Interpretacja indywidualna z dnia 1 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.222.2026.1.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania, czy Spółka na podstawie opisanej dokumentacji, jest uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do WDT realizowanej na rzecz Kontrahenta, zgodnie z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Spółka (...) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest producentem (…).

Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) oraz na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (podatnik VAT UE).

W ramach działalności, Spółka sprzedaje, w szczególności (…) (dalej: „Towary”) m.in. na rzecz podatników z innych niż Polska krajów Unii Europejskiej (dalej: „UE”), zarejestrowanych do celów podatku od wartości dodanej (dalej: „Kontrahenci”). Spółka dokonuje na rzecz Kontrahentów wewnątrzwspólnotowych dostaw Towarów (dalej: „WDT”), o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT. Kontrahenci posiadają właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane im przez odpowiednie kraje UE, zawierające dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Kontrahenci w ramach transakcji WDT przekazują Spółce przedmiotowe numery identyfikacyjne.

Transport Towarów w opisywanych przypadkach organizowany jest przez Kontrahentów (z reguły odbywa się na warunkach Incoterms EXW lub FCA).

Transport realizują zewnętrzni przewoźnicy/spedytorzy działający na zlecenia Kontrahenta. Towary nigdy nie są wywożone własnymi środkami transportu przez Kontrahentów.

Na potrzeby stosowania stawki 0% VAT dla opisanych WDT, Spółka gromadzi dokumenty potwierdzające, że Towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do Kontrahentów na terytorium innych niż Polska krajów UE.

Spółka zasadniczo posiada ww. dokumenty przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy. Przy czym, jeśli ten termin nie jest dotrzymany, Spółka stosuje zasady wykazywania dostaw w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, wynikające z art. 42 ust. 12 i 12a tej ustawy.

Informacje o dokonanych WDT Spółka wykazuje w informacjach podsumowujących (VAT-UE).

Wnioskodawca zwraca uwagę, że w sytuacjach, gdzie transport organizowany jest przez Kontrahentów na warunkach Incoterms EXW/FCA, zasadniczo nie ma możliwości otrzymania dokumentu CMR podpisanego przez nabywcę – Kontrahenta (taki dokument podpisany jest jedynie przez nadawcę oraz przewoźnika/spedytora).

Spółka dysponuje każdorazowo następującą dokumentacją transakcji WDT:

1)fakturą (lub jej kopią) – dokumentującą dokonane WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

2)międzynarodowym listem przewozowym CMR (przesyłanym drogą elektroniczną na dedykowany adres e-mail Spółki w formie skanu dokumentu lub przekazywanym bezpośrednio przez przewoźnika/spedytora w formie papierowej), niepodpisanym przez Kontrahenta – odbiorcę (podpisanym przez nadawcę i przewoźnika/spedytora),

3)potwierdzeniem otrzymania zapłaty za Towary (w formie potwierdzenia bankowego).

Międzynarodowy list przewozowy CMR zawiera szereg informacji umożliwiających określenie elementów danej dostawy, w szczególności informacje dotyczące miejsca dostawy Towarów (do kraju UE innego niż Polska), dane nadawcy, dane odbiorcy, dane przewoźnika/spedytora, dodatkowe informacje i referencje umożliwiające określenie Towarów będących przedmiotem transportu (numer przesyłki, tj. „delivery note”/numer referencyjny).

Spółka jest zatem w stanie jednoznacznie powiązać międzynarodowy list przewozowy CMR z konkretnymi dostawami Towarów.

Jednocześnie Spółka wyjaśnia, że terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed wysyłką, a płatność za Towar dokonywana jest po otrzymaniu Towaru przez Kontrahenta.

Dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją przez Kontrahenta zrealizowanej dostawy.

Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą. Potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary zawiera dane takie jak: nazwę Kontrahenta, kwotę płatności i walutę oraz datę płatności. Jeśli w danym okresie było realizowanych więcej dostaw na rzecz danego Kontrahenta, to Kontrahent może dokonać płatności obejmującej więcej niż jedną dostawę. W takim przypadku Spółka jest w stanie również powiązać płatność z konkretnymi dostawami (przy pomocy systemu księgowego Spółka może powiązać konkretne dostawy z potwierdzeniem otrzymania zapłaty za Towary).

Pytanie

Czy Spółka na podstawie opisanej dokumentacji jest uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do WDT realizowanej na rzecz Kontrahenta, zgodnie z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Spółka na podstawie opisanej dokumentacji jest uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do WDT realizowanej na rzecz Kontrahenta, zgodnie z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT.

Zasadniczo transakcje WDT podlegają opodatkowaniu VAT według stawki 0%. Jednocześnie treść art. 42 ust. 1 ustawy o VAT, wskazuje warunki, które muszą zostać spełnione, aby podatnik był uprawniony do zastosowania tej stawki, tj.:

1)podatnik dokonał dostawy towarów na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi,

2)podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

3)podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Ponadto, zgodnie z art. 42 ust. 1a ustawy o VAT, stawka 0% nie będzie miała zastosowania dla WDT, jeżeli:

1)podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1 (czyli nie złoży informacji podsumowującej), lub

2)złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

-chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Należy zaznaczyć, że stosowanie stawki 0% dla transakcji WDT nie powinno być odstępstwem, lecz generalną zasadą, od której to ustawodawca przewidział wyjątek w postaci zastosowania właściwej stawki krajowej – przy braku spełnienia określonych wymogów.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Spółka:

-dokonuje WDT na rzecz Kontrahentów, którzy posiadają właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane im przez odpowiednie kraje UE, zawierające dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej oraz przekazują je Spółce,

-jest zarejestrowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, tj. jako podatnik VAT- UE. Realizowane dostawy są przez nią wykazywane w informacjach podsumowujących VAT-UE za odpowiednie okresy rozliczeniowe.

W związku z powyższym Spółka spełnia warunki określone w art. 42 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 1a ustawy o VAT i tym samym rozstrzygnięcie dotyczące tych warunków pozostaje poza zakresem złożonego wniosku.

Celem dokonania oceny, czy Spółka ma prawo do stosowania stawki 0% VAT w przypadku realizacji transakcji WDT, konieczne jest przeanalizowanie, czy spełnia ona warunek opisany w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczący posiadania dokumentacji potwierdzającej, że towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Kontrahentów na terytorium innego kraju UE.

Polskie regulacje dotyczące dokumentowania wywozu towarów poza granice kraju i ich dostarczenia do nabywcy w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w ramach transakcji WDT zawiera m.in. w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT.

Zgodnie z treścią art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, tj.:

1)dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju – w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi);

2)specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Jednocześnie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT stanowi, że jeżeli dokumenty, o których mowa w ust. 3, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1)korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2)dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3)dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4)dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Należy zaznaczyć, że wykaz dokumentów uzupełniających wymienionych w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT ma charakter otwarty, co oznacza, że podatnik może potwierdzić realizację dostawy WDT na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim także przy pomocy innych dowodów niż te określone w tym przepisie. Istotnym jest, aby dowody te potwierdzały, że towary będące przedmiotem WDT zostały dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż dla zastosowania stawki 0% VAT w kontekście realizowanych transakcji WDT nie jest obligatoryjne posiadanie wszystkich dokumentów, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Posiadanie jednego z wymienianych przez przepis dokumentów wraz z innymi, wynikającymi z treści art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, łącznie potwierdzać będzie dokonaną dostawę do Kontrahentów na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Spółka uważa, że jeżeli posiada faktury zawierające specyfikację sztuk ładunku, to stanowią one dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, nie ma konieczności sporządzania oddzielnych dokumentów.

Tak jak opisano w stanie faktycznym, Spółka jest w posiadaniu trzech rodzajów dokumentów:

1)faktury (lub jej kopii) – dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

2)międzynarodowego listu przewozowego CMR (przesyłanego drogą elektroniczną na dedykowany adres e-mail Spółki, w formie skanu dokumentu lub przekazywanego bezpośrednio przez przewoźnika/spedytora w formie papierowej), niepodpisanego przez Kontrahenta (podpisanego jedynie przez nadawcę i przewoźnika/spedytora),

3)potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary (w formie potwierdzenia bankowego).

W ocenie Spółki, faktura (lub jej kopia) dokumentująca WDT oraz list przewozowy CMR stanowią dowody, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT (odpowiednio pkt 3 i pkt 1). Równocześnie, potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary stanowi dokumentację uzupełniającą, o której mowa w art. 42 ust. 11 pkt 3.

Jak Spółka wyjaśniła, terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed zrealizowaniem dostawy, a płatność za Towar dokonywana jest po otrzymaniu Towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką a Kontrahentem. W związku z powyższym oraz powszechnie przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta.

Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą.

Potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary zawiera dane takie jak: nazwę Kontrahenta, kwotę płatności i walutę oraz datę płatności. Jeśli w danym okresie było dokonywanych więcej dostaw na rzecz danego Kontrahenta, to Kontrahent może dokonać płatności obejmującej więcej niż jedną dostawę. W takim przypadku Spółka jest w stanie również powiązać płatność z konkretnymi dostawami (przy pomocy systemu księgowego Spółka może powiązać konkretne dostawy z potwierdzeniem otrzymania zapłaty za Towary).

Ponadto, międzynarodowy list przewozowy zawiera szereg informacji umożliwiających określenie szczegółów danej dostawy, tj. informacje takie jak miejsce dostarczenia Towarów (do kraju UE innego niż Polska), dane nadawcy, dane odbiorcy, dane przewoźnika/spedytora, dodatkowe informacje i referencje umożliwiające określenie Towarów będących przedmiotem transportu (numer przesyłki, tj. „delivery note”/numer referencyjny). Spółka jest zatem w stanie jednoznacznie powiązać międzynarodowy list przewozowy CMR z konkretnymi dostawami.

Należy zatem uznać, że posiadany przez Spółkę międzynarodowy list przewozowy CMR (podpisany przez przewoźnika) oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary jednoznacznie potwierdzają, iż Towary (identyfikowane poprzez specyfikację zamieszczoną na fakturach) zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Kontrahentów na terytorium innych niż Polska krajów UE.

W związku z tym, według Spółki, ww. dokumenty stanowią dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2, i uprawniają Spółkę do zastosowania stawki 0%.

Prawidłowość stanowiska Spółki potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m in.:

·w interpretacji indywidualnej z dnia 7 maja 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.213.2025.1.GK, w której organ potwierdził prawo do zastosowania stawki 0% do WDT, jeżeli podatnik posiada następujący komplet dokumentów: Zestaw 1. W ramach Zestawu 1 Spółka jest/będzie w posiadaniu: faktury (lub jej kopii) – dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, międzynarodowego listu przewozowego CMR (przesyłanego drogą elektroniczną na dedykowany adres e-mail Spółki w formie skanu dokumentu lub przekazywanego bezpośrednio przez przewoźnika/spedytora w formie papierowej), niepodpisanego przez Kontrahenta (podpisanego jedynie przez nadawcę i przewoźnika/spedytora), potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary (w formie potwierdzenia bankowego),

·w interpretacji indywidualnej z dnia 24 kwietnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.35.2024. 3.GK, w której organ potwierdził prawo do zastosowania stawki 0% do WDT, jeżeli podatnik posiada następujący komplet dokumentów: Wariant F – Spółka jest/będzie w posiadaniu kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów przewozowych CMR), na których z różnych przyczyn nie widnieje podpis osoby odbierającej towar oraz potwierdzenie otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar,

·w interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012. 327.2024.2.MC, w której organ potwierdził prawo do zastosowania stawki 0% do WDT, jeżeli podatnik posiada następujący komplet dokumentów. Zestaw 4: Specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (Specyfikację poszczególnych sztuk ładunku stanowi faktura sprzedaży oraz dokument WZ). * Potwierdzenie płatności za towar (Spółka posiada potwierdzenie otrzymania płatności pochodzące z systemu bankowego dla każdego WDT). Na potwierdzeniu takim widoczna jest m.in. data otrzymania płatności, dane nadawcy przelewu, kwota przelewu, nr faktury sprzedaży lub innego dokumentu stanowiącego podstawę zapłaty za towar. W przypadku przelewu zbiorowego (zapłata za klika faktur sprzedaży), potwierdzenie zapłaty nie zawiera nr faktur sprzedaży, których dotyczy płatność. Zestawienie faktur sprzedaży, których dotyczy zapłata generowane jest z systemu księgowego Wnioskodawczyni),

·w interpretacji indywidualnej z dnia 18 października 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.419. 2023.3.GK, w której organ potwierdził prawo do zastosowania stawki 0% do WDT, jeżeli podatnik posiada następujący komplet dokumentów: Zestaw 4: * Specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (Specyfikację poszczególnych sztuk ładunku stanowi faktura sprzedaży). * Potwierdzenie płatności za towar [Do każdej WDT posiadacie Państwo potwierdzenie otrzymania płatności pochodzącego z systemu bankowego. Na potwierdzeniu takim widoczna jest m.in. data otrzymania płatności, dane nadawcy przelewu, kwota przelewu, nr faktury sprzedaży lub innego dokumentu stanowiącego podstawę zapłaty za towar. W przypadku przelewu zbiorowego (zapłata za klika faktur sprzedaży, potwierdzenie zapłaty nie zawiera nr faktur sprzedaży, których dotyczy płatność). Zestawienie faktur sprzedaży, których dotyczy zapłata generowane jest z Państwa systemu księgowego].

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

Na mocy art. 2 pkt 4 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel).

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest producentem (…). Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (podatnik VAT UE). W ramach działalności, Spółka sprzedaje, w szczególności (…) m.in. na rzecz podatników z innych niż Polska krajów Unii Europejskiej, zarejestrowanych do celów podatku od wartości dodanej. Spółka dokonuje na rzecz Kontrahentów wewnątrzwspólnotowych dostaw Towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy. Kontrahenci posiadają właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane im przez odpowiednie kraje UE, zawierające dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Kontrahenci w ramach transakcji WDT przekazują Spółce przedmiotowe numery identyfikacyjne. Transport Towarów w opisywanych przypadkach organizowany jest przez Kontrahentów (z reguły odbywa się na warunkach Incoterms EXW lub FCA). Transport realizują zewnętrzni przewoźnicy/spedytorzy działający na zlecenia Kontrahenta. Towary nigdy nie są wywożone własnymi środkami transportu przez Kontrahentów. Na potrzeby stosowania stawki 0% VAT dla opisanych WDT, Spółka gromadzi dokumenty potwierdzające, że Towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone do Kontrahentów na terytorium innych niż Polska krajów UE. Spółka zasadniczo posiada ww. dokumenty przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy. Przy czym, jeśli ten termin nie jest dotrzymany, Spółka stosuje zasady wykazywania dostaw w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy, wynikające z art. 42 ust. 12 i 12a ustawy. Informacje o dokonanych WDT Spółka wykazuje w informacjach podsumowujących (VAT-UE).

Spółka zwraca uwagę, że w sytuacjach, gdzie transport organizowany jest przez Kontrahentów na warunkach Incoterms EXW/FCA, zasadniczo nie ma możliwości otrzymania dokumentu CMR podpisanego przez nabywcę – Kontrahenta (taki dokument podpisany jest jedynie przez nadawcę oraz przewoźnika/spedytora).

Spółka dysponuje każdorazowo następującą dokumentacją transakcji WDT:

1)fakturą (lub jej kopią) – dokumentującą dokonane WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

2)międzynarodowym listem przewozowym CMR (przesyłanym drogą elektroniczną na dedykowany adres e-mail Spółki w formie skanu dokumentu lub przekazywanym bezpośrednio przez przewoźnika/spedytora w formie papierowej), niepodpisanym przez Kontrahenta – odbiorcę (podpisanym przez nadawcę i przewoźnika/spedytora),

3)potwierdzeniem otrzymania zapłaty za Towary (w formie potwierdzenia bankowego).

Międzynarodowy list przewozowy CMR zawiera szereg informacji umożliwiających określenie elementów danej dostawy, w szczególności informacje dotyczące miejsca dostawy Towarów (do kraju UE innego niż Polska), dane nadawcy, dane odbiorcy, dane przewoźnika/spedytora, dodatkowe informacje i referencje umożliwiające określenie Towarów będących przedmiotem transportu (numer przesyłki, tj. „delivery note”/numer referencyjny).

Spółka jest zatem w stanie jednoznacznie powiązać międzynarodowy list przewozowy CMR z konkretnymi dostawami Towarów. Jednocześnie Spółka wyjaśnia, że terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed wysyłką, a płatność za Towar dokonywana jest po otrzymaniu Towaru przez Kontrahenta. Dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją przez Kontrahenta zrealizowanej dostawy. Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą. Potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary zawiera dane takie jak: nazwę Kontrahenta, kwotę płatności i walutę oraz datę płatności. Jeśli w danym okresie było realizowanych więcej dostaw na rzecz danego Kontrahenta, to Kontrahent może dokonać płatności obejmującej więcej niż jedną dostawę. W takim przypadku Spółka jest w stanie również powiązać płatność z konkretnymi dostawami (przy pomocy systemu księgowego Spółka może powiązać konkretne dostawy z potwierdzeniem otrzymania zapłaty za Towary).

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy Spółka na podstawie opisanej dokumentacji jest uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do WDT realizowanej na rzecz Kontrahenta, zgodnie z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT.

Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z dnia 4 grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7 grudnia 2018 r., s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018/1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912 wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:

Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww. rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, której wymaga ten przepis.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.

Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.

Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będących przedmiotem dostawy, umożliwiając ich identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. akt I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy uznać, że dokumentacja zgromadzona przez Państwa w związku z dokonywanymi wewnątrzwspólnotowymi dostawami towarów do Kontrahenta, który – jak wynika z treści wniosku – posiada właściwy i ważny numer identyfikacji dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez właściwe państwo członkowskie, tj. dowody w postaci:

1)faktury (lub jej kopii) – dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

2)międzynarodowego listu przewozowego CMR (przesyłanego drogą elektroniczną na dedykowany adres e-mail Spółki w formie skanu dokumentu lub przekazywanego bezpośrednio przez przewoźnika/spedytora w formie papierowej), niepodpisanego przez Kontrahenta (podpisanego jedynie przez nadawcę i przewoźnika/spedytora). Międzynarodowy list przewozowy CMR zawiera szereg informacji umożliwiających określenie szczegółów danej dostawy, tj. informacje takie jak m.in. miejsce dostarczenia Towarów (do kraju UE innego niż Polska), dane nadawcy, dane odbiorcy, dane przewoźnika/spedytora, dodatkowe informacje i referencje umożliwiające określenie Towarów będących przedmiotem transportu (numer przesyłki, tj. „delivery note”/ numer referencyjny). Spółka jest w stanie jednoznacznie powiązać międzynarodowy list przewozowy CMR z konkretnymi dostawami towarów,

3)potwierdzenia otrzymania zapłaty za Towary (w formie potwierdzenia bankowego). Terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za Towar dokonywana jest po otrzymaniu Towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką a Kontrahentem. W związku z powyższym oraz powszechnie przyjętą praktyką handlową, dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta. Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą. Potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary zawiera dane takie jak: nazwę Kontrahenta, kwotę płatności i walutę oraz datę płatności. Jeśli w danym okresie było dokonywanych więcej dostaw na rzecz danego Kontrahenta, to Kontrahent może dokonać płatności obejmującej więcej niż jedną dostawę. W takim przypadku Spółka jest w stanie powiązać płatność z konkretnymi dostawami (przy pomocy systemu księgowego Spółka może powiązać konkretne dostawy z potwierdzeniem otrzymania zapłaty za Towary)

-stanowią dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT).

Zatem, Spółka na podstawie opisanej dokumentacji jest uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów realizowanej na rzecz Kontrahenta, zgodnie z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu/zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.