Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 9 lipca 2026 r. Società Eredi Raimondo Bufarini Srl – Servizi Ambientali przeciwko Ministero dell'Interno i in., sygn. C-224/24

Artykuł 3 pkt 12 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/18/UE z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie kontroli zagrożeń poważnymi awariami związanymi z substancjami niebezpiecznymi, zmieniającej, a następnie uchylającej dyrektywę Rady 96/82/WE,należy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie praktyce uwzględnionej ewentualnie w zezwoleniu na gospodarowanie odpadami wydanym przez właściwy organ administracyjny, zgodnie z którą w celu dokonania oceny „znajdowania się substancji niebezpiecznych” w zakładzie, w rozumieniu tego przepisu, i wykazania, że ich ilości w żadnym momencie nie osiągają ilości wskazanych w części 1 lub części 2 załącznika I do dyrektywy 2012/18, nie jest dozwolone oparcie się wyłącznie na systemie zarządzania wdrożonym przez prowadzącego ten zakład i zapewniającym ciągłe monitorowanie takich substancji rzeczywiście znajdujących się na terenie tego zakładu.