Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. I SA/Po 482/26

Dnia 17 czerwca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędzia WSA Marek Sachajko Sędzia WSA Michał Ilski Protokolant : sekretarz sądowy Aleksandra Andrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2026 roku sprawy ze skargi P. R. na akt Starosty z dnia 9 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia stałej organizacji ruchu I. stwierdza, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem; II. zasądza od Starosty na rzecz skarżącego P. R. kwotę 797,- (słownie: siedemset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Starosta aktem z 09 stycznia 2025 r. nr [...] wydanym na podstawie art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 z późn. zm., dalej także jako P.r.d.) oraz § 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 w zw. z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r. poz. 784, dalej także jako Rozporządzenie), zatwierdził projekt stałej organizacji ruchu w pasie drogowym drogi gminnej – ul. [...], K. .

Na wskazany akt skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł P. R. (dalej także jako skarżący), zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, domagając się stwierdzenia, że zaskarżony akt jest niezgodny z prawem. Pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów:

1) art. 49 ust. 2 pkt 1 P.r.d. poprzez niewłaściwe usytuowanie miejsca postojowego naprzeciwko bramy wjazdowej zabudowanej domem mieszkalnym przy ul. [...], podczas gdy zgodnie z przepisami P.r.d. zakazany jest postój pojazdu w miejscu utrudniającym wjazd lub wyjazd, w szczególności do i z bramy;

2) § 3 ust. 1 pkt 3, § 5 ust. 1 pkt 5 oraz § 8 Rozporządzenia poprzez wprowadzenie przez Starostę ograniczeń utrudniających dojazd do nieruchomości stanowiącej własność skarżącego bez obligatoryjnego wskazania w sposób jasny i przekonujący jakimi podstawami kierował się, wprowadzając zmiany (ograniczenia);