Interpretacja indywidualna z dnia 7 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.444.2026.1.DB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

·prawidłowe – w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 oraz

·nieprawidłowe – w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych. W latach ubiegłych Wnioskodawca korzystał z tzw. ulgi odsetkowej na zasadzie praw nabytych, tj. ulgi wynikającej z art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006 r., stosowanej na podstawie przepisów przejściowych.

Wnioskodawca był stroną umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF. W wyniku prawomocnego wyroku sądu umowa kredytu została uznana za nieważną. W 2025 r. doszło do rozliczenia stron nieważnej umowy kredytu. W związku z powyższym Wnioskodawca otrzymał od banku zwrot świadczeń uprzednio spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy. W przeszłości, w ramach korzystania z ulgi odsetkowej, Wnioskodawca odliczał od dochodu wydatki z tytułu odsetek od kredytu.

Składając zeznanie PIT-37 za 2025 r. Wnioskodawca wykazał kwotę odpowiadającą wcześniej wykorzystanej uldze odsetkowej jako dodatkowy przychód z innych źródeł w poz. 76 zeznania. Po złożeniu zeznania Wnioskodawca powziął wątpliwość co do prawidłowości takiego sposobu rozliczenia. W szczególności Wnioskodawca ma wątpliwość, czy „oddanie” wcześniej wykorzystanej ulgi odsetkowej powinno być traktowane jako powstanie nowego przychodu/dochodu w roku otrzymania zwrotu, czy też powinno nastąpić w ramach szczególnego mechanizmu określonego w art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wątpliwość ta ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ przyjęty przez Wnioskodawcę sposób rozliczenia, polegający na wykazaniu tej kwoty jako dodatkowego przychodu, spowodował zwiększenie podstawy opodatkowania i wejście w wyższy próg podatkowy.

Jednocześnie z informacji Ministerstwa Finansów z 18 kwietnia 2023 r., ID informacji 566670, dostępnej pod adresem: https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/566670, dotyczącej rozliczenia zwrotu ulgi odsetkowej w przypadku unieważnienia umowy kredytu, wynika, że neutralność otrzymanego zwrotu należy rozumieć w ten sposób, iż po stronie podatnika nie powstaje przychód na gruncie ustawy PIT. Ministerstwo Finansów wskazało jednocześnie, że nie wyłącza to obowiązku rozliczenia uprzednio wykorzystanej ulgi odsetkowej na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy PIT.

Pytania

1.Czy w opisanym stanie faktycznym zwrot wcześniej wykorzystanej ulgi odsetkowej, związany z rozliczeniem nieważnej umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF, stanowi po stronie Wnioskodawcy przychód (dochód) na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.Czy w opisanym stanie faktycznym obowiązek wynikający z art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć w ten sposób, że „oddanie” wcześniej wykorzystanej ulgi odsetkowej powinno zostać rozliczone poprzez mechanizm doliczenia do podatku, a nie poprzez wykazanie tej kwoty jako dodatkowego dochodu/przychodu w roku otrzymania zwrotu?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na pytanie nr 1 powinna być przecząca, a na pytanie nr 2 – twierdząca.

W ocenie Wnioskodawcy, zwrot wcześniej wykorzystanej ulgi odsetkowej, pozostający w związku z unieważnieniem umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF, nie stanowi przychodu (dochodu) na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca zwraca uwagę, że w informacji Ministerstwa Finansów z 18 kwietnia 2023 r., ID informacji 566670, wskazano, iż neutralność otrzymanego zwrotu należy rozumieć w ten sposób, że po stronie podatnika nie powstaje przychód na gruncie ustawy PIT. Jednocześnie Ministerstwo Finansów wskazało, że nie wyłącza to obowiązku rozliczenia uprzednio wykorzystanej ulgi odsetkowej na podstawie art. 45 ust. 3a ustawy PIT. Zdaniem Wnioskodawcy, z powyższego wynika, że „oddanie” wcześniej wykorzystanej ulgi odsetkowej powinno następować w ramach szczególnego mechanizmu przewidzianego w art. 45 ust. 3a ustawy PIT, a nie poprzez wykazywanie tej kwoty jako nowego przychodu lub dochodu.

W ocenie Wnioskodawcy, odmienne podejście polegające na uznaniu zwracanej kwoty za dodatkowy przychód/dochód, prowadziłoby do skutku trudnego do pogodzenia z rozumieniem neutralności przyjętym przez Ministerstwo Finansów. Rozliczenie tej kwoty jako przychodu powoduje bowiem powstanie nowej podstawy opodatkowania i może prowadzić do opodatkowania jej według wyższej stawki podatkowej wskutek wejścia w wyższy próg podatkowy, mimo że – zgodnie ze stanowiskiem MF – po stronie podatnika nie powstaje przychód. Taki sposób rozliczenia może prowadzić do obowiązku zwrotu kwoty wyższej niż faktycznie uzyskana korzyść podatkowa wynikająca z uprzednio zastosowanej ulgi odsetkowej. W ocenie Wnioskodawcy, rezultat taki pozostaje w sprzeczności z neutralnością podatkową rozumianą przez Ministerstwo Finansów jako brak powstania przychodu po stronie podatnika.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w opisanym stanie faktycznym prawidłowe rozliczenie powinno nastąpić poprzez zastosowanie art. 45 ust. 3a ustawy o PIT, rozumianego jako mechanizm doliczenia do podatku, a nie poprzez rozpoznanie dodatkowego przychodu/dochodu w roku otrzymania zwrotu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ogólne określenie przychodów zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z powołanej powyżej regulacji art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika zatem, że ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

•pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie;

•pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Przy czym podkreślenia wymaga, że Bank nie zwrócił Panu „ulgi odsetkowej” (jak Pan wskazuje w pytaniu), lecz odsetki przez Pana zapłacone podczas spłacania rat kapitałowo-odsetkowych. Pana wątpliwość organ odczytuje zatem jako kwestię czy zwrot odsetek odliczonych w ramach ulgi odsetkowej stanowi przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, dokonanie przez bank na Pana rzecz zwrotu poniesionych przez Pana uprzednio wydatków nie powoduje po Pana stronie powstania nowego, definitywnego przysporzenia majątkowego, lecz przywraca stan majątkowy istniejący przed ich poniesieniem. Zatem zwrot kwoty odliczonych przez Pana w ramach ulgi odsetkowej odsetek nie stanowi dla Pana przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ulga odsetkowa

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości dotyczących zwrotu (oddania) „ulgi odsetkowej”, którą wcześniej Pan odliczał, a więc obowiązków wynikających z art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.

Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:

Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1. budową budynku mieszkalnego albo

2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo

3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo

4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.

Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:

Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.

Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:

Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.

Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:

Odliczenia dotyczą zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.

Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.

Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:

Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.

Rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek, z którymi związana była ulga odsetkowa

W przypadku zwrotu odsetek ustawodawca przewidział rozwiązane dla tego rodzaju szczególnych sytuacji. Stosownie do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.

Z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek. Jednocześnie przepis ten wskazuje, że doliczenia dokonuje podatnik, który uprzednio odliczył zwrócone kwoty. Skoro umowa kredytowa została unieważniona, mamy do czynienia z sytuacją jakby nigdy nie doszło do jej zawarcia. To z kolei oznacza, że nie ma umowy kredytowej, na podstawie której zapłacił Pan odsetki. Co więcej, wszystkie zapłacone przez Pana środki na rzecz Banku (łącznie z odsetkami) zostały Panu zwrócone. Sytuacja ta wprost wpisuje się więc w dyspozycję art. 45 ust. 3a ustawy.

Dodać należy, że samo unieważnienie kredytu frankowego nie ma wpływu na rozmiar zobowiązania podatkowego w momencie składania wcześniejszych zeznań podatkowych. Zatem nie ma Pan obowiązku korygowania zeznań podatkowych składanych w latach wcześniejszych. Dopiero wzajemne rozliczenia między Panem a bankiem w 2025 r. mają wpływ na zastosowanie ulgi odsetkowej.

W konsekwencji, w sytuacji gdy bank zwrócił Panu w 2025 r. wcześniej odliczone odsetki, to powinien Pan w zeznaniu składanym za ten rok doliczyć do podstawy opodatkowania wartość odliczonej w związku z tymi odsetkami ulgi odsetkowej, z której Pan skorzystał w latach wcześniejszych.

Nieprawidłowe jest więc Pana stanowisko, że prawidłowe rozliczenie powinno nastąpić poprzez doliczenie do podatku w roku otrzymania zwrotu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.