Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 18 czerwca 2026 r. Datenschutzbehörde i Dr. G S przeciwko Bundesministerin für Justiz i D GmbH., sygn. C-414/24
Artykuł 77 ust. 1 i art. 79 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych)należy interpretować w ten sposób, że:stoją one na przeszkodzie temu, by organ nadzorczy, do którego wniesiono skargę na podstawie tego art. 77 ust. 1, mógł ją odrzucić z tego tylko powodu, że uprzednio został wniesiony, zgodnie z tym art. 79 ust. 1, środek ochrony prawnej przed sądem mający ten sam przedmiot, i to nawet wtedy, gdy orzeczenie wydane w związku z tym środkiem ochrony prawnej nie stało się jeszcze prawomocne.
Wydanie tymczasowe
WYROK TRYBUNAŁU (pierwsza izba)
z dnia 18 czerwca 2026 r.(*)
Odesłanie prejudycjalne – Ochrona osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych – Rozporządzenie (UE) 2016/679 – Artykuły 77 i 79 – Środki ochrony prawnej – Równoległe wykonywanie – Powiązanie między wniesieniem skargi do krajowego organu nadzorczego a wykonaniem środka ochrony prawnej przed sądem – Ryzyko wydania sprzecznych orzeczeń – Zasada skutecznej ochrony sądowej – Autonomia proceduralna państw członkowskich – Zasada skuteczności – Zasada równoważności
W sprawie C‑414/24
mającej za przedmiot wniosek o wydanie, na podstawie art. 267 TFUE, orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożony przez Verwaltungsgerichtshof (trybunał administracyjny, Austria) postanowieniem z dnia 17 maja 2024 r., które wpłynęło do Trybunału w dniu 13 czerwca 2024 r., w postępowaniu:
Datenschutzbehörde,
Dr. G S
przy udziale:
Bundesministerin für Justiz,
D GmbH,
TRYBUNAŁ (pierwsza izba),
w składzie: F. Biltgen, prezes izby, I. Ziemele (sprawozdawczyni), A. Kumin, S. Gervasoni i M. Bošnjak, sędziowie,
rzecznik generalny: J. Richard de la Tour,
