Postanowienie WSA w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2025 r., sygn. III SAB/Wa 6/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w zakresie wydania postanowienia o zaliczeniu nadpłaty podatku od towarów i usług za wrzesień 2018 r. na poczet zaległości podatkowych postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Stronie skarżącej A.S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Uzasadnienie

A. S. (dalej "Skarżąca" lub "Strona"), reprezentowana przez pełnomocnika, w skardze z dnia 15 stycznia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzuciła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego W. (dalej "Naczelnik") dopuszczenia się bezczynności, poprzez niewydanie postanowienia o zaliczeniu nadpłaty podatku od towarów i usług za wrzesień 2018 r. w wysokości 96 312 zł na poczet zajęcia zabezpieczającego z dnia 17 marca 2021 r. Zdaniem Skarżącej bezczynność Naczelnika przejawiała się również w niezwróceniu zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług za wrzesień 2018 r. w "odpowiednim terminie", a także w niewydaniu postanowienia dotyczącego wysokości odsetek od tej nadpłaty.

Naczelnik w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że Skarżąca w związku z umorzeniem wobec niej postępowania podatkowego otrzymała w całości zwrot zabezpieczonych kwot wraz z należnym oprocentowaniem. Organ wskazał, że obecnie prowadzone są wobec Skarżącej postępowania podatkowe zainicjowane na jej wniosek, tj. w sprawie wypłaty odsetek, zwrotu nadpłaty, ponownego obliczenia i zwrotu odsetek, zwrotu wszystkich zajęć, stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w postaci odsetek, które są rozpatrywane przez organ drugiej instancji lub Wojewódzki Sąd Administracyjny. Naczelnik podniósł, że powodem prowadzenia powyższych postępowań jest fakt, iż Skarżąca nie zgadza się z organem podatkowym co do wysokości otrzymanych kwot nadpłat oraz należnych odsetek. W świetle powyższego, Naczelnik stwierdził, że nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności, ponieważ należna Skarżącej nadpłata wraz z prawidłowo naliczonym oprocentowaniem została jej zwrócona po zakończonym postępowaniu administracyjnym. Naczelnik przywołał również uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. o sygn. akt II OPS 5/19, wskazując, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania przez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Zdaniem Organu, za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego.