Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4014.43.2026.2.MN
Umowa cash poolingu, nie stanowiąc umowy pożyczki ani depozytu nieprawidłowego, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jako że nie mieści się w zamkniętym katalogu czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy cash poolingu.
Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – w piśmie z 27 maja 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
(…) z siedzibą w (…) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) prowadzi działalność w zakresie produkcji i dystrybucji (...) oraz komponentów wykorzystywanych w procesach wytwórczych.
Wnioskodawca uczestniczy w grupowym systemie zarządzania płynnością finansową (dalej: „System”, „cash pooling”) organizowanym w ramach struktury (…), który obejmuje również pozostałe podmioty będące częścią Grupy (dalej: „Uczestnicy”). Celem przystąpienia przez Spółkę do Systemu było umożliwienie efektywnego zarządzania jej środkami pieniężnymi oraz zwiększenia płynności finansowej, w tym w celu zwiększenia przychodów odsetkowych oraz ograniczenia kosztów odsetkowych.
Zasady funkcjonowania systemu wynikają z zestawu umów (łącznie: „(…)”) zawartych pomiędzy Wnioskodawcą, (…) (dalej: „(…)”) oraz bankiem (…) (…)(…) (dalej: „Bank”) wraz z oddziałem Banku funkcjonującym w Polsce, tj. w szczególności:
·(…)
Oddział Banku został wykreślony z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (…) - obecnie system zarządzany jest w całości przez Bank, zarejestrowany w (…).
(…) określa warunki zarządzania przez Bank środkami pieniężnymi Uczestników, zgromadzonymi na ich rachunkach bankowych, które uczestniczą w Systemie.
Na gruncie wspomnianej umowy:
·(…) pełni funkcję podmiotu centralnego (tzw. (…)) i posiadacza rachunku głównego ((…)) i właściciela rachunków poolowanych,
·Wnioskodawca jest jednym z Uczestników systemu rozliczeń,
·Bank świadczący usługę cross border sweep/zero balancing (technicznego automatycznego bilansowania rachunków).
W ramach opisanej struktury:
·Wnioskodawca posiada rachunek bieżący prowadzony przez Bank (dalej: „Rachunek Bieżący”),
·(…), jako podmiot centralny, posiada rachunek centralny prowadzony przez Bank w (…) (dalej: „Rachunek Centralny”).
Pomiędzy tymi rachunkami Bank dokonuje codziennych, w pełni automatycznych transferów środków pieniężnych zgodnie z zasadami określonymi w (…).
Na podstawie (…), Uczestnicy udzielają Bankowi upoważnienia do przeprowadzenia tzw. usługi sweep, czyli automatycznych księgowań między rachunkami. Każdego dnia roboczego, o określonej w (…) godzinie (tzw. „cut-off”), Bank ustala dostępne saldo na rachunkach walutowych.
Jeżeli saldo ma charakter dodatni, cała nadwyżka jest automatycznie przekazywana na odpowiadający mu Rachunek Centralny w Banku. Natomiast w przypadku salda ujemnego, Bank zasila rachunek Wnioskodawcy środkami pochodzącymi z Rachunku Centralnego tak, aby doprowadzić saldo Rachunku Bieżącego Wnioskodawcy do poziomu zerowego, z uwzględnieniem limitów wynikających z (…). Operacje wykonywane po czasie granicznym nie podlegają przesunięciu tego samego dnia i są uwzględniane podczas kolejnego cyklu w następnym dniu.
Mechanizm ten powoduje, że saldo bankowe Wnioskodawcy na koniec każdego dnia wynosi zero, natomiast faktyczny wynik finansowy dnia znajduje odzwierciedlenie w rozrachunkach wewnętrznych między Wnioskodawcą a (…), tj.:
·jeśli Spółka posiadała nadwyżkę na Rachunku Bieżącym, powstaje odpowiednia wierzytelność wobec (…),
·jeśli Spółka miała ujemne saldo na Rachunku Bieżącym i był on zasilany z Rachunku Centralnego, powstaje zobowiązanie wobec (…)
Wzajemne należności Uczestników rozliczane są na bieżąco poprzez mechanizm dziennej usługi sweep albo - jeśli Uczestnicy tak uzgodnią - poza nim na inne rachunki. Dopuszczalne są potrącenia (set-off) wzajemnych należności i żądanie zabezpieczenia. Otrzymane płatności zalicza się w pierwszej kolejności na koszty związane z obsługą Systemu, następnie na odsetki, a na końcu na kapitał; jeżeli termin płatności przypada w dzień wolny, płatność następuje pierwszego dnia roboczego.
Dla każdego Uczestnika ustalany jest indywidualny limit finansowania płynności (dalej: „Limit finansowania”). Oznacza to, że Wnioskodawca może w ciągu dnia składać zlecenia płatnicze i korzystać ze środków dostępnych w całym Systemie, ale tylko do określonej, maksymalnej kwoty przypisanej do niego przez Bank. Limit finansowania wyznacza górną granicę zadłużenia, jakie Uczestnik może osiągnąć, natomiast nie jest to ściśle określone zobowiązanie do udostępnienia określonej kwoty środków - stanowi on techniczno-operacyjny limit debetowy w wewnątrzgrupowym systemie rozliczeń.
(…) może czasowo obniżyć Limit finansowania (po uprzednim zawiadomieniu Banku co najmniej jeden bankowy dzień roboczy wcześniej), a od chwili zawiadomienia Bank nie może obciążać rachunku poolowego ponad zredukowaną wartość.
Od powstałych sald wewnętrznych naliczane są odsetki zgodnie z zasadami określonymi w (…), a celem tego mechanizmu jest odzwierciedlenie ekonomicznych skutków dziennego bilansowania sald. Salda ujemne Wnioskodawcy podlegają oprocentowaniu na rzecz (…), natomiast salda dodatnie - na rzecz Wnioskodawcy. Wysokość odsetek powiązana jest ze stawką „overnight average indexrate” przewidzianą w umowie (…). Odsetki w ramach opisanego systemu mają charakter elementu wyrównania ekonomicznego wynikającego z dziennego bilansowania płynności Grupy, a ich poziom jest każdorazowo kształtowany z uwzględnieniem zasady ceny rynkowej (arm’s length principle). Samo rozliczenie odsetek może następować bądź automatycznie przez system sweepingu, bądź - jeśli uzgodnią tak strony - poprzez odrębny przelew.
Sam udział Wnioskodawcy w Systemie nie wiąże się z żadną umową, w której określono by z góry kwotę finansowania, obowiązek przeniesienia określonych środków na inny podmiot czy elementy charakterystyczne dla klasycznych umów pożyczki lub depozytu. Transfer środków wynika wyłącznie z automatycznego działania Systemu obsługiwanego przez Bank, a nie z indywidualnych dyspozycji Uczestników. Natomiast Bank działa jedynie jako podmiot technicznie realizujący automatyczne transfery sald zgodnie z algorytmem określonym w (…), bez podejmowania decyzji co do ich wysokości lub kierunku, oraz nie staje się stroną żadnej czynności finansowania pomiędzy Uczestnikami.
W uzupełnieniu, w ramach sprostowania wniosku oraz doprecyzowania przedstawionego stanu faktycznego wyjaśnili Państwo, że (…) systemu w strukturze cash poolingu pełni (…), posiadająca numer identyfikacji podatkowej (…) nadany przez (…), a wskazanie podmiotu (…) stanowiło nieumyślną omyłkę wynikającą z wcześniejszego modelu funkcjonowania systemu.
Wskazali Państwo, że w aktualnym modelu system zarządzania płynnością obsługiwany jest przy wykorzystaniu rachunków prowadzonych przez (…) za pośrednictwem jego oddziału w (…), tj. (…), co stanowi zmianę o charakterze operacyjnym względem wcześniejszej struktury.
Powyższe zmiany mają jednak charakter przede wszystkim formalno-organizacyjny i wynikają z wewnątrzgrupowej reorganizacji, natomiast nie wpływają na ekonomiczną istotę ani sposób funkcjonowania systemu cash poolingu. W szczególności, mechanizm zarządzania płynnością pozostaje zasadniczo niezmieniony i nadal opiera się na automatycznym, codziennym bilansowaniu (zero-balancing/sweep) sald rachunków uczestników względem rachunku centralnego prowadzonego dla podmiotu pełniącego funkcję headera systemu.
W konsekwencji, powyższe zmiany nie modyfikują charakteru uczestnictwa Państwa Spółki w systemie ani nie wpływają na ocenę skutków podatkowych przedstawionych we wniosku.
Pytanie
Czy opisane czynności realizowane w ramach uczestnictwa w Systemie, podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz.191, dalej „ustawa o PCC”)?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, (…) i czynności wykonywane w ramach Systemu cash poolingu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a Spółka - w związku z uczestniczeniem w opisanym powyżej Systemie - nie jest zobowiązana do rozliczenia podatku od czynności cywilnoprawnych z tego tytułu.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o PCC należy uznać, że temu podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
a)umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
b)umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
c)umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
d)umowy dożywocia,
e)umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
f)ustanowienie hipoteki,
g)ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
h)umowy depozytu nieprawidłowego,
i)umowy spółki.
W myśl pkt 2 i 3 ww. przepisu, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają również:
·zmiany wskazanych powyżej umów, jeżeli powodują podwyższenie podstawy opodatkowania oraz
·orzeczenia sądów, w tym również polubownych i ugody, jeżeli wywołują takie same skutki prawne.
Wykładnia przepisu art. 1 ust. 1 ustawy o PCC powinna mieć charakter wykładni ścisłej. Oznacza to, że zakresem opodatkowania na gruncie tej ustawy objęte są tylko i wyłącznie umowy nazwane (oraz ich modyfikacje prowadzące do takich samych skutków prawnych), które zostały wprost i w sposób wyczerpujący wskazane przez ustawodawcę.
W konsekwencji, w Państwa ocenie, czynności niewskazane w powyższym katalogu nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Umowa cash poolingu a umowa pożyczki.
Umowa cash poolingu (tj. umowa dotycząca systemu zarządzania płynnością finansową), nie została wymieniona w katalogu czynności określonych w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC. Z punktu widzenia konstrukcyjnego wykazuje ona pewne podobieństwo do umowy pożyczki, którą ujęto w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu wynikającym z ustawy.
Należy jednak wskazać, iż zgodnie z art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej: „Kodeks cywilny”, „KC”), „przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości”. Celem pożyczki jest zatem umożliwienie jednemu podmiotowi czasowego korzystania z kapitału należącego do innego podmiotu.
Konstrukcja (…), choć zawiera pewne elementy zbliżone do pożyczki, nie spełnia kluczowych przesłanek wynikających z art. 720 KC. Istotą systemu cash poolingu jest bowiem sprawne zarządzanie przepływami pieniężnymi w grupie podmiotów poprzez kompensowanie czasowych nadwyżek jednych Uczestników z niedoborami innych, co w konsekwencji ogranicza zapotrzebowanie na zewnętrzne finansowanie.
W świetle powyższego, Państwa zdaniem, istota umowy pożyczki oraz umowy cash poolingu nie są tożsame. Podczas gdy pożyczka służy udostępnieniu środków pieniężnych konkretnego pożyczkodawcy konkretnemu pożyczkobiorcy, cash pooling zmierza przede wszystkim do poprawy zarządzania płynnością finansową Uczestników Systemu.
Zgodnie z art. 720 Kodeksu cywilnego, elementem konstytutywnym umowy pożyczki jest istnienie zobowiązania po stronie oznaczonego podmiotu (pożyczkodawcy) do przeniesienia określonej sumy pieniędzy na rzecz innego, równie oznaczonego podmiotu (pożyczkobiorcy). Jak natomiast wskazano w stanie faktycznym, na podstawie (…) Uczestnicy nabywają określone prawa i obowiązki, lecz brak jest zobowiązania któregokolwiek z nich do przeniesienia konkretnej kwoty na własność innego, z góry ustalonego Uczestnika. Uczestnicy nie wiedzą, czy i w jakim zakresie ich środki zostaną wykorzystane. Dodatkowo, wszystkie przepływy środków pieniężnych realizowane są za pośrednictwem rachunków rozliczeniowych, co wyklucza bezpośrednie przekazywanie środków pomiędzy poszczególnymi Uczestnikami.
W rezultacie, w Państwa ocenie, nie jest możliwe jednoznaczne wskazanie stron ewentualnej transakcji ani określenie jej przedmiotu w sposób wymagany dla pożyczki, a tym samym, nie można wskazać, który podmiot miałby pełnić rolę pożyczkodawcy, a który pożyczkobiorcy. Tym samym, cash pooling nie może zostać uznany za umowę pożyczki w rozumieniu art. 720 KC.
Umowa cash poolingu a umowa depozytu nieprawidłowego.
Zgodnie z art. 845 KC, depozyt nieprawidłowy powstaje „jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku”. Jednocześnie czas i miejsce zwrotu określają regulacje dotyczące przechowania.
Analizując konstrukcję systemu cash poolingu, podkreślają Państwo, że w jego ramach nie dochodzi do przekazania środków pieniężnych w celu ich przechowania. Istotą tego systemu jest zwiększenie efektywności zarządzania płynnością finansową Uczestników poprzez wykorzystanie przejściowych nadwyżek zgromadzonych na ich rachunkach. System ten ma charakter organizacyjno-zarządczy i nie służy przechowywaniu środków pieniężnych w rozumieniu art. 845 KC.
W rezultacie, w Państwa opinii, umowa cash poolingu nie spełnia przesłanek niezbędnych do zakwalifikowania jej jako depozytu nieprawidłowego.
Umowa cash poolingu a umowa nienazwana.
W świetle powyższego, w Państwa ocenie, należy uznać, że Umowa CMS nie stanowi ani umowy pożyczki, ani umowy depozytu nieprawidłowego.
W konsekwencji, nie ma podstaw do zakwalifikowania Systemu, a także czynności dokonywanych w jego ramach, w szczególności transferów między rachunkami Uczestników, jako podlegającego pod zakres opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Nie są to czynności wymienione w katalogu określonym w art. 1 ust. 1 ustawy o PCC. Państwa zdaniem, przepływy środków pieniężnych w ramach Systemu mają charakter techniczny oraz pomocniczy względem mechanizmu zarządzania płynnością i nie stanowią samodzielnych czynności cywilnoprawnych w rozumieniu ustawy.
Podkreślają Państwo, że umowa cash poolingu została ukształtowana na podstawie zasady swobody umów wynikającej z przepisów Kodeksu cywilnego - jej treść i mechanizm działania wynikają z autonomicznych ustaleń podmiotów przystępujących do Systemu.
Reasumując, w Państwa opinii, umowę cash poolingu należy kwalifikować jako umowę nienazwaną, która nie odpowiada żadnemu z typów umów uregulowanych w Kodeksie cywilnym ani w innych aktach normatywnych. W konsekwencji, należy uznać, że umowa cash poolingu, której są Państwo stroną, nie mieści się w zamkniętym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych wynikających z art. 1 ust. 1 ustawy o PCC.
Na potwierdzenie stanowiska przywołali Państwo interpretacje indywidualne.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 191):
Podatkowi podlegają następujące czynności cywilnoprawne:
a)umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
b)umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
c)(uchylona)
d)umowy darowizny - w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
e)umowy dożywocia,
f)umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat lub dopłat,
g)(uchylona)
h)ustanowienie hipoteki,
i)ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
j)umowy depozytu nieprawidłowego,
k)umowy spółki.
W myśl art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy:
Podatkowi podlegają:
2) zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;
3) orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.
Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Szczegółowe ustalenie zakresu przedmiotowego ma określone konsekwencje. Ustawodawca, wprowadzając zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne podobne, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu, nawet gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone.
Należy stwierdzić, że umowa cash poolingu pozostaje umową nienazwaną. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) – w księdze trzeciej zobowiązania – nie zawiera przepisów odnoszących się do tego typu umowy.
Umowa cash poolingu jest najbardziej zbliżona swą konstrukcją do umowy pożyczki wymienionej w katalogu określonym w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Jednakże nie jest taką umową, bowiem w myśl art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Przedstawiona we wniosku konstrukcja umowy cash poolingu, jako sposobu zarządzania płynnością finansową uczestniczących podmiotów, pomimo zawierania w sobie pewnych elementów pożyczki, nie wyczerpuje istotnych jej znamion. Cash pooling polega na umożliwieniu lepszej gospodarki finansowej grupy kapitałowej. Dzięki tej usłudze można skompensować niedobory środków podmiotów należących do danej grupy nadwyżkami innych podmiotów należących do tej samej grupy oraz korzystnie zagospodarować nadwyżkę środków. W przypadku cash poolingu mamy do czynienia z trzema przynajmniej podmiotami, a mianowicie: podmiotem posiadającym wolne środki finansowe, podmiotem posiadającym niedobór tych środków oraz podmiotem występującym w roli pośrednika działającego we własnym imieniu.
Z tytułu uczestnictwa w tych transakcjach dla wszystkich podmiotów powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej ilości pieniędzy na określony w umowie podmiot. Uczestnik cash poolingu posiadający wolne środki nie wie, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i przez którego uczestnika. Tak samo uczestnik, który posiada niedobory nie wie, środkami którego podmiotu zostaną one zniwelowane. Tym samym nie jest skonkretyzowana druga strona transakcji, jak też jej przedmiot, ponieważ źródłem, z którego zostanie zasilony rachunek o saldzie debetowym, jest – co do zasady – rachunek zbiorczy, na którym gromadzone są wolne środki wszystkich posiadających je uczestników cash poolingu lub też rachunek któregoś z uczestników, który posiada saldo dodatnie.
Przedstawiona we wniosku konstrukcja cash poolingu, jako sposobu gospodarowania wolnymi środkami finansowymi uczestników niewątpliwie zawiera w sobie pewne elementy kredytowania jednych podmiotów przez drugie. Nie sposób jednak uznać, że wyczerpuje ona wszystkie elementy przedmiotowo istotne dla umowy pożyczki.
Czynności tego typu nie można wobec tego uznać jako umowy pożyczki.
Umowa cash poolingu nie stanowi także umowy depozytu nieprawidłowego, wymienionego w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych jako czynność podlegająca opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 845 Kodeksu cywilnego:
Jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu.
Umowa cash poolingu nie wyczerpuje zatem znamion instytucji depozytu nieprawidłowego.
Wskazana instytucja cash poolingu nie została wymieniona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zatem, skoro nie przyjmie ona charakteru żadnej z czynności w nim wymienionych – czynności oparte na subrogacji dokonane w ramach cash poolingu nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
W związku z powyższym, należy stwierdzić, że skoro zawarcie umowy cash poolingu nie zostało wymienione w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych a czynności tego typu nie można zakwalifikować, np. jako umowy pożyczki czy też innej czynności tym katalogiem objętej, to tym samym – z powyższych przyczyn – czynności dokonywane w ramach umowy cash poolingu dotyczące zarządzania wspólną płynnością finansową nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych; nie mieszczą się bowiem w katalogu czynności ściśle wymienionych jako podlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Zatem umowa, którą Państwo zamierzają zawrzeć oraz realizowane w jej ramach czynności nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy:
-stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz
-zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą Organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów w i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
