Wyrok Trybunału (piąta izba) z dnia 18 czerwca 2026 r. BG przeciwko Ministero della Difesa., sygn. C-522/24

Artykuł 2 ust. 2 lit. a) dyrektywy Rady 2000/78/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracynależy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniom krajowym, które nakładają na członków personelu wojskowego obowiązek poddania się szczepieniu jako warunek wykonywania przez nich działalności zawodowej, podczas gdy członkowie personelu cywilnego, którzy wykonują swoje zadania w tym samym środowisku pracy i w analogicznym kontekście zdrowotnym, nie podlegają takiemu obowiązkowi, ponieważ takie odmienne traktowanie nie jest objęte zakresem tego art. 2 ust. 2 lit. a).Artykuł 2 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2000/78należy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie, z uwagi na dyskryminację pośrednią ze względu na przekonania, uregulowaniom krajowym, które nakładają na członka personelu wojskowego obowiązek poddania się szczepieniu jako warunek wykonywania przez niego działalności zawodowej, który w odróżnieniu w szczególności od innych członków personelu wojskowego wykonujących swoje zadania w tym samym środowisku pracy kwestionuje takie szczepienie, w sytuacji gdy powody tego zakwestionowania stanowią poglądy w dziedzinie zdrowia publicznego, które nie są objęte pojęciem „przekonań” w rozumieniu tej dyrektywy, w związku z czym takie odmienne traktowanie nie jest objęte zakresem tego art. 2 ust. 2 lit. b).