Zmiana interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2026 r., Szef Krajowej Administracji Skarbowej, sygn. DOP7.8101.45.2026.FMLM
Zmiana interpretacji indywidualnej
Szef Krajowej Administracji Skarbowej[1] w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2025 r. nr 0112-KDIL3.4012.653.2025.2.MS, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej[2], zmienia z urzędu[3] wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko przedstawione we wniosku z 20 października 2025 r. (data wpływu 20 października 2025 r.) uzupełnionym pismem z 10 grudnia 2025 r. (data wpływu 10 grudnia 2025 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług[4] w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących dla usług najmu miejsc postojowych świadczonych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej – jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 października 2025 r. wpłynął wniosek z 20 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku VAT w zakresie możliwości korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, usług najmu miejsc postojowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, w związku z poz. 29 załącznika do tego rozporządzenia. Wniosek został uzupełniony pismem z 10 grudnia 2025 r. (wpływ 10 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
X. Towarzystwo Budownictwa Społecznego Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: XTBS, Spółka, Wnioskodawca) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
Podstawowym przedmiotem działalności Spółki, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności, jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.20.Z). Statutowym celem Spółki jest rozwijanie działalności społecznego budownictwa czynszowego na terenie Gminy Y., w szczególności poprzez budowę i wynajem lokali mieszkalnych o umiarkowanych czynszach dla osób, których nie stać na nabycie lub budowę własnego mieszkania.
W ramach swojej działalności podstawowej Wnioskodawca wynajmuje lokale mieszkalne osobom fizycznym w budynkach wielorodzinnych stanowiących Jego własność.
Jednocześnie Spółka jest właścicielem nieruchomości, będącej garażem podziemnym wielostanowiskowym w zabudowie wielorodzinnej.
Garaż podziemny jest obiektem wielostanowiskowym, a poszczególne miejsca postojowe są oznaczone numerami i przystosowane do przechowywania pojazdów mechanicznych (samochodów osobowych, motocykli, motorowerów, skuterów). Miejsca postojowe nie są wydzielone ściankami ani w żaden sposób odgrodzone od pozostałych.
Najem miejsc postojowych odbywa się na podstawie pisemnych umów najmu zawieranych przez Spółkę. Najemcami są w większości osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, jednak w niektórych przypadkach umowy zawierane są również z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą.
Każda umowa wskazuje oznaczone numerem miejsce postojowe, oraz przypisany do niego pojazd, poprzez określenie jego numeru rejestracyjnego.
Zasady korzystania z miejsc postojowych określa „Regulamin Używania Stanowisk Postojowych w Garażach XTBS Sp. z o.o.”. Warunkiem wjazdu na teren garażu podziemnego i korzystania z miejsca postojowego jest posiadanie urządzenia umożliwiającego otwarcie bramy wjazdowej.
Na terenie garażu obowiązuje zakaz parkowania pojazdów osób nieposiadających ważnej umowy z Wnioskodawcą. Najemca nie ma prawa podnajmować stanowiska postojowego osobom trzecim bez uprzedniej pisemnej zgody Spółki.
Z tytułu świadczenia usług najmu, Spółka wystawia każdemu najemcy fakturę VAT, a należność z tego tytułu uiszczana jest wyłącznie w formie przelewu bankowego na indywidualny rachunek przypisany do danego najemcy. Spółka nie przyjmuje żadnych płatności w gotówce ani przy użyciu innych instrumentów płatniczych (np. kart, BLIK). Z ewidencji księgowej i dokumentacji płatności wynika jednoznacznie, jakiej czynności dotyczy dana płatność.
Uzupełnienie wniosku
Kwalifikacja PKWiU usług objętych wnioskiem, na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU): 68.20.12.0 „Wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych”.
Spółka nie posiada obecnie kasy rejestrującej. Usługi świadczone na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej są w całości dokumentowane fakturami VAT, a zapłata za każdą usługę jest regulowana wyłącznie na indywidualnie przypisany rachunek bankowy Spółki. Z prowadzonej ewidencji oraz dowodów zapłaty jednoznacznie wynika, jakiej konkretnej czynności dotyczy dana płatność. W związku z powyższym, Spółka korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, w powiązaniu z poz. 29 załącznika do tego rozporządzenia. Zwolnienie to obejmuje świadczenie usług, za które zapłata następuje w całości za pośrednictwem rachunku bankowego, pod warunkiem, że z ewidencji i dokumentów płatności jednoznacznie wynika, jakiej czynności dotyczy dana zapłata – co w przypadku Spółki jest spełnione.
Rok 2025 nie jest pierwszym rokiem, w którym Spółka rozpoczęła sprzedaż dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Spółka prowadziła działalność na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej już przed rokiem 2025.
Wartość świadczeń na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych zarówno w roku poprzednim jak i w latach wcześniejszych przekroczyła 20 000 zł.
Wnioskodawca świadczy usługi najmu miejsc postojowych będących przedmiotem wniosku od stycznia 2015 r. W okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 marca 2026 r. Spółka kontynuuje i będzie kontynuować usługi najmu miejsc postojowych Wnioskodawcy i nie przewiduje zmian w tym zakresie. Spółka przed 1 stycznia 2025 r. nie zaprzestała świadczenia usług najmu miejsc postojowych, a co za tymi idzie, w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 marca 2026 r., nie rozpoczynała świadczenia tych usług i nie przewiduje w tym zakresie zmian.
Pytanie
Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego usługa najmu miejsc postojowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej będzie korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r., poz. 1902), w związku z poz. 29 załącznika do tego rozporządzenia?
Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie (ostatecznie sformułowane w odpowiedzi na wezwanie z 10 grudnia 2025 r.)
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym świadczenie usług najmu miejsc postojowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r., poz. 1902), zwolnieniu podlegają czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. Stosownie do § 2 oraz poz. 29 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień, podatnik może korzystać ze zwolnienia z ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas fiskalnych, jeżeli:
1)świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą lub
2)świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła.
W przedstawionym stanie faktycznym, wszystkie te warunki są spełnione: zapłata następuje wyłącznie przelewem bankowym, wystawiane są faktury VAT dokumentujące usługę najmu, a dokumentacja pozwala jednoznacznie przypisać każdą płatność do konkretnej umowy i miejsca postojowego.
W konsekwencji, w odniesieniu do najmu miejsc postojowych świadczonych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, Wnioskodawca ma prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Natomiast, w przypadku umów zawieranych z podmiotami gospodarczymi, transakcje te nie podlegają obowiązkowi ewidencjonowania na kasie rejestrującej z uwagi na to, że są realizowane w ramach obrotu między podatnikami VAT (B2B), a więc nie są objęte zakresem art. 111 ust. 1 ustawy o VAT, który dotyczy sprzedaży na rzecz konsumentów.
W rezultacie, zarówno w odniesieniu do najmu na rzecz osób fizycznych, jak i przedsiębiorców, Wnioskodawca nie ma obowiązku stosowania kasy rejestrującej do ewidencjonowania opisanych transakcji.
Ocena stanowiska dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2025 r. nr 0112-KDIL3.4012.653.2025.2.MS uznał stanowisko Wnioskodawcy we wniosku za nieprawidłowe.
Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej
Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Szef KAS stwierdza, że interpretacja indywidualna z 16 grudnia 2025 r. nr 0112-KDIL3.4012.653.2025.2.MS wydana przez Dyrektora KIS jest nieprawidłowa.
Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z przepisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług[5].
Zgodnie z art. 111 ust. 1 ww. ustawy:
Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Art. 111 ust. 1 ustawy o VAT określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem, podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.
Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 111 ust. 8 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).
Od 1 stycznia 2025 r. obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2024 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2024 r., poz. 1902)[6].
Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia:
Zwalnia się z obowiązku prowadzenia ewidencji w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r., czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.
Jak stanowi § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia:
W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku.
Pod poz. 29 załącznika do rozporządzenia wymieniono:
PKWiU ex 68.20.1 - Wynajem i usługi zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, jeżeli świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą lub świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.
Niektóre usługi oraz dostawa niektórych towarów zostały wyłączone przez ustawodawcę z prawa do zwolnienia, o którym mowa w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia. Szczegółowo zostały one wymienione w § 4 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia.
I tak, zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia:
Zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług parkingu samochodów i innych pojazdów.
Stosownie do § 4 ust. 3 pkt 2 lit. e rozporządzenia:
Przepisu ust. 1 nie stosuje się do świadczenia usług których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. n, zgodnie z warunkami określonymi w poz. 38 załącznika do rozporządzenia.
Zgodnie z ww. przepisem § 4 ust. 3 pkt 2 lit. e) rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 2 nie stosuje się do świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. n), zgodnie z warunkami określonymi w poz. 38 załącznika do rozporządzenia. W pozycji 38 załącznika wskazano natomiast - bez względu na symbol PKWiU - „Usługi parkingu samochodów i innych pojazdów świadczone przez podatnika na rzecz jego pracowników”.
Stosownie do § 7 rozporządzenia:
1. W przypadku podatników, którzy:
1) nie przestali spełniać warunków do zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz
2) nie zostali zwolnieni z obowiązku prowadzenia ewidencji na podstawie § 2 i § 3
– zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji traci moc z dniem 1 lipca 2025 r., z zastrzeżeniem § 8 ust. 2–4.
2. Zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy w 2024 r. byli obowiązani do prowadzenia ewidencji lub przestali spełniać warunki do zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
3. Zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 3, nie stosuje się w przypadku podatników, którzy w 2024 r. przestali spełniać warunki do zwolnień, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 3 i 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Jednakże w myśl § 8 ust. 2 rozporządzenia:
W przypadku podatników korzystających ze zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, którzy:
1) w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. kontynuują lub rozpoczynają świadczenie usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n,
2) przed dniem 1 stycznia 2025 r. zaprzestali świadczenia usług, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n, a następnie w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2026 r. rozpoczną świadczenie tych usług
– świadczenie tych usług nie wyłącza korzystania z tych zwolnień do dnia 31 marca 2026 r.
Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT. Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Usługi objęte wnioskiem, Wnioskodawca klasyfikuje jako PKWiU 68.20.12.0 „Wynajem i obsługa nieruchomości niemieszkalnych własnych lub dzierżawionych”. Spółka jest m.in. właścicielem nieruchomości będącej garażem podziemnym wielostanowiskowym w zabudowie wielorodzinnej. Garaż podziemny jest obiektem wielostanowiskowym, a poszczególne miejsca postojowe są oznaczone numerami i przystosowane do przechowywania pojazdów mechanicznych (samochodów osobowych, motocykli, motorowerów, skuterów). Najem miejsc postojowych odbywa się na podstawie pisemnych umów najmu zawieranych przez Spółkę. Najemcami są w większości osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, jednak w niektórych przypadkach umowy zawierane są również z podmiotami prowadzącymi działalność gospodarczą. Każda umowa wskazuje oznaczone numerem miejsce postojowe oraz przypisany do niego pojazd poprzez określenie jego numeru rejestracyjnego. Z tytułu świadczenia usług najmu Wnioskodawca wystawia każdemu najemcy fakturę VAT, a należność z tego tytułu uiszczana jest wyłącznie w formie przelewu bankowego na indywidualny rachunek przypisany do danego najemcy. Wnioskodawca nie przyjmuje żadnych płatności w gotówce ani przy użyciu innych instrumentów płatniczych (np. kart, BLIK). Z ewidencji księgowej i dokumentacji płatności wynika jednoznacznie, jakiej czynności dotyczy dana płatność. Wnioskodawca nie posiada obecnie kasy rejestrującej, korzysta ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej, o którym mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, w powiązaniu z poz. 29 załącznika do tego rozporządzenia. Rok 2025 nie jest pierwszym rokiem, w którym Wnioskodawca rozpoczął sprzedaż dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych. Wartość świadczeń na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych zarówno w roku poprzednim jak i w latach wcześniejszych przekroczyła 20 000 zł. Usługi najmu miejsc postojowych będących przedmiotem wniosku Wnioskodawca świadczy od stycznia 2015 r. W okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 marca 2026 r. Spółka kontynuuje i będzie kontynuować usługi najmu miejsc postojowych, i nie przewiduje zmian w tym zakresie. Przed 1 stycznia 2025 r. Spółka nie zaprzestała świadczenia usług najmu miejsc postojowych, a co za tym idzie, w okresie od 1 stycznia 2025 r. do 31 marca 2026 r., nie rozpoczynała świadczenia tych usług i nie przewiduje w tym zakresie zmian.
Na tle tak przedstawionego opisu sprawy (stanu faktycznego), Wnioskodawca powziął wątpliwość czy usługa najmu miejsc postojowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej będzie korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących, zgodnie z § 2 rozporządzenia w związku z poz. 29 załącznika do tego rozporządzenia.
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym świadczenie usług najmu miejsc postojowych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 2 rozporządzenia w zw. z poz. 29 załącznika do rozporządzenia. Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, wszystkie warunki wskazane w ww. przepisie są spełnione: zapłata następuje wyłącznie przelewem bankowym, wystawiane są faktury VAT dokumentujące usługę najmu, a dokumentacja pozwala jednoznacznie przypisać każdą płatność d konkretnej umowy i miejsca postojowego.
Odnosząc się do powyższego, na wstępie wskazać należy, że zarówno w ustawie o VAT jak i rozporządzeniu, nie została zawarta definicja usług parkingu samochodów i innych pojazdów.
Zgodnie z § 3 pkt 25 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225 ze zm.):
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o parkingu – należy przez to rozumieć wydzieloną powierzchnię terenu przeznaczoną do postoju i parkowania samochodów, składającą się ze stanowisk postojowych oraz dojazdów łączących te stanowiska, jeżeli takie dojazdy występują.
W obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. rozporządzeniu w § 4 ust. 1 pkt 2 dodano lit. n – świadczenie usług parkingu samochodów i innych pojazdów.
Zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3 rozporządzenia nie stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług wymienionych w § 4 rozporządzenia.
Zatem, bezwzględnym obowiązkiem ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 kwietnia 2026 r. są objęte m.in. usługi parkingu samochodów i innych pojazdów. Do czynności tych (z pewnymi wyłączeniami) nie mają zastosowania tytuły zwolnieniowe, o których mowa w § 2 i 3 rozporządzenia (tj. związane z wysokością osiąganej wartości sprzedaży oraz przedmiotowe – wymienione w załączniku do rozporządzenia). Regulacje wprowadzające bezwzględny obowiązek ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących w odniesieniu do ww. czynności, objęły tym obowiązkiem typowe usługi parkingowe, a nie usługi wynajmu miejsc parkingowych/postojowych.
Usługa parkingowa, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia, powinna mieć charakter krótkotrwałego postoju samochodu, z którego może korzystać każdy, kto się decyduje na nie, miejsce nie powinno być przypisane do samochodu/osoby, a zawarcie umowy to akceptacja regulaminu. Każda wydzielona przestrzeń, z wyznaczonymi miejscami postoju, jeśli jest udostępniana za opłatą określaną wyznacznikiem czasu korzystania z tego miejsca powinna stanowić usługę parkingu, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia.
Usługi parkingowe generalnie mieszczą się w PKWiU 52.21.24.0 – Usługi parkingowe oraz PKWiU 96.09.19.0 – Pozostałe różnorodne usługi, gdzie indziej niesklasyfikowane ( jako usługa parkingowa dla gości hotelu/restauracji). Nie obejmują one zatem wynajmu miejsca postojowego sklasyfikowanego w PKWiU 68.20.1. Wynajem parkingów mieści się w kategorii usług związanych z nieruchomościami.
Usługa wynajmu miejsca postojowego sklasyfikowana jest w PKWiU 68.20.1 pod warunkiem, że świadczenie ma rzeczywiście charakter najmu nieruchomości (oddania do wyłącznego korzystania), jeżeli: zawarta jest umowa najmu, miejsce jest przypisane konkretnemu najemcy, najemca ma wyłączność korzystania, brak rotacji użytkowników, opłata ma charakter stały (nie godzinowy).
W załączniku do rozporządzenia w poz. 29 wskazano PKWiU 68.20.1, w którym mieści się najem powierzchni niemieszkalnych (w tym także mieszczą się takie nieruchomości jak miejsca postojowe, parkingowe).
Ze względu na to, że obowiązek w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia nie odnosi się do wynajmu miejsc postojowych/parkingowych, to w § 4 ust. 3 rozporządzenia, nie dodano wyłączenia dla poz. 29 załącznika (w zakresie nieruchomości wynajmowanych w celach parkowania).
Zatem, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia w związku z poz. 29 załącznika do rozporządzenia, udostępnianie miejsc postojowych (wynajem miejsc parkingowych) korzysta ze zwolnienia z ewidencji za pomocą kas rejestrujących przy spełnieniu określonych w tej pozycji warunków. Zwolnienie przysługuje niezależnie od tego czy usługi te są świadczone przez spółdzielnie mieszkaniowe czy przez osoby prywatne. Ważne jest spełnienie warunków, o których mowa w poz. 29 załącznika do rozporządzenia.
W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania przepis § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia, zgodnie z którym zwolnień, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w przypadku świadczenia usług parkingu samochodów lub innych pojazdów.
Usługa najmu miejsc postojowych (oznaczonych numerami, wydzielonych ściankami i przystosowanych do przechowywania pojazdów mechanicznych) w garażu podziemnym wielostanowiskowym (nieruchomości, której Spółka jest właścicielem), świadczona na podstawie pisemnych umów najmu zawieranych z najemcami (osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej) które to umowy wskazują oznaczone numerem miejsce postojowe oraz przypisany do niego pojazd (poprzez określenie numeru rejestracyjnego), udokumentowana fakturą VAT, za którą należność uiszczana jest wyłącznie w formie przelewu bankowego na indywidualny rachunek przypisany do danego najemcy i z ewidencji księgowej i dokumentacji płatności wynika jednoznacznie jakiej czynności dotyczy dana płatność, sklasyfikowana wg PKWiU 68.20.12.0 – nie jest usługą parkingu samochodów i innych pojazdów, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. n rozporządzenia.
Mając zatem na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, świadcząc na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, polegające na najmie miejsc postojowych (oznaczonych numerami, wydzielonych ściankami i przystosowanych do przechowywania pojazdów mechanicznych) w garażu podziemnym wielostanowiskowym (nieruchomości, której Spółka jest właścicielem), świadczona na podstawie pisemnych umów najmu zawieranych z najemcami (osobami fizycznymi nieprowadzącymi działalności gospodarczej) które to umowy wskazują oznaczone numerem miejsce postojowe oraz przypisany do niego pojazd (poprzez określenie numeru rejestracyjnego), udokumentowana fakturą VAT, za którą należność uiszczana jest wyłącznie w formie przelewu bankowego na indywidualny rachunek przypisany do danego najemcy i z ewidencji księgowej i dokumentacji płatności wynika jednoznacznie jakiej czynności dotyczy dana płatność, sklasyfikowana wg PKWiU 68.20.12.0 – Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w zw. z poz. 29 załącznika do rozporządzenia, jednak nie dłużej niż do 31 grudnia 2027 r.
W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy dotyczące zwolnienia z obowiązku ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących świadczonych na rzecz osób fizycznych usług najmu miejsc postojowych w garażu podziemnym należy uznać za prawidłowe.
W konsekwencji Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonuje z urzędu zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2025 r. nr 0112-KDIL3.4012.653.2025.2.MS wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż stwierdza jej nieprawidłowość.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Zmieniona interpretacja dotyczy:
–stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
•Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.
•Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
•Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
•Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych przez Wnioskodawcę we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
•Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:
zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną) interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n Ordynacji podatkowej.
•Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji.
•Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).
•Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.
•Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:
przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
•Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).
•Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw[7] wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej
Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi[8]).
Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi):
•w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00‑916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)
lub
•w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy).
Skarga na pisemną interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).
[1] Dalej: Szef KAS
[2] Dalej: Dyrektor KIS
[3] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), dalej: „Ordynacja podatkowa”.
[4] Dalej: podatek VAT
[5] t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm. – w brzmieniu obowiązującym w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym; dalej: „ustawa o VAT”
[6] Dalej: rozporządzenie
[7] Dz. U. poz. 2193.
[8] Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.
