Interpretacja indywidualna z dnia 29 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.199.2026.2.MSU

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

- prawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do świadczonych usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów, opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, którzy są ratownikami medycznymi, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej i pielęgniarek,

- nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do świadczonych usług szkoleniowych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do świadczonych usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów oraz innych osób wykonujących zawody medyczne, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej i pielęgniarek.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 31 marca 2026 r. (data wpływu 1 kwietnia2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, zaklasyfikowaną m.in. jako: PKD 86.95.Z - Działalność w zakresie fizjoterapii, 85.59.D - Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane, 85.69.Z - Działalność wspomagająca edukację, gdzie indziej niesklasyfikowana 86.96.Z - Działalność w zakresie medycyny tradycyjnej, uzupełniającej i alternatywnej 86.99.B - Działalność dietetyczna 86.99.D - Działalność w zakresie pozostałej opieki zdrowotnej.

Wnioskodawca jest fizjoterapeutą z długoletnim doświadczeniem praktycznym oraz kilkuletnią praktyką dydaktyczną. Legitymuje się posiadaniem wiedzy i doświadczenia adekwatnego do przedmiotu danego kursu, co potwierdzone zostało odbytymi przez niego szkoleniami i kursami oraz posiadaniem prawa do wykonywania zawodu fizjoterapeuty.

Wnioskodawca kieruje i przeprowadza szkolenia dla fizjoterapeutów i innym wykonującym zawód medyczny, tj. opiekunów medycznych, trenerów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej.

Wnioskodawca nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania, jak również nie posiada statutu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowej, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym. Wnioskodawca nie świadczy usług kształcenia na poziomie wyższym. Wnioskodawca nie jest również podmiotem, który uzyskał akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe nie stanowią usług w zakresie kształcenia i wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Szkolenia przeprowadzone przez Wnioskodawcę są certyfikowane, Wnioskodawca weryfikuje uczestników (ich status zawodowy), na prośbę osoby uczestniczącej w szkoleniu stacjonarnym/online wystawiane są stosowne dokumenty, tj. bilans kompetencji oraz Zaświadczenie/Certyfikat CPD ze stwierdzeniem ukończenia specjalistycznego szkolenia w ramach ustawicznego rozwoju zawodowego (Continuing Professional Development - CPD).

Szkolenie są 3 modułowe, każdy weekend to jeden zjazd, czyli formalnie 3 weekendy szkoleniowe (6 dni łącznie), wykłady są online w strefie kursanta, uczestnicy przyjeżdżają na zjazd stacjonarny w formie warsztatów praktycznych oraz wykłady uzupełniające w formie webinarów online, guidebookóow.

Szkolenia obejmują zajęcia praktyczne związane z prowadzeniem pacjentów ortopedycznych i sportowych w różnych modelach postępowania - zarówno po zabiegach operacyjnych, jak i w leczeniu zachowawczym urazów przeciążeniowych, dysfunkcji mięśniowo-ścięgnistych, patologii stawów obwodowych oraz problemów bólowych narządu ruchu. Uczestnicy pracują nad schematami oceny klinicznej i funkcjonalnej, interpretacją wyników testów oraz doborem kryteriów progresji w kinezyterapii, fizykoterapii i treningu medycznym. Istotnym elementem jest planowanie obciążeń, strategie regeneracyjne, integracja pracy siłowej i motorycznej z procesem leczenia oraz podejmowanie świadomych decyzji terapeutycznych w oparciu o aktualną wiedzę i realia pracy z pacjentem w środowisku ortopedycznym oraz sportowym.

Dodatkowo zajęcia obejmują podstawy czynności ratunkowych i elementy medycyny taktycznej w kontekście pracy fizjoterapeuty i trenera medycznego, a także wykorzystanie nowoczesnych technologii diagnostycznych i monitorujących, wspierających ocenę postępów terapii oraz bezpieczeństwo prowadzonego procesu.

W trakcie zajęć omawiane są i prezentowane kompleksowe postępowania w zakresie jednostek klinicznych: urazy skrętne stawu skokowego, urazy stopy i stawów stepu, urazy ortopedyczne /uszkodzenia więzadłowe, uszkodzenia łąkotek stawu kolanowego, konflikt panewkowo-udowy stawu biodrowego, ostre zespoły dyskogenne/korzeniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa, zespoły przeciążeniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa, kompresyjne złamania trzonów kręgów odcinka piersiowego kręgosłupa, urazy odgięciowe typu Whiplash odcinka szyjnego kręgosłupa, uszkodzenia obszarowe stawów obręczy barkowej, stawu łokciowego, stawów nadgarstka.

Dodatkowo zajęcia obejmują podstawy czynności ratunkowych i elementy medycyny taktycznej w kontekście pracy fizjoterapeuty i trenera medycznego, a także wykorzystanie nowoczesnych technologii diagnostycznych i monitorujących, wspierających ocenę postępów terapii oraz bezpieczeństwo prowadzonego procesu.

Zapis na szkolenia odbywa się w formie Online, poprzez stronę internetową, na której znajduje się szeroka gama szkoleń i kursów dla fizjoterapeutów oraz innych zawodów medycznych. W trakcie zapisów na szkolenia, uczestnik szkolenia wypełniać będzie oświadczenie dotyczące wykonywania zawodu fizjoterapeuty lub innego zawodu medycznego. Szkolenia organizowane są zgodnie z harmonogramem szkolenia, które to dokumenty określają zasady przeprowadzania szkoleń, w tym ilość godzin szkolenia w podziale na zajęcia teoretyczne i praktyczne, tematy poszczególnych szkoleń, zasady potwierdzania i usprawiedliwiania obecności uczestników, zasady wydawania zaświadczeń. Po ukończeniu szkolenia uczestnicy otrzymują imienny certyfikat potwierdzający uczestnictwo z nazwą szkolenia, zakresem szkolenia, terminem i miejscem jego przeprowadzenia.

Zasadniczo uczestnicy pokrywają koszty udziału w szkoleniach we własnym zakresie. W wybranych przypadkach opłata za udział może być finansowana przez pracodawcę uczestnika, programów partnerskich, umowy barterowej lub realizowana w ramach indywidualnych inicjatyw rozwojowych, takich jak konkursy edukacyjne, programy stypendialne czy formy wsparcia kierowane do osób wyróżniających się szczególnymi osiągnięciami lub potencjałem naukowym. Wnioskodawca nie prowadzi naborów opartych o systemowe dofinansowania ze środków publicznych ani nie korzysta czy nie pośredniczy w mechanizmach finansowania publicznego; ewentualne wsparcie finansowe pozostaje po stronie uczestnika lub podmiotów trzecich finansujących jego rozwój zawodowy. Podmioty, odbiorcy usług nie wskazywały na sposób finansowania szkoleń ze środków publicznych.

Odbiorcami są podatnicy VAT, tj. podmioty prowadzące działalność gospodarczą, dlatego realizacja usług jest każdorazowo dokumentowana fakturą VAT. Dotychczas Wnioskodawca stosował stawkę 23%, bowiem nie ustalał statusu odbiorcy, jak i nie żądał żadnych dokumentów potwierdzających ten status, a zatem uznawał za brak możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego. Wnioskodawca uważa, że usługi szkoleniowe powinny podlegać zwolnieniu przedmiotowemu, o ile będzie dokumentował, że odbiorcą usługi jest fizjoterapeuta czy osoba wykonująca inny zawód medyczny. Wnioskodawca zamierza stosować zwolnienie pod warunkiem, że odbiorca udokumentuje uprawnienie do wykonywania zawodu.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1.Jakie konkretnie usługi są świadczone na rzecz osób wykonujących zawody medyczne wskazane we wniosku? Proszę opisać ich zakres.

Wnioskodawca świadczy specjalistyczne usługi szkoleniowe i edukacyjne na rzecz osób wykonujących zawody medyczne, w szczególności fizjoterapeutów, lekarzy, ratowników medycznych, pielęgniarek, opiekunów medycznych oraz innych profesjonalistów ochrony zdrowia, których praktyka zawodowa obejmuje diagnostykę, leczenie, usprawnianie i monitorowanie Pacjentów z dysfunkcjami narządu ruchu. Zakres tych usług dotyczy nowoczesnej fizjoterapii ortopedycznej, traumatologicznej, sportowej i funkcjonalnej, w tym zasad kompleksowego postępowania od badania klinicznego, przez programowanie terapii, aż do obiektywnej oceny efektów leczenia i bezpiecznego powrotu do aktywności lub sportu. Taki zakres odpowiada zarówno programom kształcenia fizjoterapeutycznego, jak i współczesnym wytycznym postępowania opartym na dowodach naukowych.

Szkolenia obejmują w szczególności diagnostykę funkcjonalną i kliniczną Pacjentów ortopedycznych i sportowych, tj. zbieranie ukierunkowanego wywiadu, analizę mechanizmu urazu, ocenę bólu i drażliwości tkanek, badanie zakresu ruchu, siły mięśniowej, kontroli nerwowo-mięśniowej, chodu, biegu, skoku, lądowania, zmiany kierunku, wzorców kompensacyjnych oraz wykonywanie i interpretację testów funkcjonalnych dla kończyny górnej, dolnej i kręgosłupa. Obejmuje to także analizę biomechaniczną prostych i złożonych ruchów, różnicowanie ograniczeń strukturalnych i czynnościowych oraz interpretację wyników w kontekście decyzji terapeutycznych. Zakres taki wynika wprost z efektów uczenia przypisanych do kształcenia fizjoterapeutycznego ale też w cyklu specjalizacji lekarzy rehabilitacji medycznej czy lekarzy ortopedii.

W ramach usług szkoleniowych przekazywane są również konkretne modalności fizjoterapeutyczne, stosowane zgodnie z ich wskazaniami, przeciwwskazaniami i miejscem w procesie leczenia. Obejmują one przede wszystkim: kinezyterapię indywidualną i funkcjonalną, ćwiczenia zakresu ruchu, ćwiczenia izometryczne, koncentryczne, ekscentryczne i izoinercyjne, ćwiczenia oporowe i progresję obciążenia, reedukację nerwowo-mięśniową, ćwiczenia sensomotoryczne, propriocepcję i trening równowagi, reedukację chodu i biegu, trening kontroli posturalnej, trening plyometryczny, trening powrotu do biegania i zmiany kierunku, terapię manualną stawów i tkanek miękkich, mobilizacje, techniki pracy na powięzi i tkankach miękkich, stretching celowany, edukację bólową i obciążeniową, taping, dobór zaopatrzenia ortotycznego i wsparcia zewnętrznego, a także wykorzystanie elektrostymulacji/NMES, biofeedbacku oraz - w zależności od problemu klinicznego - omówienie miejsca takich metod jak fala uderzeniowa, terapia LIPUS PLUS, VIBRA, TECAR czy inne fizykalne środki wspomagające, zawsze jako elementu planu leczenia, a nie jego substytutu. Aktualne wytyczne dla LBP, skręceń stawu skokowego, tendinopatii Achillesa i stożka rotatorów, rehabilitacji LET wskazują właśnie na centralną rolę ćwiczeń, reedukacji nerwowo-mięśniowej, terapii manualnej w odpowiednich wskazaniach, edukacji oraz progresywnego obciążania tkanek.

Usługi te obejmują także protokoły kompleksowego postępowania w urazach ortopedycznych kończyny dolnej, w tym m.in. po skręceniach stawu skokowego, uszkodzeniach więzadeł kolana, urazach łąkotek, po rekonstrukcji ACL, po zabiegach w obrębie chrząstki stawowej, po urazach mięśni kulszowo-goleniowych, mięśnia czworogłowego, przy przeciążeniach aparatu wyprostnego kolana oraz w zespołach bólowych związanych z bieganiem i skakaniem.

Programy szkoleniowe uczą postępowania etapowego: od fazy ochrony tkanek i kontroli wysięku, przez odzyskiwanie wyprostu i zgięcia, odbudowę siły i masy mięśniowej, kontrolę kończyny w podporze, trening sensomotoryczny, aż po kryterialny return to run, return to jump, return to change of direction i return to sport. W opiece po ACL przykładowe protokoły obejmują m.in. wczesną ochronę przeszczepu, odzyskanie pełnego wyprostu, przywrócenie kontroli mięśnia czworogłowego, progresję do ćwiczeń zamkniętych łańcuchów, plyometrii, biegania interwałowego i zadań wielopłaszczyznowych, a decyzje o przejściu do kolejnych etapów wiązane są z kryteriami siłowymi, funkcjonalnymi i jakości ruchu. W części dotyczącej kończyny górnej szkolenia obejmują protokoły postępowania w bólu barku, tendinopatii i uszkodzeniach stożka rotatorów, niestabilności barku, przeciążeniach łokcia, nadgarstka i ręki, a także w zaburzeniach funkcji łopatki i obręczy barkowej. Uczestnicy szkoleni są w zakresie etapowania terapii: od modyfikacji obciążeń, kontroli bólu i odzyskiwania zakresu ruchu, przez pracę nad siłą rotatorów, centrowaniem głowy kości ramiennej, funkcją łopatki, koordynacją i wytrzymałością kompleksu barkowego, aż po przywracanie funkcji kończyny górnej w aktywnościach zawodowych i sportowych. Aktualne wytyczne dla rotator cuff tendinopathy podkreślają znaczenie pełnego badania podmiotowego i przedmiotowego, terapii zachowawczej, rehabilitacji ruchowej i powrotu do funkcji oraz sportu, co odpowiada zakresowi prowadzonych szkoleń. W odniesieniu do kręgosłupa usługi szkoleniowe obejmują postępowanie w bólu odcinka lędźwiowego, szyjnego i piersiowego, zespołach przeciążeniowych, zaburzeniach kontroli ruchu, dolegliwościach z komponentą korzeniową oraz w przypadkach pooperacyjnych. Zakres nie ogranicza się do ogólnego „ćwiczenia na plecy”, lecz obejmuje dobór interwencji według obrazu klinicznego: edukację, indywidualizowane ćwiczenia ogólne i ukierunkowane, progresję aktywności, terapię manualną w uzasadnionych wskazaniach, pracę nad tolerancją obciążenia, trening funkcjonalny oraz elementy pain neuroscience education i cognitive functional therapy. Aktualne wytyczne AOPT/JOSPT wskazują dla ostrego i przewlekłego LBP miejsce dla ćwiczeń, mobilizacji/manipulacji, mobilizacji tkanek miękkich, edukacji, a w rewizji 2021 uwzględniają także dry needling, pain neuroscience education i cognitive functional therapy jako elementy współczesnego postępowania – przy czym Wnioskodawca nie świadczy usług szkoleniowych z zakresu suchego igłowania ani żadnej innej metody inwazyjnej. Szkolenia wprost obejmują również protokoły postępowania w urazach przeciążeniowych układu mięśniowo-szkieletowego, w tym w tendinopatiach Achillesa, więzadła rzepki, stożka rotatorów, przy entezopatiach, przeciążeniowych bólach piszczeli, przeciążeniach pasma biodrowo-piszczelowego, zespołach bólowych barku, łokcia oraz przeciążeniach kręgosłupa. Nauczane jest tu postępowanie oparte na monitorowanym obciążaniu: modyfikacja obciążeń wywołujących objawy, dobór tolerowanego bodźca mechanicznego, ćwiczenia izometryczne i heavy slow resistance lub inne formy progresywnego ładowania ścięgna, stopniowe zwiększanie tolerancji na magazynowanie i oddawanie energii sprężystej, a następnie wdrażanie aktywności sprężystych, biegowych i sportowych. Wytyczne dla tendinopatii Achillesa jednoznacznie wskazują ćwiczenia obciążające ścięgno jako leczenie pierwszego wyboru, wykonywane co najmniej dwa razy tygodniowo z intensywnością tak dużą, jak toleruje Pacjent, przy jednoczesnym zaleceniu unikania całkowitego odpoczynku. W obszarze urazów mięśniowych przekazywane są protokoły postępowania w naderwaniach i uszkodzeniach mięśni, zwłaszcza grupy kulszowo-goleniowej, przywodzicieli, mięśnia prostego uda, mięśni łydki oraz innych struktur mięśniowo-ścięgnistych. Obejmują one ocenę mechanizmu urazu, lokalizacji i ciężkości uszkodzenia, różnicowanie urazu w obrębie brzuśca, połączenia mięśniowo-ścięgnistego i ścięgna, planowanie wczesnego bezpiecznego obciążania, pracę nad zakresem ruchu bez prowokacji nadmiernego strain, progresję od izometrii do pracy dynamicznej, ćwiczeń ekscentrycznych, wzorca biegowego, ekspozycji na sprint i kryteriów powrotu do sportu. Międzynarodowy konsensus londyński dotyczący urazów mięśni kulszowo-goleniowych zaleca rehabilitację indywidualizowaną względem sportowca, wymagań dyscypliny, rodzaju uszkodzonego mięśnia i ciężkości urazu, przy czym wczesna faza powinna unikać wysokich obciążeń strain i wysokich szybkości rozciągania. Usługi szkoleniowe obejmują też postępowanie w uszkodzeniach więzadeł i chrząstki stawowej, zarówno zachowawcze, jak i pooperacyjne. W praktyce oznacza to nauczanie zasad ochrony gojenia, kontroli wysięku i bólu, odzyskiwania ruchu, progresji obciążania osiowego i ścinającego, odbudowy siły, pracy nad jakością wzorca ruchu, a także kryteriów przechodzenia do biegania, skakania, lądowania, hamowania i zadań wielokierunkowych. W przypadku zabiegów chrząstki stawowej szkolenia obejmują różnicowanie postępowania zależnie od typu procedury oraz podkreślają, że rehabilitacja i return to play są uzależnione od rodzaju leczenia operacyjnego; w konsensusie międzynarodowym minimalne orientacyjne punkty czasowe do RTP po leczeniu operacyjnym uszkodzeń chrząstki wskazano na około 4 miesiące po bone marrow stimulation, 6 miesięcy po procedurach chrząstkowo-kostnych i 12 miesięcy po procedurach chondrocytarnych/scaffold-based. Istotnym elementem usług jest również nauczanie protokołów obiektywizacji i monitorowania efektów terapii, obejmujących wykorzystanie platform dynamometrycznych, dynamometrów ręcznych, systemów analizy skoku, chodu i biegu, testów izometrycznych, EMG/biofeedbacku, czujników inercyjnych, goniometrii cyfrowej, wideonalizy i skal raportowanych przez Pacjenta. Uczestnicy szkoleni są nie tylko z obsługi narzędzi, ale przede wszystkim z interpretacji danych, ustalania benchmarków, porównywania wyników indywidualnych i kohortowych oraz wykorzystywania ich do podejmowania decyzji klinicznych, np. o zmianie obciążenia, przejściu do kolejnego etapu lub o zasadności powrotu do aktywności. Sylabusy fizjoterapii wprost wskazują na wykonywanie i interpretację szczegółowego badania, testów funkcjonalnych oraz analizę biomechaniczną ruchu.

Zakres usług obejmuje ponadto interdyscyplinarne protokoły kompleksowego postępowania, tj. łączenie leczenia fizjoterapeutycznego z wiedzą z zakresu ortopedii, medycyny sportowej, treningu medycznego, profilaktyki urazów, komunikacji klinicznej, dokumentacji, kwalifikacji do dalszej diagnostyki i współpracy z lekarzem prowadzącym. W praktyce uczestnicy uczą się budować pełne ścieżki postępowania: badanie – klasyfikacja problemu – dobór modalności – progresja obciążenia – monitorowanie – kryteria powrotu do pracy, aktywności lub sportu. Taki model jest zbieżny zarówno z akademickim kształceniem fizjoterapeutycznym, jak i współczesnymi wytycznymi klinicznymi. Szkolenia nie mają charakteru ogólnego ani motywacyjnego, lecz dotyczą przekazywania specjalistycznej, praktycznej i aktualnej wiedzy medycznej służącej bezpośrednio podnoszeniu kwalifikacji zawodowych osób wykonujących zawody medyczne w zakresie diagnostyki, leczenia usprawniającego, rehabilitacji i bezpiecznego prowadzenia Pacjentów z dysfunkcjami narządu ruchu, przy tym są wysoko ocenianie merytorycznie przez Uczestników.

2.Czy usługi szkoleniowe objęte zakresem wniosku mają/miały bezpośredni związek z branżą lub zawodem nabywców usług i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych?

Tak - usługi szkoleniowe mają bezpośredni związek z zawodem Uczestników.

Ich celem jest:

-uzyskanie i rozwijanie nowych kompetencji zawodowych oraz ich właściwe skalowanie,

-uaktualnienie wiedzy zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej, wdrażanie nowoczesnych rozwiązań technologicznych, fizjoterapeutycznych, wspomagających w leczeniu schorzeń mięśniowo-szkieletowych,

-podniesienie jakości podejmowanych decyzji klinicznych oraz decyzji strategicznych w procesie prowadzenia różnych form leczenia i terapii Pacjentów ortopedycznych,

-poprawa skuteczności ww. terapii i bezpieczeństwa Pacjentów.

Szkolenia są ściśle powiązane z codzienną praktyką zawodową Uczestników i dotyczą realnych problemów klinicznych, jednostek klinicznych, statystycznie najczęściej rejestrowanych urazów stawów obwodowych, schorzeń mięśniowo-szkieletowych, zaburzeń mięśniowych.

3.Czy uczestnictwo w prowadzonych przez Pana szkoleniach jest realizacją obowiązku doskonalenia zawodowego – jeżeli tak, proszę wskazać akty prawne z oznaczeniem poszczególnych przepisów, z których obowiązek taki wynika?

Tak - uczestnictwo w szkoleniach stanowi realizację obowiązku doskonalenia zawodowego wynikającego z przepisów prawa.

Fizjoterapeuci:

art. 4 ust. 2 oraz art. 62 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty - obowiązek stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych

Lekarze:

art. 18 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty - obowiązek doskonalenia zawodowego

Ratownicy medyczni:

art. 12 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym - obowiązek doskonalenia zawodowego

Szkolenia realizowane przez Wnioskodawcę wpisują się w ten obowiązek jako forma kształcenia ustawicznego.

4.Czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe, objęte zakresem pytania, stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku od towarów i usług?

TAK - świadczone usługi stanowią usługi kształcenia zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Spełniają one kryteria, ponieważ:

-pozostają w bezpośrednim związku z zawodem Uczestników,

-służą uzyskaniu i aktualizacji wiedzy do celów zawodowych,

-mają charakter specjalistyczny i praktyczny,

-prowadzą do podniesienia kompetencji zawodowych.

5.Czy usługi szkoleniowe dla fizjoterapeutów oraz innych osób wykonujących zawody medyczne, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej, prowadzone są/będą w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach – jeśli tak, to proszę wskazać (odpowiednio do poszczególnych uczestników szkoleń - zawodów) przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których będzie Pan przeprowadzał usługi szkoleniowe (artykuł, paragraf wraz z nazwą aktów prawnych, z których te formy i zasady wynikają).

Przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których Wnioskodawca będzie przeprowadzał szkolenia, tj. (odrębne przepisy określające formy i zasady, to takie przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia, itp.), to:

Szkolenia nie są prowadzone w oparciu o szczegółowo określone w przepisach programy (np. z narzuconą liczbą godzin czy odgórnym sylabusem), jednak:

-odpowiadają standardom kształcenia podyplomowego w ochronie zdrowia,

-realizują cele wynikające z ustawowego obowiązku doskonalenia zawodowego,

-są projektowane w oparciu o aktualne wytyczne, badania naukowe i standardy praktyki klinicznej (Evidence-Based Practice).

Brak szczegółowego aktu prawnego określającego program nie wyklucza uznania ich za kształcenie zawodowe - co potwierdza utrwalona linia interpretacyjna.

6.Jeśli szkolenia dla osób wykonujących zawody medyczne realizowane są/będą w oparciu o przepisy dotyczące doskonalenia zawodowego poszczególnych zawodów medycznych, to czy jest Pan podmiotem uprawnionym do przeprowadzania szkoleń, wymienionym w tych przepisach? Proszę wskazać odrębnie dla każdego zawodu medycznego.

Wnioskodawca nie jest podmiotem wskazanym w przepisach jako jednostka wyłącznie uprawniona do prowadzenia obligatoryjnych form kształcenia podyplomowego (np. CMKP, uczelnie medyczne, jednostki akredytowane w systemie specjalizacji).

Jednocześnie należy wskazać, że:

1.Przepisy dotyczące doskonalenia zawodowego poszczególnych zawodów medycznych nie wprowadzają zamkniętego katalogu podmiotów, u których możliwe jest realizowanie obowiązku aktualizacji wiedzy.

2.W szczególności:

• fizjoterapeutów (ustawa o zawodzie fizjoterapeuty),
• lekarzy (ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty),
• pielęgniarek (ustawa o zawodach pielęgniarki i położnej),
• ratowników medycznych (art. 12 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym) - obowiązek doskonalenia zawodowego w formie ustawicznego kształcenia, ratowników pola walki, brak odrębnej ustawy regulującej zawód, jako samodzielną kategorię cywilną, w praktyce są to:

-ratownicy medyczni lub osoby przeszkolone w ramach systemów wojskowych/specjalistycznych kursów medycznych ich obowiązek doskonalenia wynika odpowiednio:

·z ustawy o PRM (dla ratowników medycznych) lub

·z przepisów wewnętrznych systemów szkolenia (wojskowych/taktycznych) - szkolenia specjalistyczne (np. TCCC/TECC) stanowią formę kształcenia zawodowego w tym obszarze – a elementy TCCC znajdują się w programach edukacyjnych oferowanych przez Wnioskodawcę.

• opiekunów medycznych - ustawa z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych - wprowadza obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego,
• rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 kwietnia 2024 r. w sprawie ustawicznego rozwoju zawodowego osób wykonujących niektóre zawody medyczne - określa system punktów edukacyjnych oraz formy doskonalenia od 2025/2026 r. obowiązuje system:

-200 punktów edukacyjnych w 5-letnim okresie,

-w tym minimum 120 punktów z kursów doskonalących.

System okresów edukacyjnych i dokumentowania rozwoju zawodowego (tzw. karta doskonalenia zawodowego) funkcjonuje w praktyce zawodowej i jest nadzorowany m.in. przez właściwe organy i samorząd zawodowy.

Przepisy wskazują obowiązek doskonalenia zawodowego, natomiast nie ograniczają form jego realizacji wyłącznie do podmiotów publicznych lub akredytowanych.

W praktyce systemowej oznacza to, że:

-doskonalenie zawodowe może być realizowane również poprzez szkolenia organizowane przez wyspecjalizowane podmioty prywatne, kluczowe znaczenie ma charakter szkolenia (zawodowy, specjalistyczny), a nie formalny status organizatora.

Wnioskodawca działa jako wyspecjalizowany podmiot edukacyjny w obszarze rehabilitacji, treningu medycznego i przygotowania motorycznego, zapewniając:

-programy szkoleniowe oparte na aktualnej wiedzy naukowej (evidence-based practice),

-bezpośrednie przełożenie na praktykę kliniczną,

-rozwój kompetencji zawodowych Uczestników.

Szkolenia Wnioskodawcy:

-nie stanowią elementu systemu specjalizacji ani kursów kwalifikacyjnych regulowanych odrębnymi przepisami, lecz funkcjonują jako kształcenie ustawiczne (continuing professional development), które jest dopuszczoną i powszechnie stosowaną formą realizacji obowiązku doskonalenia zawodowego.

Tym samym brak formalnej akredytacji lub wskazania w przepisach jako „podmiot uprawniony” nie wyklucza uznania świadczonych usług za kształcenie zawodowe, ani nie wpływa na możliwość zastosowania zwolnienia z VAT, o ile spełnione są przesłanki materialne (związek z zawodem, cel zawodowy).

7.Czy usługi szkoleniowe, objęte zakresem wniosku, podlegają kontroli bądź nadzorowi właściwych instytucji państwowych (jakich)? Jeżeli tak, proszę wyjaśnić na czym polega ta kontrola/nadzór?

Szkolenia nie podlegają bezpośredniemu nadzorowi instytucji państwowych w rozumieniu formalnej akredytacji.

Natomiast:

-uczestnicy podlegają nadzorowi swoich samorządów zawodowych (np. KIF, izby lekarskie),

-jakość szkoleń jest weryfikowana przez rynek, środowisko zawodowe oraz praktyczne zastosowanie wiedzy,

-treści są oparte o aktualne standardy medyczne i naukowe.

8.W jaki sposób określa Pan zakres programowy szkoleń? Kto będzie odpowiadał za zakres programowy oraz jakość szkoleń? Czy programy szkoleń podlegają akceptacji przez właściwe instytucje państwowe?

Programy szkoleń są opracowywane przez Wnioskodawcę jako wyspecjalizowany podmiot edukacyjny działający w obszarze fizjoterapii, medycyny sportowej oraz treningu medycznego.

Za zakres programowy oraz jakość szkoleń odpowiada bezpośrednio Wnioskodawca, który:

-projektuje programy w oparciu o aktualną wiedzę naukową (Evidence-Based Practice),

-uwzględnia aktualne wytyczne kliniczne oraz standardy postępowania,

-opiera treści na doświadczeniu klinicznym i pracy z pacjentami oraz sportowcami.

Programy szkoleń są na bieżąco aktualizowane oraz konsultowane z:

-lekarzami specjalistami (w szczególności ortopedii, medycyny sportowej i rehabilitacji),

-fizjoterapeutami praktykami i wykładowcami,

-przedstawicielami środowiska naukowego,

-popularyzatorami nauki i ekspertami zajmującymi się analizą aktualnych badań.

Dzięki temu szkolenia zachowują zgodność z aktualnym stanem wiedzy medycznej oraz odpowiadają na rzeczywiste potrzeby kliniczne.

Jednocześnie należy wskazać, że działalność Wnioskodawcy funkcjonuje w obszarze regulowanym przez system odpowiedzialności zawodowej osób wykonujących zawody medyczne, w tym w szczególności fizjoterapeutów działających w ramach Krajowa Izba Fizjoterapeutów.

W tym zakresie:

-uczestnicy szkoleń (fizjoterapeuci) podlegają odpowiedzialności zawodowej przed organami samorządu zawodowego,

-sposób wykonywania przez nich zawodu - w tym stosowanie wiedzy zdobytej podczas szkoleń - może podlegać ocenie m.in. przez Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej,

-Wnioskodawca pozostaje w pełni otwarty na ewentualną weryfikację merytoryczną prowadzonych szkoleń w tym kontekście.

Dodatkowo należy podkreślić, że:

-zakres programowy szkoleń jest projektowany w sposób odpowiadający standardom kształcenia zawodowego w ochronie zdrowia,

-szkolenia mają charakter praktyczny i ukierunkowany na bezpośrednie zastosowanie w pracy klinicznej,

-jakość szkoleń jest weryfikowana poprzez ich zastosowanie w praktyce zawodowej uczestników oraz ocenę środowiska zawodowego.

Programy szkoleń nie podlegają formalnej akceptacji przez instytucje państwowe, jednak są tworzone w sposób systemowy, transparentny oraz zgodny z aktualnym stanem wiedzy, co zapewnia ich wysoki poziom merytoryczny i zawodowy charakter.

9.Czy zakres programowy Pana szkoleń jest zbliżony do programu kształcenia w tym zakresie wykonywanym przez podmioty publiczne? Jeśli tak, w jaki sposób zapewnia Pan tę zgodność?

Zakres programowy szkoleń realizowanych przez Wnioskodawcę pozostaje w bezpośrednim związku z obszarami kształcenia właściwymi dla zawodów medycznych (w szczególności fizjoterapii, medycyny sportowej i rehabilitacji), jednak nie stanowi prostego odwzorowania programów realizowanych przez podmioty publiczne.

Szkolenia Wnioskodawcy:

-bazują na tych samych fundamentach naukowych, co programy kształcenia akademickiego (anatomia, biomechanika, fizjologia, patomechanika urazów, diagnostyka funkcjonalna),

-pozostają zgodne z aktualnymi standardami wiedzy medycznej oraz wytycznymi klinicznymi,

-rozwijają kompetencje zawodowe w sposób spójny z zakresem czynności wykonywanych przez uczestników w praktyce klinicznej.

Jednocześnie ich charakter jest odmienny od kształcenia publicznego, ponieważ:

Stanowią kształcenie uzupełniające i specjalistyczne (postgraduate/continuing professional development) - skoncentrowane na rozwijaniu praktycznych kompetencji klinicznych, a nie na przekazywaniu wiedzy podstawowej.

Uwzględniają dynamiczny rozwój wiedzy medycznej, który w praktyce wyprzedza formalne aktualizacje programów kształcenia realizowanych przez uczelnie i jednostki publiczne.

Integrują wiedzę z różnych obszarów (medycyna, fizjoterapia, trening motoryczny, neurofizjologia) - co odzwierciedla rzeczywisty, interdyscyplinarny charakter pracy z pacjentem, a nie podział akademicki na odrębne dziedziny.

Kładą nacisk na zastosowanie wiedzy w praktyce klinicznej, w tym:

-podejmowanie decyzji terapeutycznych,

-dobór i progresję obciążeń,

-interpretację danych diagnostycznych,

-planowanie procesu rehabilitacji i powrotu do aktywności.

Odpowiadają na realne potrzeby środowiska zawodowego, wynikające z praktyki klinicznej oraz pracy z pacjentami i sportowcami.

Wnioskodawca zapewnia zgodność swoich szkoleń z aktualnym stanem wiedzy poprzez:

-systematyczną analizę literatury naukowej,

-konsultacje z lekarzami, fizjoterapeutami oraz przedstawicielami środowiska naukowego,

-bieżącą aktualizację programów szkoleniowych,

-odniesienie do standardów i kierunków rozwoju wskazywanych przez środowiska zawodowe, w tym Krajowa Izba Fizjoterapeutów.

W konsekwencji szkolenia Wnioskodawcy:

-pozostają merytorycznie spójne z systemem kształcenia publicznego,

-jednocześnie uzupełniają go i rozwijają na poziomie specjalistycznym,

-stanowią element kształcenia ustawicznego niezbędnego do wykonywania zawodu zgodnie z aktualnym stanem wiedzy medycznej.

10.Czy ma Pan pełną dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń?

Wnioskodawca posiada swobodę w zakresie kształtowania programów szkoleniowych, w tym doboru treści dydaktycznych, metod nauczania oraz zakresu przekazywanej wiedzy i umiejętności.

Swoboda ta wynika z charakteru prowadzonej działalności jako kształcenia ustawicznego (continuing professional development), które nie podlega sztywnym programom narzuconym przepisami prawa.

Jednocześnie swoboda ta nie ma charakteru dowolności, lecz jest realizowana w jasno określonych ramach merytorycznych i naukowych.

W szczególności Wnioskodawca:

-opiera programy szkoleniowe na zasadach Evidence-Based Medicine (EBM) oraz Evidence-Based Practice (EBP), tj. integruje:

-aktualne dowody naukowe,

-doświadczenie kliniczne,

-potrzeby i kontekst pacjenta,

-wykorzystuje aktualne publikacje naukowe, wytyczne kliniczne oraz konsensusy eksperckie, zapewniając zgodność treści szkoleniowych z aktualnym stanem wiedzy medycznej,

-stosuje krytyczną analizę dostępnych danych naukowych, uwzględniając ich jakość, ograniczenia oraz możliwość zastosowania w praktyce klinicznej,

-projektuje szkolenia w sposób funkcjonalny i aplikacyjny, koncentrując się na rzeczywistych decyzjach klinicznych, a nie wyłącznie na wiedzy teoretycznej,

-uwzględnia zakres kompetencji zawodowych uczestników, tak aby przekazywana wiedza była zgodna z przepisami regulującymi wykonywanie poszczególnych zawodów medycznych.

Przedmiotem wniosku jest stan faktyczny (Wnioskodawca świadczy takie usługi w ramach swojej działalności i nadal będzie je świadczył). Wniosek dotyczy ustalenia czy są one objęte zwolnieniem przedmiotowym.

Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca w zakresie świadczenia usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów i innych zawodów medycznych wymienionych w treści wniosku korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku usługi, to usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami w zakresie kształcenia zawodowego, które pozostają w ścisłym i bezpośrednim związku z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty.

Szkolenia będące w ofercie Spółki skierowane są do osób związanych głównie z branżą fizjoterapii i innych działających w dziedzinach medycyny powiązanych/pokrewnych z fizjoterapią wskazanych powyżej. Głównym celem szkoleń jest zdobycie przez uczestników wiedzy teoretycznej oraz praktycznych umiejętności z zakresu objętego tematem danego szkolenia, a także uaktualnienie lub pogłębienie wiedzy do celów zawodowych. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników zawodu, jak również mogą stanowić podstawę do rozszerzenia działalności o nowe usługi lub podnoszenia kwalifikacji w ramach wykonywanego zawodu.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez niego usługi szkoleniowe stanowią usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Tego rodzaju usługi zwolnione są od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, zgodnie z którym, zwolnione są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub finansowane są w całości ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W związku z powyższym stwierdzić należy, że przedmiotowa regulacja ma zastosowanie, gdy dana usługa zostanie uznana za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie zostaną spełnione dodatkowe warunki wynikające z ww. przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, oferowane przez niego usługi są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT.

Należy również zauważyć, że powołane przepisy ustawy o VAT stanowią odzwierciedlenie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 z późn. zm.), który stanowi, że państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W tym miejscu wskazać należy, że 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 77 str. 1 z późn. zm.). Rozporządzenie Rady nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, że przepisy tego rozporządzenia 1 lipca 2011 r. stały się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 282/2011 zastąpiło rozporządzenie Rady nr 1777/2005, które przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych - Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC z późn. zm.).

Przepis art. 44 ww. rozporządzenia nr 282/2011 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Wnioskodawca świadcząc usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, spełnia pierwszy warunek, o którym stanowi art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT. Drugim warunkiem zwolnienia, wynikającym z art. 132 ust. 1 pkt 1 Dyrektywy 2006/112/WE jest prowadzenie tegoż kształcenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego, którego to statusu Wnioskodawca nie posiada, lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Ponieważ art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT nie precyzuje wymaganego przez art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 2006/112/WE zakresu podmiotowego tego zwolnienia, czyli wskazania, jakie odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie, kształcąc zawodowo korzystają z tego zwolnienia, należy bezpośrednio stosować w tym zakresie przepisy Dyrektywy 2006/112/WE. Wnioskodawca może być uznany za podmiot, którego cele są uznane za podobne do celów realizowanych przez podmioty publiczne.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Jak wynika z opisu sprawy, szkolenia będą kierowane m.in. do fizjoterapeutów. W rezultacie odbycia szkoleń uczestnicy zdobywają oraz pogłębiają praktyczną wiedzę z zakresu diagnozy i prowadzenia procesu terapeutycznego pacjentów, które to umiejętności niezbędne są do prowadzenia samodzielnej praktyki. Dodatkowo uczestnicy zapoznają się ze wskazaniami i przeciwwskazaniami do stosowania poszczególnych metod objętych szkoleniami, a także z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy w zakresie koniecznym do bezpiecznego praktykowania poszczególnych technik terapeutycznych. Głównym celem szkoleń jest zdobycie przez uczestników wiedzy teoretycznej oraz praktycznych umiejętności z zakresu objętego tematem danego szkolenia, a także uaktualnienie lub pogłębienie wiedzy do celów zawodowych. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas szkoleń mogą być wykorzystywane zarówno w ramach wykonywanego dotychczas przez uczestników zawodu, jak również mogą stanowić podstawę do rozszerzenia działalności o nowe usługi lub podnoszenia kwalifikacji w ramach wykonywanego zawodu.

Świadczone przez Wnioskodawcę usługi są usługami w zakresie kształcenia zawodowego, które pozostają w ścisłym i bezpośrednim związku z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty. Biorąc zatem pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że wykonywane przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 a ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.

Przechodząc do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do "odrębnych przepisów" odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia. Zawód fizjoterapeuty został uregulowany w odrębnych od ustawy o podatku od towarów i usług przepisach, tj. w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty, Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów oraz Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty. W odniesieniu do usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów świadczonych przez Wnioskodawcę wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1213):

Zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.

W art. 4 ust. 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty wskazano, że:

Fizjoterapeuta wykonuje zawód z należytą starannością, zgodnie z zasadami etyki zawodowej, poszanowaniem praw pacjenta, dbałością o jego bezpieczeństwo i wykorzystując wskazania aktualnej wiedzy medycznej.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Wykonywanie zawodu fizjoterapeuty polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności na:

1)diagnostyce funkcjonalnej pacjenta;

2)kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu fizykoterapii;

3)kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu kinezyterapii;

4)kwalifikowaniu, planowaniu i prowadzeniu masażu;

5)zlecaniu wyrobów medycznych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2555 i 2674);

6)dobieraniu do potrzeb pacjenta wyrobów medycznych;

7)nauczaniu pacjentów posługiwania się wyrobami medycznymi;

8)prowadzeniu działalności fizjoprofilaktycznej, polegającej na popularyzowaniu zachowań prozdrowotnych oraz kształtowaniu i podtrzymywaniu sprawności i wydolności osób w różnym wieku w celu zapobiegania niepełnosprawności;

9)wydawaniu opinii i orzeczeń odnośnie do stanu funkcjonalnego osób poddawanych fizjoterapii oraz przebiegu procesu fizjoterapii;

10)nauczaniu pacjentów mechanizmów kompensacyjnych i adaptacji do zmienionego potencjału funkcji ciała i aktywności.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 1 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Za wykonywanie zawodu fizjoterapeuty uważa się również nauczanie zawodu fizjoterapeuty oraz wykonywanie pracy na rzecz doskonalenia zawodowego fizjoterapeutów.

Artykuł 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 799) stanowi, że:

Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny - osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

W rozumieniu ww. przepisu fizjoterapeuci uznawani są za osoby wykonujące zawód medyczny.

Dla oceny charakteru usług szkoleniowych realizowanych przez Wnioskodawcę istotne znaczenie ma także Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (Dz. U. z 2018 r. poz. 1319). Z obu przywołanych rozporządzeń wynika, że charakter szkoleń prowadzonych przez Wnioskodawcę jest bezpośrednio związany z poszczególnymi technikami i zakresem kształcenia fizjoterapeutów.

Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty określa szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.

Natomiast zgodnie z załącznikiem 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów:

Celami praktyki zawodowej są m.in.:

1)wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;

2)nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów. A zatem prowadzone dla nich szkolenia uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.

A zatem świadczenie usługi w zakresie szkoleń dla fizjoterapeutów, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, iż Pana zdaniem, w zakresie świadczenia usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów i innych zawodów medycznych wymienionych w treści wniosku, korzysta Pan ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. ponieważ:

-stanowi kształcenie zawodowe,

-pozostaje w bezpośrednim związku z wykonywanym zawodem,

-służy uzyskaniu i aktualizacji wiedzy do celów zawodowych,

-wpisuje się w obowiązek ustawicznego doskonalenia zawodowego wszystkich wskazanych grup zawodowych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku, jest:

- prawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do świadczonych usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów, opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, którzy są ratownikami medycznymi, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej i pielęgniarek,

- nieprawidłowe – w części dotyczącej zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do świadczonych usług szkoleniowych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Jak stanowi art. 43 ust. 17 ustawy:

Art. 43 ust. 17a ustawy stanowi, że:

Określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 pkt 13 i 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), zwanego dalej rozporządzeniem:

Jak stanowi § 3 ust. 8 rozporządzenia:

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Powołane wyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy i § 3 rozporządzenia przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczonych przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowanych w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenia usług i dostawy towarów ściśle z tymi usługami związanych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszych przepisów, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych, lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.) - zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

Definicja zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 z 15 marca2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.) określa, że:

W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 wyrażony został pogląd, że pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Dyrektywy 77/388/EWG powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Również w wyroku z 20 czerwca 2002 r. w sprawie C-287/00 Trybunał w swym orzeczeniu wskazał, jak należy interpretować zwolnienia przedmiotowe w VAT uregulowane w Dyrektywie 77/388/EWG. W wyroku tym podkreślono, że pojęcia używane do doprecyzowania zakresu zwolnienia powinny być interpretowane ściśle m.in. dlatego, że zwolnienia stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania i choćby z tych przyczyn muszą być interpretowane jednolicie.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 ww. rozporządzenia należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmującą towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy jest Pan uprawniony do stosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy dla usług szkoleniowych dla fizjoterapeutów i innych zawodów medycznych wymienionych w treści wniosku, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej.

Dokonując oceny, czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe będą objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy spełnione są warunki określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, gdyż przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 zwalnia od podatku usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego inne niż wymienione w pkt 26.

Wskazał Pan, że nie posiada statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawa oświatowego. Ponadto nie posiada Pan statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego.

Tym samym, usługi szkoleniowe, które Pan  świadczy nie spełniają przesłanek umożliwiających skorzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

Następnie, dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest - w pierwszej kolejności - uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

We wniosku wskazał Pan, że przeprowadza Pan szkolenia dla fizjoterapeutów i innych osób wykonujących zawód medyczny, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, pielęgniarek, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej, których praktyka zawodowa obejmuje diagnostykę, leczenie, usprawnianie i monitorowanie Pacjentów z dysfunkcjami narządu ruchu. Zakres tych usług dotyczy nowoczesnej fizjoterapii ortopedycznej, traumatologicznej, sportowej i funkcjonalnej, w tym zasad kompleksowego postępowania od badania klinicznego, przez programowanie terapii, aż do obiektywnej oceny efektów leczenia i bezpiecznego powrotu do aktywności lub sportu. Taki zakres odpowiada zarówno programom kształcenia fizjoterapeutycznego, jak i współczesnym wytycznym postępowania opartym na dowodach naukowych. Usługi szkoleniowe mają bezpośredni związek z zawodem Uczestników. Wskazał Pan również, że szkolenia są ściśle powiązane z codzienną praktyką zawodową Uczestników i dotyczą realnych problemów klinicznych, jednostek klinicznych, statystycznie najczęściej rejestrowanych urazów stawów obwodowych, schorzeń mięśniowo-szkieletowych, zaburzeń mięśniowych.

Kierując się wskazówkami wcześniej powołanego rozporządzenia Rady UE, zawierającymi definicję kształcenia zawodowego, stwierdzenia wymaga, że kształcenie zawodowe jest procesem mającym na celu nauczenie, przekazanie wiedzy z określonej dziedziny, które ma posłużyć zdobyciu bądź uaktualnieniu wiedzy obecnie posiadanej przez uczestnika takiego szkolenia.

Usługi szkoleniowe stanowią więc usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania w myśl powyższych przepisów, gdy w zamierzeniu mają prowadzić do podwyższenia kwalifikacji zawodowych i poziomu wiedzy osób biorących udział w szkoleniach oraz mają na celu ich szeroko pojęty rozwój zawodowy.

Zatem biorąc pod uwagę podane we wniosku informacje należy uznać, że szkolenia obejmujące tematykę z zakresu fizjoterapii, które Pan świadczy w zakresie kształcenia i przekwalifikowania zawodów medycznych należy uznać za usługi kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego.

W konsekwencji został spełniony pierwszy z warunków uprawniających do zwolnienia od podatku VAT ww. usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Ponadto, dla oceny czy świadczone przez Pana usługi szkoleniowe, są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest uznanie, że są to usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

W opisie sprawy wskazał Pan, że szkolenia kierowane są do fizjoterapeutów oraz innych osób wykonujących zawody medyczne, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej. W uzupełnieniu wniosku doprecyzował Pan, iż świadczy specjalistyczne usługi szkoleniowe i edukacyjne również na rzecz pielęgniarek. Uczestnictwo w szkoleniach stanowi realizację obowiązku doskonalenia zawodowego wynikającego z przepisów prawa. Dla fizjoterapeutów wskazał Pan art. 4 ust. 2 oraz art. 62 ustawy z 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty - obowiązek stałego podnoszenia kwalifikacji zawodowych. Dla lekarzy wskazał Pan art. 18 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty - obowiązek doskonalenia zawodowego. Dla ratowników medycznych wskazał Pan art. 12 ustawy z 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym - obowiązek doskonalenia zawodowego. Szkolenia realizowane przez Pana wpisują się w ten obowiązek jako forma kształcenia ustawicznego. W odniesieniu do ratowników pola walki, wskazał Pan, iż brak jest odrębnej ustawy regulującej zawód jako samodzielną kategorię cywilną. Jednak wskazał Pan, że w praktyce są to ratownicy medyczni lub osoby przeszkolone w ramach systemów wojskowych/specjalistycznych kursów medycznych. Ich obowiązek doskonalenia wynika odpowiednio z ustawy o PRM (dla ratowników medycznych) lub z przepisów wewnętrznych systemów szkolenia (wojskowych/taktycznych) - szkolenia specjalistyczne (np. TCCC/TECC) stanowią formę kształcenia zawodowego w tym obszarze – a elementy TCCC znajdują się w programach edukacyjnych oferowanych przez Pana. Z kolei w odniesieniu do pielęgniarek, wskazał Pan na ustawę o zawodach pielęgniarki i położnej. Natomiast dla opiekunów medycznych, wskazał Pan, iż ustawa z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych - wprowadza obowiązek ustawicznego rozwoju zawodowego. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z 19 kwietnia 2024 r. w sprawie ustawicznego rozwoju zawodowego osób wykonujących niektóre zawody medyczne - określa system punktów edukacyjnych oraz formy doskonalenia od 2025/2026 r. obowiązuje system:

-200 punktów edukacyjnych w 5-letnim okresie,

-w tym minimum 120 punktów z kursów doskonalących.

W tym miejscu wskazania wymaga, że zgodnie z art. 2 ustawy z 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1213):

W art. 4 ust. 2 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty wskazano zakres udzielanych świadczeń zdrowotnych związanych z wykonywaniem zawodu fizjoterapeuty.

Z kolei jak stanowi ust. 1 ww. artykułu:

Stosownie do art. 62 ust. 1 pkt 3 ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Na podstawie art. 77 pkt 7 ww. ustawy o zawodzie fizjoterapeuty:

Dla oceny charakteru usług szkoleniowych, które realizuje Pan na rzecz fizjoterapeutów, istotne znaczenie ma także rozporządzenie Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1401) oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. w sprawie szczegółowego wykazu czynności zawodowych fizjoterapeuty (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1319).

Załącznik do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 27 czerwca 2018 r. określa szczegółowy wykaz czynności zawodowych fizjoterapeuty w ramach poszczególnych zadań zawodowych i odpowiadający im poziom wykształcenia, niezbędny do ich wykonywania, wymienia zadania i czynności zawodowe fizjoterapeuty.

Zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 22 lutego 2017 r. w sprawie praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia fizjoterapeutów (załącznik nr 1 – Ramowy program praktyki zawodowej realizowanej w ramach kształcenia w zakresie fizjoterapii):

Celami praktyki zawodowej są m.in.:

11. wyrobienie nawyku samokształcenia koniecznego w pracy fizjoterapeuty;

12. nawiązanie kontaktów pomocnych w poszukiwaniu i kształtowaniu pracy zawodowej.

Na mocy § 1 uchwały nr 227/I KNF Krajowej Rady Fizjoterapeutów z 29 maja 2018 r. w sprawie ustalenia Kryteriów Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów, ustala się Kryteria Ciągłego Doskonalenia Zawodowego Fizjoterapeutów stanowiące załącznik do niniejszej uchwały. Zgodnie z załącznikiem do ww. uchwały Ciągłe Doskonalenia Zawodowe to proces, który umożliwia podnoszenie kompetencji oraz poszerzanie wiedzy i umiejętności, tak aby doskonalić swoje życie zawodowe. Fizjoterapeuta dokształca się w ramach Ciągłego Doskonalenia Zawodowego poprzez aktywności zawodowe w zakresie teorii i praktyki.

Odnosząc się do świadczonych przez Pana usług szkoleniowych dla lekarzy (lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej), wskazania wymaga, że z art. 4 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 37 ze zm.) wynika, że :

W myśl art. 18 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

W świetle art. 19 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

W myśl art. 19a ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Zgodnie z art. 19b ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Na podstawie art. 19b ust 7 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Stosownie do art. 19c ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Szkolenia dla lekarzy i lekarzy dentystów nie mogą odbywać się w zupełnie dowolnej formie.

Zgodnie z § 1 rozporządzenia:

Obowiązek doskonalenia dla ratowników medycznych wynika  z ustawy z 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 141)

Zgodnie z art. 10 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym:

W myśl art. 74 ustawy z 1 grudnia 2022 r. o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 339 ze zm.):

Zgodnie z art. 93 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:

Na podstawie art. 94. ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:

W myśl art. 95 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:

Zgodnie z art. 96 ustawy o zawodzie ratownika medycznego oraz samorządzie ratowników medycznych:

Odnosząc się do świadczonych przez Pana usług szkoleniowych dla pielęgniarek, wskazania wymaga, że zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 15):

Pielęgniarka i położna mają obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.

W art. 66 ust. 1 tej ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Zgodnie z art. 67 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

W myśl art. 73 ust. 2 cyt. ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Ponadto w związku z art. 78 ust. 3 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Z powyższych przepisów wynika, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem fizjoterapeutów, lekarzy, ratowników medycznych, pielęgniarek. A zatem prowadzone dla nich szkolenia uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.

Odnosząc się do świadczonych przez Pana usług szkoleniowych dla opiekunów medycznych, wskazania wymaga, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1730):

Art. 20 ww. ustawy o niektórych zawodach medycznych stanowi, iż:

Zgodnie z art. 31 ww. ustawy o niektórych zawodach medycznych:

Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń osób wykonujących niektóre zawody medyczne zostały w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z 19 kwietnia 2024 r. w sprawie ustawicznego rozwoju zawodowego osób wykonujących niektóre zawody medyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 674).

Stosownie do § 3 ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia:

Powyższa analiza wskazuje, iż doskonalenie zawodowe jest również obowiązkiem osób wykonujących inne zawodowy medyczne, np. opiekunów medycznych. A zatem prowadzone dla ww. grupy osób szkolenia uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług, przepisach.

W opisie sprawy wskazał Pan, że jest fizjoterapeutą z długoletnim doświadczeniem praktycznym oraz kilkuletnią praktyką dydaktyczną. Legitymuje się Pan posiadaniem wiedzy i doświadczenia adekwatnego do przedmiotu danego kursu, co potwierdzone zostało odbytymi przez Pana szkoleniami i kursami oraz posiadaniem prawa do wykonywania zawodu fizjoterapeuty. Przeprowadzane przez Pana szkolenia są certyfikowane. Weryfikuje Pan uczestników (ich status zawodowy), na prośbę osoby uczestniczącej w szkoleniu stacjonarnym/online wystawiane są stosowne dokumenty, tj. bilans kompetencji oraz Zaświadczenie/Certyfikat CPD ze stwierdzeniem ukończenia specjalistycznego szkolenia w ramach ustawicznego rozwoju zawodowego (Continuing Professional Development - CPD).

Jak wynika z opisu stanu faktycznego sprawy, kształcenie i przekwalifikowanie zawodowe fizjoterapeutów oraz innych osób wykonujących zawody medyczne, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, którzy są ratownikami medycznymi, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej i pielęgniarek, prowadzone jest w formach i na zasadach zawartych w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.

Zatem dla usług kształcenia świadczonych dla ww. podmiotów, prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, spełniona została przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Tym samym świadczone przez Pana na rzecz fizjoterapeutów oraz innych osób wykonujących zawody medyczne, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, którzy są ratownikami medycznymi, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej i pielęgniarek,  usługi szkoleniowe, mające bezpośredni związek z zawodem fizjoterapeuty, opiekuna medycznego, ratownika medycznego (także będącego jednocześnie ratownikiem pola walki), pielęgniarki oraz lekarzy powołanych wyżej specjalizacji, które są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

W konsekwencji dla świadczonych przez Pana usług szkoleniowych realizowanych na rzecz fizjoterapeutów oraz innych osób wykonujących zawody medyczne, tj. opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, którzy są ratownikami medycznymi, lekarzy rehabilitacji, lekarzy medycyny sportowej, lekarzy ortopedów, specjalistów medycyny rodzinnej, specjalistów medycyny regeneracyjnej i pielęgniarek znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Zatem, Pana stanowisko w tej części należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie zauważenia wymaga, że dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi lecz wyłącznie osobami przeszkolonymi w ramach systemów wojskowych/specjalistycznych kursów medycznych, podał Pan, iż obowiązek ich doskonalenia wynika z przepisów wewnętrznych systemów szkolenia (wojskowych/taktycznych) - szkolenia specjalistyczne (np. TCCC/TECC). Powyższe Pana wskazanie nie potwierdza form i zasady przeprowadzania szkoleń dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi.

Zatem stwierdzenia wymaga, że brak przepisów prawa regulujących formy i zasady przeprowadzania usług szkoleniowych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi i tym samym nie można uznać, iż usługi kształcenia realizowane dla ww. osób, stanowią usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy.

W konsekwencji warunek określony w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy nie został spełniony, zatem w przypadku świadczenia przez Pana usług kształcenia dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi, nie można stosować zwolnienia od podatku wskazanego w tym przepisie.

Ponadto w odniesieniu do ww. szkoleń dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi nie można uznać, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z dyspozycji cyt. uprzednio art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej polegające na konieczności ich prowadzenia przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku dla usług szkoleniowych świadczonych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi na podstawie wyżej wskazanego przepisu, to:

-świadczone usługi muszą być usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,

-usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.

Pierwsza z przesłanek oznacza, że dla objęcia zwolnieniem od podatku określonych usług kształcenia, konieczne jest, by usługi te mieściły się w zakresie definicji usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartej w art. 44 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Z przepisu tego wynika, że nauczanie takie ma pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, a także polegać na uzyskaniu bądź uaktualnieniu wiedzy dla celów zawodowych. Co ważne, w przepisie tym wskazano, że czas trwania kursu nie ma znaczenia dla uznania usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania.

W rozpatrywanej sprawie, jak ustalono powyżej, wykonywane przez Pana usługi szkoleniowe stanowią usługi kształcenia zawodowego, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych.

Natomiast dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie czy podmiot świadczący usługi jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym przepisie.

Chcąc zatem dokonać oceny czy w zakresie usług szkoleniowych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi jest Pan inną instytucją działającą w dziedzinie edukacji, której cele uznane są przez państwo za podobne do celów podmiotów prawa publicznego realizujących zadania edukacyjne, należy przeanalizować charakter i zasady jego funkcjonowania.

Dokonując przedmiotowej analizy w pierwszej kolejności należy w ocenie tut. Organu zdefiniować pojęcie „publiczny”. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują tego pojęcia, a więc należy go interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) „publiczny” oznacza:

-dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości,

-dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,

-związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną.

Z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika, że:

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College: „Jak to bowiem wynika z samego brzmienia art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE), aby udostępnianie nauczycieli na rzecz instytucji przejmujących mogło podlegać zwolnieniu, o którym mowa w tym przepisie, niezbędne jest, by działalność ta była wykonywana przez podmiot publiczny mający cele edukacyjne lub przez inny podmiot określony przez dane państwo członkowskie jako mający podobne cele (…)” (pkt 35). „Jak to bowiem podniosła Komisja na rozprawie, na działalność edukacyjną, o której mowa w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy, składają się liczne elementy, które obok stosunków pomiędzy nauczycielem a uczniami obejmują również ramy organizacyjne danej instytucji” (pkt 20).

Na „ramy organizacyjne instytucji edukacyjnej” zwracała również uwagę Rzecznik Generalny Eleonor Sharpston w opinii z 8 marca 2007 r. w ww. sprawie C-434/05 Horizon College: „(…) Jak na to wskazała Komisja podczas rozprawy, usługi w postaci »edukacji, szkoleń zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych« świadczone uczniom lub studentom instytucji edukacyjnej nie są tylko usługami samych nauczycieli, świadczonymi dzięki ich własnej wiedzy i umiejętnościom. Obejmują one bowiem cały zespół udogodnień, materiałów edukacyjnych, zasobów technicznych, polityki edukacyjnej oraz infrastruktury organizacyjnej instytucji edukacyjnej, w której owi nauczyciele pracują.” (pkt 49).

Ponadto, z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs wynika, że: „(…) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy odnoszą się do czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza usługami pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również służba zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia, kultury i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez instytucje publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (…). Ze względu na ich wyjątkowy charakter zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W związku z tym art. 13 część A szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, lecz jedynie te, które są w nim wymienione i opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie wynika z tego jednak, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych w art. 13 powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla bliższego sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez określone osoby lub instytucje. (…) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w sytuacji, gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h), i), n), p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę”.

Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.

Dyrektywa VAT nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków, w jakich te podmioty działają.

Podmioty prawa publicznego powołane przez dane państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji (określonych przez dane państwo) zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to w Polsce podmioty te działają na podstawie konkretnych programów nauczania, zasad zatrudniania wykwalifikowanej kadry. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania takich podmiotów podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie państwo musi mieć możliwość dokonania weryfikacji czy dany podmiot realizuje cele publiczne.

Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego, a zatem kształcenie odbywające się pod „kontrolą państwa”.

Oceniając usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego świadczone przez Pana w zakresie usług szkoleniowych oferowanych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi, pod kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE – uwzględniając regulacje wynikające z ww. przepisów – należy stwierdzić, że nie posiada Pan żadnej z wymienionych wyżej cech podmiotu prawa publicznego.

Jednoznacznie wskazał Pan, że posiada swobodę w zakresie kształtowania programów szkoleniowych, w tym doboru treści dydaktycznych, metod nauczania oraz zakresu przekazywanej wiedzy i umiejętności. Charakter szkoleń jest odmienny od kształcenia publicznego, nie stanowi odwzorowania programów realizowanych przez podmioty publiczne. Programy szkoleń nie podlegają formalnej akceptacji przez instytucje państwowe i nie podlegają bezpośredniemu nadzorowi instytucji państwowych w rozumieniu formalnej akredytacji.

Z powołanych przez Pana okoliczności nie wynika, aby w zakresie prowadzonych szkoleń, działał Pan pod kontrolą państwa, które mogłoby zapewnić jakość świadczeń lub zakres programu przy świadczeniu ww. szkoleń. Brak wskazania jakichkolwiek wymagań, chociażby w zakresie określenia programów szkoleniowych, czy też zasad udziału uczestników szkoleń organizowanych przez Pana dla ww. osób, pozwala na stwierdzenie, że ma Pan pełną swobodę, co do organizacji wskazanych usług szkoleniowych oferowanych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi. Działania Pana w tym zakresie nie wymagają akceptacji państwa, a państwo nie ingeruje w działania podejmowane przez Pana.

Ponadto, jak wskazano, umiejscowienie art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy 112 w rozdziale „zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym” odnoszą się do czynności tzw. „użyteczności publicznej”. Wspólnym elementem tych usług (usługi pocztowe, służby zdrowia, opieka społeczna, usługi w dziedzinie religii) jest to, że zaspokajają one podstawowe potrzeby ludności oraz są świadczone przez podmioty nienastawione na osiągnięcie zysku.

Zauważenia ponadto wymaga, że jest Pan komercyjnym podmiotem gospodarczym. Ze złożonego wniosku nie wynika też, aby prowadzona działalność w zakresie szkoleń oferowanych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi, nie była nastawiona na osiąganie zysku.

W rezultacie, biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, treść powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, Dyrektywy 2006/112/WE oraz wskazane powyżej orzeczenia TSUE stwierdzenia wymaga, że świadczone przez Pana usługi szkoleniowe dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi – nie są wykonywane na warunkach określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy oraz art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE, gdyż nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a Pan nie jest odpowiednim podmiotem prawa publicznego lub inną instytucją działającą w tej dziedzinie, której cele są uznane za podobne przez państwo członkowskie.

W konsekwencji stwierdzenia wymaga, że usługi szkoleniowe, jakie świadczy Pan dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi - nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE.

Tym samym Pana stanowisko w części odnoszącej się do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do świadczonych usług szkoleniowych dla ratowników pola walki, którzy nie są ratownikami medycznymi, należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Niniejsza interpretacja indywidualna nie odnosi się do usług świadczonych na rzecz trenerów medycznych, ponieważ ani nie przedstawił Pan własnego stanowiska ani nie uzupełnił Pan opisu stanu faktycznego odnośnie tej grupy usługobiorców.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy, ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. W konsekwencji dokonując oceny prawnej, oparłem się wyłącznie na informacjach zawartych we wniosku i jego uzupełnieniu, w szczególności jako podstawę oceny prawnej przyjąłem wskazane przez Pana grupy zawodowe, na rzecz których świadczy Pan usługi szkoleniowe, tj. fizjoterapeutów, opiekunów medycznych, ratowników medycznych, ratowników pola walki, lekarzy i pielęgniarek. Tym samym rozstrzygnięcie odnosi się wyłącznie do tych kategorii podmiotów. Zatem w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, w szczególności w przypadku ustalenia, że usługi są świadczone również na rzecz innych, niewskazanych we wniosku grup zawodowych, niniejsza interpretacja nie będzie wywoływać skutków prawnych w tym zakresie. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.