Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.308.2026.3.TR
Darowizna wierzytelności do wypłaty dywidendy, podlegająca ustawie o podatku od spadków i darowizn, nie skutkuje obowiązkiem podatkowym w PIT, zarówno po stronie darczyńcy, jak i obdarowanego, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
19 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 10 marca 2026 roku o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 21 kwietnia 2026 r. (wpływ 27 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
- Zainteresowany będący stroną postępowania:
X;
- Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
Y.
Opis zdarzenia przyszłego
X (Zainteresowany będący stroną postępowania) jest wspólnikiem i prezesem zarządu sp. z o.o. Posiada 80% udziałów w Spółce, natomiast syn X, Y (Zainteresowany niebędący stroną postępowania), będący prokurentem Spółki, posiada pozostałe 20% udziałów.
Syn X zamierza przekazywać X w formie darowizny przysługujące mu wierzytelności z tytułu udziału w zysku Spółki. Darowizny będą dokonywane po podjęciu przez zgromadzenie wspólników uchwały o podziale zysku za dany rok obrotowy, tj. po powstaniu wierzytelności o wypłatę dywidendy. Darowizny będą dokonywane w formie pisemnej umowy.
Motywem darowizny jest przede wszystkim rodzinny i organizacyjny charakter relacji pomiędzy X a synem.
Syn koncentruje się na innych przedsięwzięciach, a jego zaangażowanie w działalność Spółki uległo istotnemu ograniczeniu i nie uczestniczy on w bieżącym zrządzaniu Spółką w takim zakresie jak wcześniej, podczas gdy X ponosi główną odpowiedzialność za prowadzenie jej spraw oraz realizuje kluczowe funkcje operacyjne. W związku z tym, uzgodnili Państwo, że część korzyści majątkowych wynikających z funkcjonowania Spółki będzie przekazywana na rzecz X.
W uzupełnieniu wniosku wyjaśnili Państwo, iż zdanie: „(…) darowizna wierzytelności jest traktowana jako przekazanie prawa majątkowego. Oznacza to, że podlega ona przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn” traktują Państwo jako fakt – nie ma więc potrzeby tego analizować.
Pytanie
Czy w sytuacji, gdy syn, Y, przekaże X w drodze darowizny wierzytelność o wypłatę dywidendy, która będzie mu przysługiwała wobec sp. z o.o. po podjęciu uchwały o podziale zysku, lecz przed faktyczną wypłatą dywidendy, wypłata tej dywidendy przez Spółkę na rzecz X będzie podlegała opodatkowaniu PIT po stronie X jako obdarowanego lub po stronie syna jako darczyńcy?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, wskazana wypłata nie będzie podlegała opodatkowaniu PIT ani po stronie X jako obdarowanego, ani po stronie jego syna jako darczyńcy
W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zastosowanie ma art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających ustawie o podatku od spadków i darowizn
Z tego, co udało się Państwu ustalić, darowizna wierzytelności jest traktowana jako przekazanie prawa majątkowego. Oznacza to, że podlega ona przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Oznacza to, że darowizna wierzytelności jako czynność objęta ustawą o podatku od spadków i darowizn nie generuje obowiązku podatkowego w PIT, zarówno po stronie darczyńcy, jak i po stronie obdarowanego.
Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych dostępnych w bazie Ministerstwa Finansów, między innymi:
·w interpretacji indywidualnej z dnia 5 listopada 2020 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.762.2020.2.KS:
„Nie ma przy tym znaczenia, czy w ramach ustawy o podatku do spadków i darowizn dane nabycie jest objęte zwolnieniem, czy jest związane z zapłatą podatku od spadków i darowizn. Zwolnienie bowiem, w przeciwieństwie do „wyłączenia”, nie wyklucza podlegania danemu podatkowi. Wręcz przeciwnie, aby nabycie danego składnika majątkowego mogło być zwolnione z opodatkowania, w pierwszej kolejności musi podlegać opodatkowaniu (tj. zostać objęte zakresem podmiotowym i przedmiotowym ustawy o podatku od spadków i darowizn).
Przyjęcie odmiennego założenia (tj. przyjęcie, że nabycie wierzytelności o wypłatę Dywidendy podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, a następnie uznanie, że otrzymanie Dywidendy jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych) prowadziłoby do sytuacji, w której to samo nabycie podlegałoby opodatkowaniu dwukrotnie - najpierw podatkiem od spadków i darowizn, a następnie podatkiem dochodowym od osób fizycznych, co stoi w sprzeczności z treścią art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych”;
·w interpretacji indywidualnej z dnia 6 czerwca 2023 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.225.2023.4.MR:
„Mając na uwadze powyższe – w ocenie Wnioskodawczyni – otrzymanie przez nią środków pieniężnych w związku z realizacją tej wierzytelności jest jedynie czynnością techniczną i jako takie nie będzie stanowiło odrębnej czynności prawnej podlegającej opodatkowaniu na gruncie Ustawy PIT. Tym samym w związku z jej realizacją nie powstanie po jej stronie przychód podlegający opodatkowaniu na gruncie Ustawy PIT”;
·w interpretacji indywidualnej z dnia 21 listopada 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011 557.2024.1.JG:
„Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wierzytelność i jej realizacja na rzecz obdarowanego jest w istocie jednym i tym samym przychodem, który nie może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jako prawo majątkowe będące przedmiotem darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Realizacja roszczenia, czyli wykonanie prawa majątkowego, jest tylko technicznym etapem jego istnienia. Nie jest to odrębny akt obrotu, ani odrębna czynność prawna. Jeżeli więc roszczenie jako prawo majątkowe podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, to również realizacja roszczenia podlega wyłączeniu spod opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji zarówno nabycie przez Panią tytułem darowizny przysługującej Wspólnikowi I (Pani matce) wierzytelności, jak i otrzymanie zapłaty wynikającej z tej wierzytelności nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych”.
We wszystkich wskazanych interpretacjach indywidualnych Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że realizacja wierzytelności przekazanej w drodze darowizny nie stanowi odrębnego, nowego przychodu podatkowego, lecz jedynie techniczne wykonanie istniejącego prawa majątkowego. Analogiczne stanowisko prezentowane jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2020 r., sygn. I SA/Gd 54/20:
„Tym samym należało uznać, że w sytuacji otrzymania przez spadkobierców spłaty, jako pieniężnego surogatu wierzytelności zmarłego, należy stosować przepisy u.p.s.d. Sąd zwraca uwagę, że przyjęcie poglądu zaprezentowanego przez Organ prowadziłoby do dwukrotnego opodatkowania tego samego przychodu, tj. raz podatkiem od spadków, drugi raz podatkiem dochodowym. W opinii Sądu, takie opodatkowanie godzi w przepisy Konstytucji RP, tj. w art. 84 Konstytucji RP, który stanowi, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych ustawą, ale tylko wówczas, gdy ustawa taki podatek od określonego przychodu (dochodu) przewiduje”.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zatem, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Jak wynika z przywołanego przepisu, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje zasadę powszechności opodatkowania. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał przy tym na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania, uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. Katalog źródeł przychodów, do których kwalifikuje się przychody danego rodzaju został wymieniony w art. 10 ust. 1 ww. ustawy.
Niezależnie od powyższego, w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.
Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który został przez nich uzyskany na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 478):
Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
Darowizna jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie to ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli obdarowanego o przyjęciu darowizny. Przedmiotem darowizny mogą być zarówno rzeczy, jak i prawa majątkowe.
Natomiast wierzytelność jest to przysługujące wierzycielowi wobec dłużnika uprawnienie do żądania spełnienia świadczenia z określonego stosunku zobowiązaniowego. Wierzytelność stanowi więc podstawę roszczeń kierowanych wobec drugiej strony stosunku obligacyjnego. Jest to swego rodzaju prawo podmiotowe istniejące po stronie wierzyciela, składające się z szeregu uprawnień węższych, funkcjonalnie ze sobą powiązanych.
Powyższe oznacza, że zawierając umowę darowizny wierzytelności przysługującej darczyńcy wobec dłużnika, obdarowany – na mocy tej umowy – nabywa prawo majątkowe dające mu podstawę do wystąpienia z roszczeniem wobec dłużnika o spełnienie określonego świadczenia. Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wierzytelność i jej realizacja na rzecz obdarowanego jest w istocie jednym i tym samym przychodem, który nie może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż jako prawo majątkowe będące przedmiotem darowizny podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Realizacja roszczenia, czyli wykonanie prawa majątkowego, jest tylko technicznym etapem jego istnienia. Nie jest to odrębny akt obrotu, ani odrębna czynność prawna. Jeżeli więc roszczenie jako prawo majątkowe podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, to również realizacja roszczenia podlega wyłączeniu spod opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, zarówno nabycie tytułem darowizny wierzytelności, jak i otrzymanie zapłaty wynikającej z tej wierzytelności (realiacja wierzytelności) nie podlega opodatkowniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Biorąc powyższe pod uwage, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia w sytuacji, gdy syn, Y, przekaże X w drodze darowizny wierzytelność o wypłatę dywidendy, która będzie mu przysługiwała wobec sp. z o.o. po podjęciu uchwały o podziale zysku, lecz przed faktyczną wypłatą dywidendy, wypłata tej dywidendy przez Spółkę na rzecz X nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych ani po stronie X jako obdarowanego, ani po stronie syna (Y) jako darczyńcy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia jest zagadnienie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast kwestia dotycząca podatku od spadków i darowizn jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
Pan X (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.


