Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 lipca 2026 r. Institut po ribni resursi Varna przeciwko Rakovoditel na Natsionalnia organ po Savmestna operativna programa za transgranichno satrudnichestvo „Chernomorski baseyn 2014-2020“ i direktor na direktsia „Upravlenie na teritorialnoto satrudnichestvo“., sygn. C-186/25

Artykuł 52 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 897/2014 Komisji z dnia 18 sierpnia 2014 r. ustanawiającego przepisy szczegółowe dotyczące wdrażania programów współpracy transgranicznej finansowanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 232/2014 ustanawiającego Europejski Instrument Sąsiedztwanależy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie temu, by uregulowania krajowe transponujące dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającą dyrektywę 2004/18/WE, przewidywały, że w ramach kontroli dotyczącej projektu finansowanego ze wspólnego programu operacyjnego ENI organ odpowiedzialny za tę kontrolę może wymagać od beneficjenta tego projektu przedstawienia dowodu kompetencji i doświadczenia wykonawcy, któremu udzielił zamówienia publicznego na usługi.Artykuł 2 lit. m) rozporządzenia wykonawczego nr 897/2014należy interpretować w ten sposób, że:w rozumieniu tego przepisu nieprawidłowość mogą stanowić, po pierwsze, wykonanie usługi z opóźnieniem w stosunku do daty przewidzianej w umowie zawartej między instytucją zamawiającą, beneficjentem projektu finansowanego ze wspólnego programu operacyjnego Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i wykonawcą wyłonionym w drodze postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, oraz po drugie, niezastosowanie przez tego beneficjenta kary umownej w reakcji na to opóźnienie w wykonaniu.Ogólną zasadę dobrej administracji należy interpretować w ten sposób, że stoi ona na przeszkodzie wydaniu przez organ odpowiedzialny za kontrolę projektu finansowanego ze wspólnego programu operacyjnego Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa decyzji nakładającej korekty finansowe na beneficjenta tego projektu ze względu na popełnione przez tego beneficjenta nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, polegające na naruszeniu art. 33 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2018/1046 z dnia 18 lipca 2018 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii, zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1296/2013, (UE) nr 1301/2013, (UE) nr 1303/2013, (UE) nr 1304/2013, (UE) nr 1309/2013, (UE) nr 1316/2013, (UE) nr 223/2014 i (UE) nr 283/2014 oraz decyzję nr 541/2014/UE, a także uchylającego rozporządzenie (UE, Euratom) nr 966/2012, bez przedstawienia dowodów konkretyzujących naruszenie tego przepisu i bez dokładnego uzasadnienia zastosowania ryczałtowej korekty finansowej według stawki wynoszącej 25 % wartości zamówienia.Artykuł 31 ust. 3 i art. 74 rozporządzenia wykonawczego nr 897/2014należy interpretować w ten sposób, że:do państw członkowskich należy ustanowienie w ich przepisach krajowych zasad dotyczących wysokości korekt finansowych, które uwzględniają charakter i wagę nieprawidłowości, stratę finansową oraz proporcjonalne korekty finansowe, które mogą zostać zastosowane wobec beneficjentów projektów finansowanych z Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa.Artykuł 63 ust. 2 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia 2018/1046 w związku z zasadą proporcjonalnościnależy interpretować w ten sposób, że:nie stoi on na przeszkodzie zastosowaniu, po pierwsze, obliczonej za pomocą stawki ryczałtowej korekty finansowej, mającej na celu skorygowanie nieprawidłowości wynikającej z niewystarczającej identyfikowalności dokumentów, oraz po drugie, obliczonej za pomocą metody różnicowej korekty finansowej, mającej na celu skorygowanie nieprawidłowości wynikających z opóźnienia w wykonaniu usługi i niezastosowania kary umownej.