Jak prawidłowo potwierdzać liczbę godzin świadczenia usług przy współpracy B2B

PROBLEM

Współpracuję w modelu B2B: formalnym kontrahentem jest spółka XX, jednak w praktyce świadczę usługi na rzecz spółki XY, a następnie na rzecz klientów XY. Współpraca ma charakter długoterminowy, a wynagrodzenie wynosi 135 zł netto za godzinę i jest rozliczane na podstawie timesheetów. W timesheetach zazwyczaj wpisuję godziny 8:00–16:00, choć nie odzwierciedla to rzeczywistego czasu świadczenia usług — faktycznie pracuję zależnie od potrzeb projektu i stref czasowych klientów (Europa, USA). Umowa nie przewiduje sztywnych godzin pracy, a o planowanej nieobecności informuję przełożonego z wyprzedzeniem, bez składania formalnych wniosków urlopowych. Pracuję wyłącznie dla XY, korzystam głównie ze sprzętu dostarczanego przez XY lub jej klientów, funkcjonuję w strukturze projektowej i mam przełożonych. Wykonuję specjalistyczne prace z zakresu systemów MES, rozwiązań przemysłowych i rozwoju oprogramowania, współpracując z zespołami międzynarodowymi.

Czynniki przemawiające za rzeczywistą działalnością gospodarczą:

• Brak sztywnych godzin pracy w umowie
• Wysokospecjalistyczny charakter usług
• Charakter konsultingowy i projektowy pracy
• Praca dla różnych klientów końcowych poprzez XY
• Wynagrodzenie godzinowe typowe dla usług eksperckich
• Samodzielność techniczna i ekspercka
• Brak klasycznych świadczeń pracowniczych
• Praca zależna od potrzeb projektu i klientów, a nie od standardowego grafiku biurowego

Czynniki zwiększające ryzyko uznania za stosunek pracy:

• Wyłączność współpracy (jeden klient)
• Długotrwały charakter współpracy
• Funkcjonowanie w strukturze organizacyjnej klienta
• Istnienie przełożonych i raportowania
• Korzystanie ze sprzętu służbowego klienta
• Rozliczanie godzinowe i składanie timesheetów
• Konieczność zgłaszania nieobecności
• Praca w zespołach razem z pracownikami etatowymi

Czy sposób raportowania czasu pracy powinien zostać zmieniony?