Wyrok Trybunału (siódma izba) z dnia 9 lipca 2026 r. Hortis GRC SA przeciwko JA i France Travail Île-de-France, anciennement Pôle emploi Île-de-France., sygn. C-768/24

Artykuł 6 ust. 2 in fine Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie w dniu 19 czerwca 1980 r.,należy interpretować w ten sposób, że:w przypadku gdy strony dokonują wyboru prawa właściwego dla umowy o pracę, sąd krajowy powinien dać pierwszeństwo temu prawu poprzez odstąpienie od stosowania bezwzględnie obowiązujących przepisów przewidujących większą ochronę wynikającą z prawa, o którego zastosowanie wnosi pracownik, i które to prawo miałoby zastosowanie w braku wyboru prawa na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) i b), w sytuacji gdy w świetle całokształtu okoliczności ta umowa o pracę wykazuje ściślejszy związek z państwem, którego prawo zostało wybrane przez strony jako prawo właściwe dla tej umowy.Artykuł 6 ust. 2 in fine Konwencji o prawie właściwym dla zobowiązań umownych, otwartej do podpisu w Rzymie w dniu 19 czerwca 1980 r.,należy interpretować w ten sposób, że:w celu ustalenia, czy umowa o pracę wykazuje ściślejszy związek z państwem innym niż państwo, o którym mowa w art. 6 ust. 2 lit. a) i b), sąd krajowy musi uwzględnić w ramach całościowej oceny wszystkie obiektywne czynniki charakteryzujące dany stosunek pracy, w tym te, które wynikają, w ramach wykonywania tej umowy, z dokonanego przez strony wyboru prawa właściwego dla tej umowy. W ramach tej całościowej oceny zadaniem tego sądu jest dokonanie odpowiedniego wyważenia tych elementów.