Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4013.143.2026.2.MAZ

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 24 kwietnia 2026 r. Uzupełnili go Państwo pismem z 21 maja 2026 r. (wpływ 21 maja 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

… sp. z o.o. (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku akcyzowego, producentem piwa oraz innych napojów alkoholowych, posiadaczem zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Spółka korzysta z ulgi dla tzw. małych browarów. Wnioskodawca w swojej ofercie ma także produkcję napojów bezalkoholowych, niebędących wyrobami akcyzowymi, w tym piwa bezalkoholowego o kodzie CN 2202 91 00 (dalej jako: „Piwo 0%”).

Wnioskodawca wykorzystuje nowy proces produkcji Piwa 0%, który pozornie przypomina wytwarzanie normalnego piwa stanowiącego produkt klasyfikowany do kodu CN 2203. Podstawowymi składnikami w przypadku obydwu rodzajów napojów (zarówno alkoholowego, jak i bezalkoholowego) są drożdże, chmiel, woda, a także ziarna jęczmienia lub pszenicy. Zasadnicze różnice wpływające na klasyfikację Piwa 0% do kodu 2202 zachodzą jednak w końcowej fazie produkcji, gdzie po przejściu etapu warzelni, fermentacji i leżakowni lub tankofermentatorów, Wnioskodawca eliminuje alkohol, który normalnie wytwarza się w procesie alkoholowej fermentacji, z zastosowaniem metody takiej, jak np. odwrócona osmoza. Cały proces produkcyjny odbywa się w zawieszonej akcyzie (procedurze zawieszonej akcyzy). W efekcie produktem końcowym procesu produkcyjnego jest nie piwo jako napój alkoholowy w rozumieniu przepisów akcyzowych, a produkt nieakcyzowy, tj. Piwo 0%, które to dopiero jest rozlewane do opakowań jednostkowych. W istocie więc piwo normalne (alkoholowe) jest wykorzystywane do produkcji piwa bezalkoholowego (Piwa 0%), które powstaje po dealkoholizacji piwa tradycyjnego. Po procesie dealkoholizacji pozostanie alkohol etylowy o mocy do 8% obj. alkoholu o kodzie CN 2208 (dalej jako: „Odzyskany Alkohol”).

Wnioskodawca wykorzystuje Odzyskany Alkohol do produkcji biogazu. W konsekwencji na bieżąco przekazuje Odzyskany Alkohol do wewnątrzzakładowej kanalizacji ściekowej, stanowiącej element biogazowni rolniczej, znajdującej się na terenie składu podatkowego Wnioskodawcy. Biogazownia to typowy proces fermentacji odpadów organicznych. Odzyskany Alkohol jest wykorzystany do produkcji biogazu rolniczego, gdzie kluczowym procesem zachodzącym w trakcie wytwarzania tego wyrobu jest fermentacja innych produktów/ścieków. Odzyskany Alkohol (alkohol etylowy pochodzący z dealkoholizacji o mocy alkoholu do 8% obj.) ma przyspieszyć proces fermentacji i wpłynąć na szybsze otrzymanie biogazu lepszej jakości. Zasadniczo bowiem, biogaz „powstaje w wyniku beztlenowej fermentacji metanowej, a substratem służącym do jego wytworzenia jest biomasa pochodząca z przetwórstwa rolno-spożywczego oraz hodowli, m.in. kiszonka z roślin energetycznych (np. kukurydzy, traw, żyta), odpady z przetwórstwa rolno-spożywczego (m.in. wysłodki buraczane, wytłoki owocowo-warzywne), gnojowica, obornik itp.” (https://polskagrupabiogazowa.pl/jak-dziala- biogazownia/, dostęp: 20.5.2025 r.). Biogaz nie zawiera alkoholu etylowego, gdyż ten jest całkowicie wytrącany z wykorzystywanego do jego produkcji Odzyskanego Alkoholu aż do otrzymania krystalicznie czystej wody. Produktem końcowym jaki jest wytwarzany w biogazowni jest biogaz, tj. wyrób energetyczny klasyfikowany do kodu CN 2711 29 00. Wnioskodawca ma w biogazowni wydzielony odpływ ścieków bytowych od ścieków organicznych, które to są fermentowane i przekształcane na biogaz. W Spółce funkcjonuje rozdział „ścieku produkcyjnego” od ścieku bytowego. Tylko ściek produkcyjny przekazywany jest do biogazowni rolniczej, która przerabia surowce rolnicze, tj. jęczmień, cukier itd. Powstające po myciu odpady przerabiane w biogazowni to substrat rolniczy płynny.

W biogazowni rolniczej przerabia się więc substrat rolniczy płynny, a to co powstaje to czysta woda, biogaz pochodzenia rolniczego i tzw. poferment (odpad stały, nawóz). Poza Odzyskanym Alkoholem biogaz jest też wytwarzany z innych ścieków organicznych Spółki. Produkcja biogazu to przede wszystkim wynik oczyszczania ścieków poprodukcyjnych w browarze - procesy biotechnologiczne w biogazowni zmniejszają obciążenie ścieków powstających w czasie produkcji, wytwarzając jednocześnie biogaz rolniczy do dalszego wykorzystania.

Wnioskodawca uzyskał interpretację indywidualną z 21 lipca 2025 r., 0111-KDIB3-3.4013.143. 2025.1.MAZ, potwierdzającą, że Odzyskany Alkohol, wykorzystywany do produkcji biogazu (a więc procesów produkcyjnych związanych z wytworzeniem biogazu), będzie korzystał ze zwolnienia z akcyzy na podstawie § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień od akcyzy. Aktualnie biogaz jest tymczasowo spalany w pochodni (świeczkach) w celu utylizacji jego nadwyżki, lecz docelowo Wnioskodawca przyłączy kogenerator (silnik spalinowy), gdzie biogaz będzie zużywany do celów opałowych do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej. Energia elektryczna wytworzona przez kogenerację będzie sprzedawana do sieci, zaś ciepło w całości zużyte przez biogazownię na potrzeby podgrzania substratu podczas fermentacji. Tymczasowe spalanie w świeczkach wynika obecnie z tego, że cała biogazownia stanowi nową instalację na rozruchu, stabilizowany jest proces fermentacji, a sam Wnioskodawca oczekuje na wszystkie pozwolenia w zakresie możliwości wprowadzania energii do sieci. Z tego powodu, do momentu aż uda się spełnić niezbędne formalności regulacyjne w zakresie kogeneracji i uruchomić silnik, biogaz musi być spalany w świeczce.

W uzupełnieniu wniosku z 21 maja 2026 r. Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na pytania Organu:

1. Pytanie Organu: Czy produkowany przez Państwa w składzie podatkowym biogaz spełnia/będzie spełniał wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, zgodnie ze wskazaniem zawartym w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.)?

Odpowiedź: Produkowany biogaz będzie spełniał normy jakościowe określone w odrębnych przepisach, zgodnie ze wskazaniem zawartym w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. Biogaz będzie wytwarzany w nowoczesnej biogazowni rolniczej. W instalacji wykorzystywane są płynne substraty pochodzące z procesów produkcyjnych przemysłu spożywczego, w szczególności z produkcji piwa oraz napojów. Substraty te charakteryzują się jednorodnym, ciekłym stanem skupienia oraz wysoką podatnością na procesy biologicznego rozkładu. Surowce są przyjmowane do instalacji w sposób ciągły, magazynowane w zbiornikach oraz uśredniane w celu zapewnienia stabilnych i powtarzalnych warunków prowadzenia procesu technologicznego. Biogaz wytwarzany z substratów pochodzących z przemysłu spożywczego poddawanych fermentacji metanowej odpowiada ustawowej definicji biogazu rolniczego, co czyni właściwym rejestr prowadzony przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa (KOWR), w którym Spółka jest ujawniona pod nr ewidencyjnym BGR/00196/2025.

2. Pytanie Organu: Czy w przypadku, którego dotyczy pytanie nr 1, gdy biogaz jest/będzie wykorzystywany do spalania w pochodni, ten biogaz jest/będzie przeznaczony do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych?

Odpowiedź: Gdy biogaz jest/będzie wykorzystywany do spalania w pochodni, ten biogaz jest/będzie przeznaczony do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych. Spalanie w pochodni nie jest celem gospodarczym Spółki, nie służy ogrzaniu urządzeń, czy napędzeniu silników spalinowych. Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji, docelowo Spółka przyłączy kogenerator (silnik spalinowy), gdzie biogaz będzie zużywany do celów opałowych do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej. Energia elektryczna wytworzona przez kogenerację będzie sprzedawana do sieci, zaś ciepło w całości zostanie zużyte przez biogazownię na potrzeby podgrzania substratu podczas fermentacji. Spalanie w pochodni biogazu to etap przejściowy, który nie wiąże się z jakimkolwiek energetycznie relewantnym zastosowaniem.

3. Pytanie Organu: Czy w przypadku, którego dotyczy pytanie nr 2 i 4, gdy biogaz jest/będzie zużywany w silniku spalinowym kogeneratora, ten biogaz jest/będzie przeznaczony do napędu silników spalinowych?

Odpowiedź: Gdy biogaz będzie zużywany w silniku spalinowym kogeneratora, ten biogaz będzie przeznaczony do napędu silników spalinowych. Sytuacja ta jeszcze nie miała miejsca na moment złożenia wniosku, instalacja nie była podłączona do kogeneratora, stąd pytania nr 2 i 4 dotyczą zdarzeń przyszłych.

Pytania

1. Czy biogaz wykorzystywany do spalania w pochodni korzysta ze stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy akcyzowej?

2. Czy biogaz zużywany w silniku spalinowym kogeneratora do wytwarzania ciepła i energii elektrycznej będzie korzystał ze stawki 0 zł [na podstawie] art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret 1 ustawy akcyzowej?

3. Czy rozpoczęcie produkcji biogazu w biogazowni rolniczej wymaga zmiany zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, czy wystarczające jest zgłoszenie zmiany do akt weryfikacyjnych?

W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2:

4. Czy powstały po procesie dealkoholizacji biogaz, który będzie wykorzystywany do napędu stacjonarnych silników spalinowych, w celu łącznego wytworzenia ciepła i energii elektrycznej, korzysta ze zwolnienia od podatku akcyzowego na podstawie art. 31b ust. 4 pkt 1, w zw. z art. 31b ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Biogaz wykorzystywany do spalania w pochodni korzysta ze stawki 0 zł na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy akcyzowej.

2. Biogaz zużywany w silniku spalinowym kogeneratora do wytwarzania ciepła i energii elektrycznej będzie korzystał ze stawki 0 zł [na podstawie] art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret 1 ustawy akcyzowej.

3. Rozpoczęcie produkcji biogazu w biogazowni rolniczej nie wymaga zmiany zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego i wystarczające jest zgłoszenie zmiany do akt weryfikacyjnych.

W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2:

4. Powstały po procesie dealkoholizacji biogaz, który będzie wykorzystywany do napędu stacjonarnych silników spalinowych w celu łącznego wytworzenia ciepła i energii elektrycznej, korzysta ze zwolnienia od podatku akcyzowego na podstawie art. 31b ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 31b ust. 1 pkt 2 ustawy akcyzowej.

Uzasadnienie

Ad 1.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy akcyzowej, przez wyroby akcyzowe rozumie się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy podatku akcyzowym.

W pozycji 28 załącznika nr 1 do ustawy akcyzowej, będącym wykazem wyrobów akcyzowych pod kodem CN 2711, wymieniono gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe.

Z kolei w załączniku nr 2 do ww. ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, w poz. 21, pod kodem CN ex 2711 został wymieniony gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe, z wyłączeniem objętych pozycjami 2711 11 00, 2711 21 00 oraz 2711 29 00. Przy czym oznaczenie „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Biogaz to wyrób klasyfikowany do kodu Nomenklatury Scalonej CN 2711 29 00.

W przypadku wyrobów objętych zerową stawką akcyzy kwota podatku akcyzowego, który w takiej sytuacji byłby należny do zapłaty, wynosi zero, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym, który stanowi:

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:

a) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

- skroplonych - 659,00 zł/1000 kilogramów,

- w stanie gazowym - 10,32 zł/l gigadżul (GJ),

aa)gazu ziemnego o kodach CN 2711 11 00 i 2711 21 00 - 0 zł,

b) wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:

- biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,

- wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,

c) pozostałych - 14,00 zł/l GJ.

W myśl natomiast art. 89 ust. 2c ustawy akcyzowej, stawka akcyzy na wyroby energetyczne niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł.

Wyrób akcyzowy w postaci biogazu klasyfikowanego do kodu CN 2711 29 00 jest wyrobem, który został wymieniony w załączniku nr 1 do ustawy, ale nie został ujęty w załączniku nr 2 do tej ustawy. Spółka wytwarza biogaz o kodzie CN 2711 29 00, stanowiący wyrób gazowy w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym. W przypadku nadwyżki biogazu będzie on spalany w pochodni. Na tym etapie nie będzie on stosowany na cel opałowy. Na gruncie zarówno regulacji krajowych, jak i europejskich nie ma sprecyzowanej definicji „celu opałowego”.

Jak wskazał TSUE w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 kwietnia 2004 r., w sprawie w sprawie C-240/01 Komisja Europejska vs. Republika Federalna Niemiec, pomimo braku definicji unijnej państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji tego pojęcia, gdyż mogłoby to doprowadzić do rozbieżności definicyjnych. Niemniej TSUE wskazał, że zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania wyrobu jest używana w celach grzewczych, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania.

Do powyższego wyroku odniósł się także Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 27 października 2010 r., sygn. I GSK 1172/09, w którym wskazał: „Z powyższego wynika, iż wyrażenie to odnosi się do tych przypadków, gdy na skutek spalania oleju mineralnego powstaje energia cieplna, która jest używana do ogrzewania. Pojęcia tego nie można ograniczyć wyłącznie do sytuacji, w których energia cieplna wytwarzana w związku ze spalaniem olejów mineralnych jest używana w celach grzewczych. Zakres tego pojęcia rozciąga się bowiem również na takie przypadki, gdy wyprodukowane ciepło zużywane jest w innych celach niż grzewcze”.

Na tym etapie celem spalania biogazu w pochodni nie jest wytworzenie ciepła, lecz jego utylizacja, która w ocenie Spółki nie wiąże się w żaden sposób z ogrzaniem jakiegokolwiek nośnika ciepła, a wytworzona w tym procesie energia cieplna nie jest w żaden sposób wykorzystywana.

Podobną sprawę analizował DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 18 kwietnia 2024 r., 0111-KDIB3-3.4013.27.2024.2.MAZ, w uzasadnieniu której wskazał: „Natomiast w przedstawionych w opisie stanu faktycznego okolicznościach, gdy celem spalania biogazu w pochodni nie jest wytworzenie ciepła, lecz jego utylizacja, która nie wiąże się w żaden sposób z ogrzaniem jakiegokolwiek nośnika ciepła, a wytworzona w tym procesie energia cieplna nie jest w żaden sposób wykorzystywana, to takie użycie biogazu nie stanowi użycia w celach opałowych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. W konsekwencji powyższego biogaz spalany w pochodni nie jest wykorzystywany również jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych ani spalinowych, ani do napędu silników spalinowych. […]

Wytwarzany przez Spółkę biogaz o kodzie CN 2711 29 00 spełnia wszystkie warunki wymienione w art. 89 ust. 2c ustawy, uprawniające Wnioskodawcę do zastosowania stawki akcyzy wynoszącej 0 zł. Opisany we wniosku biogaz bowiem jest:

- wyrobem energetycznym niewymienionym w załączniku nr 2 do ustawy,

- wyrobem energetycznym innym niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy,

- przeznaczony do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych, jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Zastosowanie stawki w wysokości 0 zł oznacza, że Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, odnoszącym się do biogazu spalanego w pochodni, należy uznać za prawidłowe - zastosowanie stawki w wysokości 0 zł oznacza, że Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty akcyzy”.

Podobnie DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 31 października 2022 r., sygn. 0111-KDIB3- 3.4013.236.2022.2.JSU, wskazał: „W sytuacji, kiedy ilość uzyskanego biogazu będzie przekraczała bieżące zapotrzebowanie, nadmiar biogazu będzie spalany w tzw. pochodni, stanowiącej instalację zabezpieczającą dla instalacji biogazu, która nie pozwala na magazynowanie wytworzonego biogazu. Biogaz niespalony w kotłowni, musi być spalony w tzw. pochodni, a Spółka będzie posiadała odrębne liczniki dla biogazu spalanego w kotłowni i biogazu spalonego w pochodni.

Na tle powyższych okoliczności, Spółka powzięła wątpliwości dotyczące możliwość zastosowania zerowej stawki akcyzy na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy dla gazu spalanego w pochodni”.

Ad 2.

Wnioskodawca planuje przyłączyć kogenerator (silnik spalinowy), w wyniku czego biogaz będzie zużywany do celów opałowych do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej. Energia elektryczna wytworzona przez kogenerację będzie następnie sprzedawana do sieci.

W ocenie Wnioskodawcy w momencie, w którym wyrób ten zostanie wykorzystywany do napędu silników kogeneracyjnych, nie znajdzie zastosowania zerowa stawka akcyzy, o której mowa w art. 89 ust. 2c ustawy, i której dotyczy pytanie nr 1. Zastosowanie bowiem tej stawki może dotyczyć wyłącznie wyrobów energetycznych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, innych niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczonych do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych. Wówczas zastosowanie znajdzie art. 89 ust. 1 pkt 12 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym:

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla:

12) gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych:

a) gazu ziemnego (mokrego) i pozostałych węglowodorów gazowych objętych pozycją CN 2711 oraz gazowych węglowodorów alifatycznych objętych pozycją CN 2901:

- skroplonych - 659,00 zł/1000 kilogramów,

- w stanie gazowym - 10,32 zł/l gigadżul (GJ),

aa)gazu ziemnego o kodach CN 2711 11 00 i 2711 21 00 - 0 zł,

b) wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach:

- biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł,

- wodoru i biowodoru o kodzie CN 2804 10 00 - 0 zł,

c) pozostałych - 14,00 zł/l GJ.

Wyżej wskazana regulacja została włączona do krajowego systemu prawnego z chwilą wejścia w życie ustawy akcyzowej. Wówczas w uzasadnieniu projektu ustawy, tj. druku nr 1083 z dn. 6 października 2008 r., wskazano następująco:

„Kierując się względami ochrony środowiska zaproponowano zerową stawkę akcyzy dla biogazu, wodoru, w tym biowodoru (otrzymywanego z biomasy) przeznaczonych do napędu silników spalinowych. Biogaz i biowodór, pozyskiwane z biomasy, są biopaliwami o niekwestionowanych, niemal neutralnych właściwościach środowiskowych, a przy tym znacznie droższe od tradycyjnych paliw ciekłych. W celu stworzenia korzystnych warunków do zastępowania paliw ropopochodnych ekologicznymi paliwami pozyskiwanymi z biomasy, dla biogazu i biowodoru, wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, ustalono stawki podatku akcyzowego w wysokości 0 zł”.

Przepis ten funkcjonuje w niezmienionej wersji do dziś.

Wnioskodawca spełni warunki wynikające z treści ww. regulacji, bowiem wytwarzany przez niego biogaz:

- stanowić będzie wyrób energetyczny;

- będzie przeznaczony do napędu silników spalinowych;

- zostanie wyprodukowany w składzie podatkowym;

- spełni wymagania jakościowe na podstawie odrębnych przepisów;

- stanowić będzie biogaz o dowolnym kodzie CN.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 18 listopada 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4013.245.2025.1.AM, w której wskazano:

„[…] możliwość zastosowania stawki akcyzy 0 zł, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b ustawy, dotyczy gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych, wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach, będących:

- biogazem, bez względu na kod CN;

- wodorem i biowodorem o kodzie CN 2804 10 00.

Jak wskazano w opisie sprawy, biogaz o kodzie CN 2711 19 00 (bioLNG), będzie paliwem przeznaczonym do napędu silników spalinowych i będzie produkowany w składzie podatkowym, a gotowy wyrób po wyprowadzeniu w autocysternach kriogenicznych ze składu podatkowego będzie wprowadzany przez odbiorcę do obrotu z wykorzystaniem (...). Przyjąć tym samym należy na potrzeby niniejszej sprawy, zgodnie z założeniem Spółki, że w momencie wprowadzania do obrotu ww. wyrób spełniać będzie wymagania jakościowe jako paliwo silnikowe.

Biorąc zatem pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku, w ocenie Organu w odniesieniu do produkcji objętego wnioskiem wyrobu (bioLNG o kodzie CN 2711 19 00), w sytuacji jego produkcji w składzie podatkowym z przeznaczeniem do napędu silników spalinowych, będą Państwo mogli stosować stawkę akcyzy w wysokości 0 zł na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret pierwsze ustawy”.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że biogaz o kodzie CN 2711 19 00 zużywany w silniku spalinowym kogeneratora do wytwarzania ciepła i energii elektrycznej spełniający tożsame warunki ustawowe również powinien korzystać z preferencji w postaci stawki 0 zł.

Ad 3.

Biogaz o kodzie CN 2711 29 00 jest wyrobem energetycznym w rozumieniu przepisów akcyzowych i potencjalnie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Biogaz o kodzie CN 2711 29 00 nie jest wymieniony w załączniku nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym jako wyrób akcyzowy, do którego stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy oraz którego produkcja odbywa się w składzie podatkowym.

Produkcja wyrobów gazowych, w tym biogazu, nie musi odbywać się w składzie podatkowym (art. 47 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku akcyzowym).

W efekcie działalność w postaci produkcji biogazu nie wymaga zmiany zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, ani zabezpieczenia akcyzowego, jak w przypadku wyrobów obowiązkowo produkowanych w składzie podatkowym.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 31 grudnia 2018 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2, ze zm.), urzędowe sprawdzenie przeprowadza się przed rozpoczęciem działalności polegającej na wydobyciu gazu ziemnego lub ropy naftowej, o których mowa w ustawie o podatku od wydobycia niektórych kopalin.

Biogaz o kodzie CN 2711 29 00 nie jest gazem ziemnym, o którego wydobyciu mowa w ww. przepisie.

Z uwagi jednak na fakt, że do wniosku o zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego załącza się m.in. plan prowadzenia składu (art. 49 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym), a sam prowadzący skład musi zapewniać warunki przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej, powstanie biogazowni na terenie składu podatkowego wymaga zgłoszenia do akt weryfikacyjnych. Miejsce magazynowania wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym powinno być dostosowane do bezpiecznego składowania tych wyrobów, a proponowana lokalizacja składu podatkowego, stan lub wielkość pomieszczeń, w których ma być prowadzony skład podatkowy, lub ich wyposażenie powinny umożliwiać sprawowanie kontroli (art. 48a ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym).

Skład podatkowy powinien:

1) posiadać infrastrukturę techniczną, sanitarną i komunikacyjną umożliwiającą wykonywanie kontroli nad wyrobami akcyzowymi w składzie podatkowym zgodnie z odrębnymi przepisami oraz prowadzenie w składzie podatkowym działalności określonej w zezwoleniu posiadać zabezpieczenia techniczne lub elektroniczne gwarantujące nienaruszalność i niezmienialność znajdujących się w składzie podatkowym wyrobów akcyzowych;

2) być wyposażony odpowiednio w urządzenia, maszyny, przyrządy, narzędzia, pojemniki lub naczynia umożliwiające:

a) prowadzenie w składzie podatkowym działalności określonej w zezwoleniu,

b) określenie ilości wyrobów znajdujących się w składzie podatkowym,

c) wykonywanie kontroli nad wyrobami akcyzowymi znajdującymi się w składzie podatkowym zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jeśli nie uległy zmianie dane zawarte we wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, wobec tego nie jest wymagany wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego (art. 49 ust. 7-10 ustawy o podatku akcyzowym).

Ad 4.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym, użyte w ustawie określenie „wyrób gazowy” oznacza wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00. W rezultacie wytwarzany przez Spółkę biogaz o kodzie CN 2711 29 00 stanowi wybór gazowy.

Zużywanie przez Spółkę biogazu w procesie wytwarzania energii stanowi, na podstawie art. 9c ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy akcyzowej czynność opodatkowaną akcyzą. Zgodnie z art. 9c ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest użycie wyrobów gazowych przez ostatecznego nabywcę gazowego uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia.

Na podstawie z art. 31b ust. 4 pkt 1, w zw. z art. 31b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby gazowe przeznaczone do napędu stacjonarnych urządzeń lub do celów opałowych związanych z napędem stacjonarnych urządzeń, użyte w przypadku, gdy przedmiotem opodatkowania są wyroby gazowe przeznaczone do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej. Produkowany biogaz będzie zużywany w silnikach spalinowych, w celu produkcji energii elektrycznej i cieplnej.

Jak już wskazano w uzasadnieniu pytania nr 1, pojęcie „cele opałowe” odnosi się do tych przypadków, gdy na skutek spalania oleju mineralnego powstaje energia cieplna, która jest używana do ogrzewania. Pojęcia tego nie można ograniczyć wyłącznie do sytuacji, w których energia cieplna wytwarzana w związku ze spalaniem olejów mineralnych jest używana w celach grzewczych. Zakres tego pojęcia rozciąga się bowiem również na takie przypadki, gdy wyprodukowane ciepło zużywane jest w innych celach niż grzewcze. W konsekwencji ww. regulacja prawna umożliwia zastosowanie zwolnienia od akcyzy również w sytuacji spalenia biogazu o kodzie CN 2711 29 00 w stacjonarnych silnikach spalinowych, służących do jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i ciepła.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 15 września 2023 r. sygn. 0111-KDIB3-3.4013.220.2023.2.JSU, w której Organ wskazał: ,,Jak wskazali Państwo we wniosku, wytwarzany przez Państwa biogaz jest zużywany w układzie kogeneracyjnym, w celu skojarzonej produkcji energii elektrycznej i cieplnej.

Stosownie do powyższego użycie przez Państwa uzyskanego biogazu o kodzie CN 2711 29 00 do napędu urządzeń (agregatów kogeneracyjnych - składających się ze stacjonarnych silników gazowych zasilanych biogazem) w celu łącznego wytworzenia energii elektrycznej i ciepła - podlega zwolnieniu z akcyzy na podstawie art. 31b ust. 4 pkt 1 w zw. z art. 31b ust. 1 pkt 2 ustawy”.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe ściśle względem zadanych pytań.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 412, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym”):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych, wyroby nowatorskie, urządzenia do waporyzacji, zestawy części do urządzeń do waporyzacji, saszetki nikotynowe i inne wyroby nikotynowe, wymienione w załączniku nr 1 do ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy:

Użyte w ustawie określenie wyroby gazowe oznacza wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b , z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

W poz. 13 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych, pod kodem CN 2203 00, zostało wymienione piwo otrzymywane ze słodu.

Pod pozycją 18 załącznika nr 1 do ustawy, pod kodem CN 2208, został wymieniony alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe.

Natomiast w poz. 28 załącznika nr 1 do ustawy, pod kodem 2711, został wymieniony gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe.

Z kolei w załączniku nr 2 do ustawy, stanowiącym wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o których mowa w dyrektywie Rady 92/12/EWG, w poz. 13, pod kodem CN 2203 00, zostało wymienione piwo otrzymywane ze słodu.

W poz. 18 załącznika nr 2 do ustawy, pod kodem 2208, został wymieniony alkohol etylowy nieskażony o objętościowej mocy alkoholu mniejszej niż 80% obj.; wódki, likiery i pozostałe napoje spirytusowe.

Wreszcie w poz. 21 załącznika nr 2 do ustawy, pod kodem ex 2711, zostały wymienione gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe, z wyłączeniem objętych pozycjami 2711 11 00, 2711 21 00 oraz 2711 29 00 (przy czym „ex” dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu).

Jak stanowi art. 92 ustawy:

Do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

W świetle art. 93 ust. 1 ustawy:

Do alkoholu etylowego w rozumieniu ustawy zalicza się:

 1) wszelkie wyroby o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 1,2% objętości, objęte pozycjami CN 2207 i 2208, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego działu Nomenklatury Scalonej;

 2) wyroby objęte pozycjami CN 2204, 2205 i 2206 00, o rzeczywistej objętościowej mocy alkoholu przekraczającej 22% objętości;

 3) napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony alkohol etylowy.

W myśl art. 94 ust. 1 ustawy:

Piwem w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2203 00 oraz wszelkie wyroby zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęte pozycją CN 2206 00, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach przekracza 0,5% objętości.

Jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Użyte w ustawie określenie skład podatkowy oznacza miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, w tym przetwarzane, lub magazynowane, w tym przechowywane, lub przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane -z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 11 ustawy:

Podmiot prowadzący skład podatkowy oznacza podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy:

Użyte w ustawie określenie procedura zawieszenia poboru akcyzy oznacza procedurę stosowaną podczas produkcji, w tym przetwarzania, lub magazynowania, w tym przechowywania, lub przeładowywania i przemieszczania wyrobów akcyzowych, w trakcie której, gdy są spełnione warunki określone w przepisach niniejszej ustawy i aktów wykonawczych wydanych na jej podstawie, z obowiązku podatkowego nie powstaje zobowiązanie podatkowe.

Natomiast jak wskazano w art. 2 ust. 1 pkt 19a lit. b ustawy:

Określenie finalny nabywca gazowy oznacza podmiot, który posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby gazowe - niebędący pośredniczącym podmiotem gazowym.

Jak wskazano w art. 9c ust. 1 i 3 ustawy:

1. W przypadku wyrobów gazowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;

2) sprzedaż wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu;

3) import wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;

4) użycie wyrobów gazowych przez pośredniczący podmiot gazowy;

5) użycie wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego:

a) uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,

b) jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tych wyrobów finalnemu nabywcy gazowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że akcyza została zapłacona w należnej wysokości,

c) nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31b ust. 1-4 , do innych celów niż zwolnione na podstawie tych przepisów, przy czym za takie użycie uważa się również naruszenie warunku, o którym mowa w art. 31b ust. 5-7 lub 9 , a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31b ust. 1-4 .

3. Jeżeli w stosunku do wyrobów gazowych powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o której mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości.

Jak stanowi art. 11b ust. 1 ustawy:

W przypadku wyrobów gazowych obowiązek podatkowy powstaje z dniem:

1) nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;

2) wydania wyrobów gazowych finalnemu nabywcy gazowemu, w przypadku ich sprzedaży na terytorium kraju;

3) powstania długu celnego, w przypadku importu wyrobów gazowych przez finalnego nabywcę gazowego;

4) użycia wyrobów gazowych przez podmioty w przypadkach, o których mowa w art. 9c ust. 1 pkt 4 lub 5 .

W świetle art. 13 ust. 1 pkt 13 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5.

Jak wynika z art. 40 ust. 7 ustawy:

Procedury zawieszenia poboru akcyzy nie stosuje się do energii elektrycznej, wyrobów gazowych, wyrobów węglowych, suszu tytoniowego i zestawów części do urządzeń do waporyzacji.

Stosownie do art. 47 ust. 1 pkt 9 ustawy:

Produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 do ustawy, w tym opodatkowanych zerową stawką akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, oraz wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym, z wyłączeniem produkcji wyrobów gazowych.

W myśl art. 48 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym:

Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego jest wydawane podmiotowi, który spełnia łącznie następujące warunki:

 1) prowadzi co najmniej jeden rodzaj działalności polegającej na produkcji, przeładowywaniu lub magazynowaniu wyrobów akcyzowych, w tym będących również własnością innych podmiotów;

 2) jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług;

 3) jest podmiotem, którego działalnością kierują osoby nieskazane prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub przestępstwo skarbowe;

 4) nie posiada zaległości z tytułu cła i podatków stanowiących dochód budżetu państwa, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz nie jest wobec niego prowadzone postępowanie egzekucyjne, likwidacyjne lub upadłościowe;

 5) złoży zabezpieczenie akcyzowe, z zastrzeżeniem art. 64 ust. 1 ;

 6) nie zostało cofnięte, ze względu na naruszenie przepisów prawa, żadne z udzielonych mu zezwoleń, o których mowa w art. 84 ust. 1 , jak również koncesja lub zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej ani nie została wydana decyzja o zakazie wykonywania przez niego działalności regulowanej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 , 1795 i 1826 ), w zakresie wyrobów akcyzowych;

 7) posiada tytuł prawny do korzystania z miejsca, w którym ma być prowadzony skład podatkowy.

Jak stanowi art. 48a ust. 1 ustawy:

Miejsce magazynowania wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym powinno być dostosowane do bezpiecznego składowania tych wyrobów, a proponowana lokalizacja składu podatkowego, stan lub wielkość pomieszczeń, w których ma być prowadzony skład podatkowy, lub ich wyposażenie powinny umożliwiać sprawowanie kontroli.

Stosownie do art. 49 ust. 1, 3 i 6-9 ustawy:

1. Zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego wydaje właściwy naczelnik urzędu skarbowego na sporządzony na piśmie wniosek podmiotu.

3. Wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego powinien zawierać dane dotyczące podmiotu oraz prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, w szczególności imię i nazwisko lub nazwę podmiotu, adres jego siedziby lub zamieszkania, numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile podmiot taki numer posiada, numer identyfikacji podatkowej (NIP), adres poczty elektronicznej oraz określenie rodzaju i zakresu działalności, która będzie prowadzona w składzie podatkowym, jak również wskazanie planowanej lokalizacji składu podatkowego, proponowanego zabezpieczenia akcyzowego oraz liczby już prowadzonych przez podmiot składów podatkowych.

6. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, załącza się plan składu podatkowego, dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych w art. 48 oraz dokumenty określone w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, które są wymagane do przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia.

7. Podmiot prowadzący skład podatkowy jest obowiązany do powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w ust. 1, w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10.

8. Powiadomienia o planowanej zmianie danych objętych treścią zezwolenia należy dokonywać przed dokonaniem tej zmiany, z zastrzeżeniem ust. 10.

9. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 8, stanowi jednocześnie wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego w zakresie dotyczącym zgłoszonej zmiany.

Jak wskazano w art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 i 3 ustawy:

 2. Paliwami silnikowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do napędu silników spalinowych.

 3. Paliwami opałowymi w rozumieniu ustawy są wyroby energetyczne przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane do celów opałowych, z wyłączeniem wyrobów, o których mowa w ust. 2.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy:

Produkcją wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie wyrobów energetycznych, w tym również mieszanie lub przeklasyfikowanie komponentów paliwowych, rozlew gazu skroplonego do butli gazowych, a także barwienie i znakowanie wyrobów energetycznych.

Jak wynika z art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret pierwsze ustawy o podatku akcyzowym:

Stawki akcyzy na wyroby energetyczne wynoszą dla gazów przeznaczonych do napędu silników spalinowych, wyprodukowanych w składzie podatkowym i spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach - biogazu, bez względu na kod CN - 0 zł.

Jak stanowi art. 89 ust. 2c ustawy:

Stawka akcyzy na wyroby energetyczne niewymienione w załączniku nr 2 do ustawy, inne niż określone w ust. 1 pkt 1-13, przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych, wynosi 0 zł.

Wyrażona przez Państwa wątpliwość w pytaniu nr 1 dotyczy możliwości zastosowania stawki 0 zł - na podstawie art. 89 ust. 2c ustawy - w przypadku spalania biogazu w pochodni.

Jak wynika z art. 89 ust. 2c ustawy, preferencyjna stawka w wysokości 0 zł znajdzie zastosowanie w ściśle ograniczonym zakresie, tj. wyłącznie w przypadku wyrobów energetycznych niewymienionych w załączniku nr 2 do ustawy, innych niż określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy. Warunkiem do zastosowania tej stawki jest również, aby wyroby energetyczne były przeznaczone do celów innych niż opałowe, jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych.

Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka wytwarza w biogazowni rolniczej, na terenie własnego składu podatkowego, wyrób energetyczny jakim jest biogaz klasyfikowany do kodu CN 2711 29 00. Aktualnie biogaz jest tymczasowo spalany w pochodni (świeczkach) w celu utylizacji jego nadwyżek. Gdy biogaz jest/będzie wykorzystywany do spalania w pochodni, to jest/będzie przeznaczony do celów innych niż opałowe, jako dodatek lub domieszka do paliw opałowych, do napędu silników spalinowych albo jako dodatek lub domieszka do paliw silnikowych. Spalanie w pochodni biogazu to etap przejściowy, który nie wiąże się z jakimkolwiek energetycznie relewantnym zastosowaniem.

Biogaz wskazany we wniosku jest wyrobem energetycznym niewymienionym w załączniku nr 2 do ustawy. Przedstawione okoliczności sprawy pozwalają stwierdzić, że ten biogaz nie jest także wyrobem energetycznym, o którym mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy. Zatem w przedstawionych we wniosku okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, do spalanego w pochodni biogazu o kodzie CN 2711 29 00, znajdzie zastosowanie zerowa stawka akcyzy, o której mowa w art. 89 ust. 2c ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.

Wątpliwość wyrażona przez Państwa w pytaniu nr 2 dotyczy możliwości zastosowania stawki 0 zł, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret pierwsze ustawy, w przypadku zużycia biogazu w silniku spalinowym kogeneratora, do wytwarzania ciepła i energii elektrycznej.

Możliwość stosowania stawki 0 zł dla biogazu na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret pierwsze ustawy wymaga, aby ten biogaz był przeznaczony do napędu silników spalinowych. Do tego biogaz musi byćwyprodukowany w składzie podatkowym i musi spełniać wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach.

Spalanie w pochodni nie jest celem gospodarczym Spółki, nie służy ogrzaniu urządzeń, czy napędzeniu silników spalinowych. Jak wskazano we wniosku o wydanie interpretacji, docelowo Spółka przyłączy kogenerator (silnik spalinowy), gdzie biogaz będzie zużywany do celów opałowych do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej. Energia elektryczna wytworzona przez kogenerację będzie sprzedawana do sieci, zaś ciepło w całości zostanie zużyte przez biogazownię na potrzeby podgrzania substratu podczas fermentacji. Gdy biogaz będzie zużywany w silniku spalinowym kogeneratora, ten biogaz będzie przeznaczony do napędu silników spalinowych. Sytuacja ta jeszcze nie miała miejsca na moment złożenia wniosku, instalacja nie była podłączona do kogeneratora.

Z przedstawionych okoliczności stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że biogaz jest produkowany w składzie podatkowym Wnioskodawcy i będzie spełniał normy jakościowe określone w odrębnych przepisach, zgodnie ze wskazaniem zawartym w art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b ustawy. Biogaz będzie przeznaczony do napędu silników spalinowych. Zatem w takim wypadku Spółka będzie mogła zastosować stawkę 0 zł do biogazu zużywanego w silniku spalinowym kogenerataora, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret pierwszy ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

Wątpliwość Spółki wyrażona w pytaniu nr 3 dotyczy kwestii konieczności zmiany zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego lub zgłoszenia zmiany do akt weryfikacyjnych w przypadku produkcji biogazu w biogazowni rolniczej, znajdującej się na terenie składu podatkowego.

Zauważyć należy, że w art. 49 ust. 3 ustawy wskazano dane jakie powinien zawierać wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Wśród podawanych danych są m.in. te, które dotyczą prowadzonej działalności gospodarczej, na które składają się określenie rodzaju i zakresu działalności, która będzie prowadzona w składzie podatkowym. Z kolei przepis art. 49 ust. 7 nakłada na podmiot prowadzący skład podatkowy obowiązek powiadamiania właściwego naczelnika urzędu skarbowego o zmianie danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 49 ust. 1 ustawy (wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego), w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Natomiast art. 49 ust. 8 ustawy wprowadza obowiązek dokonywania powiadomienia o planowanej zmianie danych objętych treścią zezwolenia przed dokonaniem tej zmiany. Przy czym powiadomienie o zmianie danych objętych treścią zezwolenia stanowi jednocześnie wniosek o zmianę zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, w zakresie dotyczącym zgłoszonej zmiany, co wynika z art. 49 ust. 9 ustawy.

Z przywołanych regulacji dotyczących procedury wydawania i zmiany zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego wynika więc, że przepisy art. 49 ustawy wskazują na dwa rodzaje zmian: pierwszy - dotyczący zmiany treści wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego; drugi – dotyczący zmiany treści zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Wynika to z treści art. 49 ust. 7 i 8 ustawy, w tym z zastrzeżenia zawartego w ust. 7, które kieruje do ust. 8.

Przechodząc do przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy zauważyć, że biogaz o kodzie CN 2711 29 00 jest wytwarzany w biogazowni rolniczej, znajdującej się na terenie składu podatkowego Wnioskodawcy. Zatem biogaz jest w istocie wytwarzany w składzie podatkowym, choć taki wymóg nie wynika z art. 47 ust. 1 pkt 9, art. 40 ust. 7 i poz. 21 załącznika nr 2 do ustawy, które wyłączają produkcję wyrobów gazowych o kodzie CN 2711 29 00 z obowiązku jej prowadzenia w składzie podatkowym, przy zastosowaniu procedury zawieszenia poboru akcyzy. Natomiast produkcja w składzie podatkowym pozwoli Spółce na zastosowanie stawki 0 zł do tego biogazu, na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 12 lit. b tiret pierwsze ustawy - w sytuacji, gdy spełnione będą wszystkie warunki uprawniające do zastosowania stawki zerowej - na co wskazał Organ w ocenie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Mając na uwadze wskazane przepisy ustawy o podatku akcyzowym oraz przedstawione okoliczności stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy zauważyć, że produkcja w składzie podatkowym biogazu nie wymaga - w ocenie Organu - uzyskania zmiany zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Natomiast produkcja biogazu w składzie podatkowym - choć nie wymaga uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego - jest istotną informacją, która stanowi dane, jakie należy zawrzeć we wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego, choćby z uwagi na treść art. 49 ust. 3 ustawy. W związku z tym, mając na uwadze treść art. 49 ust. 7 i 8, w zw. z art. 48a ustawy, zmiana polegająca na rozpoczęciu produkcji biogazu w składzie podatkowym, powinna zostać zgłoszona właściwym organom podatkowym, i wiązać się może ze zmianą akt weryfikacyjnych.

Reasumując - rozpoczęcie produkcji biogazu w biogazowni rolniczej, w składzie podatkowym Wnioskodawcy, nie wymaga zmiany zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Będzie to natomiast zmiana wymagająca powiadomienia właściwych dla Spółki organów podatkowych. Przy czym w kwestii tego w jakim zakresie zgłoszenie wskazanej zmiany o prowadzeniu produkcji biogazu o kodzie CN 2711 29 00 w składzie podatkowym będzie uwidocznione w aktach weryfikacyjnych oraz co do przywołanych w Państwa stanowisku regulacji rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz.U. z 2019 r. poz. 2), Organ nie może się wypowiadać w interpretacji indywidualnej. Nie są to przepisy z zakresu podatku akcyzowego, mogące być przedmiotem postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczą bowiem postępowania innych organów podatkowych.

Należy zauważyć, że choć samo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe, to nie można zgodzić się z argumentacją Spółki, że dane zawarte we wniosku o wydanie zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego nie uległy zmianie. Skoro bowiem Spółka produkuje biogaz w składzie podatkowym, to jest to informacja o zakresie prowadzonej działalności w składzie podatkowym, nawet jeżeli produkcja biogazu nie musi być prowadzona w składzie podatkowym, a więc nie wymaga uzyskania zezwolenia na prowadzenie składu podatkowego. Tym niemniej z uwagi na przedstawione stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 należy uznać je za prawidłowe.

Organ odstępuje od oceny stanowiska w zakresie pytania nr 4, ponieważ Spółka wskazała we wniosku, że dotyczy ono przypadku, gdy Organ oceni negatywnie odpowiedź Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2, co nie miało miejsca.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zadanych pytań) Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Zauważyć bowiem należy, że to wyłącznie Wnioskodawca, w treści składanego wniosku, kształtuje jego zakres przedmiotowy. Zatem kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku, nie mogą być rozpatrzone - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622; dalej jako: „Ordynacja podatkowa”).

Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji Wnioskodawca powołał się na funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, Organ pragnie zauważyć, że zostały one wydana w indywidualnych sprawach i odnoszą się wyłącznie do okoliczności przedstawionych w inicjujących tę sprawę wnioskach. Podkreślenia w tym miejscu bowiem wymaga, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podmiotów w wyniku rozstrzygnięć, dotyczących konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych. Interpretacje indywidualne nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).

Interpretacja dotyczy:

- stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia

- zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb Ordynacji podatkowej. Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.