Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDWL.4011.55.2026.2.TW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 30 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 maja 2026 r. (wpływ 11 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2025 roku przebywała Pani czasowo w Stanach Zjednoczonych w związku z pracą/programem wymiany. W tym czasie osiągała Pani dochody w USA i rozliczała podatek zgodnie z przepisami amerykańskimi. Nie złożyła Pani deklaracji podatkowej za rok 2024 i nie posiada Pani informacji o kwocie podatku należnego za ten rok. Obecnie chce Pani złożyć deklarację podatkową za rok 2025, jednak ma Pani wątpliwości dotyczące:

-Pani statusu rezydencji podatkowej w 2025 roku,

-obowiązku wykazania w Polsce dochodów uzyskanych w USA,

-możliwości złożenia deklaracji za 2025 rok mimo braku wcześniejszego rozliczenia za 2024 rok.

W uzupełnieniu wniosku podała Pani, że w 2025 roku przebywała Pani w Stanach Zjednoczonych Ameryki w okresie od dnia 10 stycznia 2025 r. do dnia 16 stycznia 2026 r. w związku z udziałem w programie au pair realizowanym na podstawie wizy J-1. Wyjazd do USA miał od początku charakter czasowy i związany był wyłącznie z uczestnictwem w programie au pair. Już w momencie wyjazdu zakładała Pani powrót do Polski po zakończeniu programu. Powrót do Polski nastąpił dnia 16 stycznia 2026 r., a obecnie nadal przebywa Pani i pracuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pod tym samym adresem, pod którym mieszkała Pani przed wyjazdem. W czasie pobytu w USA mieszkała Pani u rodziny goszczącej (host family) w ramach programu au pair. Nie posiadała Pani w Stanach Zjednoczonych własnej nieruchomości ani niezależnego stałego miejsca zamieszkania poza uczestnictwem w programie. Dochody osiągane w USA uzyskiwała Pani wyłącznie z tytułu uczestnictwa w programie au pair, polegającego na sprawowaniu opieki nad dziećmi w rodzinie goszczącej. Nie prowadziła Pani działalności gospodarczej ani nie wykonywała Pani innej pracy poza programem au pair. W 2025 roku przebywała Pani poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres przekraczający 183 dni.

Ponadto podała Pani, że pomimo długotrwałego pobytu poza granicami kraju Pani centrum interesów osobistych oraz życiowych pozostawało w Polsce, ponieważ:

-jest Pani zameldowana na terytorium Polski pod adresem zamieszkania swoich rodziców,

-po zakończeniu programu powróciła Pani do tego samego miejsca zamieszkania,

-obecnie nadal mieszka Pani pod tym adresem,

-po powrocie do Polski podjęła Pani pracę na terytorium Polski,

-Pani najbliższa rodzina, w szczególności rodzice, przebywa w Polsce,

-posiada Pani polski rachunek bankowy utrzymywany również podczas pobytu w USA,

-utrzymywała Pani związki osobiste oraz życiowe z Polską podczas pobytu za granicą,

-wyjazd do USA miał charakter tymczasowy i zakończył się planowanym powrotem do Polski.

W USA posiadała Pani rachunek bankowy oraz stanowe prawo jazdy uzyskane w związku z czasowym pobytem i funkcjonowaniem na terytorium Stanów Zjednoczonych podczas programu au pair. Posiadała Pani również numer Social Security Number nadany wyłącznie w związku z legalnym uczestnictwem w programie au pair. W Stanach Zjednoczonych składała Pani deklarację podatkową jako nonresident alien na formularzu X oraz terminowo wywiązała się z obowiązków podatkowych wynikających z przepisów prawa amerykańskiego, w tym dokonała Pani zapłaty należnego podatku w USA.

W 2025 roku nie osiągała Pani dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Polski poza wynagrodzeniem wypłaconym w styczniu 2025 r., dotyczącym zatrudnienia zakończonego jeszcze przed wyjazdem do USA, tj. w grudniu 2024 r. Rozważała Pani możliwość przedłużenia programu au pair, jednak ostatecznie podjęła Pani decyzję o powrocie do Polski i zakończeniu pobytu w USA zgodnie z pierwotnym założeniem czasowego wyjazdu.

Pytania

1.Czy w opisanej sytuacji była Pani w 2025 roku polskim rezydentem podatkowym?

2.Czy brak złożenia deklaracji za 2024 rok uniemożliwia złożenie deklaracji za 2025 rok?

3.Czy dochody osiągnięte w USA powinna Pani wykazać w polskim zeznaniu podatkowym?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem brak złożenia deklaracji za 2024 rok nie powinien uniemożliwiać złożenia deklaracji za 2025 rok, ponieważ obowiązek podatkowy dotyczy każdego roku oddzielnie.

Ma Pani jednak wątpliwości dotyczące ustalenia rezydencji podatkowej oraz sposobu rozliczenia dochodów uzyskanych w USA.

W uzupełnieniu wniosku przedstawiła Pani następujące stanowisko.

Ad. pytanie nr 1

Pani zdaniem w 2025 roku posiadała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pomimo przebywania poza granicami Polski przez okres przekraczający 183 dni Pani centrum interesów osobistych oraz życiowych pozostawało w Polsce. Wyjazd do Stanów Zjednoczonych miał charakter wyłącznie czasowy i związany był z uczestnictwem w programie au pair realizowanym na podstawie wizy J-1.

Za uznaniem, że ośrodek interesów życiowych pozostawał w Polsce, przemawia w szczególności:

-posiadanie miejsca zamieszkania i zameldowania w Polsce,

-przebywanie najbliższej rodziny w Polsce,

-utrzymywanie polskiego rachunku bankowego,

-planowany i faktyczny powrót do Polski po zakończeniu programu,

-podjęcie pracy w Polsce po powrocie,

-brak trwałego osiedlenia się w USA,

-składanie deklaracji podatkowej w USA jako nonresident alien.

Ad. pytanie nr 2

Pani zdaniem brak złożenia deklaracji podatkowej za rok 2024 nie uniemożliwia złożenia deklaracji podatkowej za rok 2025, ponieważ obowiązek podatkowy dotyczy każdego roku podatkowego odrębnie.

Ad. pytanie nr 3

Pani zdaniem dochody uzyskane w Stanach Zjednoczonych w ramach programu au pair powinny zostać rozliczone zgodnie z przepisami dotyczącymi dochodów zagranicznych oraz z uwzględnieniem postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Na mocy art. 3 ust. 1a omawianej ustawy:

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ww. ustawy. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Z Pani sprawy wynika, że posiada Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodek interesów życiowych.

Na gruncie opisu sprawy znajdą zastosowanie postanowienia Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. (Dz.U. z 1976 r. Nr 31 poz. 178).

Umowa między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki nie zawiera odrębnego artykułu dotyczącego uzyskanych przez Panią dochodów z USA. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z postanowieniami art. 5 Umowy („Ogólne zasady opodatkowania”).

W myśl art. 5 ust. 1 ww. Umowy:

Przepis art. 5 ust. 2 cyt. Umowy stanowi, że:

Stosownie do art. 5 ust. 3 Umowy:

Z przywołanych powyżej przepisów wynika, że Polska ma prawo opodatkować dochód uzyskany przez Panią a osiągnięty w Stanach Zjednoczonych jako osobie mającej miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Prawo to wynika z zapisu art. 5 ust. 3 Umowy, zgodnie z którym państwu rezydencji przysługuje pełne prawo do opodatkowania dochodów osoby mającej na jego terytorium miejsce zamieszkania.

Biorąc pod uwagę powyższe należy zatem stwierdzić, że zgodnie z postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu uzyskane przez Panią środki finansowe w ramach programu, o którym mowa we wniosku z USA podlegają opodatkowaniu w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z jego treścią:

Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” dowodzi, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie.

Zatem, do przychodów z innych źródeł zalicza się te wszystkie przychody, które nie mieszczą się w kategorii przychodów zaliczonych do enumeratywnie wymienionych w art. 10 ust. 1-8b powołanej ustawy źródeł przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzam, że zgodnie z ww. postanowieniami Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu uzyskane przez Panią środki finansowe w ramach programu, o którym mowa we wniosku z USA stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce i wykazaniu w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym zostało otrzymane.

Zgodnie bowiem z art. 45 ust. 1 ustawy:

Zeznanie podatkowe o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym należy składać oddzielnie za dany rok podatkowy.

Jednocześnie, w Polsce – w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu – zastosowanie znajdzie metoda unikania podwójnego opodatkowania, uregulowana w art. 20 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej. W myśl tego przepisu:

Z zapisów powyższej umowy międzynarodowej wynika zatem, że rozliczenie w Polsce dochodów uzyskanych ze Stanów Zjednoczonych Ameryki następuje za pomocą metody odliczenia proporcjonalnego. Powyższa metoda została odzwierciedlona w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 27 ust. 9 ww. ustawy:

Środki finansowe w ramach programu, o którym mowa we wniosku należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł na podstawie art. 5 Umowy z USA w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i w konsekwencji podlegają opodatkowaniu w Polsce i w USA.

W Polsce jest to dochód podlegający opodatkowaniu według skali podatkowej z zastosowaniem przewidzianej umową metody unikania podwójnego opodatkowania tj. metody proporcjonalnego odliczenia.

Zgodnie z metodą unikania podwójnego opodatkowania określaną jako metoda proporcjonalnego odliczenia, podatnik osiągający dochody z zagranicy ma obowiązek wykazać łączne dochody (zarówno krajowe, jak i zagraniczne) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej od ww. dochodów ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

W konsekwencji, otrzymywane przez Panią środki finansowe ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, stanowią dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce. Jednakże przysługuje Pani prawo pomniejszenia podatku dochodowego od osób fizycznych należnego w Polsce o podatek zapłacony w Stanach Zjednoczonych Ameryki, w myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, uwzględniając opisany stan faktyczny oraz przedstawiony stan prawny, uznać należy, że stałe miejsce zamieszkania posiada Pani w Polsce. W konsekwencji Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych w 2025 roku była Polska.

Brak złożenia przez Panią deklaracji (zeznania podatkowego) za 2024 rok nie uniemożliwia złożenia deklaracji za 2025 rok.

Powinna Pani rozliczyć osiągnięte z USA dochody według metody proporcjonalnego odliczenia i złożyć stosowne zeznanie roczne, tj. wykazać je w zeznaniu PIT-36 oraz w załączniku do tego zeznania PIT/ZG.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.