Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.378.2026.4.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usługjest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaży samochodu. Uzupełnił go Pan pismem z 27 maja 2026 r. (wpływ 27 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą oraz czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

W roku 2020 Wnioskodawca zawarł umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. W trakcie trwania umowy leasingu opłaty leasingowe były ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i ujmowane, jako koszty uzyskania przychodu. Wnioskodawca odliczał 50% podatku VAT od rat leasingowych, z uwagi na wykorzystywanie pojazdu do celów mieszanych (zarówno działalności gospodarczej, jak i prywatnie). Opłaty leasingowe były regulowane z rachunku bankowego związanego z działalnością gospodarczą. W okresie trwania leasingu Wnioskodawca rozliczał podatek dochodowy na zasadach podatku liniowego, a następnie od roku 2022 – na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Po zakończeniu umowy leasingu w sierpniu 2022 r. Wnioskodawca dokonał wykupu pojazdu na cele prywatne. Faktura wykupowa została wystawiona na dane osobowe Wnioskodawcy (imię i nazwisko), bez wskazania firmy, ani numeru NIP działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT od faktury wykupowej. Zapłata za wykup nastąpiła z prywatnego rachunku bankowego Wnioskodawcy, niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Po wykupie pojazd nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej, nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej, ani nie były ujmowane w kosztach podatkowych żadne wydatki związane z tym pojazdem. Pojazd od momentu wykupu był wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych.

Wnioskodawca planuje w przyszłości dokonać jednorazowej sprzedaży tego pojazdu, jako osoba prywatna, po upływie co najmniej 6 miesięcy od końca miesiąca, w którym nastąpił wykup. Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie handlu samochodami.

Uzupełnienie opisu sprawy

1. Na pytanie o treści „Czy w okresie użytkowania pojazdu dokonał/dokona Pan zakupów części składowych, które powodowałyby trwały wzrost wartości wskazanego samochodu”, wskazał Pan, że: „Nie – w okresie użytkowania pojazdu nie dokonywano zakupów części składowych powodujących trwały wzrost wartości pojazdu”.

2. Na pytanie o treści „Czy przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia ww. części składowych”, wskazał Pan, że: „Nie – Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia takich części składowych, ponieważ nie było takich zakupów”.

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)

Czy planowana sprzedaż samochodu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, planowana sprzedaż pojazdu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT). Pojazd został wykupiony do majątku prywatnego, a przy jego nabyciu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Po wykupie pojazd nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej. W konsekwencji, sprzedaż pojazdu nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a Wnioskodawca nie będzie działał w tym zakresie jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów – jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze, czynność powinna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zatem, jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy w stosunku do tej konkretnej czynności.

W myśl art. 709¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:

Natomiast, zgodnie z art. 709¹⁶ Kodeksu cywilnego:

Leasing operacyjny jest umową, na podstawie której leasingobiorca nabywa jedynie prawo do korzystania z przedmiotu leasingu, a formą wynagrodzenia za powyższą usługę jest czynsz.

W świetle ustawy o podatku od towarów i usług leasing operacyjny jest usługą. Po zakończeniu podstawowego okresu trwania umowy leasingu operacyjnego – jednym z wariantów jest sprzedaż przedmiotu umowy leasingobiorcy. Opcja wykupu samochodu będącego przedmiotem umowy leasingu operacyjnego jest uprawnieniem, z którego leasingobiorca może skorzystać, ale nie musi. Zatem należy przyjąć, że wykup przedmiotu leasingu, także przed upływem okresu na jaki umowa obowiązuje, jest odrębną czynnością – dostawą towaru – niezwiązaną z samą umową leasingu.

Z opisu sprawy wynika, że:

· jest Pan osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą oraz czynnym podatnikiem podatku VAT;

· w roku 2020 zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego. W trakcie trwania umowy leasingu opłaty leasingowe były ponoszone przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i ujmowane, jako koszty uzyskania przychodu. Odliczał Pan 50% podatku VAT od rat leasingowych, z uwagi na wykorzystywanie pojazdu do celów mieszanych (zarówno działalności gospodarczej, jak i prywatnie). Opłaty leasingowe były regulowane przez Pana z rachunku bankowego związanego z działalnością gospodarczą;

· po zakończeniu umowy leasingu w sierpniu 2022 r. dokonał Pan wykupu pojazdu na cele prywatne;

· faktura wykupowa została wystawiona na dane osobowe Pana, bez wskazania firmy, ani numeru NIP działalności gospodarczej;

· nie odliczył Pan podatku VAT od faktury wykupowej. Zapłata za wykup nastąpiła z prywatnego Pana rachunku bankowego, niezwiązanego z działalnością gospodarczą;

· po wykupie pojazd nie został wprowadzony przez Pana do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej, nie był wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej, ani nie były ujmowane przez Pana w kosztach podatkowych żadne wydatki związane z tym pojazdem;

· pojazd od momentu wykupu był wykorzystywany przez Pana wyłącznie do celów prywatnych;

· planuje Pan w przyszłości dokonać jednorazowej sprzedaży tego pojazdu, jako osoba prywatna, po upływie co najmniej 6 miesięcy od końca miesiąca, w którym nastąpił wykup;

· nie prowadzi Pan działalności w zakresie handlu samochodami;

· w okresie użytkowania pojazdu nie dokonywał Pan zakupów części składowych powodujących trwały wzrost wartości pojazdu;

· nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia takich części składowych, ponieważ nie było takich zakupów.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy planowana sprzedaż samochodu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne do określenia, czy w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Zasadne zatem jest wyłączenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych ustaleń należy stwierdzić, że nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając towar (np. samochód) działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu ruchomościami (np. samochodami), która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży samochodu, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług handlu samochodami. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W przedmiotowej sprawie, w świetle wskazanych przez Pana okoliczności, stwierdzić należy, że dokonując sprzedaży samochodu nie działa/nie będzie działał Pan w charakterze podatnika, a czynność ta nie nosi/nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Jak wynika z okoliczności sprawy, pojazd od momentu wykupu był wykorzystywany przez Pana wyłącznie do celów prywatnych. Faktura wykupowa została wystawiona na dane osobowe Pana, bez wskazania firmy, ani numeru NIP działalności gospodarczej. Nie odliczył Pan podatku VAT od faktury wykupowej. Zapłata za wykup nastąpiła z Pana prywatnego rachunku bankowego, niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Po wykupie pojazd nie został wprowadzony przez Pana do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej, nie był wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej, ani nie były ujmowane przez Pana w kosztach podatkowych żadne wydatki związane z tym pojazdem. W okresie użytkowania pojazdu nie dokonywał Pan zakupów części składowych powodujących trwały wzrost wartości pojazdu.

Zatem, sprzedaż przez Pana samochodu stanowi/będzie stanowić zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, zbywa/będzie Pan zbywać samochód, stanowiący Pana majątek prywatny, korzystając z przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkuje tym, że zamierzona czynność nie podlega/nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, w związku z planowaną sprzedażą samochodu nie działa/nie będzie Pan działać w charakterze podatnika, w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a sprzedaż nie jest/nie będzie dokonywana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy, lecz w ramach zarządu majątkiem osobistym.

Podsumowanie

Planowana przez Pana sprzedaż samochodu nie podlega/nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz

·zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania intertpretacji.

Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ta interpretacja rozstrzyga wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaży samochodu. Natomiast wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.