzw. metodę wyłączenia z progresją, która ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy dany dochód zgodnie z umową podlega opodatkowaniu w drugim państwie (w tym przypadku w Islandii), tj. gdy umowa przyznaje temu państwu prawo do opodatkowania tego dochodu (np. na podstawie art. 15 umowy).
Jak wyjaśniłem wyżej, otrzymane przez Pana świadczenia:
- nie stanowią dochodu z pracy najemnej w rozumieniu art. 15 umowy,
- nie są objęte żadnym innym przepisem szczególnym Umowy,
- podlegają regulacji art. 21 Umowy („inne dochody”).
W konsekwencji, dochody te podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
Skoro zatem, Umowa nie przyznaje Islandii prawa do opodatkowania tych dochodów, to nie jest spełniona podstawowa przesłanka zastosowania art. 23 ust. 1 lit. a) Umowy.
W konsekwencji powyższego, brak jest podstaw do zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania w postaci wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:
1)do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;
2)ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;
3)ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Powyższy przepis określa sposób ustalania stopy procentowej podatku w przypadku dochodów zwolnionych na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (metoda wyłączenia z progresją). Przepis ten ma zastosowanie wyłącznie do dochodów zwolnionych z opodatkowania w Polsce na podstawie umowy międzynarodowej, które wpływają jedynie na wysokość stawki podatku stosowanej do dochodów opodatkowanych w Polsce.
W omawianej sprawie Pana dochody w postaci grantu z funduszu rezerwowego oraz grantów na szkolenia zawodowe nie są zwolnione z opodatkowania w Polsce, nie stosuje się wobec nich metody wyłączenia z progresją. W konsekwencji art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie znajduje zastosowania.
Do opodatkowania ww. świadczeń zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 11 ust. 1 tej ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użyte w ww. przepisie sformułowanie „w szczególności” świadczy o tym, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter przykładowy i otwarty, zatem do tej kategorii należy zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali podatkowej:
| Podstawa obliczenia podatku w złotych | Podatek wynosi | |
| Ponad | do | |
| 120 000 | 12% minus kwota zmniejszająca podatek 3 600 zł | |
| 120 000 | 10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł | |
W myśl art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
W związku z tym, że uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych, dochody te powinien Pan wykazać w zeznaniu PIT-36 za 2025 r. jako przychody z innych źródeł.
Reasumując, otrzymane przez Pana świadczenia z funduszu rezerwowego oraz granty szkoleniowe z islandzkiego funduszu związkowego A nie stanowią dochodu z pracy najemnej w rozumieniu art. 15 Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Islandii, lecz stanowią „inne dochody” w rozumieniu art. 21 tej Umowy i jako takie podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
W związku z powyższym, nie ma do nich zastosowania art. 23 ust. 1 lit. a) Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Islandii, a tym samym nie znajduje do nich zastosowania metoda wyłączenia z progresją, ani regulacja art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedmiotowe dochody stanowią przychody z innych źródeł w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych i powinny zostać wykazane w zeznaniu PIT-36 za 2025 r., zgodnie z art. 45 ust. 1 tej ustawy.
Zatem, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


