Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.223.2026.1.MR
Sprzedaż udziału w lokalu użytkowym, dokonana po upływie ponad dwóch lat od pierwszego zasiedlenia i bez poniesienia wydatków na ulepszenie przekraczających 30% wartości początkowej, korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 18 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku transakcji sprzedaży udziału w lokalu użytkowym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, (…) grudnia 2002 r. spółka cywilna nabyła od syndyka masy upadłościowej lokal użytkowy (niemieszkalny) o powierzchni ok. 100 m2 znajdujący się w budynku na (…). Budynkiem zarządza Spółdzielnia Mieszkaniowa. Nabycie w roku 2002 od syndyka nie było opodatkowane podatkiem VAT, w związku z czym spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
(…) lutego 2024 r. przed notariuszem nastąpiło formalne ustanowienie odrębnej własności tego lokalu niemieszkalnego i przeniesienie jego własności na rzecz wspólników spółki cywilnej. Czynność ta miała charakter czysto techniczno-prawny (wykup/przekształcenie ze spółdzielczego prawa we własność) i w żaden sposób nie przerwała ciągłości posiadania oraz użytkowania nieruchomości przez Wnioskodawcę.
Lokal od dnia zakupu w grudniu 2002 r. był nieprzerwanie wykorzystywany przez spółkę cywilną do własnych celów gospodarczych lub do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Lokal nigdy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie był amortyzowany i nigdy nie dokonywano od niego żadnych odliczeń podatku VAT z tytułu jego zakupu.
Spółka (ani wspólnicy) nie ponosiła żadnych wydatków na ulepszenie lokalu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a tym bardziej wydatków przekraczających 30% jego wartości początkowej. Bieżące opłaty eksploatacyjne i czynszowe ponoszone na rzecz Spółdzielni stanowiły wyłącznie bieżący koszt utrzymania działalności.
Wnioskodawca wraz z drugim wspólnikiem planuje w najbliższym czasie dokonać sprzedaży (dostawy) wyżej opisanego lokalu użytkowego na rynku wtórnym. Przyczyną planowanej sprzedaży są ograniczenia w prowadzeniu działalności r na terenie miasta oraz sytuacja osobista i zdrowotna współwłaścicieli.
Pytanie
Czy planowana przez wspólników spółki cywilnej dostawa (sprzedaż) opisanego lokalu użytkowego będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług (VAT) na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
Pana stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, planowana sprzedaż lokalu użytkowego korzysta z obligatoryjnego zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Zgodnie z powołanym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem sytuacji, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, bądź pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą obiektu upłynął okres krótszy niż 2 lata.
W opisanym stanie faktycznym pierwsze zasiedlenie lokalu (rozumiane jako rozpoczęcie faktycznego użytkowania nieruchomości po jej prawnym lub ekonomicznym nabyciu) nastąpiło w grudniu 2002 r., kiedy to spółka cywilna przejęła lokal od syndyka i rozpoczęła w nim prowadzenie (…).
Okres między pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą wynosi ponad (…) lata, co drastycznie przekracza ustawowy wymóg 2 lat. Ponieważ w całym okresie posiadania lokalu nie dokonano żadnych ulepszeń przekraczających 30% jego wartości, sprzedaż nieruchomości spełnia wszystkie ustawowe warunki do zastosowania pełnego i bezwarunkowego zwolnienia z podatku VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
a)określone udziały w nieruchomości,
b)prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
c)udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
Zatem na gruncie przepisów ustawy również zbycie udziału w towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2/11.
W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle lub ich części, a także udział w prawie własności spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
Należy zauważyć, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Wyjaśnić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a)dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b)pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z którym:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a)wybudowaniu lub
b)ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku, budowli lub ich części do użytkowania. Zatem, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej – bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan wspólnikiem spółki cywilnej i zamierza Pan dokonać sprzedaży lokalu użytkowego (niemieszkalnego) o powierzchni ok. 100 m2. Nabycie ww. lokalu nastąpiło w roku 2002 od syndyka i nie było opodatkowane podatkiem VAT, w związku z czym z tego tytułu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. (…) lutego 2024 r. nastąpiło formalne ustanowienie odrębnej własności tego lokalu niemieszkalnego i przeniesienie jego własności na rzecz wspólników spółki cywilnej. Lokal od dnia zakupu w grudniu 2002 r. był nieprzerwanie wykorzystywany przez spółkę cywilną do własnych celów gospodarczych lub do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Lokal nigdy nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie był amortyzowany i nigdy nie dokonywano od niego żadnych odliczeń podatku VAT z tytułu jego zakupu. Ponadto na ww. lokal nie zostały poniesione wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Pana wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku transakcji sprzedaży udziału w lokalu użytkowym na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
W związku z powyższym, należy uznać, że w odniesieniu do przedmiotowego lokalu użytkowego nastąpiło pierwsze zasiedlenie i od tego momentu do dnia sprzedaży upłynie okres co najmniej 2 lata. Ponadto nie poniósł Pan wydatków na jego ulepszenie wyższych niż 30% wartości początkowej. Tym samym transakcja dostawy ww. lokalu, z uwagi na spełnienie warunków, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.
W konsekwencji, sprzedaż przypadającego Panu udziału w opisanym lokalu użytkowym będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Zatem Pana stanowisko – zgodnie z którym „planowana sprzedaż lokalu użytkowego korzysta z obligatoryjnego zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT” – należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Wobec tego należy zaznaczyć, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono w oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe, przy założeniu, że w przedmiotowej sprawie Panu przysługuje udział w prawie własności do lokalu. Zatem, w niniejszej sprawie kwestia ta nie była przedmiotem rozstrzygnięcia. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego współwłaściciela.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


