Interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-3.4014.229.2026.2.AD

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od czynności cywilnoprawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych nabycia nieruchomości w drodze licytacji komorniczej. Uzupełnił Pan wniosek – w odpowiedzi na wezwanie – 3 czerwca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

(…) września 2025 r. otrzymał Pan od Komornika Sądowego zawiadomienie o przybiciu nieruchomości, nabytej w drodze licytacji komorniczej, prowadzonej w ramach postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Zaoferował Pan najwyższą cenę nabycia i tym samym uzyskał przybicie.

(…) listopada 2025 r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie o przysądzeniu prawa własności nieruchomości na Pana rzecz (dalej: „Postanowienie”). Postanowienie to, po jego uprawomocnieniu się, przenosi prawo własności nieruchomości na Pana.

Nabycie nieruchomości nastąpiło wyłącznie w wyniku władczego rozstrzygnięcia sądowego – postanowienia o przysądzeniu własności wydanego przez sąd prowadzący egzekucję z nieruchomości. Nie doszło do zawarcia żadnej umowy sprzedaży w rozumieniu art. 535 i n. ustawy Kodeks cywilny. Dłużnik nie składał żadnych oświadczeń woli, nie był stroną żadnej czynności cywilnoprawnej, nie wyrażał zgody na zawarcie umowy i nie mógł w żaden sposób kształtować treści stosunku prawnego.

Cena nabycia nieruchomości, uiszczona przez Pana, odpowiada cenie osiągniętej w wyniku przetargu prowadzonego przez komornika sądowego pod nadzorem sądu. Dokonał Pan wpłaty ceny nabycia zgodnie z wezwaniem. Nieruchomość nie jest własnością podatnika VAT, stąd transakcja nie podlega podatkowi od towarów i usług.

Pytanie

Czy nabycie prawa własności nieruchomości przez Pana w opisanym stanie faktycznym – tj. w drodze licytacji komorniczej, zakończonej wydaniem przez Sąd Rejonowy postanowienia o przysądzeniu własności – rodzi po Pana stronie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, a co za tym idzie – obowiązek złożenia deklaracji PCC-3 oraz zapłaty podatku?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, nabycie nieruchomości w drodze licytacji komorniczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, a na Panu nie ciąży obowiązek złożenia deklaracji PCC-3 ani zapłaty podatku z tego tytułu.

1.Brak czynności cywilnoprawnej jako źródła nabycia.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają wyłącznie enumeratywnie wymienione czynności cywilnoprawne, orzeczenia sądów oraz ugody, jeżeli wywołują one określone skutki prawne. Katalog ten ma charakter zamknięty i nie może być rozszerzany w drodze wykładni.

W sprawie nie doszło do zawarcia umowy sprzedaży w rozumieniu art. 535 Kodeksu cywilnego. Umowa sprzedaży jest czynnością prawną o charakterze konsensualnym – do jej zawarcia niezbędne jest złożenie zgodnych oświadczeń woli przez obie strony (sprzedawcę i kupującego). W postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez komornika sądowego dłużnik (dotychczasowy właściciel nieruchomości) nie składa żadnego oświadczenia woli. Nie wyraża zgody na przeniesienie własności, nie wybiera kontrahenta, nie negocjuje i nie akceptuje ceny. Sprzedaż egzekucyjna dokonuje się wbrew jego woli, z mocy prawa, w drodze przymusowego wykonania orzeczenia sądowego.

Komornik sądowy nie działa jako pełnomocnik dłużnika ani jako strona umowy. Jest on organem postępowania egzekucyjnego, który realizuje władcze uprawnienia państwa. Czynności podejmowane przez komornika w toku egzekucji z nieruchomości – w tym prowadzenie licytacji – mają charakter działań publicznoprawnych, a nie prywatnoprawnych.

2.Analogia z interpretacją zmienioną Szefa KAS (znak: DOP10.841.4.2.2023).

Szef Krajowej Administracji Skarbowej w interpretacji zmienionej z 24 lipca 2023 r. (znak: DOP10.841.4.2.2023) stwierdził, że nabycie nieruchomości w drodze licytacji publicznej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Uzasadnienie Szefa KAS opierało się na następujących argumentach:

-dokonywana w toku administracyjnego postępowania egzekucyjnego sprzedaż jest „władczym (administracyjnym) rozstrzygnięciem organu egzekucyjnego”;

-sprzedający (dłużnik) nie składa żadnych oświadczeń woli, nie ma możliwości wyboru kontrahenta i nie może w żaden sposób wpływać na kształtowanie treści umowy, „gdyż jej nie ma”;

-do ostatecznego postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości wydanego przez organ egzekucji administracyjnej nie mają zastosowania przepisy o umowie sprzedaży, bowiem zgodnie z Kodeksem cywilnym umowa sprzedaży ma charakter konsensualny i o tym, czy doszło do jej zawarcia, decyduje wyłącznie złożenie zgodnych oświadczeń woli stron.

Stoi Pan na stanowisku, że ta sama argumentacja – dotycząca braku konsensusu stron i publicznoprawnego charakteru nabycia – powinna znaleźć zastosowanie w odniesieniu do licytacji komorniczej. Istota obu postępowań jest bowiem identyczna: przymusowe zbycie majątku dłużnika w drodze publicznej licytacji, bez jakiegokolwiek udziału woli dłużnika w kreowaniu stosunku prawnego.

Rozróżnienie wyłącznie na podstawie kryterium formalnego – czy organem egzekucyjnym jest naczelnik urzędu skarbowego, czy komornik sądowy działający pod nadzorem sądu – prowadzi do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji prawnej podatników, którzy dokonują gospodarczo identycznych czynności (nabycie nieruchomości na licytacji przymusowej). Zarówno wykładnia systemowa, jak i celowościowa przemawiają za jednolitym traktowaniem obu przypadków.

Szef KAS w interpretacji DOP10.841.4.2.2023 wskazał, że „Dokonywana w toku postępowania egzekucyjnego sprzedaż nie jest umową sprzedaży a władczym (administracyjnym) rozstrzygnięciem organu egzekucyjnego.” Tak więc skoro dowiedziono, że sprzedaż w toku postępowania egzekucyjnego nie jest umową sprzedaży, to nie ma znaczenia jaki organ wydaje postanowienie (US czy Sąd) ponieważ efekt postępowania nie wywołuje takich samych skutków prawnych jak umowa sprzedaży ujęta w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

3.Wątpliwości co do spełnienia warunku „takich samych skutków prawnych” z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Nawet gdyby przyjąć, że postanowienie sądu o przysądzeniu własności stanowi orzeczenie sądu w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, konieczne jest zbadanie, czy wywołuje ono „takie same skutki prawne” jak umowa sprzedaży. Tymczasem między tymi zdarzeniami prawnymi istnieją fundamentalne różnice:

- Zgodnie z art. 1000 Kodeksu postępowania cywilnego z chwilą uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności wygasają wszelkie prawa i skutki ujawnienia praw i roszczeń osobistych ciążące na nieruchomości. Przy zwykłej umowie sprzedaży nabywca wstępuje w ogół praw i obowiązków związanych z nieruchomością – skutki te są zatem jakościowo odmienne.

- Postanowienie o przysądzeniu własności skutkuje ex lege wykreśleniem hipotek obciążających nieruchomość (art. 1003 ww. ustawy) w zakresie, w jakim suma uzyskana z licytacji nie pokrywa ich wartości – skutek ten nie powstaje w wyniku zawarcia zwykłej umowy sprzedaży.

- Nabywca w licytacji komorniczej nie wstępuje w stosunek prawny łączący dłużnika z wierzycielem i nie przejmuje zobowiązań dłużnika z tytułu stosunków kontraktowych. Prawo cywilne przewiduje natomiast możliwość przejęcia długu przy umowie sprzedaży (art. 519 i n. Kodeksu cywilnego).

- Postanowienie sądu jest tytułem wykonawczym uprawniającym do wprowadzenia nabywcy w posiadanie nieruchomości bez nadania mu klauzuli wykonalności (art. 999 § 1 zd. 2 Kodeksu postępowania cywilnego) – cecha ta nie jest właściwa umowie sprzedaży.

Powyższe wskazuje, że postanowienie o przysądzeniu własności nie wywołuje skutków prawnych tożsamych z umową sprzedaży, lecz rodzi szereg skutków specyficznych dla egzekucji komorniczej, wykraczających poza zakres umowy sprzedaży i od niej jakościowo odmiennych. Tym samym warunek „takich samych skutków prawnych”", o którym mowa w art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie jest w pełni spełniony.

4.Zasada in dubio pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej)

W myśl art. 2a ustawy – Ordynacja podatkowa, niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika. Biorąc pod uwagę niespójność w traktowaniu egzekucji administracyjnej i komorniczej – wynikającą z interpretacji zmienionej Szefa KAS DOP10.841.4.2.2023 – oraz uzasadnione wątpliwości co do zakresu pojęcia „takie same skutki prawne” na gruncie art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, istniejące wątpliwości interpretacyjne należy rozstrzygnąć na korzyść wnioskodawcy.

5.Naruszenie zasady równości i neutralności opodatkowania

Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie podkreślał, że zasada równości (art. 32 Konstytucji RP) wymaga jednakowego traktowania podmiotów prawa znajdujących się w takiej samej lub podobnej sytuacji prawnej i faktycznej. Podatnik nabywający nieruchomość na licytacji administracyjnej (urząd skarbowy) jest zwolniony z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie interpretacji DOP10.841.4.2.2023, podczas gdy podatnik nabywający nieruchomość na licytacji komorniczej – w warunkach gospodarczo i prawnie analogicznych – miałby ponosić ciężar tego podatku. Takie różnicowanie, wynikające wyłącznie z faktu, który organ władzy publicznej prowadzi licytację, nie znajduje uzasadnienia aksjologicznego ani systemowego i narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa.

Podsumowując Pana zdaniem:

- nabycie nieruchomości przez Pana w drodze licytacji komorniczej, zakończone postanowieniem Sądu Rejonowego o przysądzeniu prawa własności, nie stanowi czynności cywilnoprawnej ani orzeczenia sądowego wywołującego takie same skutki jak umowa sprzedaży, podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych;

- nie ciąży na Panu obowiązek złożenia deklaracji PCC-3 ani zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu opisanego nabycia nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):

Podatkowi podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do pkt 2 i 3 ww. przepisu:

Podatkowi podlegają:

2)zmiany umów wymienionych w pkt 1, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 4;

3)orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w pkt 1 lub 2.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Przepisy ustawy o czynnościach cywilnoprawnych stosuje się odpowiednio do przedmiotów opodatkowania określonych w ust. 1 pkt 2 i 3.

W myśl art. 3 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu, doręczenia wyroku sądu polubownego lub zawarcia ugody - od przedmiotów opodatkowania określonych w art. 1 ust. 1 pkt 3.

Na podstawie art. 4 pkt 1 ww. ustawy:

Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 5, ciąży – przy umowie sprzedaży – na kupującym.

W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi – przy umowie sprzedaży – wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego.

Zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:

Stawki podatku od umowy sprzedaży nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – wynoszą 2%.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 ww. ustawy :

Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że nabył Pan nieruchomość w drodze licytacji komorniczej, prowadzonej w ramach postępowania egzekucyjnego. Zaoferował Pan najwyższą cenę nabycia i uzyskał przybicie. (…) listopada 2025 r. Sąd Rejonowy wydał postanowienie o przysądzeniu prawa własności nieruchomości na Pana rzecz. Nie doszło do zawarcia żadnej umowy sprzedaży w rozumieniu art. 535 i n. ustawy Kodeks cywilny. Dłużnik nie składał żadnych oświadczeń woli, nie był stroną żadnej czynności cywilnoprawnej, nie wyrażał zgody na zawarcie umowy i nie mógł w żaden sposób kształtować treści stosunku prawnego. Cena nabycia nieruchomości, uiszczona przez Pana, odpowiada cenie osiągniętej w wyniku przetargu prowadzonego przez komornika sądowego pod nadzorem sądu. Dokonał Pan wpłaty ceny nabycia zgodnie z wezwaniem. Nieruchomość nie jest własnością podatnika VAT, stąd transakcja nie podlega podatkowi od towarów i usług.

Pana zdaniem, nabycie nieruchomości w drodze egzekucji komorniczej nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić.

Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie definiuje pojęcia sprzedaży, należy więc odwołać się do przepisów Kodeksu cywilnego i dalej do Kodeksu postępowania cywilnego.

Na podstawie art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

W myśl art. 952 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 468 ze zm.):

Zajęta nieruchomość ulega sprzedaży przez licytację publiczną. Termin licytacji nie może być wyznaczony wcześniej niż po upływie dwóch tygodni po uprawomocnieniu się opisu i oszacowania ani też przed uprawomocnieniem się wyroku, na podstawie którego wszczęto egzekucję.

Stosownie do art. 987 Kodeksu postępowania cywilnego:

Po zamknięciu przetargu sąd w osobie sędziego albo referendarz sądowy, pod którego nadzorem odbywa się licytacja, wydaje na posiedzeniu jawnym postanowienie co do przybicia na rzecz licytanta, który zaofiarował najwyższą cenę, po wysłuchaniu tak jego, jak i obecnych uczestników.

Zgodnie z art. 998 § 1 ww. ustawy:

Po uprawomocnieniu się przybicia i wykonaniu przez nabywcę warunków licytacyjnych lub postanowienia o ustaleniu ceny nabycia i wpłaceniu całej ceny przez Skarb Państwa sąd wydaje postanowienie o przysądzeniu własności.

Jak wynika z art. 999 § 1 zdanie pierwsze ww. ustawy:

Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przenosi własność na nabywcę i jest tytułem do ujawnienia na rzecz nabywcy prawa własności w katastrze nieruchomości oraz przez wpis w księdze wieczystej lub przez złożenie dokumentu do zbioru dokumentów.

Tym samym uprawomocnienie się postanowienia o przysądzeniu własności powoduje przejście własności w zamian za wcześniej uiszczoną cenę.

Jak wskazano powyżej, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają orzeczenia sądowe, które wywołują takie same skutki jak czynności cywilnoprawne, o których mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Z cytowanych powyżej przepisów Kodeksu postępowania cywilnego – które regulują zasady związane z udzieleniem przybicia i przysądzeniem własności nieruchomości nabytej w drodze licytacji publicznej – wynika, że prawomocne postanowienie o przysądzeniu tego prawa wywołuje takie same skutki jak umowa sprzedaży. Z cyt. powyżej art. 952 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego wynika wprost, że zajęta nieruchomość ulega sprzedaży. Jednakże sprzedaż ta dokonywana jest nie w formie umowy, tylko licytacji. Skutek jest taki sam – za określoną cenę następuje nabycie nieruchomości; zmienia się jej właściciel. Różnica jest tylko taka, że własność nie wynika z umowy zawartej przez strony, ale z orzeczenia sądowego (postanowienia o przysądzeniu). Orzeczenie to, jak wynika z przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podlega podatkowi. Prawomocne postanowienie sądu o przysądzeniu własności przenosi bowiem własność na nabywcę w zamian za wcześniej uiszczoną cenę.

Zatem z tytułu ww. czynności – stosownie do regulacji art. 3 ust. 1 pkt 3 i art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia sądu i ciąży na nabywcy tego prawa.

A zatem – wbrew Pana stanowisku – nabycie własności nieruchomości, dokonane w drodze licytacji komorniczej, podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Nabycie to wywołuje bowiem takie same skutki prawne jak nabycie tego prawa własności na podstawie umowy sprzedaży.

Końcowo, wskazuję, że w piśmie DOP10.841.4.2.2023 (które jest zmienioną interpretacją) wyraźnie wskazano, że cyt.: „postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości, wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, nie jest orzeczeniem sądu. Oprócz wymienionych w punkcie 1 art. 1 ust. 1 ustawy p.c.c. czynności cywilnoprawnych ustawodawca w punkcie 3 tej samej jednostki redakcyjnej wskazał bowiem, że opodatkowaniu podlegają także orzeczenia sądów, w tym również polubownych oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione m.in. w punkcie 1. (…). Wyjątkiem od tej zasady są jedynie zdarzenia udokumentowane orzeczeniami sądów, w tym również polubownych oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne, zdefiniowane w ustawie. W postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanowienia wydaje jednak nie sąd, ale organ egzekucyjny”.

Tym samym, nabycia na podstawie ww. tytułów (egzekucji prowadzonej w postępowaniu cywilnym i egzekucji prowadzonej w postępowaniu administracyjnym) nie mogą być traktowane analogicznie, ponieważ zostały dokonane w innych trybach. W przedstawionym we wniosku opisie stanu faktycznego wskazał Pan, że postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości wydane zostało przez Sąd Rejonowy a nie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego (jak w sytuacji wskazanej w ww. piśmie organu podatkowego).

To – jak wynika z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – przesądza o opodatkowaniu tego nabycia podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Należy bowiem ponownie podkreślić, że jeżeli orzeczenia sądów (w analizowanej sprawie jest nim Sąd Rejonowy) wywołują takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w art. 1 ust. 1 pkt 1 przedmiotowej ustawy, to podlegają one opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. A tak właśnie jest w opisanej przez Pana sprawie. Skutek prawny jest taki sam – nabycie własności (tylko w innym trybie).

W odniesieniu do przytoczonego przez Pana art. 2a Ordynacji podatkowej wyjaśniam, że zasada iż „niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika” nie została naruszona. Przy rozpatrywaniu tej sprawy nie miałem żadnych wątpliwości co do treści oraz zastosowania przepisów prawa podatkowego, dlatego też w sposób zrozumiały wyjaśnił okoliczności braku zwolnienia. Trudno w takim przypadku uznać, że w sprawie zaistniały wątpliwości interpretacyjne a Organ nie działał zgodnie z powyższą zasadą określoną w Ordynacji podatkowej.

Dodatkowo, Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze zm.), na którą się Pan również powołuje, w art. 84 stanowi o powszechności opodatkowania. Zgodnie z tym przepisem:

Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.

Artykuł ten konstytuuje zasadę powszechności opodatkowania, natomiast wszelkie ulgi i zwolnienia i wyłączenia jako wyjątki od tej zasady powinny wynikać wprost z ustawy i nie powinny być interpretowane rozszerzająco.

Końcowo, odnosząc się do Pana zarzutu naruszenia art. 32 Konstytucji, podkreślam, że nabycie nieruchomości w drodze egzekucji administracyjnej i nabycie nieruchomości w drodze licytacji komorniczej, to dwa zupełnie różne, regulowane innymi przepisami prawa, tryby nabyć. Zatem nie można różnych skutków z nimi związanych (w tym podatkowych) traktować jako naruszenie zasady równości.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja jest zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.