Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.408.2026.1.ASZ

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 29 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W roku podatkowym 2025 Wnioskodawca nie prowadził pozarolniczej działalności gospodarczej. Powyższy stan jest aktualny również w roku 2026 i Wnioskodawca planuje kontynuować opisane niżej działania w przyszłości.

Wnioskodawca posiadał oraz nadal posiada środki pieniężne zgromadzone na prywatnych rachunkach bankowych oraz w serwisach płatniczych (...), które pochodziły z oszczędności z opodatkowanego wcześniej wynagrodzenia. Wnioskodawca zdecydował się na zarządzanie częścią zgromadzonych pieniędzy w celu ochrony ich realnej wartości przed inflacją poprzez dokonywanie przewalutowania środków (np. na parze USD/PLN). Działania te miały miejsce w 2025 roku (stan faktyczny) oraz są i mogą być kontynuowane w latach kolejnych (zdarzenie przyszłe). Polegają one na dokonywaniu wielokrotnych transakcji zakupu i sprzedaży walut obcych w krótkich oraz długich odstępach czasu. Transakcje te są realizowane wyłącznie za pośrednictwem osobistych kont bankowych i powiązanych z nimi usług wymiany walut (kantorów internetowych). Wnioskodawca nie korzysta z profesjonalnych platform transakcyjnych (...), nie stosuje mechanizmów dźwigni finansowej (lewarowania), ani nie angażuje kapitału osób trzecich oraz nie prowadzi wymiany walut na rzecz osób trzecich. Wszystkie operacje są dokonywane przez Wnioskodawcę we własnym imieniu i na własny rachunek, nieregularnie i z różną częstotliwością.

Z uwagi na ograniczone zaufanie do instytucji finansowych o charakterze pozabankowym (...) Wnioskodawca w ramach ograniczania ryzyka transakcyjnego przeznacza jednorazowo jedynie niewielką część oszczędności na operacje walutowe oraz wykonuje transakcje na relatywnie niewielkie kwoty, generalnie nieprzekraczające kwoty 5.000 zł. Łączna wartość środków przeznaczonych na nabycie walut, rozumiana jako skumulowana suma techniczna wszystkich operacji zakupu dokonanych w ciągu roku, wyniosła w 2025 r. ok. 1,5 mln zł i stanowiła wyłącznie efekt wielokrotnego obrotu tymi samymi środkami, a nie rzeczywistego zaangażowania kapitałowego tej wysokości. Skutkiem przyjętej strategii była duża liczba operacji – w skali całego roku 2025 Wnioskodawca dokonał ponad 300 takich transakcji. Wystąpiły zarówno transakcje zyskowne, jak i stratne. Ostatecznie, na koniec 2025 roku, suma wszystkich transakcji pozwoliła na powiększenie oszczędności o kwotę ok. 7.000 zł.

Pytania

1.Czy opisany przychód z tytułu wymiany walut na prywatnych rachunkach bankowych należy zakwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT (inne źródła)?

2.Czy w zeznaniu rocznym PIT-36 za dany rok podatkowy Wnioskodawca powinien wykazać łączną sumę przychodów z tytułu sprzedaży walut obcych oraz łączną sumę udokumentowanych kosztów ich uzyskania z tytułu nabycia tych walut (ustalonych z zastosowaniem metody FIFO), a opodatkowaniu według skali podatkowej poddać dochód stanowiący różnicę pomiędzy tymi wartościami?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, uzyskane przysporzenie majątkowe stanowi przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT). Wnioskodawca zarządza jedynie własnym majątkiem prywatnym, nie świadczy usług na rzecz osób trzecich i nie korzysta z profesjonalnych narzędzi inwestycyjnych. Wysoka liczba transakcji oraz ich skumulowana wartość techniczna wynikają bezpośrednio z przyjętych zasad bezpieczeństwa i minimalizacji ryzyka transakcyjnego w fintechach i kantorach internetowych.

Wnioskodawca uważa, że powyższa kwalifikacja jest prawidłowa zarówno dla transakcji dokonanych w 2025 roku, jak i dla tożsamych działań planowanych w przyszłości. Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o PIT, dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jest obowiązany wykazać w zeznaniu PIT-36 faktyczne kwoty uzyskane ze sprzedaży walut (przychód) oraz faktyczne udokumentowane wydatki na ich nabycie (koszt). Przy wyliczaniu kosztów z wielu transakcji Wnioskodawca stosuje metodę FIFO (pierwsze weszło, pierwsze wyszło), co pozwala na rzetelne przypisanie kosztów nabycia do konkretnych przychodów. Opodatkowaniu według skali podatkowej podlega wynikowa różnica (dochód). Powyższe stanowisko znajduje pełne potwierdzenie w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 31 marca 2026 r., sygn. 0112-KDIL2-2.4011.86.2026.1.MM.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o , art. 23u , art. 24-24b , art. 24c , art. 24e, art. 30ca , art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19 , art. 25b , art. 30ca , art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym dochód z tytułu transakcji kupna/sprzedaży walut, ponieważ każde przysporzenie majątkowe, które uzyskują osoby fizyczne podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyjątki od opodatkowania zostały wyraźnie wymienione w ustawie i jest to katalog zamknięty.

W celu prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, jak również sposobu opodatkowania i wysokości podatku z tytułu transakcji wymiany waluty, istotne znaczenie ma właściwe zakwalifikowanie uzyskiwanego z tego tytułu przychodu do jednego ze źródeł przychodów, wymienionych w przepisie art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który zawiera katalog przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W art. 10 ust. 1 pkt 3, pkt 7 i pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyszczególniono źródła przychodów w postaci m.in.:

•pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);

•kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7);

•inne źródła (pkt 9).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;

3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W celu zakwalifikowania określonych działań do działalności gospodarczej należy zatem ocenić zamiar, okoliczności i cel tych działań.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Przy czym definicja pochodnych instrumentów finansowych została przedstawiona w art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według którego:

Ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych – oznacza to instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c -i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

Jak stanowi art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Sformułowanie „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Do przychodów z innych źródeł należy zatem zaliczyć każdy przychód, jeśli nie jest zaliczany do źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także nie jest wyłączony z przedmiotowego zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przychodami ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą więc być także przychody z tytułów innych niż określone w art. 20 ust. 1 tej ustawy, w tym także z tytułu wymiany walut obcych i to niezależnie od tego, czy transakcje dokonywane są w banku, kantorze czy też za pomocą platform internetowych kantorów wymiany walut.

Z opisu Pana sprawy wynika, że działa Pan we własnym imieniu, na własny rachunek, a celem tego działania jest osiągnięcie zysku. Jednak kluczowe jest, że osiąga Pan zysk z obracania wyłącznie własnymi środkami pieniężnymi i nie świadczy usług na rzecz osób trzecich. Transakcje dotyczą jedynie wymiany walut, tj. przedmiotem tych transakcji nie są pochodne instrumenty finansowe, o których mowa w art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem przychód, jaki osiąga Pan z tytułu transakcji wymiany walut należy zakwalifikować do kategorii przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i rozliczyć na zasadach ogólnych według skali podatkowej w myśl art. 27 ust. 1 tej ustawy.

Dochód/strata z tego źródła, tj. dochód/strata z innych źródeł, obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, według ustalonego wzoru (PIT-36) w pozycjach dotyczących „innych źródeł”.

Stosownie bowiem do art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Oznacza to, że po zakończeniu roku podatkowego bez pośrednictwa płatnika jest Pan zobowiązany w zeznaniu podatkowym składanym do końca kwietnia roku następnego po roku podatkowym wykazać z tytułu wymiany walut: przychód (sprzedaż waluty), związane z jego uzyskaniem i udokumentowane koszty (zakup waluty) oraz wynik (dochód, stratę) i obliczyć należny podatek dochodowy.

W zeznaniu rocznym ujmuje Pan wszystkie uzyskane przychody oraz wszystkie poniesione koszty z tytułu wymiany walut w danym roku podatkowym, za który sporządza Pan zeznanie roczne. Różnica między tymi przychodami a kosztami ich uzyskania stanowi dochód (o ile przychody przewyższają kwotę kosztów podatkowych) bądź stratę (gdy to wysokość kosztów jest kategorią wyższą od wysokości przychodów). W zeznaniu tym należy ująć łączną wartość przychodów uzyskanych ze sprzedaży walut obcych oraz łączną wartość kosztów uzyskania przychodów, odpowiadających wydatkom poniesionym na nabycie sprzedawanych walut.

Odnosząc się zaś do kwestii zastosowania przez Pana metody FIFO przy rozliczaniu transakcji wymiany walut, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie nakłada obowiązku stosowania określonej metody, w szczególności nie wskazuje wprost metody FIFO. W konsekwencji podatnik dokonujący prywatnej wymiany walut ma prawo samodzielnie przyjąć metodę ustalania kosztów, o ile metoda ta zapewnia rzetelne i obiektywne przypisanie kosztów do przychodów, jest konsekwentnie stosowana oraz nie prowadzi do dowolności lub manipulacji kosztami.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.