tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.116.2026.2.DM

Wprowadzenie do sieci energii z instalacji fotowoltaicznych w systemie net-metering nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu VAT, a brak związku wydatków z czynnościami opodatkowanymi wyklucza prawo do odliczenia VAT.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 11 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy występują przesłanki umożliwiające Miastu (…) odzyskanie podatku VAT poniesionego w ramach projektu na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz przynależny do tych instalacji nadzór inwestorski.

Uzupełnili go Państwo pismem z 20 maja 2026 r. (wpływ 20 maja 2026 r.) oraz pismem z 10 maja 2026 r. (wpływ 26 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Biurowiec Urzędu Miasta (…) jest i będzie wykorzystywanych do celów innych niż działalność gospodarcza (budynek użyteczności publicznej związanej z działalnością JST).

Prace prowadzone w okresie (...) w budynku biurowym Urzędu Miasta na ul. (...) objęły m.in.: montaż wentylacji mechanicznej z rekuperacją, klimatyzacji, docieplenie stropodachu i ścian w gruncie oraz wymianę okien.

Prace dotyczyły budynku biurowego A Urzędu Miasta (...). Instalacja fotowoltaiczna znajduje się na dachu budynku biurowego A.

W budynku zastosowane zostało energooszczędne oświetlenie wewnętrzne oraz zamontowane zostały instalacje fotowoltaiczne. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku biurowym Urzędu Miasta w (…) składa się z (...) sztuk paneli o mocy (...), moc całej instalacji: (...) kWp.

Instalacja fotowoltaiczna została rozliczona następującymi fakturami:

·wystawionymi przez wykonawcę robót budowlanych: (…);

·wystawioną przez inspektora nadzoru: (…).

Instalacja fotowoltaiczna została przyłączona do sieci elektroenergetycznej 25 stycznia 2022 r. (nie była to data zakończenia inwestycji). Data odbioru robót budowlanych: 30 grudnia 2021 r.

Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) jest mikroinstalacją.

Wprowadzenie energii elektrycznej do sieci następuje w systemie net-metering na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).

Każdy odbiorca końcowy (w tym przypadku Miasto (...)), który na danym punkcie PPE (punkt poboru energii elektrycznej) pobuduje mikroinstalację OZE o mocy do 50 kW i z wytworzonej w danej instalacji energii będzie korzystał wyłącznie na własne potrzeby (nie będzie prowadził działalności gospodarczej polegającej na produkcji energii) jest prosumentem.

Moc instalacji jednego PPE.

Jeżeli ww. przesłanki zostaną spełnione, to odbiorca końcowy jest prosumentem w rozumieniu art. 2 pkt 27A ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).

Zgłoszenie instalacji do (…) nastąpiło 28 października 2021 r. a przyłączenie do sieci 25 stycznia 2022 r.

Rozliczenie ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci następuje na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).

Rozliczenie ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci nie następuje na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).

Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).

Nadwyżka wprowadzona do sieci tworzy tzw. magazyn, który jest wykorzystywany w okresie 365 dni od daty jego wprowadzenia. Po upływie tego czasu, jeśli nie zostanie wykorzystany – przepada.

W zakresie prac prowadzonych w okresie (...), w X, uwzględniono przede wszystkim: modernizację instalacji c.o., wymianę instalacji c.w.u., wymianę wentylacji, docieplenie stropodachu i ścian zewnętrznych, wymianę okien i drzwi. W budynku zastosowane zostało energooszczędne oświetlenie wewnętrzne oraz zamontowane zostały instalacje fotowoltaiczne. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na obiekcie X składa się z (...) sztuk paneli o mocy (...), moc całej instalacji (...). Energia wytwarzana przez ww. instalacje miała być zużywana w bieżącej działalności prowadzonej przez Urząd Miasta (...) i w X.

Zarządzanie efektami poszczególnych zadań, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, powierzone zostało wg właściwości:

1)Wydziałowi Y – zarządzanie i utrzymanie infrastruktury budynku biurowego Urzędu Miasta w (...);

2)Dyrektorowi X – zarządzanie i utrzymanie infrastruktury obiektu X.

X jest scentralizowaną jednostką terytorialną Miasta (...).

Miasto nie sprawuje zarządu nad tą jednostką. Miasto (...) jest właścicielem budynku, który zajmuje X, a korzysta on z tego budynku na podstawie trwałego zarządu.

Faktury wystawione w ramach realizacji zadania pn.: „(...)” na Miasto (...):

·Faktura wystawiona przez Wykonawcę robót budowlanych (…).

·Faktura wystawiona przez inspektora nadzoru inwestorskiego (…).

Wydatki na instalację fotowoltaiczną były ponoszone w okresie (…).

Prace związane z montażem instalacji dotyczyły budynku X – instalacja podłączona jest do licznika energii elektrycznej X.

Budynek jest i będzie wykorzystywany do celów innych niż działalność gospodarcza tj.

·działalność związana z czynnościami niepodlegającymi ustawie o VAT: działalność dydaktyczna, wyżywienie wychowanków (opłaty za żywienie),

·czynności zwolnione przedmiotowo z opodatkowania VAT: wynajem mieszkań na cele mieszkaniowe (art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT).

Przy założeniu, iż wyprodukowanie energii elektrycznej w instalacjach fotowoltaicznych zamontowanych na budynku X stanowi działalność gospodarczą, a budynek jest/będzie wykorzystywany zarówno do ww. działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (tj. do działalności niepodlegającej VAT, np. dydaktycznej) istnieje możliwość przyporządkowania niektórych wydatków poniesionych w całości do celów ww. działalności gospodarczej (takich jak na przykład amortyzacja instalacji jako środa trwałego) Instalacja fotowoltaiczna/nadzór inwestorski jest/będzie wykorzystywana w X do czynności niepodlegających ustawie o VAT (działalność dydaktyczna, zapewnienie wyżywienia wychowankom) i czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem VAT (wynajem mieszkań na cele mieszkaniowe).

Instalacja fotowoltaiczna na budynku X była wykorzystywana od 6 kwietnia 2022 r. (instalacja została zgłoszona do operatora sieci elektroenergetycznej – (…)), natomiast inwestycja dotycząca termomodernizacji X została zakończona 22 lipca 2022 r. (zgłoszenie zakończenia robót przez Wykonawcę) a odebrana przez Zamawiającego 8 sierpnia 2022 r.

Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na dachu budynku X wytwarza energię elektryczną na potrzeby X.

Stanowi mikroinstalację (moc instalacji wynosi (...) kW).

Zawarte umowy z przedsiębiorstwem energetycznym (od okresu zgłoszenia instalacji do operatora sieci elektroenergetycznej – (…))

·na rok 2022: (…),

·na rok 2023: (...),

·na rok 2024 rok: (...),

·na rok 2025: (...).

Stroną umowy z przedsiębiorstwem energetycznym jest Miasto (...) (nabywca), natomiast punkt poboru/odbioru i wytwarzania dotyczy budynku X (PPE oznaczone jako „Prosument"). X korzysta z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), natomiast z rozliczenia ilości tej energii w oparciu o art. 4 ust. 1 a pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024r. poz. 1361 ze zm.) nie korzysta ani Miasto (...) ani X.

Instalacja fotowoltaiczna mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.).

Nadwyżka wprowadzona do sieci tworzy tzw. magazyn, który jest wykorzystywany w okresie 365 dni od daty jego wprowadzenia. Po upływie tego czasu, jeśli nie zostanie wykorzystany – przepada. Instalacja fotowoltaiczna/nadzór inwestorski nie były/nie są/nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W jednostce występuje działalność zwolniona z VAT – wynajem pomieszczeń na cele mieszkaniowe, jednak zużycie energii dla tej działalności jest rozliczane przez odrębny licznik energii elektrycznej, niezwiązany z instalacją fotowoltaiczną. W konsekwencji instalacja/nadzór inwestorski nie były/nie są/nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych. Instalacja fotowoltaiczna/nadzór inwestorski służyły/służą/będą służyły czynnościom niepodlegającym VAT, tj. realizacji zadań publicznych w zakresie działalności dydaktycznej/wyżywienia wychowanków (działalność statutowa X).

Wydatki ponoszone na instalację fotowoltaiczną oraz nadzór inwestorski nie mogą zostać w całości przyporządkowane do działalności gospodarczej, ponieważ instalacja służyła/służy/będzie służyła działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (zadania publiczne). Dodatkowo działalność zwolniona (wynajem mieszkaniowy) posiada odrębny licznik energii, a instalacja fotowoltaiczna nie zasila tej działalności. Instalacja fotowoltaiczna/nadzór inwestorski nie były/nie są/nie będą wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych ani zwolnionych, lecz do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. W konsekwencji brak jest podstaw do przyporządkowywania podatku naliczonego między czynności opodatkowane i zwolnione w związku z instalacją.

Miasto (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Faktury za zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz przynależny do tych instalacji nadzór inwestorski zostały wystawione odrębnie dla każdego budynku (termomodernizacja budynku biurowego Urzędu Miasta oraz termomodernizacja budynku X to były dwa odrębna zadania inwestycyjne).

W związku z poniesionymi wydatkami w ramach realizacji inwestycji powstał środek trwały (instalacja fotowoltaiczna o wartości (...) brutto dla budynku biurowca Urzędu Miasta i o wartości (...) dla X).

Wydatki poniesione na instalację fotowoltaiczną oraz nadzór inwestorski stanowią ulepszenie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, o którym mowa w art. 2 pkt 14a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 775 ze zm.).

Przedmiotowa instalacja fotowoltaiczna stanowi odrębny od budynku środek trwały podlegający amortyzacji.

Podatek VAT od wydatków ponoszonych w ramach realizacji inwestycji budowy instalacji fotowoltaicznych oraz przynależnego do tych instalacji nadzoru inwestorskiego nie był odliczanych, gdyż wydatki inwestycyjne były ponoszone w ramach działalności statutowej zarówno Urzędu Miasta (...) jak i X. Oznacza to, że ww. wydatki nie były prowadzone na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, zatem nie mają związku z wykonywanymi innymi czynnościami opodatkowanymi. W takim przypadku, w Państwa przekonaniu, nie przysługuje prawo do odliczania podatku VAT.

Ponosząc wydatki na instalację fotowoltaiczną oraz przystępując do jej użytkowania na budynku biurowym Urzędu Miasta oraz budynku X wykluczyli Państwo możliwość odsprzedaży energii elektrycznej w związku z wprowadzeniem jej do sieci. Moc instalacji fotowoltaicznej zainstalowanej na budynkach (Urzędu Miasta (...) i X) odpowiadała zapotrzebowaniu na energię elektryczną dla każdej z jednostek.

Budynek biurowca Urzędu Miasta – wprowadzenie energii do sieci nastąpiło z dniem podłączenia instalacji fotowoltaicznej do sieci, tj. 25 stycznia 2022 r. i od tego czasu instalacja jest na stałe podłączona do sieci i wytwarza energię elektryczną.

Budynek X – wprowadzenie energii do sieci nastąpiło z dniem podłączenia instalacji fotowoltaicznej do sieci, tj. 6 kwietnia 2022 r. i od tego czasu instalacja jest na stałe podłączona do sieci i wytwarza energię elektryczną.

Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego z 20 maja 2026 r. (wpływ 20 maja 2026 r.)

a)Czy instalacja fotowoltaiczna, zamontowana na

•Biurowcu Urzędu Miasta (...),

•Obiekcie X, stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii?

Państwa odpowiedź:

Ad. a) – instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku biurowym Urzędu Miasta (...) stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.), który określa mikroinstalację jako instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;

Ad. a) – instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku X stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.), który określa mikroinstalację jako instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;

b)Czy w związku z montażem instalacji fotowoltaicznych, na

•Biurowcu Urzędu Miasta (...),

•Obiekcie X,

jesteście Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii? Proszę wyjaśnić.

Państwa odpowiedź:

Ad. b) – w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku biurowym Urzędu Miasta (...), w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.) prosumentem energii odnawialnej – odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773) jest Urząd Miasta (...);

Ad. b) – w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku X, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.) prosumentem energii odnawialnej – odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2023 r. poz. 773) jest X;

c)Proszę jednoznacznie wskazać, czy instalacja fotowoltaiczna, zamontowana zarówno na:

•Biurowcu Urzędu Miasta (...),

•Obiekcie X, mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii?

Jeśli tak to, proszę wskazać konkretny punkt przepisu – art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Państwa odpowiedź:

Ad. c) – instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku X mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.).

Przyłączenie mikroinstalacji do sieci nastąpiło 6 kwietnia 2022 r. na podstawie złożonego 25 marca 2022 r. kompletnego „Zgłoszenia/Dokumentu instalacji przyłączenia mikroinstalacji”;

Ad. c) – instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku biurowym Urzędu Miasta (...) mieści się w przepisach określonych w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.).

Przyłączenie mikroinstalacji do sieci nastąpiło 25 stycznia 2022 r.;

d)Czy wprowadzenie energii elektrycznej do sieci z instalacji fotowoltaicznej, zamontowanej na Obiekcie X, następuje w systemie net-metering czy net-billing? Proszę jednoznacznie wskazać.

Państwa odpowiedź:

•Budynek biurowy Urzędu Miasta (...) – instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW.

Ad. d) – wprowadzenie energii elektrycznej do sieci następuje w systemie net-metering na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.);

•X – instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW.

Ad. d) – wprowadzenie energii elektrycznej do sieci następuje w systemie net-metering na podstawie art. 4 ust.1 ustawy z dnia z 20 lutego 2015r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 68 ze zm.);

e)Na kogo wystawione były faktury dotyczące montażu instalacji fotowoltaicznej oraz nadzoru inwestorskiego na Biurowcu Urzędu Miasta (...)?

Ad. e) – Wszystkie faktury dotyczące montażu instalacji fotowoltaicznej oraz nadzoru inwestorskiego na biurowcu Urzędu Miasta (...) były wystawione na Miasto (...).

Pytanie

Czy obecnie występują przesłanki umożliwiające Miastu (...) odzyskanie podatku VAT poniesionego w ramach projektu na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz przynależny do tych instalacji nadzór inwestorski?

Państwa stanowisko w sprawie

W okresie wnioskowania o dofinansowanie oraz realizacji projektu uznano, że przedmiotowe przesłanki nie występują, w konsekwencji czego wartość podatku VAT od instalacji fotowoltaicznych i przynależnego nadzoru inwestorskiego stanowiła koszt kwalifikowany projektu.

Zgodnie ze złożonymi oświadczeniami dot. kwalifikowalności w ramach projektu podatku VAT, Miasto (...) zobowiązane jest jednak do zwrotu dofinansowania przynależnego do podatku VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające jego odzyskanie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r.poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W rozumieniu art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

6)towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

22)sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:

1.Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2.Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662), dalej jako „ustawa o samorządzie gminnym”:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (…).

Natomiast, podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a)nabycia towarów i usług,

b)dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Stosownie do art. 86 ust. 13 ustawy:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1)za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2)za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

– nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy.

Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do cytowanych przepisów na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Jak stanowi art. 2 pkt 19 i 27a ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 68 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”:

Użyte w ustawie określenia oznaczają:

19) mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW;

27a) prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, pod warunkiem że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799);

Stosownie do art. 3 ustawy o OZE:

Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej:

1)w mikroinstalacji;

2)w małej instalacji;

3)wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33 ustawy – Prawo energetyczne;

4)wyłącznie z biopłynów.

W myśl z art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:

Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:

1)większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;

2)nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

Art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:

Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.

W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:

Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:

1)prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej;

2)prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:

a)wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,

b)pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;

3)prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:

a)wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,

b)ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, zgłoszonej przez podmioty odpowiedzialne za bilansowanie handlowe tej instalacji odnawialnego źródła energii i sprzedawcy energii prosumenta wirtualnego energii elektrycznej, do operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego w ramach bilansowania handlowego, o którym mowa w ustawie – Prawo energetyczne. Ilość energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii ustala się jako iloczyn:

‒udziału prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w instalacji odnawialnego źródła energii, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1, oraz

‒ilości energii elektrycznej określonej dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t) jako energia planowana do wprowadzenia do sieci z tej instalacji odnawialnego źródła energii – w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają różny podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe, albo

‒ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci elektroenergetycznej z tej instalacji odnawialnego źródła energii, w przypadku gdy instalacja odnawialnego źródła energii i sprzedawca energii mają ten sam podmiot odpowiedzialny za bilansowanie handlowe i sprzedawca energii wyrazi zgodę na taki sposób ustalania ilości energii elektrycznej wytworzonej w instalacji odnawialnego źródła energii.

Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art. 4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.

Zgodnie z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:

Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w art. 4c ust. 3.

Na podstawie art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 3 tej ustawy.

Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:

Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:

1)sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,

2)zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu

– w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 126 , 222 i 340 ).

W myśl art. 4 ust. 10a ustawy o OZE:

W zakresie pobranej energii elektrycznej podlegającej rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a, nie stosuje się obowiązków, o których mowa w:

1)art. 52 ust. 1;

2)art. 10 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 711).

Natomiast art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:

W przypadku gdy:

1)prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, o których mowa w ust. 4;

2)prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej, prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć dwudziestu procent wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy zwrot nadpłaty.

Zgodnie z art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:

W przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi iloczyn:

1)sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;

2)rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5, wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.

Jak wynika z art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

W przypadku gdy prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:

1)ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;

2)rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.

Na podstawie art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:

1.Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci, zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.

2.Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.

3.Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego jako sumę iloczynów, dla wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym, ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla tego okresu rozliczenia niezbilansowania.

4.Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego jest ustalana i przyporządkowywana do konta prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.

5.Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty jako depozyt prosumencki na koncie prosumenta.

6.Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4 ust. 11 pkt 2 środki umarza się.

7.Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta jako depozyt prosumencki.

8.Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art. 40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.

9.Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.

10.Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej ustalanej dla czerwca 2022 r., zgodnie z art. 4b ust. 6.

Zgodnie z art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:

Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej, którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej:

1)po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z zastrzeżeniem ust. 3;

2)do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;

3)po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 ust. 8d⁴ ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku gdy prosument ten w terminie do 31 marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.

Na mocy art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:

Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o OZE, zgodnie z którym wprowadzanie energii elektrycznej do sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o OZE został uchylony przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady zatem czynności, o których mowa w tym przepisie, mogą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.

W myśl art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:

Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.

Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:

Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba że rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży.

W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:

„Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym, stanowi »działalność gospodarczą« w rozumieniu tych przepisów”.

Z opisu sprawy wynika, że Miasto (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Realizowali Państwo projekt. Prace dotyczyły budynku biurowego A Urzędu Miasta (...). Instalacja fotowoltaiczna znajduje się na dachu budynku biurowego A. W budynku zastosowane zostało energooszczędne oświetlenie wewnętrzne oraz zamontowane zostały instalacje fotowoltaiczne. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku biurowym Urzędu Miasta (...) składa się z (...) sztuk paneli o mocy (...), moc całej instalacji: (...) kWp. Instalacja fotowoltaiczna została przyłączona do sieci elektroenergetycznej 25 stycznia 2022 r. (nie była to data zakończenia inwestycji). Data odbioru robót budowlanych to 30 grudnia 2021 r. Instalacja fotowoltaiczna o mocy (...) kW jest mikroinstalacją. Wprowadzenie energii elektrycznej do sieci następuje w systemie net-metering na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o OZE. Zgłoszenie instalacji do (...) nastąpiło 28 października 2021 r., a przyłączenie do sieci 25 stycznia 2022 r. Rozliczenie ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci następuje na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o OZE. Rozliczenie ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci nie następuje na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE. Instalacja fotowoltaiczna nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o OZE. Nadwyżka wprowadzona do sieci tworzy tzw. magazyn, który jest wykorzystywany w okresie 365 dni od daty jego wprowadzenia. Po upływie tego czasu, jeśli nie zostanie wykorzystany – przepada. W zakresie prac prowadzonych w okresie (...), w X, uwzględniono przede wszystkim: modernizację instalacji c.o., wymianę instalacji c.w.u., wymianę wentylacji, docieplenie stropodachu i ścian zewnętrznych, wymianę okien i drzwi. W budynku zastosowane zostało energooszczędne oświetlenie wewnętrzne oraz zamontowane zostały instalacje fotowoltaiczne. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na obiekcie X, składa się z (...) sztuk paneli o mocy (...), moc całej instalacji (...) kWp. Energia wytwarzana przez ww. instalacje miała być zużywana w bieżącej działalności prowadzonej przez Urząd Miasta (...) i w X. Zarządzanie efektami poszczególnych zadań, zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, powierzone zostało wg właściwości:

1)Wydziałowi Y – zarządzanie i utrzymanie infrastruktury budynku biurowego Urzędu Miasta (...);

2)Dyrektorowi X – zarządzanie i utrzymanie infrastruktury obiektu X.

X jest scentralizowaną jednostką terytorialną Miasta (...). Państwa Miasto nie sprawuje zarządu nad tą jednostką. Miasto (...) jest właścicielem budynku, który zajmuje X, a korzysta on z tego budynku na podstawie trwałego zarządu. Wskazali Państwo, że faktury za zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej oraz przynależny do tych instalacji nadzór inwestorski zostały wystawione odrębnie dla każdego budynku (termomodernizacja budynku biurowego Urzędu Miasta oraz termomodernizacja budynku X to były dwa odrębna zadania inwestycyjne). W uzupełnieniu wniosku, jednoznacznie wskazali Państwo, że instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku biurowym Urzędu Miasta (...) stanowi mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE, który określa mikroinstalację jako instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW. Jak również, instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku X stanowi mikroinstalację, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE, który określa mikroinstalację jako instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW. W związku z montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku biurowym Urzędu Miasta (...), w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE, prosumentem energii odnawialnej – odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji jest Urząd Miasta (...). Natomiast, w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej na budynku (...), w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o OZE, prosumentem energii odnawialnej – odbiorcą końcowym wytwarzającym energię elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w mikroinstalacji, jest X. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku X mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 pkt 2 ustawy o OZE. Przyłączenie mikroinstalacji do sieci nastąpiło 6 kwietnia 2022 r. na podstawie złożonego 25 marca 2022 r. kompletnego „Zgłoszenia/Dokumentu instalacji przyłączenia mikroinstalacji”. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na budynku biurowym Urzędu Miasta (...) mieści się w przepisach określonych w art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy o OZE. Przyłączenie mikroinstalacji do sieci nastąpiło 25 stycznia 2022 r. Wprowadzenie energii elektrycznej do sieci z instalacji fotowoltaicznej, zamontowanej na Budynku biurowym Urzędu Miasta (...) oraz na Obiekcie X, następuje w systemie net-metering, na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o OZE. Instalacja fotowoltaiczna na budynku X była wykorzystywana od 6 kwietnia 2022 r. (instalacja została zgłoszona do operatora sieci elektroenergetycznej – (...)), natomiast inwestycja dotycząca termomodernizacji X została zakończona 22 lipca 2022 r. (zgłoszenie zakończenia robót przez Wykonawcę) a odebrana przez Zamawiającego 8 sierpnia 2022 r. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana na dachu budynku X wytwarza energię elektryczną na potrzeby X. Stanowi mikroinstalację (moc instalacji wynosi (...) kW). Zawarte umowy z przedsiębiorstwem energetycznym (od okresu zgłoszenia instalacji do operatora sieci elektroenergetycznej – (...)),

·na rok 2022: (...)

·na rok 2023: (...)

·na rok 2024 rok: (...)

·na rok 2025: (...).

Rozliczenie odbywa się ilościowo (kWh) w oparciu o bilansowanie i „magazyn energii" oraz zastosowanie współczynnika korekty (0,7). Umowa/rozliczenia prosumenckie nie przewidują wypłaty wynagrodzenia pieniężnego za energię wprowadzoną do sieci. Stroną umowy z przedsiębiorstwem energetycznym jest Miasto (...) (nabywca), natomiast punkt poboru/odbioru i wytwarzania dotyczy budynku X (PPE oznaczone jako „Prosument"). X korzysta z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, natomiast z rozliczenia ilości tej energii w oparciu o art. 4 ust. 1 a pkt 2 ustawy o OZE, nie korzysta ani Miasto (...) ani X. Nadwyżka wprowadzona do sieci tworzy tzw. magazyn, który jest wykorzystywany w okresie 365 dni od daty jego wprowadzenia. Po upływie tego czasu, jeśli nie zostanie wykorzystany – przepada. Instalacja fotowoltaiczna/nadzór inwestorski nie były/nie są/nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W jednostce występuje działalność zwolniona z VAT – wynajem pomieszczeń na cele mieszkaniowe, jednak zużycie energii dla tej działalności jest rozliczane przez odrębny licznik energii elektrycznej, niezwiązany z instalacją fotowoltaiczną. W konsekwencji instalacja/nadzór inwestorski nie były/nie są/nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych. Instalacja fotowoltaiczna/nadzór inwestorski służyły/służą/będą służyły czynnościom niepodlegającym VAT, tj. realizacji zadań publicznych w zakresie działalności dydaktycznej/wyżywienia wychowanków (działalność statutowa X). Wydatki ponoszone na instalację fotowoltaiczną oraz nadzór inwestorski nie mogą zostać w całości przyporządkowane do działalności gospodarczej, ponieważ instalacja służyła/służy/będzie służyła działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (zadania publiczne). Dodatkowo działalność zwolniona (wynajem mieszkaniowy) posiada odrębny licznik energii, a instalacja fotowoltaiczna nie zasila tej działalności. Instalacja fotowoltaiczna/nadzór inwestorski nie były/nie są/nie będą wykorzystywane w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych ani zwolnionych, lecz do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy występują przesłanki umożliwiające Miastu (...) odzyskanie podatku VAT poniesionego w ramach projektu na zakup i montaż instalacji fotowoltaicznych oraz przynależny do tych instalacji nadzór inwestorski.

Wobec powyższego należy raz jeszcze podkreślić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług co do zasady podlegają czynności wykonywane odpłatnie.

Tym samym, opodatkowana podatkiem od towarów i usług będzie co do zasady energia elektryczna wprowadzona do sieci przez producenta w przypadku, gdy wystąpi z tego tytułu wynagrodzenie. Przy czym, wobec funkcjonującego na gruncie ustawy o odnawialnych źródłach energii systemu, o którym mowa w ww. art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, tzw. „net meteringu”, należy uznać, że opodatkowaniu podlegać będzie w takim przypadku nadwyżka energii elektrycznej wprowadzonej przez producenta do sieci, nad energią przez niego z sieci pobraną.

Natomiast w przypadku, gdy prosument energii elektrycznej nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia za nadwyżki wyprodukowanej energii i nadwyżki te w określonych terminach „przepadają”, nie uznaje się takich czynności za opodatkowane podatkiem VAT.

W związku z powyższym, w okolicznościach niniejszej sprawy, w przypadku rozliczenia energii w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o OZE („net metering”), w sytuacji, gdy Państwo za ewentualne nadwyżki energii elektrycznej wprowadzanej do sieci nie otrzymują wynagrodzenia i nadwyżki te w okresie 12 miesięcy (365 dni) od wprowadzenia ich do sieci przepadną, wskazać należy, że wprowadzanie energii elektrycznej do sieci w ramach ww. instalacji nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Powstałe, w ramach projektu instalacje fotowoltaiczne, wykorzystywana są przez Państwa Miasto do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy.

Wobec powyższego warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty powstałe w ramach zrealizowanego zadania nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie mają Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w związku z wydatkami ponoszonymi z tytułu realizacji ww. projektu. Tym samym, nie przysługuje Państwu prawo do zwrotu różnicy – odzyskania – podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Podsumowując,wprowadzenie do sieci energetycznej energii wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych, zamontowanych na Biurowcu Urzędu Miasta (...), oraz na Obiekcie X, rozliczane w systemie net-metering, nie stanowi odpłatnej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Tym samym, w odniesieniu do wydatków, w ramach projektu, związanych z zakupem instalacji fotowoltaicznych nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku od towarów i usług oraz nie przysługuje Państwu prawo do odzyskania podatku, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty powstałe w wyniku realizacji ww. projektu nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Natomiast, w zakresie wydatków na przynależny do tych instalacji nadzór inwestorski, należy wskazać, że jest wykorzystywany – podobnie jak ww. instalacje fotowoltaiczne – do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT). Tym samym, również nie przysługuje Państwu prawo do odzyskania podatku VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko uznałem jako prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Wydając interpretację, jako element opisu sprawy przyjąłem wskazane przez Państwa informacje, że będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o OZE, tzw. „net metering”; nadwyżka wprowadzona do sieci tworzy tzw. magazyn, który jest wykorzystywany w okresie 365 dni od daty jego wprowadzenia. Po upływie tego czasu, jeśli nie zostanie wykorzystany – przepada; umowa/rozliczenia prosumenckie nie przewidują wypłaty wynagrodzenia pieniężnego za energię wprowadzoną do sieci, a także jak wskazali Państwo we wniosku: „Biurowiec Urzędu Miasta (...) jest i będzie wykorzystywanych do celów innych niż działalność gospodarcza (budynek użyteczności publicznej związanej z działalnością JST)”.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą być jedynie pomocne dla Państwa przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

3)z zastosowaniem art. 119a;

4)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

5)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także