Interpretacja indywidualna z dnia 18 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.313.2026.2.DT

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 14 maja 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W Państwa spółce funkcjonuje Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych (ZFŚS) na mocy ustawy o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Środki Funduszu gromadzone są na wyodrębnionym rachunku bankowym i są przeznaczone na działalność socjalną zgodnie z przyjętym w Państwa spółce regulaminem ZFŚS. Obowiązujący regulamin określa m.in. przeznaczenie Funduszu, tj. rodzaje i formy działalności socjalnej, osoby uprawnione do korzystania z ZFŚS oraz zasady i tryb ubiegania się o świadczenia z Funduszu. Środkami Funduszu administruje pracodawca (Państwa spółka) w porozumieniu z przedstawicielami komisji socjalnej, w skład której wchodzą przedstawiciele: pracodawcy, związku zawodowego i pracowników. Pracodawca uzgadnia regulamin z organizacją związkową.

Uprawnionymi do korzystania z Funduszu są pracownicy oraz uprawnieni członkowie rodzin, a także emeryci i renciści, przez co rozumie się osoby, które przeszły na emeryturę lub rentę, dla których Państwa spółka była ostatnim miejscem pracy. Udzielone dofinansowania dla emerytów i rencistów z ZFŚS wynikają z uprzednio łączącego ich stosunku pracy z zakładem pracy.

Udzielając świadczenia z ZFŚS są Państwo płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w rozumieniu art. 7 ustawy Ordynacja podatkowa w stosunku do osób korzystających z tych świadczeń.

Środki Funduszu mogą być przeznaczone m.in. na działalność kulturalno-oświatową, sportowo-rekreacyjną oraz zorganizowany przez pracodawcę wypoczynek. W ramach tej działalności dofinansowanie może dotyczyć organizowanych przez pracodawcę:

-imprez integracyjnych, kulturalno-oświatowych, sportowych, różnych form rekreacji ruchowej, itp.;

-wycieczek turystycznych oraz

-zakupu przez pracodawcę biletów wstępu na wydarzenia kulturalne, sportowe, itp.

Zdarzenie przyszłe 1. Organizacja wycieczek/wczasów integracyjnych dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych finansowanych lub dofinansowanych z ZFŚS.

Propozycje wycieczek dostępne będą dla wszystkich pracowników, emerytów i innych uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Informacje o zamiarze zorganizowania wyjazdów, przekazane zostaną w uzgodniony przez pracodawcę i pracowników sposób. Celem wycieczek jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawa ich wzajemnych relacji. Chęć uczestnictwa w wycieczce potwierdzana będzie poprzez wpłacenie częściowej zaliczki. Całkowity koszt wycieczki i koszt jednostkowy uzależniony będzie od liczby chętnych uczestników. Szacowany koszt jednostkowy jest kosztem orientacyjnym, co oznacza, że nie każdy z uczestników skorzysta ze wszystkich możliwych usług/atrakcji. Organizowane wycieczki mogą być jedno lub kilkudniowe. Rozważają Państwo powierzenie organizacji wyjazdu firmie zewnętrznej (biuro podróży), z którym spiszą Państwo umowę lub też samodzielne zorganizowanie wyjazdu, tj. wynajmą Państwo autokar, zakupią bilety lotnicze, wynajmą miejsca noclegowe wraz z wyżywieniem, zakupią bilety wstępu, usługę przewodnika, itp.

Na całkowity koszt wycieczki mogą składać się m.in: przejazd autokarem, zakup biletów lotniczych, nocleg oraz wyżywienie, ubezpieczenie, opieka pilota, opłaty za bilety wstępu do kina, teatru lub do zwiedzanych obiektów, itp. Za wyżej wymienione usługi pracodawca otrzyma faktury, na podstawie których ustali koszt całkowity i jednostkowy. Dofinansowanie wycieczki następować będzie na wniosek zainteresowanego z zastosowaniem kryterium socjalnego oraz na podstawie skalkulowanego kosztu jednostkowego.

Zdarzenie przyszłe 2. Zakup biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery, cyrku, itp. dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych finansowanych lub dofinansowanych z ZFŚS.

Zamierzają Państwo zakupić bilety w ramach działalności ZFŚS dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych. Cena jednostkowa znana będzie na podstawie zawartej umowy z firmą świadczącą usługi lub otrzymanej faktury. Bilety zostaną przekazane uprawnionym na podstawie złożonego wniosku o dofinansowanie oraz potwierdzenia odbioru przez pracownika/emeryta na liście zawierającej informacje ilościowo-wartościowe. Zamierzają Państwo finansować lub częściowo dofinansowywać zakup biletów z ZFŚS w oparciu o kryterium socjalne.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Osoby uprawnione (pracownicy, emeryci, renciści i uprawnieni członkowie ich rodzin) skorzystają ze świadczeń (zakup biletów wstępu do m.in. kin, teatrów, opery, cyrku itp.) w sposób całkowicie dobrowolny. Osoba uprawniona nie ma obowiązku wnioskowania o świadczenia. Może, ale nie musi, korzystać z oferowanych świadczeń.

Wartość świadczeń będzie wymierna i możliwa do przypisania konkretnej osobie uprawnionej do korzystania z ww. świadczeń.

Przyznanie świadczeń, o których mowa powyżej, będzie leżało w interesie osób uprawnionych do ich otrzymania (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie realną korzyść tym osobom w postaci powiększenia ich aktywów lub uniknięcia wydatku, który musieliby ponieść.

Pytania

1)Czy dofinansowanie z ZFŚS w oparciu o kryterium socjalne wycieczek/wczasów integracyjnych organizowanych przez pracodawcę dla pracowników, emerytów oraz uprawnionych członków rodzin będzie stanowiło przychód ze stosunku pracy podlegający opodatkowaniu, a tym samym czy Państwo, jako płatnik będą zobowiązani obliczyć, pobrać i przekazać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego, jeśli cel integracyjny nie został zapisany wprost w regulaminie ZFŚS, ale wynika z dokumentacji potwierdzającej zorganizowanie tego przedsięwzięcia?

2)Czy dofinansowanie lub sfinansowanie w oparciu o kryterium socjalne do biletów uprawnionym zainteresowanym korzystaniem z usług będzie stanowiło przychód podlegający opodatkowaniu?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko do pytania nr 1.

W Państwa ocenie dofinansowanie uczestnictwa w wycieczkach/wczasach integracyjnych dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych organizowanych przez pracodawcę ze środków ZFŚS, nie będzie stanowić dla pracownika, emeryta lub rencisty przychodu ze stosunku pracy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a na pracodawcy nie będzie ciążył obowiązek płatnika, o którym mowa w art. 32 ust. 1 tej ustawy, gdyż świadczenia te nie są spełniane w interesie pracownika, a w interesie pracodawcy. Udział w nich jest dobrowolny. Wystąpienie po stronie pracownika, emeryta, rencisty przysporzenia majątkowego (korzyści) nie jest spełnione, gdy pracodawca proponuje swoim pracownikom, emerytom i rencistom udział w spotkaniach integracyjnych, czy różnego rodzaju wyjazdach integracyjnych. W tym przypadku, nawet jeśli pracownik uczestniczy w wyjeździe lub spotkaniu dobrowolnie, to po jego stronie nie pojawia się żadna korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Natomiast bez elementu realnego (przysporzenia) w postaci otrzymania korzyści przez pracownika, nie uzyskuje on przychodu. Bez skonkretyzowanego i indywidualnie przypisanego świadczenia, brak jest podstaw do określenia jego wysokości. Wskazują Państwo, że zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. K 7/13, za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:

-zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

-zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

-korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Mając zatem na uwadze powołane w ww. wyroku kryteria twierdzą Państwo, że w związku z dofinansowaniem wyjazdów integracyjnych (wycieczki/wczasy) z ZFŚS pracownikom, emerytom i rencistom oraz uprawnionym członkom ich rodzin, nie będą one stanowić przychodu do opodatkowania dla pracowników, emerytów i rencistów oraz członków rodzin, a co za tym idzie, nie powstanie u tych osób przychód z tytułu świadczeń nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych. Tym samym uważają Państwo, że nie będą Państwo zobowiązani do obliczenia, pobrania i przekazania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na konto właściwego urzędu skarbowego ani zryczałtowanego podatku od tych świadczeń.

Podkreślają Państwo, że celem wycieczek zakładowych jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawa ich wzajemnych relacji. Propozycje wycieczek dostępne będą dla wszystkich pracowników, emerytów i innych uprawnionych do korzystania z ZFŚS. Informacje o zamiarze zorganizowania wyjazdów, zamieszczane zostaną w sposób uzgodniony przez pracodawcę i pracowników. Chęć uczestnictwa w wycieczce potwierdzana będzie poprzez wpłacenie częściowej zaliczki przez pracownika/emeryta. Całkowity koszt wycieczki i koszt jednostkowy uzależniony będzie od liczby chętnych uczestników. Szacowany koszt jednostkowy jest kosztem orientacyjnym, co oznacza, że nie każdy z uczestników skorzysta ze wszystkich możliwych usług/atrakcji.

Stanowisko do pytania nr 2.

W przypadku zakupu z ZFŚS biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery, cyrku, itp. dla pracowników, emerytów i osób uprawnionych, uważają Państwo, że dofinansowanie będzie stanowiło przychód i będzie wiązało się z koniecznością rozliczenia zaliczki na podatek dochodowy po przekroczeniu limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w przypadku pracowników) oraz o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy (w przypadku emerytów).

W Państwa ocenie, w świetle powoływanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, zostaną spełnione przesłanki, aby to świadczenie uznać za przychód ze stosunku pracy. Przychód pracownika/emeryta będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, które zostanie spełnione za zgodą, w interesie pracownika/emeryta (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie realną korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. Ponadto, świadczenie będzie przychodem, ponieważ korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi/emerytowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich uprawnionych.

Ponadto, w sytuacji, gdy sfinansują/dofinansują Państwo swojemu pracownikowi oraz członkowi jego rodziny świadczenia w postaci biletów, a świadczenia te zostaną przyznane w oparciu o kryterium socjalne, to w łącznej wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł objęte będą zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli natomiast ww. bilety zostaną sfinansowane/dofinansowane emerytom i rencistom oraz członkom ich rodzin, to otrzymane przez emerytów i rencistów świadczenia – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł – będą zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Państwa zdaniem, w sytuacji, gdy wartość tych sfinansowanych/dofinansowanych świadczeń przekroczy w roku podatkowym limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika.

W takim wypadku, w związku z przekazaniem biletów pracownikom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani do poboru zaliczki na podatek dochodowy, natomiast w przypadku przekazania ww. świadczeń emerytom, rencistom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Przy czym, obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od wartości świadczeń przekraczających limit, przekazanych pracownikom, wynika z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości świadczeń przekraczających limit przekazanych emerytom i rencistom z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z przepisu art. 11 ust. 2 ww. ustawy wynika, że:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Stosownie do treści art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1)jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec innych odbiorców;

2)jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;

3)jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku;

4)w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Na mocy art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy:

Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika – to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Z art. 10 ust. 1 pkt 9 wynika, że źródłem przychodu mogą być także „inne źródła”.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Na mocy art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.

Stosownie do art. 12 ust. 3 omawianej ustawy:

Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.

Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.

Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Zastosowanie w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w tym przepisie. W związku z tym, świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b powołanej ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

W art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca sformułował katalog zwolnień podatkowych.

I tak, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymywane przez emerytów, rencistów lub osoby pobierające nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł.

Przepis ten stanowi zatem, że otrzymane świadczenia korzystają ze zwolnienia, jeśli spełnione są łącznie następujące warunki:

·beneficjentem tego świadczenia jest emeryt lub rencista,

·prawo do tego świadczenia wynika z uprzednio łączącego ww. emeryta lub rencistę stosunku służbowego, stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy,

·a wartość świadczenia nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 4500 zł.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolna od podatku dochodowego jest wartość otrzymanych przez pracownika w związku z finansowaniem działalności socjalnej, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych, rzeczowych świadczeń oraz otrzymanych przez niego w tym zakresie świadczeń pieniężnych, sfinansowanych w całości ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych, łącznie do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł; rzeczowymi świadczeniami nie są bony, talony i inne znaki, uprawniające do ich wymiany na towary lub usługi.

Z ww. przepisu wynika, że zastosowanie zwolnienia możliwe jest, gdy spełnione zostaną łącznie następujące przesłanki:

·świadczenie otrzymuje pracownik,

·świadczenie ma związek z finansowaniem działalności socjalnej określonej w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych,

·świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego lub świadczenia pieniężnego,

·źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub funduszy związków zawodowych,

·a wartość świadczenia nie przekroczy w roku podatkowym kwoty 1000 zł.

Podkreślenia wymaga również, że analiza treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że limit zwolnienia ustalony przez ustawodawcę jest jeden i dotyczy wszystkich świadczeń wypłacanych w danym roku z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych i funduszy związków zawodowych niezależnie od tego, w ilu zakładach dany pracownik jest zatrudniony i od ilu podmiotów uprawnionych (pracodawców i związków zawodowych) otrzymuje świadczenia z ww. funduszy.

Przepisy regulujące finansowanie działalności socjalnej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych zostały zawarte w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 288 ze zm.).

W świetle art. 2 pkt 1 tej ustawy:

Użyte w ustawie określenie działalność socjalna oznacza – usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, opieki nad dziećmi w żłobkach, klubach dziecięcych, sprawowanej przez dziennego opiekuna lub nianię, w przedszkolach oraz innych formach wychowania przedszkolnego, udzielanie pomocy materialnej – rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową.

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy:

Przyznawanie ulgowych usług i świadczeń oraz wysokość dopłat z Funduszu uzależnia się od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z Funduszu.

Zaś stosownie do art. 8 ust. 2 powołanej wyżej ustawy:

Zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowanych z Funduszu, z uwzględnieniem ust. 1-1b, oraz zasady przeznaczania środków Funduszu na poszczególne cele i rodzaje działalności socjalnej określa pracodawca w regulaminie ustalanym zgodnie z art. 27 ust. 1 albo art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 854 ). Pracodawca, u którego nie działa zakładowa organizacja związkowa, uzgadnia regulamin z pracownikami, o których mowa w art. 4 ust. 3.

Z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:

Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.

Stosownie do art. 38 ust. 1 powyższej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów, rencistów lub osoby pobierające nauczycielskie świadczenie kompensacyjne, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 – w wysokości 10% należności.

Na gruncie art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

W świetle zaś art. 42 ust. 1 tej ustawy:

Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z powodu niejednolitości stanowisk sądowych dotyczących kwestii „nieodpłatnego świadczenia”, zasadniczego znaczenia nabrał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13 (Dz.U. z 2014 r., poz. 947), w którym to Trybunał dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu z tytułu stosunku pracy.

Definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Trybunał Konstytucyjny wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia, które:

•po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),

•po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść,

•po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).

Aby można było uznać, że pracownik otrzymał nieodpłatne świadczenie, powyższe przesłanki muszą być spełnione łącznie.

Nieodpłatne świadczenie jest więc przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy zostanie spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzysta z niego w pełni dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełni określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy będzie dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.

Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów.

Powyższe przesłanki mają charakter uniwersalny i mogą być odpowiednio stosowane także w celu dokonania oceny wystąpienia przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń również u osób innych niż pracownicy.

Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny w powołanym wyżej wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13:

Obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe).

Integracyjny charakter zorganizowanego dla pracowników i innych uprawnionych osób wydarzenia, chociażby wydarzenie to przyjęło formę wyjazdu (wycieczki), wpływa zatem na ocenę, że biorący w nim udział pracownicy, emeryci, renciści oraz inne osoby uprawnione nie uzyskują przysporzenia majątkowego, które należałoby uznać za ich przychód.

Wycieczka integracyjna

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że planują organizować przy pomocy biura podróży lub we własnym zakresie wycieczki dostępne dla wszystkich pracowników, emerytów i innych uprawnionych do korzystania z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Informacje o zamiarze zorganizowania wyjazdów, przekazywane będą w uzgodniony przez pracodawcę i pracowników sposób. Celem planowanych przez Państwa wycieczek jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawa ich wzajemnych relacji. Chęć uczestnictwa w wycieczce potwierdzana będzie poprzez wpłacenie częściowej zaliczki, a całkowity koszt wycieczki i koszt jednostkowy uzależniony będzie od liczby chętnych uczestników. Dofinansowanie wycieczki następować będzie na wniosek zainteresowanego z zastosowaniem kryterium socjalnego oraz na podstawie skalkulowanego kosztu jednostkowego.

Przenosząc poczynione wyżej rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzam, że dobrowolny udział w wyjeździe integracyjnym, dofinansowanym z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, którego głównym celem jest integracja zespołu pracowników, zwiększenie ich efektywności w pracy i poprawa ich wzajemnych relacji – nie będzie stanowić dla Państwa pracowników, emerytowanych pracowników, rencistów oraz członków ich rodzin przysporzenia majątkowego. Tym samym dofinansowanie do wyjazdu integracyjnego nie będzie stanowić dla tych osób nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji powyższego, dofinansowanie z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych wycieczek integracyjnych Państwa pracownikom, emerytowanym pracownikom, rencistom oraz członkom ich rodzin nie spowoduje powstania u tych osób przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń. Tym samym nie będą na Państwu ciążyć obowiązki płatnika wskazane w art. 32 ust. 1 i w art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc obowiązki obliczenia, pobrania i przekazania zaliczek na podatek dochodowy ani zryczałtowanego podatku.

Jednocześnie odnotowania wymaga, że o celu integracyjnym, a co za tym idzie uznaniu, bądź nieuznaniu świadczenia za przychód podatkowy, decyduje charakter organizowanego i dofinansowanego wyjazdu, nie zaś sam zapis w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Mając powyższe na uwadze, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Ocena skutków podatkowych sfinansowania/dofinansowania zakupu biletów

W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo także, że w ramach działalności Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych zamieszają Państwo zakupić dla uprawnionych osób bilety wstępu do m.in. kin, teatrów, opery, cyrku itp. Osoby uprawnione, tj. pracownicy, emeryci, renciści i uprawnieni członkowie ich rodzin skorzystają ze świadczeń w sposób całkowicie dobrowolny. Wskazali Państwo, że wartość świadczeń będzie wymierna i możliwa do przypisania konkretnej osobie uprawnionej do korzystania z ww. świadczeń. Ponadto podkreślili Państwo, że przyznanie świadczeń, o których mowa powyżej, będzie leżało w interesie osób uprawnionych do ich otrzymania (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie realną korzyść tym osobom w postaci powiększenia ich aktywów lub uniknięcia wydatku, który musieliby ponieść.

Zakup lub dofinansowanie biletów wstępu, o których mowa powyżej, będzie stanowił w takim przypadku dla uprawnionych osób przychód podatkowy. Świadczenie to zostanie bowiem spełnione za zgodą tych osób (dobrowolnie), w ich interesie, a wartość tych świadczeń będzie wymierna i przypisana konkretnej osobie.

Przy czym wartość świadczeń w postaci sfinansowania/dofinansowania pracownikom i uprawnionym członkom ich rodzin biletów wstępu m.in. do kin, teatrów, opery, cyrku itp. stanowić będzie przychód pracownika ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wartość tych świadczeń kierowanych do emerytów i rencistów oraz uprawnionych członków ich rodzin – stanowić będzie dla emerytów i rencistów przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, w sytuacji, gdy sfinansują/dofinansują Państwo z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych swojemu pracownikowi oraz członkowi jego rodziny świadczenia w postaci biletów wstępu i świadczenia te zostaną przyznane w oparciu o kryterium socjalne, to w łącznej wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 1000 zł objęte będą zwolnieniem przedmiotowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli natomiast ww. bilety zostaną sfinansowane/dofinansowane emerytom i rencistom oraz członkom ich rodzin, to otrzymane przez emerytów i rencistów świadczenia – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 4500 zł będą zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Gdy zaś wartość tych świadczeń sfinansowanych/dofinansowanych w roku podatkowym przekroczy limity wynikające z ww. art. 21 ust. 1 pkt 38 i pkt 67 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – będą ciążyły na Państwu obowiązki płatnika. W związku ze sfinansowaniem lub dofinansowaniem biletów pracownikom i członkom ich rodzin będą Państwo zobowiązani do poboru zaliczki na podatek dochodowy, natomiast w przypadku świadczeń na rzecz emerytów, rencistów i członków ich rodzin będą Państwo zobowiązani pobrać 10% zryczałtowany podatek dochodowy. Przy czym, obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od wartości świadczeń przekraczających limit, przekazanych pracownikom, wynika z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości świadczeń przekraczających limit przekazanych emerytom i rencistom z art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.