Interpretacja indywidualna z dnia 28 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4013.66.2026.3.AM
Zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych tego samego podmiotu, o łącznej mocy poniżej 1 MW, która nie jest sprzedawana lub przekazywana najemcom jako odrębna usługa, korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, pod warunkiem niezwiązania jej z opłatą indywidualną.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 19 lutego 2026 r. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwania - pismem, które wpłynęło do Organu 30 marca 2026 r. oraz pismem, które wpłynęło do Organu 21 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, (…). Wnioskodawczyni jest właścicielem, dzierżawcą lub leasingobiorcą nieruchomości o przeznaczeniu biurowo-magazynowym. Nieruchomości wynajmowane są na rzecz osób trzecich, w tym podmiotów powiązanych. Wnioskodawczyni osiąga z tego tytułu przychody z najmu powierzchni, wykorzystywanych przez najemców do prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Na budynkach - zarządzanych przez Wnioskodawczynię - zainstalowane są instalacje fotowoltaiczne przeznaczone do produkcji energii elektrycznej z energii słonecznej o mocy do (…). Wyprodukowana z paneli fotowoltaicznych energia jest wykorzystywana do zaspokojenia w energię elektryczną wynajmowanych powierzchni, których właścicielem (lub leasingobiorcą) jest Wnioskodawczyni.
W związku z zawartymi umowami najmu, Wnioskodawczyni obciąża najemców powierzchni kosztami zużytej przez nich energii elektrycznej.
Produkcję energii elektrycznej z instalacji PV nadzoruje bezpośrednio falownik w instalacji PV, który poprzez aplikację wskazuje ilość wyprodukowanej energii. Poprzez aplikację Wnioskodawczyni ma podgląd i wiedzę o ilości wyprodukowanej energii. Część zainstalowanych falowników posiada tzw. blokery. Urządzenia te blokują wprowadzanie wytworzonej przez panele PV energii do sieci.
W odniesieniu do części instalacji Wnioskodawczyni posiada podpisane umowy z operatorem sieci dystrybucyjnej zawierające postanowienia dotyczące odbioru przez dystrybutora nadwyżek energii wyprodukowanej przez panele PV. W przypadku pojawienia się takich nadwyżek dochodzi do rozliczenia ich z operatorem - Wnioskodawczyni obciąża operatora fakturą z tytułu sprzedaży nadwyżek.
Rozliczenie z najemcami dokonywane jest w okresowo. Wnioskodawczyni w umowach najmu ma zastrzeżone opłaty z tytułu czynszu najmu, opłaty eksploatacyjnej (która obejmuje różne elementy składowe szczegółowo określone w umowie najmu, w szczególności: utrzymanie nieruchomości, podatek od nieruchomości, koszty remontów, przeglądów, ubezpieczenia itp.) oraz opłatę indywidualną. Opłata indywidualna obejmuje koszty mediów tj. gazu, wody, odprowadzenia ścieków oraz energii elektrycznej. Najemcy obciążani są opłatami za energię elektryczną stosownie do wskazań podliczników (zgodnie ze stawkami stosowanymi przez dostawcę energii elektrycznej) lub opłatą ustalaną proporcjonalnie do udziału najemcy w najmowanej powierzchni budynku. Rozliczenie energii elektrycznej następuje na zasadzie refaktury, poprzez jej sprzedaż najemcy z powołaniem dokumentu źródłowego otrzymanego przez Wnioskodawczynię od dostawcy energii.
Wnioskodawczyni nie posiada koncesji na sprzedaż lub dystrybucję energii elektrycznej i nie dokonuje sprzedaży najemcom energii elektrycznej generowanej przez instalację fotowoltaiczną.
Nadmienić należy, że Wnioskodawczyni jest dzierżawcą jednej z nieruchomości. Przy czym umowy o dostawę mediów jest podpisana bezpośrednio przez Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni dalej wynajmuje powierzenie i rozliczna media zgodnie z modelem opisanym powyżej.
W odpowiedzi na wezwanie z 16 marca 2026 r., wskazali Państwo:
1)Pytanie: „Czy są Państwo podmiotem posiadającym koncesję na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 43)?”.
Odpowiedź: „Wnioskodawczyni jednoznacznie oświadcza, że nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję ani obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne”.
2)Pytanie: „Czy najemcy są podmiotami posiadającymi koncesję w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne?”.
Odpowiedź: „Najemcy powierzchni biurowo-magazynowych nie posiadają żadnej z koncesji (wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucja, obrót) w rozumieniu ustawy Prawo energetyczne”.
3)Pytanie: „Czy operator sieci dystrybucyjnej, który odbiera nadwyżki energii wyprodukowanej przez Państwa panele PV, jest podmiotem posiadającym koncesję w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne?”.
Odpowiedź: „Tak, operator sieci dystrybucyjnej (OSD), z którym Wnioskodawczyni ma zawartą umowę i który odbiera nadwyżki energii, posiada stosowną koncesję w rozumieniu Prawa energetycznego”.
4)Pytanie: „Jaka jest łączna moc wszystkich posiadanych przez Państwa instalacji fotowoltaicznych, w których wytwarzana jest energia elektryczna (w MW)?”.
Odpowiedź: „Łączna moc wszystkich instalacji fotowoltaicznych posiadanych przez Wnioskodawczynię wynosi (…) MW (co stanowi (…) kWp, na które składa się (…) lokalizacji o mocy (…) kWp każda). Łączna moc generatorów w sposób oczywisty nie przekracza zatem 1 MW”.
5)Pytanie: „Czy najemcy zużywają wytworzoną w instalacjach fotowoltaicznych energię elektryczną?”.
Odpowiedź: „Najemcy wykorzystują energię elektryczną dostępną w najmowanych obiektach w ramach udostępnionej im infrastruktury budynkowej. Jednakże z punktu widzenia materialnego prawa akcyzowego, podmiotem dokonującym faktycznego i definitywnego zużycia tej energii jest Wnioskodawczyni, która zużywa ją w celu świadczenia kompleksowej usługi najmu nieruchomości”.
6)Pytanie: „Z jakiego dokładnie dokumentu (np. faktury) wynika opłata indywidualna obejmująca koszty mediów?”.
Odpowiedź: „Opłata indywidualna wynika z umowy najmu, która opisuje składniki objęte tą opłatą, w tym właśnie koszty mediów. Na podstawie umowy najmu wystawiana jest faktura przez Wnioskodawczynię na rzecz najemców. Faktura jest wystawiana w okresach miesięcznych”.
7)Pytanie: „Czy ta opłata zawarta jest w jednej pozycji i wykazuje jedną łączną kwotę za wszystkie media, czy też opłata jest podzielona na osobne pozycje, które zawierają osobne koszty dotyczące poszczególnych mediów?”.
Odpowiedź: „Opłata indywidualna na fakturze nie jest wykazywana w jednej łącznej kwocie. Jest ona podzielona na osobne pozycje, które zawierają oddzielne koszty dotyczące poszczególnych mediów: gazu, wody, odprowadzania ścieków oraz energii elektrycznej”.
8)Pytanie: „W przypadku gdy opłata indywidualna zawiera osobne koszty dotyczące poszczególnych mediów, czy pozycja dotycząca energii elektrycznej obejmuje zarówno energię elektryczną nabytą od zewnętrznego dostawcy jak i wytworzoną w instalacji fotowoltaicznej?”.
Odpowiedź: „Nie, wyodrębniona na fakturze pozycja dotycząca energii elektrycznej obejmuje tylko koszt energii nabytej od zewnętrznego dostawcy. Wnioskodawczyni „refakturuje” te koszty na najemców, bez żadnych dodatkowych narzutów. W ramach opłaty indywidualnej nie są doliczane inne opłaty związane z korzystaniem przez najemców z energii elektrycznej, w tym z energii produkowanej przez instalację fotowoltaiczną”.
Z kolei w odpowiedzi na wezwanie z 24 kwietnia 2026 r. wskazali Państwo:
„Wnioskodawczyni jednoznacznie wskazuje, że koszt energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych nie wchodzi w skład opłaty indywidualnej obciążającej najemców. W ramach opłaty indywidualnej (pozycja dotycząca energii elektrycznej) Wnioskodawczyni refakturuje wyłącznie koszt energii elektrycznej nabytej od zewnętrznego dostawcy, według dokumentów źródłowych (faktur) otrzymywanych od tego dostawcy - bez narzutów. W ramach opłaty indywidualnej nie są doliczane żadne inne kwoty związane z korzystaniem przez najemców z energii elektrycznej, w tym w szczególności nie jest doliczany koszt energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach PV ani koszt jej wytworzenia/utrzymania.
Dla pełnej spójności Wnioskodawczyni doprecyzowuje, że wszelkie fragmenty opisu stanu faktycznego zawarte we wniosku, które mogłyby sugerować, iż pozycja energii elektrycznej w opłacie indywidualnej obejmuje również koszt energii wytworzonej w PV - należy rozumieć w świetle powyższego doprecyzowania, tj. omyłkowe, nieoddające faktycznego modelu rozliczeń. Ostateczny opis stanu faktycznego - zawarty w niniejszym piśmie - w tym zakresie jest zgodny z niniejszym wskazaniem”.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie, które wpłynęło do Organu 21 maja 2026 r.)
Czy w opisanych okolicznościach zużycie przez Wnioskodawczynię energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych o łącznej mocy (…) MW (poniżej 1 MW), wykorzystywanej w budynkach stanowiących przedmiot najmu (przy czym energia wytworzona w PV nie jest sprzedawana ani refakturowana najemcom i nie wchodzi w skład opłaty indywidualnej), korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego przewidzianego w § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego?
Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w piśmie, które wpłynęło do Organu 21 maja 2026 r.)
W ocenie Wnioskodawczyni - w przedstawionym i doprecyzowanym stanie faktycznym - zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej przez Wnioskodawczynię w instalacjach PV o łącznej mocy (…) kWp, tj. poniżej 1 MW, korzysta ze zwolnienia od akcyzy na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.
Wnioskodawczyni jest podmiotem, który energię wyprodukował, a łączna moc generatorów nie przekracza 1 MW. Ponadto energia ta nie stanowi przedmiotu sprzedaży na rzecz najemców ani rozliczeń w ramach opłaty indywidualnej; najemcy są obciążani wyłącznie kosztem energii nabytej od zewnętrznego dostawcy w drodze refaktury. W konsekwencji po stronie Wnioskodawczyni mamy do czynienia z zużyciem energii w rozumieniu przepisów akcyzowych przez podmiot wytwarzający energię, które jest objęte zwolnieniem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 412, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.
W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, przez wyroby akcyzowe należy rozumieć:
Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.
W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:
Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U. z 2026 r. poz. 43), z wyłączeniem:
a)spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 1119 oraz z 2026 r. poz. 176) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
b)towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 722, z późn. zm.),
c)giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,
d)spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy:
Użyte w ustawie określenie faktura oznacza fakturę w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług zawierającą dane nabywcy i jego adres oraz dane dotyczące ilości (liczby) i miary nabywanych wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych.
W art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy wskazano, że:
Użyte w ustawie określenie sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.
Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy:
W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:
1)nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2)sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3)zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4)zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5)import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6)zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.
Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy:
Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.
Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:
1)z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2)z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3)z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4)z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.
W art. 11 ust. 2 ustawy wskazano, że:
Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.
Jak stanowi art. 4 ustawy:
Ulgi i zwolnienia podatkowe udzielone na podstawie odrębnych przepisów nie mają zastosowania do akcyzy.
W myśl art. 5 ustawy:
Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5a, art. 9 ust. 1, art. 9a ust. 1 i 2, art. 9b ust.1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.
Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy:
Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…).
Zgodnie z art. 24 ust. 1 i 3 ustawy:
1.W przypadku energii elektrycznej podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwego urzędu skarbowego, w terminie do 25.dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym:
1)upłynął termin płatności wynikający z faktury, a jeżeli termin ten nie został określony - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę - w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2)upłynął termin płatności określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej albo, jeżeli termin ten nie został określony w umowie - upłynął termin płatności wynikający z faktury lub innego dokumentu wystawionego przez podatnika, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną, a jeżeli termin płatności nie został określony w umowie ani w fakturze lub w tym dokumencie albo gdy z faktury nie wynika należność za energię elektryczną sprzedaną w tym okresie - po miesiącu, w którym wystawiono fakturę lub ten dokument - w przypadku sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
3)nastąpiło zużycie energii elektrycznej - w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6.
3.Przepis ust. 1 pkt 3 nie ma zastosowania do podmiotu, o którym mowa w art. 16 ust. 7a pkt 1, w zakresie zużycia energii elektrycznej wyprodukowanej przez ten podmiot z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, pod warunkiem że od wyrobów energetycznych wykorzystywanych do produkcji tej energii elektrycznej została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 25 czerwca 2025 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2025 r. poz. 851, ze zm.):
1.Zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej przez podmiot, który wyprodukował ją z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW, z tym że w przypadku jednostki samorządu terytorialnego produkującej energię elektryczną z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303 i 759) łączna moc generatorów jest ustalana odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego w rozumieniu art. 16 ust. 7b ustawy.
2.W przypadku wykorzystywania do produkcji energii elektrycznej wyrobów energetycznych innych niż pochodzące z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii zwolnienie od akcyzy, o którym mowa w ust. 1, stosuje się pod warunkiem, że od tych wyrobów energetycznych została zapłacona akcyza w należnej wysokości.
Jak z kolei wynika z art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 68, zwana dalej „ustawą o OZE”):
Odnawialne źródło energii to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otoczenia, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego, biometanu, biopłynów oraz z wodoru odnawialnego.
Mając na uwadze powyższe przepisy, należy w pierwszej kolejności wyjaśnić, że obrót energią elektryczną, w tym jej zużycie, na zasadach określonych w art. 9 ust. 1 w zw. z art. 11 ustawy, podlega opodatkowaniu akcyzą. Ustawodawca w zakresie energii elektrycznej zawarł w art. 9 ust. 1 ustawy wyczerpujący katalog czynności, których zaistnienie stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu akcyzą, skutkującą obowiązkiem złożenia odpowiedniej deklaracji podatkowej i zapłaty akcyzy przez podatnika na zasadach wynikających z art. 24 ustawy, przy czym ustawodawca na podstawie ustawy jak i aktów wykonawczych przewidział również możliwość stosowania zwolnień w zakresie energii elektrycznej w ściśle określonych okolicznościach faktycznych.
Wyjaśnić dalej należy, że zgodnie z definicją nabywcy końcowego wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję, jak i przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię. Dla opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu, co do zasady, nie ma zatem znaczenia status podmiotu sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży energii elektrycznej istotne jest to, aby doszło do wydania energii elektrycznej, a sprzedawca wystawił fakturę lub inny dokument, z którego wynika należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną.
Opodatkowaniu akcyzą podlega także zużycie energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji, który tę energię wyprodukował.
Z kolei opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi koncesję, sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez podmiot, który tę energię elektryczną wyprodukował, i który sam takiej koncesji nie posiada, jak i wprowadzenie do sieci przez ten podmiot nadwyżek nieskonsumowanej energii elektrycznej w celu jej zmagazynowania.
Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi.
Z ostatecznie sformułowanego przez Państwa we wniosku opisu sprawy wynika, że wyprodukowana z instalacji fotowoltaicznych o łącznej mocy poniżej 1 MW energia elektryczna jest przez Państwa wykorzystywana do zaspokojenia w energię elektryczną wynajmowanych powierzchni, których właścicielem (lub leasingobiorcą) są Państwo.
Wskazali Państwo również, że do części instalacji posiadają Państwo podpisane umowy z operatorem sieci dystrybucyjnej zawierające postanowienia dotyczące odbioru przez dystrybutora nadwyżek energii wyprodukowanej przez panele PV. W przypadku pojawienia się takich nadwyżek dochodzi do rozliczenia ich z operatorem - obciążają Państwo operatora fakturą z tytułu sprzedaży nadwyżek.
Z okoliczności sprawy wynika ponadto, że rozliczenie z najemcami dokonywane jest w okresowo. W umowach najmu mają Państwo zastrzeżone opłaty z tytułu czynszu najmu, opłaty eksploatacyjnej (która obejmuje różne elementy składowe szczegółowo określone w umowie najmu, w szczególności: utrzymanie nieruchomości, podatek od nieruchomości, koszty remontów, przeglądów, ubezpieczenia itp.) oraz opłatę indywidualną. Opłata indywidualna obejmuje koszty mediów tj. gazu, wody, odprowadzenia ścieków oraz energii elektrycznej.
Równocześnie doprecyzowali Państwo ostatecznie w uzupełnieniu opisu stanu faktycznego, że koszt energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych nie wchodzi w skład opłaty indywidualnej obciążającej najemców. W ramach opłaty indywidualnej (w pozycji dotyczącej energii elektrycznej) refakturują Państwo wyłącznie koszt energii elektrycznej nabytej od zewnętrznego dostawcy, według dokumentów źródłowych (faktur) otrzymywanych od tego dostawcy - bez narzutów. W ramach opłaty indywidualnej nie są doliczane żadne inne kwoty związane z korzystaniem przez najemców z energii elektrycznej, w tym w szczególności nie jest doliczany koszt energii elektrycznej wytworzonej w instalacjach PV ani koszt jej wytworzenia/utrzymania.
Powyższe oznacza, że na najemców są przenoszone - refakturowane - koszty energii elektrycznej nabytej przez Państwa z już zapłaconą akcyzą, a nie koszty energii elektrycznej wytworzonej w instalacji fotowoltaicznej. Tym samym w sprawie nie jest spełniona przesłanka wynikająca z art. 11 ust. 2 ustawy, tj. nie wystawiają Państwo faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za energię elektryczną wytworzoną w instalacjach fotowoltaicznych. W konsekwencji nie dochodzi w przedstawionych we wniosku okolicznościach faktycznych do jej sprzedaży na rzecz najemców, jako czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy.
W przedstawionych we wniosku okolicznościach faktycznych uznać natomiast należy, że dochodzi do zużycia energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tę energię, tj. czynności o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy.
W tym też zakresie, z uwagi na moc instalacji, istnieje możliwość zastosowania zwolnienia od opodatkowania akcyzą na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego.
W świetle powyższego zgodzić się należy z Państwa stanowiskiem, że zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej przez Państwa w instalacjach PV o łącznej mocy (…), tj. poniżej 1 MW, korzysta ze zwolnienia od akcyzy na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego
W konsekwencji Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Organ zastrzega, że niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Państwa sytuacji prawnopodatkowej w ramach ostatecznie przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz zadanego we wniosku pytania.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
‒w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
‒w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
