Interpretacja indywidualna z dnia 26 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.139.2026.1.AW

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 27 maja 2026 r. oraz pismem z 1 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, A Spółka Akcyjna (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) z siedzibą w (…) prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…) (główny kod PKD (…)).

Spółka została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców KRS z dniem (…) 2024 r.

Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Spółka dnia (…) 2024 r. złożyła Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zawiadomienie o wyborze formy opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (dalej: „estoński CIT”), o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o CIT.

Całość akcji Spółki posiada jedna osoba fizyczna, również posiadająca nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.

Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej osiąga nadwyżki finansowe.

Nadwyżki finansowe Spółka zamierza zainwestować w kryptowaluty, tj. waluty wirtualne, nabywane za pośrednictwem giełd krytpowalut. Celem inwestowania nadwyżek finansowych w takie aktywa jest ich stabilny wzrost oraz osiągnięcie wysokiej marży z ich sprzedaży.

To znaczy, ich nabycie ma na celu zabezpieczenie sytuacji finansowej Spółki i pomnożenie już osiągniętych zysków.

Dodatkowo Spółka rozważa, by część nadwyżek finansowych inwestować w instrumenty typu ETF, CFD i trusty (za pośrednictwem domu maklerskiego) – na przykład w takie instrumenty jak: (…).

Powyższe wskazania mają charakter przykładowy wskazujący na zainteresowania inwestycyjne Spółki – nie należy tego traktować jako katalogu zamkniętego.

Spółka pragnie doprecyzować, że ETF to fundusz, którego celem jest odwzorowanie wybranego indeksu lub koszyka aktywów, takich jak akcje, obligacje, nieruchomości czy inne benchmarki.

Instrument pochodny CFD jest kontraktem powiązanym z późniejszymi zmianami ceny instrumentu lub aktywa bazowego. Jest to umowa pomiędzy dwiema stronami, w której każda ze stron zobowiązuje się zależnie od wyniku transakcji do zapłaty kwoty równej różnicy pomiędzy ceną otwarcia a ceną zamknięcia pozycji. Klient inwestuje kwotę początkową (depozyt), która zależnie od wielkości dopuszczalnej dźwigni stanowi jedynie część wartości nominalnej zawieranego kontraktu na instrumencie pochodnym CFD. Ceny instrumentów pochodnych CFD odzwierciedlają zmiany cen instrumentu lub aktywa bazowego i mają przewagę nad niektórymi bardziej tradycyjnymi rodzajami instrumentów finansowych, np. wynikającą z możliwości zajęcia pozycji krótkiej (i skorzystania na spadku kursu). Cechą charakterystyczną kontraktów CFD jest ich pieniężne rozliczenie, bez fizycznej dostawy instrumentu bazowego.

W uzupełnieniu wniosku z 2 czerwca 2026 r. wskazali Państwo ponadto, że:

- inwestycje w CFD (contract for difference) to nie są jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, to instrument wystawiany indywidualnie przez dom maklerski, z którym inwestor robi „zakład” i rozlicza jedynie różnicę, tj. inwestycja w CFD nie będzie wiązać się z nabyciem przez Spółkę uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym,

- inwestycja w instrument ETF będzie wiązać się z nabyciem przez Spółkę uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym.

Pytania

1.Czy nabycie walut wirtualnych pozbawia Spółkę prawa do estońskiego CIT?

2.Czy przychody z tytułu zbycia kryptowalut podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 22d ustawy o CIT, w związku z czym, ich wartości nie wlicza się do limitu przychodów, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT?

3.Czy nabycie przez Spółkę certyfikatów uczestnictwa typu ETF będzie stanowić nabycie tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub instytucji wspólnego inwestowania w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy skutkować będzie utratą prawa do opodatkowania ryczałtem?

4.Czy nabycie przez Spółkę certyfikatów uczestnictwa typu CFD będzie stanowić nabycie tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub instytucji wspólnego inwestowania w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy skutkować będzie utratą prawa do opodatkowania ryczałtem?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1.

W ocenie Spółki nabywanie i ewentualnie dalsza sprzedaż walut wirtualnych nie powoduje utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, ponieważ nie jest to okoliczność wymieniona w art. 28j-28l ustawy o CIT.

Ad 2.

W ocenie Spółki przychody ze sprzedaży walut wirtualnych należy rozliczać na zasadach określonych w art. 22d ustawy o CIT, tym samym, ich wartości nie wlicza się do tzw. limitu przychodów pasywnych, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Ad 3.

W ocenie Spółki nabycie przez Spółkę certyfikatów uczestnictwa typu ETF nie będzie stanowić nabycia tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub instytucji wspólnego inwestowania w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie doprowadzi utraty prawa do opodatkowania ryczałtem.

Ad 4.

W ocenie Spółki nabycie przez Spółkę certyfikatów uczestnictwa typu CFD nie będzie stanowić nabycia tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub instytucji wspólnego inwestowania w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, a w konsekwencji nie doprowadzi utraty prawa do opodatkowania ryczałtem.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Ad 1 i 2.

Zgodnie z art. 4a pkt 22a ustawy o CIT: ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej – oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

W myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu: „przez walutę wirtualną rozumie się cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest m.in:

a.instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

b.wekslem lub czekiem – oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego”.

Powyższe wskazuje, że nabywanie przez Spółkę kryptowalut nie zostało zakazane w żadnym z przepisów ustawy o CIT, który warunkuje skuteczność wyboru przez Spółkę opodatkowania w estońskim CIT, tj. w art. 28j ust. 1, art. 28k, art. 28l ustawy o CIT.

Powyższe można wywnioskować m. in. z następujących interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

-z 3 lutego 2023 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.222.2022.1.IN,

-z 23 sierpnia 2024 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.348.2024.1.MF,

-z 14 września 2022 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.381.2022.3.ŚS.

Z powyższych interpretacji wywnioskować można także, że przychody z tytułu zbycia kryptowalut należy rozliczać w ramach odrębnego źródła przychodów, tj. przychodów ze zbycia walut wirtualnych (art. 22d ustawy o CIT), a takie przyporządkowanie do źródła przychodów wynika z treści art. 28h ust. 1 ustawy o CIT.

Zauważyć należy, że podstawowe znaczenie ma treść art. 28h ust. 1 ustawy CIT. Przepis ten wskazuje, że podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d.

Oznacza to, że pomimo spełnienia przez podatnika warunków wymaganych przez ustawodawcę co do zakresu podmiotowego, zawartych w rozdziale 6b oddział 2 ustawy o CIT, nie wszystkie dochody osiągane przez takiego podatnika mogą podlegać opodatkowaniu ryczałtem.

Spółka opodatkowana w tej formie nie podlega, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu: od dochodów ustalanych na zasadach ogólnych wg stawki 19% lub 9% (art. 19), w zakresie tzw. przychodów z budynków opodatkowanych stawką 0,035% (art. 24b), w zakresie przychodów podlegających podatkowi minimalnemu opodatkowanych stawką 10% (art. 24ca) oraz w zakresie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej opodatkowanych stawką 5% (art. 24d).

W katalogu zawartym w art. 28h ust. 1 ustawodawca nie wymienił art. 22d, który to przepis zawiera szczególne zasady opodatkowania dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych (stawka podatku, podstawa opodatkowania, zakaz łączenia dochodów z tego tytułu z innymi dochodami itd.).

Tak więc podatnik, który jest opodatkowany ryczałtem, jeżeli osiąga dochody ze zbycia kryptowalut, to w tym zakresie podlega opodatkowaniu na innych zasadach niż obowiązujące w przypadku ryczałtu, określonych szczegółowo w art. 22d ustawy o CIT.

Skoro obrót walutami wirtualnymi w rozumieniu art. 4a pkt 22a ustawy o CIT podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 22d ustawy o CIT, to stwierdzić należy, że obrót kryptowalutami nie będzie pochodził z:

-wierzytelności,

-odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,

-części odsetkowej raty leasingowej,

-poręczeń i gwarancji,

-praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,

-zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,

-transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 – w przypadku, gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma.

Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, obrót kryptowalutami nie mieści się w katalogu przychodów wskazanych w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Ad 3 i 4.

Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, jednym z warunków umożliwiających wybór opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek (tzw. CIT estoński) jest to, aby podatnik nie posiadał m.in. tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania.

Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej pojęcia „tytuły uczestnictwa”, dlatego w celu jego interpretacji należy sięgnąć do przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722, dalej: „ustawa o obrocie”).

Zgodnie z art. 3 pkt 3 tej ustawy, przez tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania rozumie się instrumenty finansowe, które reprezentują prawa majątkowe przysługujące uczestnikom tych instytucji, w tym w szczególności jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych. Są to zatem instrumenty, które dają inwestorowi bezpośredni udział w aktywach instytucji wspólnego inwestowania, takich jak fundusze inwestycyjne otwarte (FIO) czy specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte (SFIO).

Certyfikaty ETF, mimo że są notowane na giełdzie i mogą przypominać fundusze inwestycyjne pod względem konstrukcji inwestycyjnej, nie stanowią tytułów uczestnictwa w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT. ETF-y są co do zasady funduszami UCITS, jednak inwestor nabywa w ich przypadku zbywalne papiery wartościowe emitowane przez fundusz, które nie są jednostkami uczestnictwa w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych.

W praktyce oznacza to, że inwestor nie posiada udziału w funduszu jako uczestnik, lecz jedynie ekspozycję na jego portfel inwestycyjny poprzez obrót giełdowy.

W świetle powyższego ETF-y nie spełniają definicji tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, ani w instytucji wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.

Inwestycja w te instrumenty nie będzie skutkowała nabyciem praw majątkowych przysługujących uczestnikowi funduszu, lecz będzie stanowiła nabycie zbywalnych papierów wartościowych lub instrumentów dłużnych, a w konsekwencji Wnioskodawca będzie mógł skorzystać z opodatkowania w reżimie CIT-u estońskiego.

W konsekwencji, inwestowanie przez Wnioskodawcę w certyfikaty ETF nie wyklucza możliwości wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, ponieważ nie narusza warunku określonego w art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.

W tym zakresie Spółka wskazała na korzystną interpretację indywidualną, która potwierdza jej zapatrywania, tj. mowa tu o interpretacji z 16 grudnia 2025 r., nr 0111-KDIB1-2.4010.515.2025.2.BD.

Kontrakty CFD i ich zawarcie nie stanowi jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym – w tym zakresie – instrument pochodny CFD jest kontraktem powiązanym z późniejszymi zmianami ceny instrumentu lub aktywa bazowego. Jest to umowa pomiędzy dwiema stronami, w której każda ze stron zobowiązuje się zależnie od wyniku transakcji do zapłaty kwoty równej różnicy pomiędzy ceną otwarcia a ceną zamknięcia pozycji.

Klient inwestuje kwotę początkową (depozyt), która zależnie od wielkości dopuszczalnej dźwigni stanowi jedynie część wartości nominalnej zawieranego kontraktu na instrumencie pochodnym CFD. Ceny instrumentów pochodnych CFD odzwierciedlają zmiany cen instrumentu lub aktywa bazowego i mają przewagę nad niektórymi bardziej tradycyjnymi rodzajami instrumentów finansowych, np. wynikającą z możliwości zajęcia pozycji krótkiej (i skorzystania na spadku kursu). Cechą charakterystyczną kontraktów CFD jest ich rozliczenie bez fizycznej dostawy instrumentu bazowego.

Na takie rozumienie kontraktu CFD wskazuje m.in. interpretacja indywidualna z 21 grudnia 2021 r., nr 0114-KDIP4-3.4012.671.2021.1.KM.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z 4a pkt 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”):

Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;

W myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 644):

Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej - rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:

a)prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej,

b)międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące,

c)pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych,

d)instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi,

e)wekslem lub czekiem

- oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT:

Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.

Natomiast w myśl art. 7b ust. 3 ustawy o CIT:

W przypadku podatników prowadzących działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, przychody wymienione w ust. 1 pkt 6 lit. f zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy na treść art. 28j ust. 1 ustawy o CIT:

Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1)(uchylony)

2)mniej niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i usług, pochodzi:

a)z wierzytelności,

b)z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,

c)z części odsetkowej raty leasingowej,

d)z poręczeń i gwarancji,

e)z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,

f)ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,

g)z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma;

3)podatnik:

a)zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym, lub

b)ponosi miesięcznie wydatki w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z tytułu wypłaty wynagrodzeń na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy innej niż umowa o pracę co najmniej 3 osób fizycznych, niebędących udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń podatnik jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lub płatnikiem składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych lub ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych;

4)prowadzi działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjnej, prostej spółki akcyjnej, spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej, której odpowiednio udziałowcami, akcjonariuszami lub wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne nieposiadające praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciele (fundatorzy) lub beneficjenci fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym, z wyłączeniem fundatorów i beneficjentów fundacji rodzinnej;

5)nie posiada udziałów (akcji) w kapitale innej spółki, tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną oraz innych praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;

6)nie sporządza za okres opodatkowania ryczałtem sprawozdań finansowych zgodnie z MSR na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy o rachunkowości;

7)złoży zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego wzoru, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.

Natomiast w myśl art. 28l ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:

Podatnik opodatkowany ryczałtem traci prawo do tego opodatkowania z końcem roku podatkowego, w którym podatnik nie spełnił któregokolwiek z warunków, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 i 3.

Jak wynika z opisu sprawy Spółka jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek. Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej osiąga nadwyżki finansowe, które zamierza zainwestować w kryptowaluty, tj. waluty wirtualne, nabywane za pośrednictwem giełd krytpowalut. Celem inwestowania nadwyżek finansowych w takie aktywa jest ich stabilny wzrost oraz osiągnięcie wysokiej marży z ich sprzedaży.

W związku z powyższym, stwierdzić należy, że obrót kryptowalutami nie będzie pochodził z:

a)wierzytelności,

b)odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,

c)części odsetkowej raty leasingowej,

d)poręczeń i gwarancji,

e)praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,

f)zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,

g)transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 – w przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma.

Jak wynika z powyższego, obrót kryptowalutami nie mieści się w katalogu przychodów wskazanych w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Zatem Spółka nie utraci prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w wyniku przeznaczenia wypracowanego zysku na zakup walut wirtualnych.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 – należało uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22d ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT:

1.Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

2.Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica między sumą przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 15 ust. 11-13.

Stosownie do art. 28h ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT:

1.Podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d.

2.Do podatnika opodatkowanego ryczałtem przepisy rozdziału 3a stosuje się odpowiednio, przy czym kwoty niezaliczane do kosztów uzyskania przychodów lub zaliczane do dochodów (przychodów) na podstawie art. 16o ust. 1, art. 16p ust. 1 i 2, art. 16q, art. 16r, art. 16t ust. 1 oraz art. 16u ust. 2 uznaje się za dochód z tytułu nieujawnionych operacji gospodarczych.

Przepis art. 28h ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d. Oznacza to, że pomimo spełnienia przez podatnika warunków wymaganych przez ustawodawcę co do zakresu podmiotowego zawartych w rozdziale 6b oddział 2 ustawy o CIT, nie wszystkie dochody osiągane przez takiego podatnika mogą podlegać opodatkowaniu ryczałtem. Podatnik opodatkowany w tej formie nie podlega, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu: od dochodów ustalanych na zasadach ogólnych wg stawki 19% lub 9% (art. 19), w zakresie tzw. przychodów z budynków opodatkowanych stawką 0,035% (art. 24b), w zakresie przychodów podlegających podatkowi minimalnemu opodatkowanych stawką 10% (art. 24ca) oraz w zakresie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej opodatkowanych stawką 5% (art. 24d).

W katalogu zawartym w art. 28h ust. 1 ustawodawca nie wymienił art. 22d, który to przepis zawiera szczególne zasady opodatkowania dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych (stawka podatku, podstawa opodatkowania, zakaz łączenia dochodów z tego tytułu z innymi dochodami itd.). Tak więc, podatnik, który jest opodatkowany ryczałtem (spełnia warunki opodatkowania zawarte w rozdziale 6b oddział 2 ustawy o CIT i wybrał tę formę opodatkowania), jeżeli osiąga dochody ze zbycia kryptowalut to w tym zakresie podlega opodatkowaniu na innych zasadach niż obowiązujące w przypadku ryczałtu, określonych szczegółowo w art. 22d ustawy o CIT. Wynika to z literalnej wykładni powołanych przepisów.

Dla ustalenia podstawy opodatkowania w ryczałcie nie stosuje się innych przepisów ustawy o CIT regulujących analogiczne kwestie, tj. w zakresie ustalenia dochodu, podstawy opodatkowania, stawki podatkowej, a także podatku od przychodów z budynków czy podatku minimalnego, których rozliczenie jest bezpośrednio związane z podstawowymi (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku CIT. Wynika to literalnego brzmienia przepisu art. 28h ustawy o CIT.

Wyżej wymieniony przepis nie wyłącza jednak stosowania innych przepisów tej ustawy, regulujących odrębne obowiązki podatkowe, tj. w zakresie cen transferowych (rozdział 1a), dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych, dochodów z zagranicznej jednostki kontrolowanej, dochodów z niezrealizowanych zysków, czy w zakresie obowiązków płatnika i poboru podatku u źródła. Oznacza to, że przepisy regulujące te kwestie, znajdują zastosowanie również do podatników, którzy wybrali opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek.

Z powyższego wynika, że wybór ryczałtowego opodatkowania od dochodów spółek tzw. estońskiego CIT wiąże się z wyłączeniem stosowania pewnych regulacji zawartych w ustawie CIT, niemniej dotyczy to tylko niektórych z nich. W przypadku regulacji dotyczących sprzedaży waluty wirtualnej mamy do czynienia z przepisami, które są nadal przepisami właściwymi dla spółek opodatkowanych ryczałtem. Co istotne żaden przepis nie daje podstaw do twierdzenia, że przepisy dotyczące opodatkowania dochodów osiąganych ze sprzedaży waluty wirtualnej nie są stosowane przez spółki opodatkowane tzw. estońskim CIT.

Zatem nawet jeżeli Spółka dokonała wyboru takiej formy opodatkowania to nadal musi stosować przepisy dotyczące opodatkowania dochodów osiąganych z tytułu sprzedaży waluty wirtualnej. Z faktu, że w żadnym miejscu przepisy rozdziału 6b Ustawy CIT „Ryczałt od dochodów spółek”, nie odsyłają ani do przepisów art. 22d Ustawy CIT, nie można wysnuwać wniosku iż przepisy te nie obowiązują podatników opodatkowanych „estońskim CIT”.

W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przestawionego stanu sprawy stwierdzić należy, że – jak stwierdzono powyżej – obrót kryptowalutami nie będzie pochodził z:

a)wierzytelności,

b)odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,

c)części odsetkowej raty leasingowej,

d)poręczeń i gwarancji,

e)praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,

f)zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,

g)transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 – w przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma,

to nie ma podstaw do wliczania powyższego obrotu do limitu, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 – należało uznać za prawidłowe.

Podatnik, aby móc stosować opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek jest zobowiązany spełnić warunki określone w ww. przepisach o ryczałcie. Dodatkowo przepisy zawarte w art. 28k ust. 1 ustawy o CIT wyłączają wprost niektóre kategorie podatników z zakresu podmiotowego tej regulacji.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy nabycie przez Spółkę certyfikatów uczestnictwa typu ETF i CFD będzie stanowić nabycie tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub instytucji wspólnego inwestowania w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, a w konsekwencji, czy skutkować będzie utratą prawa do opodatkowania ryczałtem.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):

Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:

1) papiery wartościowe;

2) niebędące papierami wartościowymi:

a) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,

b) instrumenty rynku pieniężnego,

c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,

d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,

e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,

f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,

g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,

h) kontrakty na różnicę,

i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565 , i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,

j) uprawnienia do emisji.

Z kolei, jak wynika z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:

Ilekroć w ustawie jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się przez to akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne, bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2488) i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.

W myśl art. 3 pkt 3 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o tytułach uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania - rozumie się przez to wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego papiery wartościowe lub niebędące papierami wartościowymi instrumenty finansowe reprezentujące prawa majątkowe przysługujące uczestnikom instytucji wspólnego inwestowania, w tym w szczególności jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych.

Na stronie internetowej GPW (www.gpw.pl) w części dotyczącej notowań ETF, zawarto informację, że ETF (ang. Exchange Traded Fund – fundusz notowany na giełdzie) to otwarty fundusz inwestycyjny notowany na giełdzie, którego zadaniem jest odzwierciedlanie zachowania się danego indeksu giełdowego. Jego funkcjonowanie jest regulowane, tak jak innych funduszy inwestycyjnych, dyrektywami unijnymi i regulacjami krajowymi. Charakteryzuje się on możliwością stałej (codziennej) kreacji i umarzania jednostek, zwanych tytułami uczestnictwa. Tytuły uczestnictwa funduszu typu ETF notowane są na giełdzie na takich samych zasadach jak akcje. Charakter prawny: Tytuły uczestnictwa funduszy typu ETF są papierami wartościowymi.

Przedmiotem Państwa wątpliwości zawartych w pytaniu 3 jest kwestia ustalenia, czy nabycie przez Spółkę certyfikatów uczestnictwa typu ETF skutkować będzie utratą prawa do opodatkowania ryczałtem.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka rozważa, by część nadwyżek finansowych inwestować w instrumenty typu ETF. Wyjaśnili Państwo, że ETF to fundusz, którego celem jest odwzorowanie wybranego indeksu lub koszyka aktywów, takich jak akcje, obligacje, nieruchomości czy inne benchmarki. Ponadto wskazali Państwo, że inwestycja w instrument ETF będzie wiązać się z nabyciem przez Spółkę uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym.

Zauważyć należy, iż z przepisu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT wynika wprost, że jeżeli spółka posiada tytuły uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym to nie może skorzystać z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. ustawy o CIT. Na powyższe wskazuje jednoznacznie językowa wykładnia przedmiotowej regulacji.

Ponadto w orzecznictwie zarówno Sądu Najwyższego, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego, a także w piśmiennictwie ukształtowany jest pogląd, w myśl którego przepisy prawa podatkowego należy wykładać ściśle i zgodnie z ich literalnym brzmieniem, a jedynie w sytuacjach wątpliwych, gdy językowa wykładnia nie doprowadza do ustalenia jednoznacznej treści normy prawnej, należy skorzystać z innych metod wykładni w taki sposób, by wyinterpretowana norma spójna była z innymi normami skorelowanymi, jak również by jednocześnie w pełni odzwierciedlała intencje racjonalnego ustawodawcy. Stanowisko to ma swoje oparcie przede wszystkim w założeniu, że źródłem wiedzy, zarówno dla podatnika, jak i organów stosujących prawo, jest i zawsze będzie tylko językowe znaczenie norm prawnych, albowiem przekaz językowy rozumiany jako możliwy sens słów jest powszechną metodą komunikowania się ustawodawcy z podatnikiem i organami stosującymi prawo.

Zatem inwestowanie przez Państwa w instrument finansowy jakim jest ETF, co – jak Państwo wskazali – będzie wiązać się z nabyciem przez Spółkę uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, stanowi naruszenie warunku opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, gdyż ustawodawca wprost wskazał, że opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, który m.in. nie posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym. Bez znaczenia pozostaje w jakie instrumenty finansowe dany fundusz inwestycyjny inwestuje, bowiem ustawodawca dla art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, nie przewidział żadnych wyjątków od warunku nieposiadania tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym.

Podkreślenia wymaga, że wykładnia prawa dokonywana jest wedle utrwalonych reguł. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Dla przykładu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 21 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Po 59/15 (wyrok potwierdzony orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3016/15) stwierdził, że: zgodnie z przyjętą w judykaturze i doktrynie zasadą pierwszeństwa wykładni językowej w procesie wykładni prawa, należy w pierwszej kolejności opierać się na rezultatach wykładni językowej, a dopiero w przypadku dalszych wątpliwości lub w celu wzmocnienia wyniku wykładni językowej sięgać kolejno po wykładnię systemową lub funkcjonalną. W prawie podatkowym pogląd ten znajduje swoje oparcie w art. 84 Konstytucji RP, w myśl którego każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Ustawa jest tekstem zapisanym w języku polskim, zatem każdy podatnik może poznać treść prawa podatkowego w oparciu o reguły językowe. Podatnik nie jest zobowiązany do poznania pozajęzykowych metod wykładni. Zatem w pierwszej kolejności należy sięgać po te dyrektywy wykładni, które są wspólne dla adresatów norm prawa podatkowego i instytucji stosujących prawo (por. NSA z 19 lipca 2011 r., II FSK 397/10, LEX nr 1083130 i powołane tam orzecznictwo).

W prawie podatkowym odejście od językowego brzmienia przepisu możliwe jest wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne. W takiej sytuacji można odwołać się do reguł wykładni celowościowej, która ma charakter pomocniczy i wtórny względem wykładni językowej. Stosuje się ją przede wszystkim, wówczas, gdy przepis nie jest jasny i należy wybrać pomiędzy jego alternatywnymi interpretacjami (wyrok NSA z 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2673/13).

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2014 r., II FSK 1077/12, wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby sprzeczna z językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady praworządności. Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice dopuszczalnej wykładni, gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego sensu, jakiego możemy poszukiwać w tekście przepisów prawa” (zob. wyrok NSA z 18 grudnia 2000 r., III SA 3055/09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4; również R. Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 101-102).

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia nie ma podstaw, aby w analizowanej sprawie odstąpić od wykładni literalnej przedmiotowego przepisu, bowiem jego brzmienie jest jednoznaczne, a wykładnia systemowa i porównawcza wzmacnia jej wynik.

Zatem inwestowanie przez Spółkę w opisany instrument finansowy ETF powoduje brak możliwości opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek na podstawie art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 3 – należało uznać za nieprawidłowe.

W odniesieniu do instrumentu finansowego jakim jest kontrakt CFD wyjaśnili Państwo, że CFD jest kontraktem powiązanym z późniejszymi zmianami ceny instrumentu lub aktywa bazowego. Jest to umowa pomiędzy dwiema stronami, w której każda ze stron zobowiązuje się zależnie od wyniku transakcji do zapłaty kwoty równej różnicy pomiędzy ceną otwarcia a ceną zamknięcia pozycji. Ponadto wskazali Państwo, że inwestycje w CFD (contract for difference) to nie są jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, to instrument wystawiany indywidualnie przez dom maklerski, z którym inwestor robi „zakład” i rozlicza jedynie różnicę, tj. inwestycja w CFD nie będzie wiązać się z nabyciem przez Spółkę uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym.

W polskim porządku prawnym CFD funkcjonuje pod nazwą „kontrakt na różnicę” – tak w Decyzji Komisji Nadzoru Finansowego z 1 sierpnia 2029 r. w sprawie ustanowienia ograniczeń w zakresie wprowadzania do obrotu, dystrybucji oraz sprzedaży klientom detalicznym kontraktów na różnicę (CFD).

Jak wskazano powyżej, z przepisu art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT wynika wprost, że jeżeli spółka posiada tytuły uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym to nie może skorzystać z opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, o którym mowa w art. 28c i nast. ustawy o CIT. Skoro – jak wynika z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy – inwestycja w CFD nie będzie wiązać się z nabyciem przez Spółkę uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, okoliczność ta nie powoduje wykluczenia z możliwości opodatkowania Państwa ryczałtem od dochodów spółek.

Jak wynika z powyższego, pomimo prowadzenia przez Państwa działalności inwestycyjnej, o której mowa we wniosku, Spółka nadal będzie spełniała warunek, o którym mowa w art. 28j ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, a co za tym idzie – nie utraci prawa do opodatkowania ryczałtem.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 4 – należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

-  Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-  w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.