Wyrok WSA w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2026 r., sygn. I SA/Ol 69/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Brzuzy Sędziowie sędzia WSA Przemysław Krzykowski sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) Protokolant specjalista Monika Rząp po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi D. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 23 grudnia 2025 r., nr 2801-IEW.4253.39.2025 w przedmiocie określenia i zabezpieczenia na majątku podatnika przybliżonych kwot zobowiązań w podatku od towarów i usług za: I, II, III i IV kwartał 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej jako WSA) w Olsztynie decyzją z 23 grudnia 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej jako Dyrektor IAS, Dyrektor, DIAS), na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.; dalej jako O.p.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie (dalej jako Naczelnik UCS, NUCS) z 18 września 2025 r. określającą i zabezpieczającą na majątku D. H. (dalej jako podatnik, strona, skarżący) przybliżone kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za: I, II, III i IV kwartał 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę.

Z akt sprawy wynika, że po przeprowadzeniu postępowania podatkowego poprzedzonego kontrolą celno-skarbową, Naczelnik UCS określił w decyzji z 18 września 2025 r. przybliżone kwoty zobowiązań podatkowych w łącznej wysokości 368 709 zł oraz orzekł o ich zabezpieczeniu na majątku podatnika. Decyzję wydano m.in. na podstawie art. 33 § 1, § 2 pkt 2, § 3 i § 4 pkt 2 O.p.

Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor IAS wydał zaskarżoną decyzję z 23 grudnia 2025 r. W ocenie organu odwoławczego rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało oparte na całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych, które pozwoliły na określenie przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego oraz uprawdopodobniają uzasadnioną obawę, że przewidywane zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za: I, II, III i IV kwartał 2019 r. może nie zostać wykonane. DIAS tym samym uznał, że wypełniono dyspozycję art. 33 O.p.