Wyrok NSA z dnia 18 lutego 2026 r., sygn. III FSK 622/25

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przepisy dotyczące finansowania pomocy de minimis nie wprowadzają wymogu specjalistycznego charakteru wydatków, a mogą obejmować wyposażenie standardowe, jeśli służy ono rehabilitacji zawodowej i wspieraniu osób niepełnosprawnych, nawet gdy daje korzyści także pracownikom bez niepełnosprawności.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Woźniak (sprawozdawca), Sędzia NSA Jacek Pruszyński, Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Protokolant asystentka sędziego Karolina Koczywąs, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 5 lutego 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 747/24 w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w P. (obecnie: H. sp. z o.o. z siedzibą w W.) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 25 września 2024 r., nr 1001-IEW-2.407.2.2024.9.U71.PM w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi na rzecz H. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.