Interpretacja indywidualna z dnia 2 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.276.2026.2.AS
Wydatki na czesne za studia, które mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile ich poniesienie służy racjonalizacji, zabezpieczeniu lub zwiększeniu źródła przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów rat czesnego za trwające studia wyższe. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 3 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi aktywną działalność gospodarczą w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, której głównym przedmiotem jest świadczenie usług elektrycznych. Przychody z tej działalności opodatkowuje na zasadach ogólnych (skala podatkowa).
W celu strategicznego rozwoju swojej firmy, maksymalizacji generowanych zysków oraz optymalizacji procesów operacyjnych, Wnioskodawca rozpoczął i aktualnie kontynuuje studia wyższe na kierunku Zarządzanie - specjalność: specjalista ds. sprzedaży. Zapytanie Wnioskodawcy dotyczy wydatków, które będzie ponosił w przyszłości (na kolejne raty/semestry nauki). Koszty te będą na bieżąco dokumentowane fakturami wystawianymi na dane firmowe Wnioskodawcy (będą zawierały NIP) i regulowane będą z firmowego rachunku bankowego Wnioskodawcy.
Edukacja Wnioskodawcy na wskazanym kierunku ma bezpośredni, ścisły i racjonalny związek z profilem prowadzonej przez Niego działalności. W realiach rynkowych, jako właściciel firmy, odpowiada nie tylko za techniczne wykonawstwo, ale w głównej mierze za pozyskiwanie wysokomarżowych kontraktów (w tym w sektorze B2B – od deweloperów i generalnych wykonawców), prowadzenie zaawansowanych negocjacji handlowych oraz zarządzanie budżetami projektów instalacyjnych. Wnioskodawca wiedzę z zakresu zarządzania i sprzedaży na bieżąco implementuje w firmie, co pozwala Mu na:
- zwiększenie współczynnika konwersji zapytań ofertowych na finalne zlecenia;
- skuteczniejsze pozycjonowanie i sprzedaż zaawansowanych, wysokomarżowych usług (np. systemy inteligentnego budynku);
- optymalizację kosztów operacyjnych poprzez profesjonalne negocjacje łańcuchów dostaw (np. umów z hurtowniami elektrotechnicznymi);
- zabezpieczenie płynności finansowej poprzez lepsze zarządzanie cyklem życia klienta i portfelem swoich zamówień.
Planowane przez Wnioskodawcę wydatki na przyszłe czesne nie mają charakteru wydatków osobistych. Są to celowe wydatki inwestycyjne o charakterze firmowym, których wyłącznym celem jest zachowanie, zabezpieczenie oraz realne zwiększenie źródła przychodów z prowadzonej przez Niego działalności. Ponadto, przedmiotowe wydatki nie znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca doprecyzował opis zdarzenia przyszłego i wskazał, że działalność gospodarczą prowadzi od … grudnia 2025 r. Choć działalność otworzył formalnie dopiero w grudniu, to faktyczny zamiar jej prowadzenia oraz proces przygotowawczy rozpoczął znacznie wcześniej. Studia rozpoczął w październiku 2025 r. W tamtym czasie aktywnie starał się o dotację na start z Powiatowego Urzędu Pracy (PUP). Pozytywną odpowiedź o przyznaniu Wnioskodawcy dofinansowania otrzymał już w październiku. Nie mógł jednak złożyć wniosku o rejestrację firmy do CEIDG wcześniej, ponieważ regulamin przyznawania dotacji z PUP tego zabraniał - otwierania działalności przed podpisaniem umowy.
Przeważającym zakresem prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest wykonywanie instalacji elektrycznych (PKD 43.21.Z). W ramach tej działalności pełny zakres obowiązków Wnioskodawcy obejmuje nie tylko techniczne wykonawstwo, ale przede wszystkim procesy zarządczo-sprzedażowe:
- pozyskiwanie klientów;
- ofertowanie;
- zarządzanie rentownością projektów;
- negocjacje z hurtowniami elektrotechnicznymi;
- domykanie kontraktów na usługi instalacyjne.
Wnioskodawca jako rodzaj dokumentacji podatkowej prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów (PKPiR), a przychody Wnioskodawcy są opodatkowane na zasadach ogólnych (skala podatkowa).
Wnioskodawca studia rozpoczął w październiku 2025 r. Zaznacza On, że podjęcie studiów było ściśle skorelowane z trwającym już zaawansowanym procesem uruchamiania działalności gospodarczej. W październiku 2025 r. Wnioskodawca dysponował już pozytywną decyzją z Powiatowego Urzędu Pracy o przyznaniu dotacji na start firmy, co potwierdza, że podjęcie edukacji było celowym etapem przygotowania do profesjonalnego zarządzania własnym biznesem.
Wnioskodawca podkreśla, ze przedmiotem złożonego wniosku o interpretację indywidualną (zdarzeniem przyszłym) są wyłącznie wydatki na czesne ponoszone od miesiąca rozpoczęcia działalności gospodarczej (tj. od grudnia 2025 r.) do planowanego zakończenia studiów (czerwiec 2028 r.). Wniosek nie dotyczy jakichkolwiek opłat poniesionych przed datą rejestracji firmy w CEIDG.
Związek ponoszonych wydatków na czesne związany jest bezpośrednio z osiągnięciem, zachowaniem, zabezpieczeniem źródła przychodów. Na dzisiejszym rynku usług elektrycznych same umiejętności instalatorskie nie gwarantują płynności finansowej.
Wiedza z zarządzania i sprzedaży jest Wnioskodawcy absolutnie niezbędna do lewarowania zysków:
- pozwala Wnioskodawcy skuteczniej wyceniać projekty;
- optymalizować koszty zakupów materiałów;
- skutecznie sprzedawać droższe systemy u klientów,
co bezpośrednio przekłada się na wzrost przychodów firmy Wnioskodawcy, podlegających opodatkowaniu.
Pytanie
Czy wydatki, które Wnioskodawca poniesie w przyszłości na opłacenie kolejnych rat czesnego za trwające studia wyższe na kierunku Zarządzanie (specjalność: specjalista ds. sprzedaży), będzie mógł w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczącej usługi elektryczne, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest jednoznacznie twierdzące. Uważa On, że wydatki, które będzie ponosił w przyszłości na opłacenie kolejnych rat czesnego za kontynuowane studia wyższe na kierunku Zarządzanie (specjalność: specjalista ds. sprzedaży), stanowią w całości koszty uzyskania przychodów (KUP) prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej w zakresie usług elektrycznych, zgodnie z dyspozycją art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z powołanym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Przedmiotowe wydatki edukacyjne nie znajdują się w negatywnym katalogu wyłączeń z art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Warunkiem uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu (KUP) jest istnienie logicznego związku przyczynowo-skutkowego między jego poniesieniem, a wygenerowaniem lub zabezpieczeniem przychodu. W modelu biznesowym Wnioskodawcy ten związek jest bezpośredni i bezdyskusyjny. Aby skutecznie konkurować na rynku usług elektrotechnicznych, skalować biznes i pozyskiwać wysokomarżowe zlecenia (np. w modelu B2B od generalnych wykonawców, czy deweloperów), same kompetencje techniczne („twarde”) są niewystarczające. Kluczowe z perspektywy rentowności firmy są zaawansowane umiejętności sprzedażowe, negocjacyjne i zarządcze. Inwestycja w czesne to w istocie inwestycja w narzędzia pozwalające Wnioskodawcy na:
- skuteczniejszy upselling usług (np. zaawansowane instalacje smart home);
- optymalizację kosztów materiałowych dzięki skuteczniejszym negocjacjom z dostawcami hurtowymi;
- sprawniejsze zarządzanie lejkiem sprzedażowym.
Nabywana wiedza nie służy prywatnym zainteresowaniom Wnioskodawcy, lecz jest twardym, ukierunkowanym biznesowo działaniem, które ma bezpośrednie przełożenie na wzrost przychodów Jego firmy.
Biorąc pod uwagę fakt, że wydatki na studia podyktowane są wyłącznie racjonalną i chłodną kalkulacją biznesową, nastawioną na maksymalizację zysku z prowadzonej działalności, ich zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów jest w pełni uzasadnione i zgodne z literą prawa.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Podkreślam, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów nie tyle co z działalnością gospodarczą, ale przede wszystkim okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
- został właściwie udokumentowany,
- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 wskazanej ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Tym samym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Ustawodawca, posługując się zwrotem „koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” przypisuje temu określeniu cechę świadomego, zamierzonego, przemyślanego i logicznego działania podatnika przyporządkowanego osiągnięciu przychodów, a nie odwołuje się do skutku będącego następstwem określonego działania.
Wykładnia językowa użytego przez ustawodawcę pojęcia ,,koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu” oznacza, że podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków pod warunkiem, że wykaże, iż świadomie poniósł określony wydatek, który ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Zależność między poniesionymi w danym czasie kosztami, a możliwością uzyskania w przyszłości z tego tytułu przychodu trzeba zatem rozpatrywać na podstawie adekwatnego związku przyczynowego. Przy kwalifikowaniu określonych wydatków poczynionych przez podatnika do kosztów podatkowych należy jednocześnie brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość), jak też potencjalną możliwość przyczynienia się wydatku do osiągnięcia przychodu podatnika.
Podkreślić jednak muszę, że obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.
Stwierdzenie, że określone wydatki poniesione przez podatnika spełniają wszystkie wskazane przez ustawodawcę warunki podatkowego uznania ich za koszt uzyskania przychodów, stanowi bowiem niezbędną przesłankę odliczenia ich przez podatnika od osiągniętego przychodu.
Przy czym – związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości.
Należy ponadto dodać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zostają z mocy samego prawa uznane za koszty podlegające odliczeniu. Innymi słowy – poniesienie wydatku, który nie został wyłączony w art. 23 omawianej ustawy podatkowej, nie oznacza, że wydatek taki automatycznie będzie uznany za koszt uzyskania przychodów. Dokonując powyższej kwalifikacji należy mieć również na uwadze negatywny katalog kosztów zawarty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wskazano w wyroku NSA z 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz wyroku NSA z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14, wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku.
Natomiast w wyroku WSA we Wrocławiu z 17 października 2013 r. sygn. I SA/Wr 1291/13 wyjaśniono, że:
Nie jest (…) wykluczone, że dany wydatek teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do powstania przychodu jest czysto teoretyczna.
Kryterium celowości nie wyznacza w sposobu ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy (patrz wyrok NSA z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15).
Zauważyć należy, że aby wydatki mogły stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, muszą być poniesione wyłącznie na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej. Oznacza to, że wydatki nie mogą mieć charakteru osobistego, bowiem wydatki osobiste nie mają na celu uzyskania przychodu z działalności gospodarczej, czy też zachowania lub zabezpieczenia tego źródła przychodu. W konsekwencji, wydatki ponoszone w celach prywatnych (osobistych) nie mogą stanowić kosztu uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności, a ich poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza należy uznać za uzasadnione racjonalnie i gospodarczo.
Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych (opłata za studia) nie zostały wymienione w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Do stwierdzenia zatem, czy wydatki takie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w związku wykonywaną działalnością, istotne jest ustalenie:
- czy związane są z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych, zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne do wykonywanej działalności i które mają z nią związek,
- czy służą tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością, a więc co do zasady mają charakter osobisty.
Zatem, uzasadnionymi racjonalnie i gospodarczo kosztami, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła, jakim jest wykonywana przez Pana działalność gospodarcza, są takie wydatki, które pozwolą Panu nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w jej prowadzeniu. Istotnym warunkiem zaliczenia takich wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest istnienie źródła przychodów, do którego dany wydatek można przyporządkować.
Z opisu sprawy wynika, że od … grudnia 2025 r. prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest świadczenie usług elektrycznych. Przychody z prowadzonej działalności opodatkowuje Pan na zasadach ogólnych. Kontynuuje Pan studia wyższe na kierunku Zarządzanie - specjalność: specjalista ds. sprzedaży. Koszty, które będzie Pan ponosił w przyszłości (na kolejne raty/semestry nauki) będzie Pan na bieżąco dokumentował fakturami wystawianymi na dane firmowe (będą zawierały NIP) i regulowane będą z Pana firmowego rachunku bankowego.
Planowane przez Pana wydatki na przyszłe czesne nie mają charakteru wydatków osobistych. Są to celowe wydatki inwestycyjne o charakterze firmowym, których wyłącznym celem jest zachowanie, zabezpieczenie oraz realne zwiększenie źródła przychodów z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Pana edukacja na wskazanym kierunku ma bezpośredni, ścisły i racjonalny związek z profilem prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Przedmiotowe wydatki nie znajdują się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Związek ponoszonych wydatków na czesne związany jest bezpośrednio z osiągnięciem, zachowaniem, zabezpieczeniem źródła przychodów. Na dzisiejszym rynku usług elektrycznych same umiejętności instalatorskie nie gwarantują płynności finansowej. Wskazał Pan, że wiedza z zarządzania i sprzedaży jest Panu absolutnie niezbędna do lewarowania zysków:
- pozwala skuteczniej wyceniać projekty;
- optymalizować koszty zakupów materiałów;
- skutecznie sprzedawać droższe systemy u klientów,
co bezpośrednio przekłada się na wzrost przychodów Pana firmy, podlegających opodatkowaniu. Podkreślił Pan, że przedmiotem złożonego wniosku o interpretację indywidualną są wyłącznie wydatki na czesne ponoszone od miesiąca rozpoczęcia działalności gospodarczej (tj. od grudnia 2025 r.) do planowanego zakończenia studiów (czerwiec 2028 r.). Wniosek nie dotyczy jakichkolwiek opłat poniesionych przed datą rejestracji firmy w CEIDG.
Na podstawie przedstawionego opisu sprawy oraz przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, że opłaty za kolejne raty czesnego za trwające studia wyższe na kierunku Zarządzanie (specjalność: specjalista ds. sprzedaży) – poniesione przez Pana po rozpoczęciu działalności gospodarczej są związane z zakresem prowadzonej przez Pana działalności, a zdobyta na studiach wiedza będzie miała odzwierciedlenie w powstaniu lub wzroście przychodów z tego źródła, bądź wpłynie na zachowanie lub zabezpieczenie tego źródła przychodów.
Podsumowując, wydatek poniesiony na opłatę kolejnych rat czesnego za studia wyższe na kierunku Zarządzanie (specjalność: specjalista ds. sprzedaży) może stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionych we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Należy zaznaczyć, że zasadność zaliczenia wydatków (w szczególności związek między ich poniesieniem a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu) do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej może zostać zweryfikowana w toku ewentualnego postępowania podatkowego, prowadzonego przez uprawniony organ podatkowy. Podkreślam przy tym, że kosztem uzyskania przychodów mogą być wydatki odpowiednio udokumentowane.
Końcowo informuję, że niniejsza interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie sprawy objętej pytaniem. A zatem, nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy, które nie były przedmiotem zapytania w odniesieniu do opisanego zdarzenia przyszłego, w szczególności nie odnosi się do prawidłowości udokumentowania poniesionych wydatków.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


