Interpretacja indywidualna z dnia 19 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.210.2026.2.APR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 2 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z czasowym korzystaniem ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, przy jednoczesnym niewykorzystywaniu lokalu usługowego z przyczyn obiektywnych oraz zachowaniu jego przeznaczenia do wykonywania czynności opodatkowanych. Uzupełniła go Pani pismem z 18 maja 2026 r. (wpływ 18 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą.

W 2021 r. Wnioskodawczyni nabyła lokal usługowy położony w A z przeznaczeniem do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, tj. najmu krótkoterminowego. Nabycie lokalu zostało udokumentowane fakturą VAT, a podatek naliczony przy jego nabyciu został odliczony. Lokal został wprowadzony do majątku przedsiębiorstwa jako środek trwały. Wnioskodawczyni wystąpiła o zwrot podatku i po przeprowadzeniu kontroli podatkowej, otrzymała zwrot podatku VAT.

Po nabyciu lokal był faktycznie wykorzystywany w działalności gospodarczej i był wynajmowany w ramach prowadzonej działalności. Ostatni najem miał miejsce w sierpniu 2022 r. Po tym okresie w budynku ujawniły się wady konstrukcyjne, a także rozpoczęto liczne remonty części wspólnych budynku. Okoliczności te w praktyce uniemożliwiały dalszy wynajem lokalu klientom. Brak możliwości dalszego wykorzystywania lokalu miał charakter obiektywny i był niezależny od Wnioskodawczyni.

W listopadzie 2022 r. Wnioskodawczyni zawiesiła wykonywanie działalności gospodarczej. W okresie zawieszenia lokal nadal pozostawał składnikiem majątku przedsiębiorstwa, nie został wycofany z działalności, nie został przeznaczony do celów prywatnych oraz nie był wykorzystywany do czynności zwolnionych od podatku VAT. Lokal pozostawał niewynajmowany od sierpnia 2022 r. do stycznia 2026 r., przy czym przyczyną tego stanu były wskazane wyżej obiektywne przeszkody techniczne oraz remonty części wspólnych budynku. Przez cały ten okres lokal pozostawał przeznaczony do wykorzystania w działalności gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym opodatkowanym podatkiem VAT.

W marcu 2025 r., z uwagi na nieprzekroczenie limitu sprzedaży, Wnioskodawczyni skorzystała ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT. W okresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego Wnioskodawczyni wykonywała czynności zwolnione od podatku VAT. Czynności te nie były jednak związane z lokalem będącym przedmiotem niniejszego wniosku. Lokal nie był w tym okresie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych, lecz pozostawał niewykorzystywany z przyczyn obiektywnych. Lokal przez cały okres pozostawał składnikiem majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni oraz był przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Od momentu wykreślenia Wnioskodawczyni z rejestru podatników VAT czynnych do ponownej rejestracji upłynął okres krótszy niż rok.

Po ustaniu przeszkód technicznych Wnioskodawczyni ponownie rozpoczęła wykorzystywanie lokalu do działalności gospodarczej polegającej na najmie krótkoterminowym, uprzednio rejestrując się jako podatnik VAT czynny.

W związku z powyższym Wnioskodawczyni powzięła wątpliwość, czy w przedstawionych okolicznościach czasowe skorzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT, przy jednoczesnym braku faktycznego wykorzystania lokalu oraz przy zachowaniu jego przeznaczenia do czynności opodatkowanych, powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu stanu faktycznego

1. Wartość początkowa lokalu usługowego przekraczała kwotę 15.000 zł.

2. Lokal usługowy został przyjęty do używania w dniu 1 lutego 2021 r.

3. W okresie poprzedzającym ujawnienie wad technicznych budynku lokal był wynajmowany za pośrednictwem operatora zajmującego się obsługą najmu krótkoterminowego. W okresie od sierpnia 2022 r. do stycznia 2026 r., z uwagi na stan techniczny budynku oraz prowadzone remonty części wspólnych, lokal nie nadawał się do dalszego wynajmowania klientom. W związku z powyższym Wnioskodawczyni nie podejmowała aktywnych działań promocyjnych dotyczących lokalu, albowiem obiektywnie brak było możliwości oferowania go do najmu do czasu usunięcia stwierdzonych wad technicznych.

4. Wnioskodawczyni posiada dokumentację potwierdzającą problemy techniczne budynku, w szczególności dokumentację fotograficzną stwierdzonych usterek oraz oświadczenie operatora obsługującego najem, z którego wynika, że z uwagi na stan techniczny nieruchomości wynajem lokalu został wstrzymany do czasu usunięcia wad technicznych budynku.

5. Wnioskodawczyni korzystała ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT w okresie od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia 17 lutego 2026 r.

Jednocześnie Wnioskodawczyni wyjaśnia, że składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej działała w oparciu o informacje przekazane jej przez biuro księgowe, zgodnie z którymi ponowna rejestracja jako podatnika VAT czynnego miała nastąpić wcześniej, tj. przed wznowieniem wynajmu lokalu. Wolą Wnioskodawczyni było bowiem wznowienie wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT od momentu ponownego rozpoczęcia wynajmu lokalu, tj. od stycznia 2026 r. W tym celu Wnioskodawczyni zwróciła się do biura księgowego o dokonanie ponownej rejestracji jako podatnika VAT czynnego przed wznowieniem najmu.

Ostatecznie formalna rejestracja jako podatnika VAT czynnego została dokonana przez biuro księgowe z dniem 17 lutego 2026 r.

6. Wnioskodawczyni wznowiła wynajem lokalu w styczniu 2026 r. Aktualnie wynajem lokalu jest wykonywany jako czynność opodatkowana podatkiem VAT, a Wnioskodawczyni wystawia faktury VAT z tego tytułu.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym czasowe skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, w sytuacji gdy lokal usługowy nie był faktycznie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych z przyczyn obiektywnych, przy jednoczesnym zachowaniu jego przeznaczenia do czynności opodatkowanych, powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni w przedstawionym stanie faktycznym przejście na zwolnienie podmiotowe z podatku od towarów i usług oraz wykonywanie w tym okresie czynności zwolnionych od podatku nie powoduje obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego od nabycia lokalu usługowego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednocześnie zgodnie z art. 91 ustawy o VAT obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego powstaje w przypadku zmiany prawa do odliczenia, będącej konsekwencją zmiany przeznaczenia towarów i usług, w szczególności gdy zaczynają one być wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku lub do czynności niepodlegających opodatkowaniu.

W niniejszej sprawie taka zmiana nie nastąpiła. Lokal usługowy od momentu nabycia był przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. najmu krótkoterminowego. Zamiar ten został faktycznie zrealizowany – lokal był wykorzystywany w działalności gospodarczej i wynajmowany do sierpnia 2022 r.

Po tym okresie brak możliwości dalszego wynajmu lokalu wynikał wyłącznie z przyczyn obiektywnych i niezależnych od Wnioskodawczyni, tj. z wad konstrukcyjnych budynku oraz prowadzonych remontów części wspólnych. Lokal nie był w tym czasie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych, lecz pozostawał czasowo niewykorzystywany, przy jednoczesnym zachowaniu jego przeznaczenia do działalności opodatkowanej.

Należy podkreślić, że fakt korzystania przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ustawy, oraz wykonywania w tym okresie czynności zwolnionych od podatku, nie oznacza automatycznie, że wszystkie składniki majątku przedsiębiorstwa były wykorzystywane do tych czynności. Dla oceny obowiązku dokonania korekty kluczowe znaczenie ma faktyczne wykorzystanie konkretnego środka trwałego.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że przejście na zwolnienie podmiotowe nie jest równoznaczne ze zmianą przeznaczenia wszystkich składników majątku podatnika. W szczególności w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. I SA/Sz 882/12, wskazano, że zastosowanie mechanizmu korekty, o którym mowa w art. 91 ustawy, uzależnione jest od zmiany sposobu wykorzystania środka trwałego, a nie wyłącznie od zmiany statusu podatnika.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który konsekwentnie wskazuje, że dla zachowania prawa do odliczenia podatku VAT kluczowe znaczenie ma zamiar wykorzystania towarów i usług do działalności opodatkowanej oraz faktyczne okoliczności ich wykorzystania.

W szczególności w wyroku w sprawie Rompelman v Minister van Financiën Trybunał wskazał, że prawo do odliczenia podatku naliczonego powstaje już na etapie przygotowawczym działalności gospodarczej, a brak osiągnięcia przychodów nie pozbawia podatnika tego prawa, jeżeli działa on z zamiarem wykonywania czynności opodatkowanych.

Podobnie w wyroku w sprawie INZO v Belgian State Trybunał podkreślił, że prawo do odliczenia podatku VAT pozostaje zachowane, jeżeli zamiar prowadzenia działalności opodatkowanej był rzeczywisty, nawet jeżeli działalność ta nie przyniosła efektów gospodarczych.

Ponadto w wyroku w sprawie Ghent Coal Terminal Trybunał wskazał, że brak możliwości wykorzystania towarów lub usług do działalności opodatkowanej z przyczyn niezależnych od podatnika nie może prowadzić do utraty prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Analogiczne wnioski wynikają również z utrwalonego stanowiska doktryny oraz orzecznictwa w zakresie tzw. zaniechanych inwestycji, zgodnie z którym w sytuacji, gdy podatnik poniósł wydatki z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, a następnie – z przyczyn od niego niezależnych – nie doszło do ich faktycznego wykorzystania, prawo do odliczenia podatku naliczonego zostaje zachowane i nie powstaje obowiązek jego korekty.

Choć powyższe rozważania odnoszą się do zaniechanych inwestycji, ich tezy znajdują zastosowanie również w niniejszej sprawie, w której lokal nie mógł być wykorzystywany w działalności gospodarczej z przyczyn obiektywnych i niezależnych od Wnioskodawczyni.

Dodatkowo należy podkreślić, że po ustaniu przeszkód technicznych Wnioskodawczyni ponownie rozpoczęła wykorzystywanie lokalu do działalności opodatkowanej, uprzednio rejestrując się jako podatnik VAT czynny. Okoliczność ta potwierdza, że przeznaczenie lokalu nie uległo zmianie, a jego niewykorzystywanie miało charakter wyłącznie przejściowy.

W konsekwencji należy uznać, że w przedstawionym stanie faktycznym nie doszło do zmiany przeznaczenia środka trwałego w rozumieniu art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym brak jest podstaw do dokonania korekty podatku naliczonego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Przepis art. 88 ust. 4 ustawy stanowi, że:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady, status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 7 ustawy:

Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:

Z kolei stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:

W światle art. 91 ust. 7d ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy czasowe skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT, w sytuacji gdy lokal usługowy nie był faktycznie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych z przyczyn obiektywnych, przy jednoczesnym zachowaniu jego przeznaczenia do czynności opodatkowanych, powoduje obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nabyła Pani w 2021 r. lokal usługowy przeznaczony do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. najmu krótkoterminowego. Przy nabyciu lokalu odliczyła Pani podatek naliczony w pełnej wysokości. Lokal został przyjęty do używania 1 lutego 2021 r. i stanowi środek trwały o wartości przekraczającej 15.000 zł.

Od dnia 1 kwietnia 2025 r. do dnia 17 lutego 2026 r. korzystała Pani ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT, o którym mowa w art. 113 ustawy. W okresie tym nie posiadała Pani zatem statusu podatnika VAT czynnego, a wykonywane przez Panią czynności korzystały ze zwolnienia od podatku.

Tym samym, skorzystanie przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego skutkuje zmianą zakresu prawa do odliczenia podatku naliczonego. Podatnik korzystający ze zwolnienia podmiotowego co do zasady nie jest uprawniony do odliczania podatku naliczonego od zakupów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Oznacza to, że następuje zmiana prawa do odliczenia w rozumieniu art. 91 ust. 7 ustawy.

Wskazała Pani, że lokal usługowy nie był w okresie korzystania ze zwolnienia podmiotowego faktycznie wykorzystywany ani do czynności opodatkowanych, ani do czynności zwolnionych, gdyż z przyczyn obiektywnych pozostawał niewynajmowany. Okoliczność ta nie ma jednak decydującego znaczenia dla zastosowania mechanizmu korekty przewidzianego w art. 91 ustawy.

Istotne jest bowiem to, że w okresie objętym zwolnieniem podmiotowym doszło do zmiany Pani statusu podatkowego skutkującej zmianą prawa do odliczenia podatku naliczonego. Przepisy art. 91 ustawy nie uzależniają obowiązku dokonania korekty wyłącznie od faktycznego wykorzystania środka trwałego do czynności zwolnionych. Dla powstania obowiązku korekty wystarczające jest zaistnienie zmiany prawa do odliczenia podatku naliczonego w okresie korekty.

Co istotne, w czasie korzystania ze zwolnienia podmiotowego lokal pozostawał składnikiem majątku Pani przedsiębiorstwa. Tym samym był związany z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podmiot korzystający ze zwolnienia od podatku. Fakt, że lokal czasowo nie był wykorzystywany z przyczyn technicznych, nie eliminuje skutków wynikających ze zmiany prawa do odliczenia związanej z wyborem zwolnienia podmiotowego.

W konsekwencji, skoro w okresie objętym dziesięcioletnim okresem korekty utraciła Pani status podatnika VAT czynnego wskutek wyboru zwolnienia podmiotowego, doszło do zmiany okoliczności mających wpływ na prawo do odliczenia podatku naliczonego od przedmiotowej nieruchomości. Zmiana ta powodowała obowiązek dokonania odpowiedniej korekty podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 91 ustawy.

Bez wpływu na powstanie tego obowiązku pozostaje okoliczność, że po ponownej rejestracji jako podatnik VAT czynny wznowiła Pani wykonywanie czynności opodatkowanych z wykorzystaniem lokalu. Ponowna zmiana prawa do odliczenia może skutkować dokonaniem kolejnych korekt przewidzianych przepisami art. 91 ustawy, jednak nie niweluje obowiązku korekty powstałego wskutek wcześniejszego przejścia na zwolnienie podmiotowe.

Zatem czasowe skorzystanie przez Panią ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT w okresie objętym dziesięcioletnim okresem korekty stanowiło zmianę prawa do odliczenia podatku naliczonego od lokalu usługowego. W konsekwencji była Pani zobowiązana do dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków sądów administracyjnych wskazuję, że wyroki sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy.

Zatem powołane przez Panią orzecznictwo potraktowałem jako element argumentacji strony, nie miały one natomiast mocy wiążącej w analizowanej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.