Interpretacja indywidualna z dnia 17 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.467.2026.2.MJ

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w części dotyczącej możliwości zastosowania stawki opodatkowania 5% do osiągniętego kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, określonej w art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz uznania za sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ww. ustawy - w przypadku, gdy w wyniku prowadzonych prac powstaje część programu komputerowego, która nie stanowi odrębnego programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
• prawidłowe - w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 maja 2026 r. oraz pismem z 15 czerwca 2026 r.- w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Od 9 września 2025 roku Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Główne PKD to 62.10.B - Pozostała działalność w zakresie programowania. Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowany był w roku 2025 podatkiem liniowym, w roku 2026 kontynuuje tę formę opodatkowania. Dla celów podatku dochodowego Wnioskodawca prowadził i prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, w ramach której samodzielnie wykonuje działalność badawczo-rozwojową polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych.

Działalność ta ma charakter twórczy, systematyczny oraz zorganizowany i jest ukierunkowana na zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań informatycznych.

Przedmiot działalności Wnioskodawcy obejmuje w szczególności projektowanie architektury systemów informatycznych, tworzenie kodu źródłowego, opracowywanie nowych modułów funkcjonalnych, rozwój istniejących rozwiązań, refaktoryzację aplikacji, optymalizację wydajności, integrację systemów oraz tworzenie autorskich narzędzi programistycznych.

Wnioskodawca wskazuje, że efekty jego prac nie mają charakteru wyłącznie technicznego, serwisowego ani odtwórczego. Każdorazowo rezultatem podejmowanych działań jest nowy, indywidualny i twórczy rezultat intelektualny wyrażony w kodzie źródłowym, strukturze logicznej, architekturze rozwiązania albo warstwie funkcjonalnej systemu.

Charakter rezultatów prac - odrębne programy komputerowe

Wnioskodawca jednoznacznie wskazuje, że każdy rezultat jego prac stanowi program komputerowy albo samodzielny, wyodrębniony element programu komputerowego posiadający cechy odrębnego programu komputerowego, podlegający ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Przez rezultat prac Wnioskodawca rozumie w szczególności:

• samodzielne moduły systemowe realizujące określone funkcje biznesowe,
• komponenty aplikacyjne posiadające własną logikę działania,
• niezależne biblioteki kodu,
• warstwy integracyjne komunikujące się z innymi systemami,
• mechanizmy importu, walidacji i przetwarzania danych,
• autorskie rozwiązania w zakresie zarządzania stanem aplikacji,
• mechanizmy obsługi błędów,
• algorytmy przetwarzania danych,
• komponenty interfejsu użytkownika wyposażone w autorską logikę,
• kompletne aplikacje rozwijane samodzielnie przez Wnioskodawcę.

Każdy z ww. rezultatów stanowi odrębny przedmiot ochrony prawnoautorskiej, ponieważ posiada indywidualny kod źródłowy, własną strukturę działania, samodzielną funkcję użytkową oraz możliwość wyodrębnienia w ramach większego systemu informatycznego.

Wnioskodawca nie uzyskuje dochodu z czynności polegających wyłącznie na dokonywaniu drobnych, technicznych zmian niewywołujących powstania nowego utworu. Dochód objęty pytaniem dotyczy wyłącznie takich rezultatów prac, które stanowią odrębne programy komputerowe lub odrębne części programu komputerowego korzystające z autonomicznej ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Projekty realizowane na rzecz kontrahentów

W ramach współpracy gospodarczej Wnioskodawca tworzy oraz rozwija systemy informatyczne wykorzystywane w sektorze ochrony zdrowia, przeznaczone dla pracowników (…).

Systemy te obsługują m.in.:

(…).

Projekt własny Wnioskodawcy

Wnioskodawca tworzy również własny autorski program komputerowy (…)

Aplikacja obejmuje m.in.:

(…)

Całość aplikacji, jak również poszczególne jej moduły, stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Sposób osiągania dochodu - Wnioskodawca osiąga lub będzie osiągał dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez:

1.odpłatne przenoszenie autorskich praw majątkowych do wytworzonych programów komputerowych lub ich odrębnych części,

2.komercjalizację własnych programów komputerowych, w tym udzielanie dostępu do aplikacji w modelu subskrypcyjnym (licencyjnym).

Dochód nie dotyczy czynności pomocniczych, administracyjnych ani rutynowych poprawek, lecz wyłącznie kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskazanych powyżej.

Ponadto, Wnioskodawca może uzyskiwać również przychody z wykonywania innych usług informatycznych, które nie stanowią sprzedaży Oprogramowania - co nie jest przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.

W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:

1)Projekt - czyli wytworzenie oprogramowania - jest rozciągnięty w czasie, w konsekwencji czego można przypisać do niego kilka faktur przychodowych, wówczas część danej faktury, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, stanowić będzie część ogółu wynagrodzenia za dany program komputerowy wykonywany w ramach danej umowy.

2)W tym samym okresie rozliczeniowym prace prowadzone są nad kilkoma projektami, wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury przychodów, pochodzących z poszczególnego projektu lub ich części;

3)Projekt wytworzenia oprogramowania zamyka się w obrębie jednego okresu rozliczeniowego i jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca wynagrodzenie z tytułu praw autorskich, będzie odnosiła się do przychodu z danego oprogramowania.

Możliwość pozyskiwania zleceń oraz współpracy z kontrahentami w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest ściśle uzależniona od umiejętności i wiedzy Wnioskodawcy w zakresie projektowania i wdrażania nowych/ulepszonych rozwiązań związanych z tworzeniem Oprogramowania. Ekspercka wiedza oraz doświadczenie pozwalają na opracowanie i wdrażanie całkowicie nowych lub znacznie ulepszonych technologicznie rozwiązań dla kontrahentów. Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie rozwoju Oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii informatycznych, tworzone są zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają sprostać wymogom rynku, klientów oraz postępowi technologicznemu. Oprogramowanie staje się jednocześnie nowym produktem Wnioskodawcy, które (po przejściu odpowiednich testów technicznych i technologicznych) następnie udostępniane jest kontrahentowi, w zamian za wynagrodzenie.

Dlatego też, wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania oparte jest na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

Niewątpliwie działania te prowadzone są w metodyczny sposób, wynika to ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.

Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz konkretnych potrzeb Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W ramach świadczonych usług zadaniem Wnioskodawcy jest projektowanie oprogramowania, programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego oprogramowania, jak i również rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności

W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace rozwojowe nad Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych.

Prace realizowane przez Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii.

W wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy stanowiący Oprogramowanie. Wnioskodawca ma z góry określoną rolę i wytwarza zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj. Oprogramowanie.

Proces opracowywania Oprogramowania

W związku ze stałym tworzeniem Oprogramowania, poprzez opracowywanie i wdrażanie nowych elementów, Wnioskodawca pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany sposób, podzielony na etapy:

1.praca nad przygotowaniem kodu Oprogramowania, zgodnie z założeniami danej technologii oraz wymaganiami technicznymi kontrahenta,

2.ewentualne zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem Oprogramowania,

3.przyjęcie przez kontrahenta danego elementu wytworzonego Oprogramowania. Zapotrzebowanie na dany rodzaj Oprogramowania zgłaszane jest Wnioskodawcy przez kontrahenta, który określa zakres zleconych Wnioskodawcy prac.

Bieżące prace projektowe związane z tworzeniem kodu Oprogramowania wymagają współdziałania Wnioskodawcy oraz kontrahenta, w celu weryfikacji postępów prac, odbioru oraz testowania poszczególnych elementów. W szczególności, proces tworzenia oprogramowania wymaga ciągłej komunikacji pomiędzy Wnioskodawcą a kontrahentem (np. za pomocą Internetu) w celu nanoszenia korekt, weryfikacji poprawności wykonania kodu źródłowego, itd. Na tym etapie Oprogramowanie jest również testowane przez kontrahenta, a w przypadku konieczności zwracane Wnioskodawcy w celu naniesienia zmian.

Po zakończeniu danego etapu prac nad Oprogramowaniem i przyjęcia go przez kontrahenta, jest on dostarczany kontrahentowi (wraz z przeniesieniem praw autorskich do Oprogramowania na kontrahenta).

Ze względu na specyfikę pracy związanej z tworzeniem Oprogramowania, Wnioskodawca może jednocześnie pracować nad kilkoma projektami, w ramach których tworzy Oprogramowanie.

Koszty działalności związanej z wytwarzaniem Oprogramowania

W ramach prowadzonej działalności, która opiera się głównie na wytwarzaniu, rozwijaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi lub będzie ponosił szereg wydatków w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania źródła przychodów:

1)zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego - na te wydatki składa się komputer wraz z urządzeniami peryferyjnymi niezbędnymi do jego obsługi (monitor, myszka, klawiatura, okablowanie, przejściówki, słuchawki, pendrive’y) oraz urządzenia typu smartfony oraz tablety. Wnioskodawca bez takiego sprzętu nie byłby w stanie wykonywać swojego zawodu, ponieważ jest to przedmiot służący m.in. do programowania, debugowania, kompilowania, testowania i tym podobnych czynności ukierunkowanych na tworzenie oprogramowania. Tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego. Sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty. W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy. Tytułem przykładu: smartfon, oprócz sprawdzania kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu. Słuchawki natomiast umożliwiają Wnioskodawcy kontakt m.in. z kontrahentem. Z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu; Wydatki te są/będą ponoszone na rzecz konkretnych prac badawczo-rozwojowych;

2)księgowość - usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Należy podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności samo z siebie, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim Utworów, a konkretniej programów komputerowych. Koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej. Wydatki te są/będą ponoszone na rzecz konkretnych prac badawczo-rozwojowych;

3)składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy; są to obciążenia obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za cel zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie wydłuży jego zdolność zawodową. Wydatki te są/będą ponoszone na rzecz konkretnych prac badawczo-rozwojowych;

4)usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu - nowoczesne formy komunikacji, za pośrednictwem Internetu lub usług telekomunikacyjnych, pozwalają na wymianę danych za pomocą Internetu, ściągania niezbędnych bibliotek do Oprogramowania czy przesyłania efektów pracy (tj. Oprogramowania) kontrahentom do weryfikacji. Ciągły i niezakłócony dostęp do Internetu jest istotnym elementem w pracy programistów. Także możliwość przeprowadzania rozmów telefonicznych, pozwala na komunikacje z kontrahentem. Wydatki te są/będą ponoszone na rzecz konkretnych prac badawczo-rozwojowych;

5)usługi szkoleniowe w tym kontynuacja studiów specjalistycznych - bez stałego podnoszenia kwalifikacji i zdobywania nowych zasobów wiedzy Wnioskodawca nie byłby w stanie wytwarzać zindywidualizowanego oprogramowania, odpowiadającego wymogom kontrahenta. Wydatki te są/ będą ponoszone na rzecz konkretnych prac badawczo-rozwojowych;

6)subskrypcje (narzędzi programistycznych, oprogramowania, dostępów do platform B+R) - są bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Wydatki te są/będą ponoszone na rzecz konkretnych prac badawczo- rozwojowych.

W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części oprogramowania wytworzonych przez Niego. W wyniku czego wymienione koszty uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez Niego. W przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania, Wnioskodawca przyporządkuje wydatki do przychodów ze zbycia Oprogramowania według proporcji. Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Ewidencja rachunkowa kosztów kwalifikowanych

Od 2025 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

Przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, dlatego też Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, która to obejmuje comiesięczne zestawienie dokumentów. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi dokumentowane są comiesięcznie wystawianymi fakturami sprzedaży. W prowadzonej ewidencji zostaje wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP BOX. Współczynnik ten informuje jaka część przychodu z danej faktury, stanowiło wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw do określonego programu komputerowego, wytworzonego przez Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił poszczególne programy komputerowe w prowadzonej ewidencji. W odniesieniu do każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak nazwa kontrahenta, przedmiot kosztu, NIP kontrahenta, wartość kosztu, nr dokumentu, data wystawienia). W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.

Wnioskodawca planuje korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania, poczynając od zeznania rocznego składanego za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2025 do 31 grudnia 2025, a także w latach kolejnych.

Uzupełnienie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Efekty pracy Wnioskodawcy, określane jako „oprogramowanie”, „elementy programów komputerowych”, „aplikacja”, „moduły” oraz „nowe funkcjonalności”, zarówno w przypadku ich tworzenia, jak również rozwijania, ulepszania lub modyfikowania, stanowią i będą stanowiły odrębne programy komputerowe albo odrębne części programów komputerowych podlegające ochronie prawnej na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Każdy rezultat prac Wnioskodawcy posiada indywidualny kod źródłowy, własną logikę działania, autonomiczną funkcję użytkową oraz możliwość wyodrębnienia w ramach większego systemu informatycznego.

Ochronie podlegają w szczególności:

• moduły systemowe,
• komponenty frontendowe,
• mechanizmy przetwarzania danych,
• warstwy integracyjne,
• autorskie algorytmy,
• komponenty interfejsu użytkownika,
• mechanizmy zarządzania stanem aplikacji,
• systemy obsługi błędów,
• rozwiązania optymalizacyjne,
• funkcjonalności standalone components.

W każdym przypadku rezultaty prac Wnioskodawcy mają charakter twórczy i indywidualny.

Wnioskodawca uczestniczy zarówno we własnych pracach polegających na tworzeniu i rozwijaniu autorskiego oprogramowania, jak również w pracach realizowanych na rzecz kontrahentów.

W przypadku projektów realizowanych dla kontrahentów Wnioskodawca samodzielnie tworzy, rozwija oraz ulepsza określone moduły, komponenty oraz funkcjonalności systemów informatycznych.

W przypadku projektu własnego Wnioskodawca samodzielnie tworzy i rozwija autorską aplikację umożliwiającą (…).

Wnioskodawca stosował oraz stosuje nowe rozwiązania technologiczne i programistyczne niewystępujące wcześniej w realizowanych systemach, w szczególności:

(…)

Oryginalność oprogramowania polega na tworzeniu nowych struktur logicznych, autorskiego kodu źródłowego oraz indywidualnych sposobów rozwiązania problemów biznesowych występujących w systemach ochrony zdrowia.

Tworzone rozwiązania różnią się od już istniejących:

(…)

Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych Wnioskodawca dysponował wiedzą z zakresu:

(…)

Wnioskodawca posiadał również wiedzę zdobytą podczas studiów wyższych na kierunku Informatyka, specjalność Inżynieria Oprogramowania.

W ramach działalności Wnioskodawca wykorzystuje oraz rozwija wiedzę z zakresu:

(…)

Rozwiązania powstają przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii (…).

Nowe zastosowania oraz usprawnienia polegają m.in. na:

(…)

Wnioskodawca dokonuje selekcji wiedzy pod kątem przydatności do konkretnego projektu programistycznego.

W zależności od wymagań biznesowych i technicznych dobierane są odpowiednie technologie, wzorce projektowe oraz mechanizmy implementacyjne.

Wiedza wykorzystywana przez Wnioskodawcę obejmuje w szczególności:

(…)

Dotychczas Wnioskodawca oferował usługi polegające na:

(…)

Produkty oraz usługi były oparte na:

(…)

Wnioskodawca planował:

(…)

Wnioskodawca postawił sobie cele polegające na:

(…)

Wnioskodawca realizował przedsięwzięcia poprzez:

(…)

Efekty prac Wnioskodawcy zawsze odznaczały się, odznaczają oraz będą odznaczały się oryginalnym i twórczym charakterem.

Każdorazowo stanowią one kreację nowej wartości niematerialnej wyrażonej w postaci kodu źródłowego, logiki systemowej albo struktury aplikacyjnej.

Efekty prac Wnioskodawcy nie były, nie są oraz nie będą efektem wyłącznie technicznej pracy o charakterze powtarzalnym.

Rezultatów tych prac nie da się z góry określić ani przewidzieć, ponieważ wymagają indywidualnego podejścia projektowego oraz twórczego rozwiązywania problemów technologicznych.

Prace Wnioskodawcy nie były, nie są oraz nie będą wyłącznie techniczną realizacją projektów zlecanych przez kontrahenta.

Wnioskodawca samodzielnie opracowuje rozwiązania programistyczne, dobiera architekturę, technologie oraz sposób implementacji funkcjonalności.

Działalność Wnioskodawcy jest i będzie prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany oraz metodyczny.

Prace realizowane są według harmonogramów projektowych, backlogów zadań oraz iteracyjnego modelu wytwarzania oprogramowania.

Na wstępie Wnioskodawca postawił sobie cele polegające na:

(…)

Źródłem finansowania prac były oraz są przychody osiągane z prowadzonej działalności gospodarczej.

W ramach prowadzonych prac osiągnięto m.in.:

(…)

Rozwiązania były opracowywane samodzielnie przez Wnioskodawcę przy wykorzystaniu własnych zasobów sprzętowych, finansowych oraz wiedzy specjalistycznej.

Systematyczność działań Wnioskodawcy polega na ciągłym i regularnym prowadzeniu prac rozwojowych związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania.

Prace te mają charakter stały i są podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Wnioskodawca opracowuje harmonogramy prac projektowych dotyczących:

(…)

Harmonogramy te są sukcesywnie realizowane w toku prowadzonej działalności.

Wykonując usługi Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W szczególności ponosi ryzyko:

• odpowiedzialności za terminową realizację projektów,
• odpowiedzialności za poprawność działania oprogramowania,
• utraty kontrahentów,
• konieczności samodzielnego finansowania działalności,
• ponoszenia kosztów działalności niezależnie od osiąganych przychodów.

Wnioskodawca ponosi odpowiedzialność za efekty swojej pracy również wobec osób trzecich, zgodnie z zawartymi umowami oraz obowiązującymi przepisami prawa.

Wnioskodawca nie nabywał wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów.

W przypadku rozwijania lub ulepszania oprogramowania działania Wnioskodawcy zmierzają do poprawy użyteczności, funkcjonalności, wydajności oraz jakości tego oprogramowania.

W przypadku rozwijania oprogramowania Wnioskodawca co do zasady działa jako użytkownik posiadający prawo do korzystania z oprogramowania bazowego kontrahenta na podstawie stosownej umowy zawartej z kontrahentem. Wnioskodawcy nie przysługuje licencja wyłączna do oprogramowania bazowego kontrahenta i Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem tego oprogramowania bazowego. Nie zmienia to jednak faktu, że w wyniku prac Wnioskodawcy powstają nowe, odrębne elementy kodu źródłowego, moduły, komponenty oraz funkcjonalności, które stanowią samodzielne utwory objęte ochroną na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Do nowo wytworzonych rezultatów prac autorskie prawa majątkowe przysługują pierwotnie Wnioskodawcy, a następnie są przenoszone na kontrahenta za wynagrodzeniem.

Wnioskodawca nie posiada licencji wyłącznej do oprogramowania bazowego kontrahenta. Korzysta z niego wyłącznie w zakresie niezbędnym do wykonania umowy. Przedmiotem praw autorskich Wnioskodawcy nie jest oprogramowanie bazowe kontrahenta, lecz nowo wytworzone przez Wnioskodawcę elementy kodu źródłowego, moduły, komponenty i funkcjonalności. Prawa do tych nowych rezultatów prac przysługują pierwotnie Wnioskodawcy i są następnie przenoszone na kontrahenta.

Rozwijanie oprogramowania następuje na podstawie umów zawartych z kontrahentami.

W wyniku rozwijania oprogramowania tworzone są nowe kody źródłowe, algorytmy oraz funkcjonalności, które stanowią nowe prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do tworzonych rozwinięć oprogramowania.

Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do tworzonych rezultatów prac na kontrahenta w zamian za wynagrodzenie.

Umowy zawarte przez Wnioskodawcę przewidują przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania z chwilą jego przyjęcia lub zapłaty wynagrodzenia.

Wyodrębnienie programów komputerowych następuje poprzez:

• repozytoria kodu,
• commity,
• zadania projektowe,
• dokumentację projektową,
• backlogi,
• opisy funkcjonalności.

Przeniesienie praw potwierdzane jest:

• postanowieniami umownymi,
• fakturami,
• odbiorami prac,
• akceptacją funkcjonalności przez kontrahenta.

Faktury co do zasady nie wyodrębniają osobno wynagrodzenia za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

Wynika to z przyjętego modelu współpracy biznesowej, w którym wynagrodzenie obejmuje całość realizowanych prac programistycznych wraz z przeniesieniem praw autorskich.

Jednocześnie Wnioskodawca prowadzi szczegółową ewidencję IP BOX umożliwiającą wyodrębnienie przychodów dotyczących konkretnych programów komputerowych.

Umowy przewidują stałe okresy rozliczeniowe, najczęściej miesięczne.

W niektórych przypadkach zakończenie okresu rozliczeniowego następuje po realizacji określonego etapu prac albo zaakceptowaniu funkcjonalności przez kontrahenta.

Wnioskodawca osiąga oraz będzie osiągał dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej:

• ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie usługi,
• w przyszłości również z opłat licencyjnych związanych z autorską aplikacją.

Przenoszenie autorskich praw majątkowych następuje zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności art. 41 oraz art. 53 tej ustawy.

Pod pojęciem „komercjalizacji własnych programów komputerowych” Wnioskodawca rozumie:

• osiąganie dochodów z odpłatnego udzielania dostępu do aplikacji,
• osiąganie dochodów z modelu subskrypcyjnego,
• osiąganie dochodów z udzielania licencji na korzystanie z oprogramowania.

Umowy licencyjne będą zawierane po wdrożeniu komercyjnej wersji autorskiej aplikacji Wnioskodawcy.

Stronami umów będą Wnioskodawca oraz użytkownicy aplikacji.

Umowy będą odpłatne.

Wnioskodawca będzie uzyskiwał dochód z opłat wynikających z umów licencyjnych dotyczących kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Umowy będą określały zakres licencji, sposób korzystania z aplikacji oraz warunki odpłatności.

Wyodrębnienie oprogramowania następować będzie poprzez udostępnienie użytkownikowi konkretnej aplikacji oraz funkcjonalności systemu.

Udzielenie licencji będzie potwierdzane regulaminem, płatnością oraz aktywacją dostępu.

Udzielanie licencji będzie następowało zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności art. 41 oraz art. 67 tej ustawy.

Wnioskodawca planuje udzielanie niewyłącznych, odpłatnych licencji do autorskiego oprogramowania.

Koszty księgowości nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.

Pod pojęciem usług telekomunikacyjnych Wnioskodawca rozumie:

• abonament telefoniczny,
• dostęp do Internetu mobilnego,
• dostęp do Internetu stacjonarnego.

Wydatki te stanowią katalog zamknięty.

Koszty usług szkoleniowych obejmują:

• czesne za studia I stopnia na kierunku Informatyka, specjalność Inżynieria Oprogramowania,
• planowane studia II stopnia związane z zarządzaniem projektami IT oraz inżynierią oprogramowania.

Koszty te zostały oraz będą ponoszone w latach 2025-2026 i w kolejnych.

Wydatki te są bezpośrednio związane z podnoszeniem kwalifikacji Wnioskodawcy i mają ścisły związek z prowadzoną działalnością programistyczną, a są/będą ponoszone na rzecz konkretnych prac badawczo-rozwojowych.

Subskrypcje te nie stanowią wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji w działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Są to bieżące usługi dostępowe do narzędzi wspierających proces analizy, projektowania, tworzenia, testowania i optymalizacji oprogramowania. Wydatki te są ponoszone w związku z konkretnymi pracami badawczo-rozwojowymi dotyczącymi tworzenia i rozwijania programów komputerowych.

Wydatki na subskrypcje nie stanowią:

• nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych,
• nabycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stanowią natomiast koszty własnej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy uwzględniane w literze „a” wskaźnika nexus.

Wydatki wskazane we wniosku pozostają w funkcjonalnym i bezpośrednim związku z działalnością polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu oprogramowania.

Wydatki są przyporządkowywane do działalności badawczo-rozwojowej:

• bezpośrednio, gdy możliwe jest przypisanie kosztu do konkretnego projektu,
• proporcjonalnie według klucza przychodowego, gdy bezpośrednia alokacja nie jest możliwa.

Wszystkie wydatki zostały albo zostaną faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę oraz pozostają bezpośrednio związane z działalnością dotyczącą kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Kontrahenci Wnioskodawcy są podmiotami polskimi.

Usługi wykonywane są przez Wnioskodawcę na terytorium Polski.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności za pośrednictwem zagranicznego zakładu w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ponadto, w odpowiedzi na pytanie - czy odrębne części programów komputerowych stanowią/będą stanowiły programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych -Wnioskodawca wskazał, że zarówno kompletne programy komputerowe, jak również tworzone przez Wnioskodawcę elementy oprogramowania, takie jak moduły, komponenty, algorytmy, warstwy integracyjne czy nowe funkcjonalności, stanowią odrębne programy komputerowe lub odrębne części programów komputerowych podlegające ochronie prawnej na podstawie art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Poszczególne elementy oprogramowania posiadają własny kod źródłowy, indywidualną logikę działania oraz samodzielną funkcję użytkową, wobec czego stanowią przejaw działalności twórczej i korzystają z autonomicznej ochrony prawnoautorskiej. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, a ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. W konsekwencji ochronie tej podlegają również wyodrębnialne elementy programu komputerowego, o ile posiadają cechy twórczości i indywidualności oraz stanowią przejaw własnej działalności intelektualnej twórcy.

Pytania

1)Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?

2)Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

3)Które z wydatków ponoszonych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na:

a)zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;

b)księgowość;

c)składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;

d)usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

e)usługi szkoleniowe w tym kontynuacja studiów specjalistycznych;

f)subskrypcje;

w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

4)Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania stawki podatku 5% w stosunku do kwalifikowanego dochodu osiąganego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. zarówno:

• z dochodu uzyskiwanego z odpłatnego przeniesienia autorskich praw majątkowych do Oprogramowania (programów komputerowych lub ich odrębnych części podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych), jak również
• z dochodu uzyskiwanego z komercjalizacji własnego autorskiego Oprogramowania poprzez udzielanie użytkownikom odpłatnego dostępu do aplikacji w modelu subskrypcyjnym (licencyjnym), obejmującym korzystanie z funkcjonalności programu komputerowego?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT, prowadzone przez Wnioskodawcę prace w zakresie wytwarzania Oprogramowania, spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej określonej w ustawie o PIT.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Ad. 3

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 5 w zw. z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, koszty wskazane we wniosku stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem Oprogramowania i należy je po odpowiednim alokowaniu uwzględnić we wzorze Nexus.

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest on uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 5% w stosunku do kwalifikowanego dochodu osiąganego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zarówno w przypadku dochodu uzyskiwanego z odpłatnego przeniesienia autorskich praw majątkowych do Oprogramowania, jak i w przypadku dochodu osiąganego z komercjalizacji własnego Oprogramowania poprzez udzielanie odpłatnego dostępu do aplikacji w modelu subskrypcyjnym (licencyjnym).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad. 1

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018, poz. 1668 ).

Ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył, więc, nacisk na wiedzę i umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych wyłączono prace obejmujące rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone m.in. do produktów.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową należy uznać działalność spełniającą łącznie następujące przesłanki:

• działalność o charakterze twórczym obejmującą prace rozwojowe,
• podejmowaną w sposób systematyczny,
• polegającą na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności,
• celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług,
• prace rozwojowe nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.

W ocenie Wnioskodawcy, przywołane przepisy pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej Jego działalność, w zakresie tworzenia Oprogramowania, dostosowana do obecnych lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej, w rozumieniu 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT.

Definicja prac rozwojowych jednoznacznie wskazuje na działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych procesów, produktów. Zatem innowacyjna i twórcza działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania i tworzenia Oprogramowania z zastosowaniem narzędzi informatycznych i specjalistycznego oprogramowania wpisuje się, w definicję prac rozwojowych.

Opisywana działalność Wnioskodawcy prowadzi do stworzenia nowych rozwiązań informatycznych, odpowiadającej potrzebom rynku, wypełniającej niszę, jak również cechującej się innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo potwierdza okoliczność, iż przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik. Wnioskodawca przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, przygotowaniem oraz wdrożeniem stworzonego Oprogramowania, nie ma pewności, czy będzie działało poprawnie oraz spełniało wymogi kontrahentów.

W konsekwencji, potwierdza to, iż sam proces tworzenia Oprogramowania nie jest w żadnym stopniu mechaniczny czy zrutynizowany, ale wymaga określonej działalności twórczej oraz szerokiej wiedzy dotyczącej technologii, jej ograniczeń i możliwości stosowania.

Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny - tworzenie Oprogramowania do przeprowadzania automatycznych testów jest u Wnioskodawcy ciągłym procesem, cechującym się innowacyjnością, oraz wychodzącym naprzeciw potrzebom kontrahentów i rynku - jest podstawą działalności Wnioskodawcy.

Podejmowana przez Wnioskodawcę działalność spełnia również przesłankę wykorzystania wiedzy i umiejętności do opracowywania nowego lub ulepszonych Oprogramowania. Jak bowiem wskazano, stworzenie Oprogramowania wymaga posiadania odpowiedniego poziomu wiedzy specjalistycznej z zakresu technologii informatycznych, przeprowadzenia szeregu weryfikacji, tak by finalny efekt prac pełniał odpowiednie wymagania.

Wykonanie opisywanych czynności wymaga konkretnych umiejętności, posiadanych przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca pragnie również wskazać, iż spełniona jest przesłanka celu prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej w postaci wykorzystania wiedzy do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług. Wszystkie opisane czynności o charakterze twórczym, prowadzone są w celu stworzenia nowego Oprogramowania, dopasowanego do zapotrzebowania kontrahentów oraz rynku.

Opisywana działalność w zakresie tworzenia Oprogramowania nie ma charakteru prac rutynowych, polegających na wprowadzeniu okresowych zmian, a skupiona jest wokół wprowadzania nowych i innowacyjnych rozwiązań, polegających na ciągłym tworzeniu nowych rozwiązań informatycznych (tj. Oprogramowania), odpowiadających na problemy z jakimi spotykają się kontrahenci oraz rynek.

Wnioskodawca w swoich projektach rozwija fachową i specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów dotyczących oprogramowania. Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy spełnienie ww. przesłanek, w świetle okoliczności faktycznych przedstawionych w opisie stanu faktycznego oraz przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że działalność w zakresie tworzenia Oprogramowania stanowi działalność badawczo- rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT.

Ad. 2

Zgodnie z art. 30ac ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że „Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

(...)

8)autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.”

Przedmiotowa regulacja wskazuje, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej (dalej również: „IP”) jest:

• autorskie prawo do programu komputerowego,
• które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np. ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst jednolity - Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. - dalej: „uPAiP”),
• wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,
• w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.

W konsekwencji, dla uznania programu komputerowego za kwalifikowane prawo własności intelektualnej spełnić należy łącznie ww. przesłanki.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 uPAiP „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).” Artykuł 1 ust. 2 uPAiP wskazuje, że:

„W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:

1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);

(...)”

Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 3 uPAiP stanowi, że:

„Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną.”

Przedmiotowe regulacje wskazują, że autorskie prawo jest prawem przysługującym twórcom do utworów, tj. zindywidualizowanych rozwiązań, utrwalone w jakiejkolwiek postaci niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wyrażone w dowolny sposób, w tym słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznym.

W szczególności, art. 1 ust. 3 uPAiP wskazuje, że przedmiotem prawa autorskiego są takie utworzy jak stworzone przez autora programy komputerowe.

Regulacje ustawy o PIT oraz uPAiP nie definiują pojęcia programu komputerowego. Zasadnym wydaje się sięgnięcie do regulacji unijnych w tym kontekście.

Zgodnie z postanowieniami Dyrektywa Rady z dnia 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG)1, która wskazuje iż do celów niniejszej dyrektywy pojęcie "program komputerowy" obejmuje programy w jakiejkolwiek formie, włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na późniejszym etapie. Powyższe wskazuje, że programem komputerowym jest każdy kod źródłowy, wytworzony przez autora. Tym samym, pojęcie programu komputerowego, na potrzeby uPAiP jest szerokie.

Stanowisko to potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie SAS Institute Inc. Przeciwko World Programming Ltd, (sygn. C-406/10), gdzie Trybunał wskazał, że „Zatem przedmiot ochrony dyrektywy 91/250 obejmuje formy wyrażenia programu komputerowego, jak również przygotowawcze prace projektowe pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub późniejsze stworzenie takiego programu (ww. wyrok w sprawie Bezpećnostni softwarova asociace, pkt 37).

Trybunał wniósł z tego, że kod źródłowy i kod obiektowy programu komputerowego stanowią formy jego wyrażenia, które w związku z tym zasługują na objęcie ich ochroną przyznawaną programom komputerowym przez prawo autorskie na podstawie art. 1 ust. 2 dyrektywy 91/250.” Prowadzi to do wniosku, że kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności stanowi program komputerowy w rozumieniu przepisów dotyczących prawa autorskich. W konsekwencji, Oprogramowanie (tj. kod źródłowy) wytwarzane przez Wnioskodawcę podlega ochronie prawnej określonej przez przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst jednolity - Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm.

Mając na względzie powyższe, w przedmiotowym przypadku, sprzedaż wytwarzanego przez Wnioskodawcę Oprogramowania stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ac ust. 2 ustawy o PIT, tj.:

• stanowi autorskie prawo do programu komputerowego przysługujące Wnioskodawcy,
• podlega ochronie prawnej z mocy prawa,
• jest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej,
• wytwarzanie Oprogramowania stanowi przejaw prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Ad. 3

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn:

(i) dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i

(ii) wskaźnika tzw. nexus,

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT „Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.” W konsekwencji, dla określenia wysokości dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej konieczne jest określenie wysokości:

1) przychodów uzyskanych przez podatnika w roku podatkowym z tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz

2) kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zgodnie objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX dalej; „Objaśnienia IP Box”, „(...) do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, czyli do kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych literach, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we wskaźniku nexus będą na przykład koszty utrzymania nieruchomości, w której prowadzona jest działalność badawczo- rozwojowa zmierzająca do wytworzenia kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości. Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku możliwości ustalenia bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt budynku (nabycia, utrzymania, etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku nexus.

Należy zauważyć, że zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT.”

Powyższe regulacje oraz objaśnienia Ministerstwa Finansów do IP Box wskazują, że przez koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej, które uwzględnia się przy kalkulacji:

1.wysokości dochodu opodatkowanego preferencyjną stawką podatku dochodowego,

2.wartości wskaźnika nexus,

należy rozumieć koszty funkcjonalnie powiązane z wytwarzaniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej. Dla uznania danego kosztu za bezpośrednio związany z wytworzeniem IP konieczne jest wykazanie związku funkcjonalnego kosztu z procesem tworzenia IP, tj. czy dany wydatek jest funkcyjnie powiązany z wytworzeniem IP przez podatnika.

W związku z powyższym, w celu określenia czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty bezpośrednio związane z IP konieczne jest ustalenie ich związku z wytworzeniem IP. Jak wskazano w stanie faktycznym, Podatnik ponosi szereg kosztów bezpośrednio związanych z wytwarzaniem Oprogramowania, tj. wydatki na:

1)zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;

2)księgowość;

3)składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;

4)usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;

5)usługi szkoleniowe w tym kontynuacja studiów specjalistycznych;

6)subskrypcje.

Powyższe wydatki funkcjonalnie bezpośrednio powiązane są z wytwarzanym przez Wnioskodawcę Oprogramowaniem.

Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej.

Jednocześnie, w zakresie wydatków związanych z wytwarzaniem Oprogramowania oraz w zakresie pozostałych obszarów działalności gospodarczej, Wnioskodawca dokonuje podziału tych kosztów i przypisania ich wg klucza przychodowego, tj. wg proporcji przychodów ze sprzedaży Oprogramowania do pozostałych przychodów związanych z działalnością gospodarczą.

Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części Oprogramowania, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).

Powyższe rozumienie znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów podatkowych. Przykładowo:

• Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z 24 grudnia 2019 r. (nr 0113-KDIPT2-3.4011.586.2019.2.SJ) wskazał, że:

Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo - rozwojowej musi ponosić wydatki na zakup sprzętu komputerowego i akcesoriów, które są Mu niezbędne do wykonania Oprogramowania - wytwarzania przedmiotów kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Bezpośredni związek z działalnością badawczo-rozwojową ma również używanie samochodu osobowego.

Wobec powyższego, za prawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, ponoszone wydatki w zakresie w jakim przeznaczane na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone według powyższej proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

• Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z 29 listopada 2019 r. (nr 0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC) wskazał, że:

Zatem przyjąć należy, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki w postaci dostępu do Internetu, usług telekomunikacyjnych, oprogramowania dodatkowego np. antywirusowego, koszty związane z samochodem osobowym, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo - rozwojowej to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem ust. 5 art. 30ca ustawy o PIT.

• Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z 8 kwietnia 2020 r. (nr 0112-KDIL2-1.4011.79.2020.2.KF) wskazał, że:

Reasumując, wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na dzierżawę komputera osobistego wraz z oprogramowaniem od Spółki, zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem oraz dostęp do Internetu, a także - przy zachowaniu wskazanej przez Wnioskodawcę proporcji - koszty związane z leasingiem operacyjnym i eksploatacją samochodu osobowego, usługami księgowymi, usługami telekomunikacyjnymi, zakupem artykułów biurowych oraz wydatki na tzw. zaplecze techniczne (obejmujące opłaty za możliwość korzystania z infrastruktury technicznej Spółki oraz obsługę sekretarską) - mogą stanowić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty związane z bezpośrednio przez Niego prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

• Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z dnia 27 października 2020 r. (nr 0115-KDWT.4011.69.2020.2.MK) wskazał, że:

W odniesieniu do składek na ubezpieczenie społeczne należy wskazać, że mogą one stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że nie zostaną odliczone przez Wnioskodawcę od dochodu po zakończeniu roku podatkowego (art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

(…)

Wobec powyższego, poniesione w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, koszty składek na ubezpieczenia społeczne, usług księgowych, amortyzacji i użytkowania samochodu oraz zakupu komputera mogą stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej dla potrzeb wyliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i mogą zostać ujęte pod literą „a” tego wskaźnika.

• Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z 27 lutego 2020 r. (nr 0114-KDIP3-1.4011.570.2019.3.MG) wskazał, że:

(...) należy zgodzić się także ze stanowiskiem Wnioskodawcy odnośnie pytania Nr 5, dotyczącego uznania, że składkę na fundusz pracy, którą Wnioskodawca opłaca, można uznać za związaną bezpośrednio z wytworzeniem kwalifikowanego IP. (....). W związku z powyższym Wnioskodawca będzie mógł obowiązkową składkę ma Fundusz Pracy ująć w dodatkowej ewidencji, którą Wnioskodawca zaprowadzi na potrzeby IP Box.

• Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z 5 maja 2020 r. (nr 0114-KDIP2-1.4011.11.2020.2.MR) wskazał, że:

Wobec powyższego, koszty poniesione/ponoszone przez Wnioskodawcę, które związane są z zakupem sprzętu, licencje na oprogramowanie mogą stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, czyli koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

• Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej w interpretacji z 8 czerwca 2020 r. (nr 0112-KDIL2-2.4011.229.2020.2.IM) wskazał, że:

Zatem wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę na licencje na oprogramowanie, sprzęt komputerowy, szkolenia i kursy, książki, koszty związane z eksploatacją samochodu (wymiana opon, serwisowanie i naprawy, polisa), koszty związane z telefonem, koszty związane z prowadzeniem biura (z wyjątkiem wynajmu biura, remontem i polisą), koszty księgowości i usług prawnych, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Ad. 4

Zgodnie z art. 30ac ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Artykuł 30ac ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastawania 5 % stawki podatku dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek, tj.:

1)prowadzenie przez podatnika działalności badawczo rozwojowej w rozumieniu ustawy o PIT,

2)wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowalnych praw własności intelektualnej,

3)uzyskiwane dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej

4)określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za pomocą wskaźnika nexus, dla każdego IP odrębnie,

5)prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej.

Wnioskodawca:

-prowadzi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT,

-samodzielnie tworzy, rozwija oraz ulepsza programy komputerowe,

-wytwarza rezultaty stanowiące odrębne programy komputerowe lub ich samodzielne części objęte ochroną z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

-prowadzi odrębną ewidencję zgodną z art. 30cb ustawy o PIT,

-jest w stanie ustalić przychody, koszty oraz dochód przypadający na każde kwalifikowane IP oraz obliczyć wskaźnik nexus.

Dochód Wnioskodawcy może być osiągany w dwóch modelach biznesowych.

1.Dochód z odpłatnego przeniesienia praw autorskich

Pierwszym modelem jest sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej poprzez odpłatne przeniesienie autorskich praw majątkowych do wytworzonego Oprogramowania na kontrahenta. W takim przypadku dochód kwalifikuje się do IP Box jako dochód z kwalifikowanego IP.

2.Dochód z subskrypcji (licencji) do własnej aplikacji

Drugim modelem jest komercjalizacja własnego programu komputerowego stworzonego przez Wnioskodawcę, polegająca na udzielaniu użytkownikom odpłatnego dostępu do aplikacji lub jej rozszerzonych funkcjonalności w modelu subskrypcyjnym (licencyjnym).

W tym modelu użytkownik nie nabywa własności programu, lecz uzyskuje odpłatne prawo korzystania z autorskiego Oprogramowania na warunkach określonych przez Wnioskodawcę. Dochód ten pozostaje bezpośrednio związany z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, gdyż wynika z gospodarczego wykorzystania programu komputerowego wytworzonego przez Wnioskodawcę.

Bez znaczenia pozostaje przy tym techniczna forma rozliczenia z użytkownikiem (abonament miesięczny, roczny, pakiet premium, subskrypcja funkcji dodatkowych, licencja czasowa itp.), jeżeli źródłem przychodu jest odpłatne korzystanie z kwalifikowanego IP.

Podsumowanie

Skoro Wnioskodawca:

• wytwarza kwalifikowane prawa własności intelektualnej,
• osiąga dochód z ich sprzedaży albo odpłatnego udostępniania,
• prowadzi wymaganą ewidencję,
• oblicza wskaźnik nexus,

to ma prawo do zastosowania 5% stawki podatku zarówno do dochodu z przeniesienia praw autorskich, jak i do dochodu osiąganego z subskrypcji/licencji własnej aplikacji.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzanie w licznych interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo:

• Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 5 listopada 2019 r., nr 0115-KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK, wskazał:

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę całości praw autorskich do programu komputerowego, który stanowi utwór prawnie chroniony i został wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

• Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 25 października 2019 r. nr 0114-KDIP3-3.4011.386.2019.3.MG, wskazał:

Mając powyższe na uwadze, dochód z odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

• Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 30 października 2019 r. nr 0112-KDIL3-2.4011.345.2019.2.MKA, wskazał:

Odnosząc przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że:

1.Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności gospodarczej,

2.Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3.rozwijanie lub ulepszanie oprogramowania stworzonego przez inne osoby przez Wnioskodawcę następuje w oparciu o udzieloną mu w tym celu niewyłączną licencję, zgodnie z umową zawartą ze Spółką,

4.wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę oprogramowanie ma charakter twórczy,

5.wytwarzane, rozwijane i ulepszane oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

6.Wnioskodawca będzie posiadał szczegółową ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo- rozwojowych,

7.Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania za co otrzymuje wynagrodzenie.

Należy także wskazać, że oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz.U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w sprawie.

W związku z uzupełnieniem opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Wnioskodawca podtrzymuje stanowisko przedstawione we wniosku.

W ocenie Wnioskodawcy:

• prowadzona działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową,
• tworzone programy komputerowe stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej,
• wskazane koszty stanowią koszty uwzględniane przy kalkulacji wskaźnika nexus,
• Wnioskodawca jest uprawniony do zastosowania preferencyjnej stawki 5% IP BOX zarówno do dochodów z odpłatnego przeniesienia praw autorskich, jak również do dochodów z komercjalizacji autorskiego oprogramowania w modelu licencyjnym.

W ocenie Wnioskodawcy przedstawiony opis działalności jednoznacznie potwierdza twórczy, systematyczny oraz badawczo-rozwojowy charakter prowadzonych prac programistycznych, co uzasadnia zastosowanie preferencji IP BOX.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Definicja działalności badawczo-rozwojowej

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),

b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Definicja prac rozwojowych

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:

Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

a)badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b)badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że od 9 września 2025 roku prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której samodzielnie wykonuje Pan działalność badawczo-rozwojową polegającą na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych. Główne PKD to 62.10.B - Pozostała działalność w zakresie programowania. Przedmiot Pan działalności obejmuje w szczególności projektowanie architektury systemów informatycznych, tworzenie kodu źródłowego, opracowywanie nowych modułów funkcjonalnych, rozwój istniejących rozwiązań, refaktoryzację aplikacji, optymalizację wydajności, integrację systemów oraz tworzenie autorskich narzędzi programistycznych.

Kryteria działalności badawczo-rozwojowej

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

W opisie sprawy wskazał Pan, że efekty Pana prac zawsze odznaczały się, odznaczają oraz będą odznaczały się oryginalnym i twórczym charakterem. Każdorazowo stanowią one kreację nowej wartości niematerialnej wyrażonej w postaci kodu źródłowego, logiki systemowej albo struktury aplikacyjnej. Efekty Pana prac nie były, nie są oraz nie będą efektem wyłącznie technicznej pracy o charakterze powtarzalnym. Rezultatów tych prac nie da się z góry określić ani przewidzieć, ponieważ wymagają indywidualnego podejścia projektowego oraz twórczego rozwiązywania problemów technologicznych. Pana prace nie były, nie są oraz nie będą wyłącznie techniczną realizacją projektów zlecanych przez kontrahenta. Każdy rezultat Pana prac posiada indywidualny kod źródłowy, własną logikę działania, autonomiczną funkcję użytkową oraz możliwość wyodrębnienia w ramach większego systemu informatycznego. W każdym przypadku rezultaty Pana prac mają charakter twórczy i indywidualny. Stosował Pan oraz stosuje nowe rozwiązania technologiczne i programistyczne niewystępujące wcześniej w realizowanych systemach, w szczególności: (…). Oryginalność oprogramowania polega na tworzeniu nowych struktur logicznych, autorskiego kodu źródłowego oraz indywidualnych sposobów rozwiązania problemów biznesowych występujących w systemach ochrony zdrowia. Tworzone rozwiązania różnią się od już istniejących: sposobem zarządzania stanem aplikacji, architekturą frontendową, wydajnością renderowania, organizacją komunikacji między komponentami, sposobem obsługi błędów, mechanizmami przetwarzania danych.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wyjaśnił Pan, że Pana działalność jest i będzie prowadzona w sposób uporządkowany, zaplanowany oraz metodyczny. Prace realizowane są według harmonogramów (…). Na wstępie postawił Pan sobie cele polegające na(…). W ramach prowadzonych prac osiągnięto m.in.: (…). Systematyczność Pana działań polega na ciągłym i regularnym prowadzeniu prac rozwojowych związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania. Prace te mają charakter stały i są podstawowym przedmiotem Pana działalności gospodarczej. Opracowuje Pan harmonogramy prac projektowych dotyczących: (…). Harmonogramy te są sukcesywnie realizowane w toku prowadzonej działalności.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana Oprogramowania jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji - głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Wyjaśnił Pan także, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnych programów komputerowych dysponował Pan wiedzą z zakresu: (…). Posiadał Pan również wiedzę zdobytą podczas studiów wyższych na kierunku Informatyka, specjalność Inżynieria Oprogramowania. W ramach działalności wykorzystuje Pan oraz rozwija wiedzę z zakresu: (…). Nowe zastosowania oraz usprawnienia polegają m.in. na: (…). Dokonuje Pan selekcji wiedzy pod kątem przydatności do konkretnego projektu programistycznego. W zależności od wymagań biznesowych i technicznych dobierane są odpowiednie technologie, wzorce projektowe oraz mechanizmy implementacyjne. Wiedza wykorzystywana przez Pana obejmuje w szczególności: (…).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

(i)badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

(ii)prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności - przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

• nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
• wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy - w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

• nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;
• łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych;
• kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
• wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

• planowaniu produkcji oraz
• projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazał Pan we wniosku, bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie stworzone na rzecz konkretnych potrzeb Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W ramach świadczonych usług Pana zadaniem jest projektowanie oprogramowania, programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego oprogramowania, jak i również rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności. W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace rozwojowe nad Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych. Prace realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi - każda nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. Działalność ta ma charakter twórczy, systematyczny oraz zorganizowany i jest ukierunkowana na zwiększanie zasobów wiedzy oraz wykorzystywanie wiedzy do tworzenia nowych zastosowań informatycznych.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych (programu komputerowego/części programu komputerowego) spełnia oraz będzie spełniać definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w tej części jest prawidłowe.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowych produktów.

Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)patent,

2)prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)autorskie prawo do programu komputerowego

- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo- rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).

Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:

1)w ramach działalności gospodarczej tworzy, rozwija oraz ulepsza Pan programy komputerowe oraz odrębne części programów komputerowych;

2)wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

3)efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe albo odrębne części programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

4)przenoszenie autorskich praw majątkowych następuje zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności art. 41 oraz art. 53 tej ustawy;

5)osiąga Pan oraz będzie osiągał Pan dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej:

• ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie usługi,
• w przyszłości również z opłat licencyjnych związanych z autorską aplikacją;

6)udzielanie licencji będzie następowało zgodnie z przepisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności art. 41 oraz art. 67 tej ustawy;

7)od 2025 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, o której mowa art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, w przypadku gdy tworzy i rozwija/ulepsza Pan programy komputerowe, które były/są/będą odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz w przypadku, gdy w wyniku Pana prac powstała/powstaje/będzie powstawała część programu komputerowego, która stanowiła/stanowi/będzie stanowiła program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to wytwarzał/wytwarza/będzie Pan wytwarzał kwalifikowane prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast w przypadku, gdy w wyniku Pana prac powstała/powstaje/będzie powstawała część programu komputerowego, która stanowiła/stanowi/będzie stanowiła część programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, który stanowi część większego systemu i była/jest/będzie przedmiotem przeniesienia przez Pana praw na kontrahenta w trybie przewidzianym w umowie, to te części programów nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowiły odrębnych programów komputerowych, a jedynie ich części i przenosił/przenosi/będzie Pan przenosił na kontrahenta autorskie prawa majątkowe do części programów, a nie prawa do programów komputerowych, które to części programów nie były/nie są/nie będą kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe oznacza, że w sytuacji gdy tworzy i rozwija/ulepsza Pan programy komputerowe, które były/są/będą odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz w przypadku, gdy w wyniku Pana prac powstaje część programu komputerowego, która stanowiła/stanowi /będzie stanowiła program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do tych programów komputerowych (programów komputerowych, części programów komputerowych) w ramach wykonywanych przez Pana zleceń programistycznych stanowiło/stanowi/będzie stanowiło sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast, gdy w wyniku Pana prac powstaje część programu komputerowego, która stanowiła/stanowi/będzie stanowiła część programu komputerowego podlegającego ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - odpłatne przeniesienie prawa autorskiego nie stanowiło/nie stanowi/nie będzie stanowiło sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest jednym z elementów, które służą ustaleniu przedmiotu opodatkowania preferencyjną stawką opodatkowania 5%, tj. ustaleniu kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Aby wyjaśnić znaczenie pojęcia „kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej”, należy ponownie odnieść się do:

• art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa, czym jest kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
• art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wyjaśnia, jakie kategorie dochodów mogą być uznane za dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, oraz
• art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa, w jaki sposób ustala się kwalifikowany dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Wobec tego, że dochód z tytułu przeniesienia praw do wytworzonych i rozwiniętych/ulepszonych przez Pana programów komputerowych stanowiących odrębne programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, które to oprogramowania zostały/zostaną wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP. W sytuacji, gdy w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej powstaje część programu komputerowego stanowiąca program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to również dochód z tytułu przeniesienia tych praw kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP.

Ponadto, odpłatne udzielenie licencji do programów komputerowych będzie stanowić dochód z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, a zatem dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

To oznacza, że w ww. sytuacjach może Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu według stawki 5%. Z ulgi tej może Pan skorzystać w zeznaniu rocznym za 2025 r. (za okres od 9 września 2025 r.) oraz jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się, będzie Pan mógł skorzystać z omawianej preferencji także w zeznaniach podatkowych za kolejne lata podatkowe.

Zatem Pana stanowisko w tej części należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, w odniesieniu do dochodu osiągniętego przez Pana z przeniesienia prawa do części programów komputerowych, które nie stanowią odrębnych programów komputerowych, a jedynie ich części, to - jak wskazano powyżej - te części programów nie były/nie są/nie będą kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie mógł/nie może/nie będzie Pan mógł skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu stawką podatku w wysokości 5%. Wskazać bowiem należy, że tylko i wyłącznie dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnych wskazanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą stanowić podstawę opodatkowania preferencyjną 5% stawką podatkową.

Zatem Pana stanowisko w tej części należało uznać za nieprawidłowe.

Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus

Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów poniesionych na:

• zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego,
• księgowość,
• składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy,
• usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu,
• usługi szkoleniowe w tym kontynuacja studiów specjalistycznych,
• subskrypcje

za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus,należy pamiętać, aby istniał związek między:

• wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
• kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
• dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX, potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5 (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.

Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
• wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

• dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
• wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Tym samym wydatki poniesione przez Pana na zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego, księgowość, składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy, usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu, usługi szkoleniowe w tym kontynuacja studiów specjalistycznych, subskrypcje mogą stanowić koszty, o których mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Zatem Pana stanowisko w tym zakresie również należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Zwracam uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytań). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.